Dekalog, Dwa (1988)

Dekalog 1 & 2 hebben dezelfde poster, kan Kapp niet even bij Deel 1 de 2 wegpoetsen en bij Deel 2 de 1?

Je zult de naam van de Heer, je God, niet misbruiken, want de Heer zal diegene niet ongestraft laten, die Zijn naam misbruikt.

Teleurstellend tweede deel in de Dekalog-reeks.

De eerste 15 minuten 'verbrast' Kieslowski met oersaaie scene's zonder enige inhoud. Waarom duurt het in Godsnaam 15 minuten voordat het werkelijke verhaal start?

De resterende minuten zijn in ieder geval wel boeiend, maar de connectie met het bovenstaande gebod is wel ERG mager. En wordt dit tweede gebod uberhaupt wel overtreden door de dokter? En zo ja? Wat is zijn straf dan?

De muziek en de beelden zijn trouwens redelijk tot mooi, maar het niveau van Dekalog 1 wordt nergens gehaald. Hoogtepunt van deze film is voor mij de scene waarin een bij/wesp met veel moeite uit een aardbeienpot weet te kruipen....ik geef 3 'krappe' sterren.

hey! pas op he

Oeps!

Minder dan het eerste deel, mede doordat het verhaal ontzettend traag verteld wordt. De dramatische momenten in de film waren ook veel minder dan in het eerste deel van de Dekalog serie. Ik geef er niet meer dan 2,5* voor.

Volgens mij is dit gewoon de allerbeste film die Kieslowski gemaakt heeft. (ik heb dekaloog 4,6 en 7 wel niet gezien) Het verhaal is eenvoudig, maar het is op een schitterende wijze verteld, nooit saai en prachtig gefilmd. Wat het te maken heeft met het tweede gebod is mij ook onbekend, maar dat was maar een aanleiding voor Kieslowski, het was niet de bedoeling dat dat het centrale punt van de reeks zou worden.

Trois Couleurs naar mijn idee Bleu, Blanc et Rouge.

Zucht, ik had alle Dekalog's gehuurd, maar meer dan 2 zal ik er niet kijken. De eerste was al een lichte tegenvaller, maar toch zeker de moeite waard. Vooral door mooi geschoten plaatjes en een pakkend dramatisch verhaal weet deel 1 te boeien.

Deel 2 daarentegen weet echt maar een piepklein beetje te boeien. Waar normaal gezien een film ook maar een béétje moeite doet om de kijker in de film te laten komen, laat Kieslowski zien hier duidelijk geen zin in te hebben. Tja, dan niet denk ik dan maar. Als de regisseur me al niet wil boeien, waarom zou ik dan geboeid kijken? Bleh, wat een tegenvaller dit. Geef mij Trois Couleurs dan maar, dat zijn tenminste films die mooie plaatjes én een geweldig verhaal kennen... en dat ook nog eens tegelijk. Bij de dekalog's zijn er ook wel de mooie shots en de aardige verhalen te vinden, maar tegelijk krijg je het niet op je bord. En waarom alles nou aan de 10 geboden opgehangen is... geen idee. Van de Kieslowski-fans krijg je dan te horen dat het hem helemaal niet om de 10 geboden ging, maarja, maak er dan geen 10 films mee. Ik vind het allemaal maar een beetje minimaal eerlijk gezegd. ik ben niet van plan de volgende dekalog's te gaan kijken. Sorry Krzysztof!

Als de eerste een beetje tegensteken moet je eens de tiende kijken, dat is echt een charmant en grappig meesterwerkje, te vergelijken met blanc. Zoals bij veel tv-series zijn er trouwens leuke verwijzingen te vinden naar de andere delen (zoals in trois couleurs) die tonen dat piesiewicz (of hoe schrijf je dat nu weer) zich toch heeft geamuseerd bij het schrijven van het scenario. De films zijn nogal donker, maar geven een prachtig beeld van het leven in zo'n pools flatgebouw zoals er duizenden zijn in oost-europa, en ik vind toch dat er een grote liefde van kieslowski voor zijn landgenoten uit spreekt.

Ik blijf er bij dat dit filmpje een van de mooiste is die kieslowski gemaakt heeft. De beelden zijn prachtig en kunnen zonder problemen concurreren met bijvoorbeeld Tarkovski. Het scenario is onwaarschijnlijk goed, vooral door de manier waarop dingen worden duidelijk gemaakt zonder dat ze echt worden uitgesproken, bijna elk voorwerp dat in beeld komt heeft wel een of andere bedoeling. Op die manier ontdek je zelfs na de vijfde keer nog nieuwe dingen, hoe eenvoudig het verhaal ook ineen zit. Het verbaast mij een beetje dat uitgerekend deze film saai gevonden wordt, terwijl er films zijn die veel trager zijn en waar juist helemaal niets in gebeurt, die dat 'gebrek' niet krijgen aangewreven. Van mij krijgt deze in elk geval 4.5 sterren.

Pfoe.

Deel één was inderdaad nog best boeiend. Die geweldige intro draagt bijna de gehele short, en ook het einde was erg mooi. Deel 2 begint gewoon, kabbelt voort. Halverwege wordt het verhaal weer uit de doeken gedaan, beteuterend simpele moraal verweven met al even belabberd drama komt dan wat de hoek om piepen, en dat was het ?

Hier en daar mooie plaatjes (hoewel echt niks speciaals, heb waterdruppels al veel mooier zien vallen), film licht op als er een streepje muziek te bespeuren valt, verhaaltje wordt bekwaam verteld, maar uiteindelijk heb ik teveel het gevoel naar één of andere Duitse crimi/drama serie te kijken.

1.5*

Nou, zo simpel is het toch allemaal niet. Er zitten behoorlijk diepe keuzes in. Ga ik abortus nemen als mijn man het overleeft en ga ik verder met de vader van mijn kind, of niet ? Als je dat als simpel afserveert heb je van het leven NIKS begrepen.

Briljante dilemma's. prachtig gefotografeerd, en met briljante muziek van Preisner en een ijzingwekkende vertolking van de cast + dito regie en briljant scenario maakt dit voor mij een. Tranen in mijn ogen op het laatst.

5*

Of omgekeerd natuurlijk ...

Heb Uw Naaste Lief

Na een jaar toch weer eens een volgend deel van de Dekalog serie bekeken. Het zint me weer niet. Het is de gevoelsproblematiek en de vormgeving in deel 2 die op de een of andere manier door de tijd achterhaald lijken te zijn.

Het onderwerp van dit deel doet me ergens denken aan een regel uit een song van de blueszangeres Koko Taylor: You can have my husband, but don’t mess with my man. Een soort vrouwelijke variant, met brave echtgenoot of heftige minnaar, op het cliché van het mannelijk verlangen naar een moeder of een hoer.

In dit deel wordt zo’n zelfde soort paradoxaal lijkende kwestie aan de orde gesteld. Moet een zwangerschap door een andere man, dus niet haar echtgenoot, wel of niet onderbroken worden. De vrouw wil de keuze laten afhangen of haar pas geopereerde echtgenoot de medische ingreep wel of niet zal overleven. Sterft hij, dan wil zij het kind van een ander wel geboren laten worden. Blijft haar man wel leven, dan wil zij abortus.

Als was hij God, die over leven en dood kan beslissen, zet de vrouw de behandelende arts onder haar ijdele druk om aan haar geforceerd duidelijkheid te verschaffen over het leven of dood van haar echtgenoot en daarmee dus ook van het kind. De milde arts met zijn medische onmogelijkheden trapt er niet in om zich door haar hiervoor te laten misbruiken.

De gefilmde gevoelens rond deze abortusproblematiek komen nu gedateerd over. Ook zit ik me af te vragen in hoeverre het bij mijn beoordeling meespeelt dat de serie voor televisie gemaakt is. Door een gebrek aan boeiend gebleven herkenningspunten in het heden doet deze aflevering me denken aan een wegwerpproduct voor het soms weinig persoonlijke massamedium. En toch is het ook weer niet een heel erg slechte film voor op de tv.

Ik hoop dat je inmiddels zelf inziet dat deze reactie op zijn minst vrij onvolwassen is.

@Baggerman; Wil je dat ik scholing opzet om het werk van Kieslowski te verklaren ?

Tuuuuuuurlijk!

Nou, ik zou al heel blij zijn je mening over de voor mij nog vaagheden uit Dekalog Dwa!

Tot mijn schande zijn Dekalog 1 en 2 nog pas de enige films van Kieslowski die ik heb gezien!

Moet zeggen dat ook mij deel twee van de serie stukken minder kon bekoren dan deel één.

Het verhaal sleept hier zich wat voort, zonder ergens onder mijn huid te kruipen. Dit resulteerde in een wat verveelde kijkhouding, waar ik haast geen connectie met de protagonisten voelde.

Ook ik vond de connectie met het gebod is hier stukken vager. De lijnen die ik kan trekken zijn dan nog vooral de betrekkelijke argeloosheid waarmee in dit deel met leven en dood wordt omgegaan. De mens beslist op het laatste moment over een abortus, laat hier de dood van iemand anders van afhangen. Gaat dus met weinig respect met het leven om.

Je zult de naam van de Heer, je God, niet misbruiken, want de Heer zal diegene niet ongestraft laten, die Zijn naam misbruikt.

Dit gebod draait wat mij betreft niet alleen om de misbruik van zijn naam, maar ook om de ondoordachtzaamheid waarmee met zijn naam (en zijn leer) om wordt gegaan. Wanneer men het begrip god onbewust en ondoordacht in een zin gebruikt, is dit in wezen al misbruik (volgens de leer dan). Zo zie ik dan wel de connectie: de mensen hier gaan op een egocentrische en bijna oneerbiedige manier met de het leven om. Misschien zit ik er wel helemaal naast, maar dit zijn in ieder geval mijn mijmeringen omtrent de film.

Wat dat betreft is het gebod wederom mooi als uitgangspunt gebruikt. De uitwerking van de film vond ik hier echt stukken minder, ook de audiovisuele aspecten lieten me behoorlijk koud.

De betekenis van dat gebod zit vooral in het verzwijgen van de waarheid: Gods naam misbruiken interpreteer ik (en Kieslowski doet dat ook denk ik) als liegen. En dat is toch wel een cruciaal thema in deze aflevering...

Ik vind het overigens vreemd dat veel mensen hier klagen dat ze geen band kweken met de personages: ik was eigenlijk redelijk kapot van deze film. Mede door de afstandelijkheid die gecreëerd wordt, schets Kieslowski hier (en dat zit natuurlijk in de hele Dekaloog) een erg vies beeld van de mensheid, zonder de menselijkheid uit het oog te verliezen. Mensen redeneren vanuit hun eigenbelang, en komen zo in botsing met de Tien Geboden, waarin (zoals elke religie probeert) het individuele overstegen wordt door een collectief systeem van normen en ideologie.

Kan me vinden in je interpretatie van dit gebod (volgens mij is mijn uitleg/mijmering van ongeveer dezelfde strekking) en de geboden in het algemeen (religie for that matter). Een uiterst boeiend gegeven die ik in deze film niet ultiem zag uitgewerkt. Kan me goed voorstellen dat dit als een mokerslag aankomt, maar ik kon me gewoon niet binden. Iets wat ik bij veel abstractere films vaak wel kan, dus er was geen klik vermoed ik.

Je was gewoon moe. Gewoon herzien, want je argumenten deugen niet. Althans, dat vind ik natuurlijk

Ik was absoluut niet moe, mijn argumenten vind ik nochtans onderbouwt en best deugen. Althans, dat vind ik natuurlijk..

Je hebt een punt. Maar Dochter en vriend waren in Polen en konden de DVD niet vinden

Jouw review gaat sterk in op het kerkelijke argument, daar waar het Kieslowski het wereldse element bedoelde. En dat maakt je kritiek natuurlijk waardeloos.

En excuses voor mijn sterke woorden.

Mijn recensie tracht om vanuit het tweede der tien geboden een verklaring te vinden voor het thema van de film. De wereldse elementen tracht ik hiermee te omschrijven en te begrijpen. Vind het kerkelijk argument wel van belang in een serie die verhaalt over de Tien Geboden. Daarbij vergeet ik overigens niet het humane, de menselijke gevoellens en vragen.

En zelfs als ik het volgens jou (en Kieslowski?) verkeerd bekijk, hoe is mijn kritiek dan waardeloos? Omdat ik niet meevoel met de personages of het vertelde verhaal niet sterk genoeg vind? Is dat dan direct mijn fout?

Vond deel één van de serie gewoonweg veel sterker, veel lyrischer.

Je neemt de woorden te sterk. Waardeloos is niet het thema. Je hecht misschien te weinig belang of teveel belang aan het thema.

Ik in ieder geval hecht er weinig thema aan. Kieslowski was zeker met deze serie verder dat zoiets niet bestond. In ieder geval zijn we het wel eens toch, dat Kieslowski wel een soort Held is, of niet ?

Ik denk niet dat hij dat vindt, bij Dekaloog I zegt hij nog dat hij Trois Couleurs niet echt geweldig vond. Wat eigenlijk een vorm van heiligschennis is, maar er toch vooral op wijst dat zijn aanbidding van Kieslowski toch wat minder enorm is dan bij mij .

Maar daar is op zich weer een ander gebod over, toch?

In bepaalde calvinistische kringen wordt zweren (oorspronkelijk "God er bij halen") zonder absolute zekerheid te hebben, ook gezien als "misbruik van Gods naam". Ik geef toe dat dat eerder een religieuze dan een wereldse verklaring is, maar het is wat mij betreft een aardige verklaring...