Der Kommer en Dag (2016)

Jemig, wat een lage score tov IMDB 7,7(10)/717. Wat vonden de drie kijkers hier zo slecht aan?

Draaide vandaag in de Sneak Preview.

Een heftige en grotendeels deprimerende film, maar heel indrukwekkend. The Day Will Come laat vroegtijdig zien een keiharde film te zijn die niet bang zijn kindermishandeling op expliciete wijze in beeld te brengen. Hoe de kinderen geestelijk gemanipuleerd werden door mishandeling had een schokkend effect en er zijn meerdere scenes die onplezierig waren om naar te kijken. In de eerste instantie was ik bang dat de film teveel om schokwaarde zou draaien in plaats van een sterk verhaal eromheen te vertellen, wat in het eerste uur een hinder vormde, maar na het uur wist de film dat het wel duidelijk was hoe het eraan toeging in het weeshuis en besloten ze het verhaal te gaan focussen op “wat doen ze vanuit deze positie?”. Vanaf dit punt merkte ik op het puntje van mijn stoel te gaan zitten. Hoe de kinderen onder zulke omstandigheden proberen mentaal stabiel te blijven, of hoe ze naar lichtpunten in het leven proberen te zoeken, kan hartverwarmend zijn om naar te kijken. Er waren daarom een aantal sterke kippenvel momenten.
Iets anders wat me goed beviel aan The Day Will Come is dat de vijanden niet altijd rot deden. Ik was zo erg gewend dat de vijanden direct op geweld over gingen dat, wanneer ze beleefd gedrag tonen, ik net zo verbaasd was als de personages.

De acteerprestaties zijn van hoog niveau, zowel de volwassenen als de kinderen. Voornamelijk Lars Mikkelsen (de directeur) stal de show. Hij hoefde maar een verdachte blik te werpen richting de klas en ik kreeg de rillingen. Wat minpunten betreft vond ik het eerste uur persoonlijk het minste, omdat ik de nadruk iets teveel vond liggen op schokkende scenes. Verder vond ik het moeilijk de motivatie van de vrouwelijke juf te begrijpen geziene ze duidelijk niet achter de harde methodes staat, maar op de een of andere reden alles in de doofpot stopt.

Een goede film die mij aangenaam verraste bij de Sneak Preview. Het is, geziene de heftige thema’s, zeker niet voor iedereen weggelegd, maar de thema’s waren sterk uitgewerkt binnen het verhaal waardoor de schokwaarde iets toevoegde.

4/4,5*

Der Kommer en Dag is een zeer donkere en deprimerende film over twee broers die in een jongensinternaat worden gestopt in Denemarken in de jaren '60. Als ze daar aankomen blijkt echter dat het het daar niet zo fijn is als men doet geloven...

De sfeer wordt gelijk gezet door de grauwe cinematografie en intimiderende personages (jezus Lars Mikkelsen was angstaanjagend, wat een griezel in deze film). Geweld en misbruik zijn dingen die de film niet schuwt, waardoor de situatie in het internaat alles behalve gezellig is. Dit leidt niet bepaald tot een amusante film, maar dat is niet erg. Zo'n donkere film heeft niet de behoefte om amusant te zijn, en hoort juist te shockeren, iets wat het feilloos doet.

Nadat de toon is gezet begint het dagelijks leven en gaat de film over hoe de kinderen met het wangedrag omgaan. Dit leverde toch wel wat spannende scènes op zodat toen het gevaar even leek verdwenen te zijn of het leek alsof er een einde aan zou komen ik wel echt opgelucht was en gefrustreerd als het einde van de ellende niet kwam en het gewoon doorging. In die zin is de film zeer effectief: ik gaf echt om die jongens en ik wilde dat alle verantwoordelijken gestraft werden.

Ik vind helaas wel dat het verhaal niet al te veel zolen aan de dijk zette. Vooral tegen het einde werd het een tikje ongeloofwaardig zo'n klein kind die zo'n groot plan bekokstooft, trek ik mijn twijfels bij en zoals mijn voorganger zei zijn de motivaties van verschillende personages onduidelijk of ongeïnspireerd. Ik snap inderdaad ook niet waarom de juf er niks aan deed. Ook het hulpje van de directeur was iets te komedisch neergezet tegen het einde, alsof zijn leven afhing van het plezieren van de directeur.

Maar dat mocht de kwaliteit van de film niet al te veel drukken. Ik heb het als een donkere doch hoopgevende film ervaren die op effectieve manier de situatie in de internaten van die tijd schetst. Als hij in je bioscoop draait zou ik zeker een poging wagen om hem te kijken, het loont wel degelijk. Verwacht alleen geen meesterwerk.

3.5*

Vanaf 16 maart in de bioscoop (Cherry Pickers)

Ik verwachtte geen meesterwerk, maar kreeg het wel. Een film die mij zo diep treft en die mij de rest van de dag niet meer los laat, die mij rillingen geeft, ongelooflijk kwaad maakt, grote brokken in mijn keel geeft, die doet iets goed.

Je hebt feelgood films en je hebt feelbadfilms. Dit was er eentje van het zuiverste water. Schokkend hoe het er aan toe ging in de weeshuizen en ook hoe de werknemers er van overtuigd bleven goed bezig te zijn. Ik vond het een heel intense film, je weet dat het maar een film is en dat sommige dingen gedramatiseerd zullen zijn, maar dat doet voor mij niks af van het op ware gebeurtenissen gebaseerde verhaal.

En inderdaad, Lars Mikkelsen speelt heel goed. Het was maar goed dat ik hem niet tegen kwam toen ik uit de bioscoop kwam.

Wat een prachtige hartverscheurende film, echt niet normaal meer hoe die kinderen daar werden behandeld.

aangrijpende film met een goed verhaal met uitstekend spelende acteurs.

de 60er jaren sfeer wordt goed neergezet.

eigenlijk een film die je na afloop weer kwaad maakt dat zoiets heeft plaatsgevonden.

Der Kommer en Dag ( The Day Will Come )

Dit aangrijpend drama is gebaseerd op een collage van verschillende getuigenissen van mishandeling en misbruik in het Deense Godhavn-instituut en verschillende andere jeugdinrichtingen.

Wanneer Elmer en Erik door hun baldadig gedrag in de problemen geraken en hun moeder hen door omstandigheden niet meer kan onderhouden zoals het hoort belanden beide broers in een inrichting voor probleemjongeren. Het tuchthuis wordt geleidt door een tirannieke directeur "Forstander Frederik Beck" en zijn grijpgrage trawanten/leerkrachten die lijfstraffen en ander onfraais hoog in het vaandel dragen. Dit steeds om het bestwil van de jongeren. Wat zich in dit tuchthuis afspeelt grijpt je langzaam naar de keel.

Een schitterende Lars Mikkelsen als directeur maar het zijn de gebroeders vertolkt door Harald Kaiser Hermann, tien jaar toen hij de rol speelde, en Albert Rudbeck Lindhardt die uitblinken in dit drama van cineast Jesper W. Nielsen.

Dit alles speelt zich af in de late jaren zestig waar de race om als eerste een voet op de maan te zetten nog in volle hevigheid aan de gang is. De kleine Elmer is door dit alles gefascineerd en voorzien van een rijke fantasie wat de film een kleine magische toets meegeeft. Erik van zijn kant is al meer geïnteresseerd in de schaars geklede dames in modebladen en andere magazines.

Hoewel het verhaal je soms de wenkbrauwen doet fronsen is het een zeer aangrijpend drama die je na de aftiteling niet metéén wilt loslaten. Opnieuw een mooie film uit het programma van de filmclub in Oostende. Steeds met zorg uitgekozen.

????

Zeer aangrijpende film over Deense internaten in de 60 jaren, ook nog waargebeurd...........verschrikkelijk hoe mensen kunnen zijn......4,5

Ik dacht na het zien van de verbijsterende kostschoolfilm Song for a Raggy Boy (2003), dat het niet veel erger kon. Wel dus! Het verhaal van deze film over een Deens jongensinternaat, geïnspireerd door ware gebeurtenissen, is minstens zo erg, zo niet erger. Ik heb me zitten verbijten bij het aanschouwen van het barbaarse gedrag van de directeur en zijn trawanten. Niet te geloven dat zulke praktijken amper vijftig jaar geleden voorkwamen in een beschaafd land als Denemarken en dat niemand ingreep.

Regisseur Nielsen heeft daarover een heftige, schokkende film gemaakt, die op sommige momenten erg ongemakkelijk wordt en die je —zoals Walter S. terecht al opmerkt— niet zo maar loslaat. Behalve de schitterende rol van Lars Mikkelsen als de demonische internaatsdirecteur wil ik wijzen op de indrukwekkende acteerprestatie van de piepjonge Harald Kaiser Hermann. Kippenvel!

Wat een prachtige film is dit! Je zit compleet in het verhaal. En voelt de beklemmende sfeer.

Prachtig geacteerd

Prima film. Ik zal hier niet wakker van liggen. Maar is zeker herkenbaar ivm actuele onthullingen van de laatste maanden. Ook erg goed geacteerd.

Prachtige Deense film is dit weer.

Gebaseerd op feiten, en dat is dus een pluspunt.

Het verhaal is ook indrukwekkend, je vraagt je vele malen af hoe zo iets mogelijk is.

Het geweld in de weeshuizen van Denemarken, en wellicht ook vele andere landen, is schrikbarend.

Gelukkig dat er dan kinderen zijn die uiteindelijk, na vele mishandelingen, de moed vinden er tegen in te gaan.

En dat er ook mensen zijn die naar hen willen luisteren.

De cast, zowel de kinderen als de volwassenen, doek het prachtig.

Ondanks het afschuwelijke verhaal, toch warm aanbevolen deze prent !!

Goed psychologisch drama, gebaseerd op misstanden in het Deense Godhavn. Deze film ontving o.a. de Robert voor beste Deense film van 2017. In werkelijkheid leidden de schokkende misbruik- en mishandelings-zaken rond Godhavn overigens in 2017 ook tot een rechtszaak. En dit jaar nam het parlement in Kopenhagen unaniem een besluit over de Godhavn-zaak.

Eerder wilden 5 ministers van Sociale Zaken zich niet verontschuldigen voor de ernstige misstanden op de school. Dit is verder een dramatische film over ‘goede mensen’ die zwak de andere kant opkijken en zwijgen. Onderwijzers, artsen en hulpverleners drukken ieder onbehagen weg vanwege hun pedagogische opdracht. Het is allemaal voor de zaak... De docente Mevrouw Hammershøi, een rol van Sophie Gråbøl, vlucht aanvankelijk ook van de school zonder enige actie te ondernemen. Ongeloofwaardig? Wie het niet van zulke zwakheid wil geloven die leze toch maar eens over de holocaust en hij kijkt maar eens in de boeken van Hannah Arendt. Tot ver na 1945 geloofde men ook nog in de heilzaamheid van lijfstraffen in Denemarken. Eerst in 1967 is de geseling in Denemarken uit het strafrecht geschrapt, en werd ook het pedagogische slaan van kinderen op scholen verboden. De directeur in de film, een goede rol van Lars Mikkelsen, gaat niet mee met deze ‘nieuwe mode’. Een film met bekende gezichten uit andere Deense films en series en twee uitstekende kinderacteurs. Terecht diverse Roberts ontvangen in 2017. Ik verveelde me geen minuut.

Verder een leerzame film over stuurloze en amorele mensen die zich in het systeem verschuilen.. en een film over de kracht van de fantasie om zich te verweren tegen machtige sadistische volwassenen. Een film die past in een rij met Ciske de Rat. Goed en degelijk filmwerk, het kijken waard.

Ik kijk nog liever 10 keer 'Salo' dan 1 keer deze film. Wat een lieve briljante jongetjes, wat een intens naar verhaal.

Hartverscheurend drama dat zich afspeelt in een heropvoedingsgesticht met een onwaardige leiding.
Een scène die er werkelijk bovenuitsteekt is als de kleine Elmer, bibberend van de kou, na het bedwateren, naakt buiten staat, zijn nat laken in de hand, totdat deze opdroogt..
Zag nog gelijkaardige films, maar deze tart toch elke verbeelding, want naast de meedogenloze directeur zijn ook andere stafleden, de dokter zeker inbegrepen, minstens even schuldig.
In deze film, berustend op ware gebeurtenissen, zit iedereen zowat goed in zijn rol. Het is echter uiteraard vooral hetgeen de twee jonge hoofdrolvertolkers brengen, dat emotioneel aanslaat.

Een goede drama film...

Een waargebeurd verhaal...

Prima en ontroerend verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteur Lars Mikkelsen...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek met

Dolby Digital...

Indrukwekkende en pakkende film. Je leeft enorm mee met die jongens hun verdriet en boosheid, wat een ellendige rot jeugd. Hoe kunnen volwassen zo tekeer gaan tegen kinderen die hun zijn toevertrouwd ? Onbegrijpelijk,,,!!!! Een geluk dat er nog wat steun was van de lerares. Bewonderenswaardig hoe goed de 2 jongens de rol van van Elmer en Erik spelen, moet niet simpel geweest zijn,,,chapeau. Daar het naar waargebeurd is vraag ik me af of de leiding van dat weeshuis een straf heeft gekregen, en zo ja,,,welke straf ? Een film waar je even sprakeloos van wordt.

Voldoende.

Ondanks de meeste hier had ik met deze film dat hij me echt niet pakte. Ik werd niet echt meegezogen in het verhaal hoe hard ik het probeerde en hoe graag ik het wilde. Scandinavische cinema is wat mij betreft verrassend goed.

Franse cinema vind ik de beste, gevolgd door de Engelse en Amerikaanse cinema. Maar goed, The Day Will Come. De sfeer is natuurlijk kil en de film is 119 minuten grijs met af en toe wat lichtpuntjes. Mikkelsen acteert inderdaad goed maar de juf is matig. Vooral rare beslissingen die ze neemt zoals bijvoorbeeld niets doen na haar ontslag

Slechts 1 scene pakte me wel op de avond dat hun moeder overleden was. Voor de rest best ok acteerwerk, van de kinderen ook en de locatie is ook goed. Best schokkend wat er vertoond word maar het pakte me gewoon niet. Ondanks dat toch een voldoende.

Ik had deze film opgenomen en vond het nu tijd deze te bekijken. Ondanks de hoge temperaturen, kreeg ik het er bij tijd en wijle koud van.

Je zou denken dat deze praktijken zich afspeelden in de vroege jaren van de vorige eeuw. Maar nee, het was in de jaren 60.

Ik vind soortgelijke films geweldig, vooral om mij dan achteraf vanalles af te vragen. In deze film vooral: 'Waarom de lerares, die vertrok, niet aan de bel trok, over de toestanden in het tehuis.'

Ik vond het een mooi moment dat toen de inspecteur vroeg: 'Zijn er nu wel jongens, die mij onder vier ogen willen spreken,' de vingers niet omhoog gingen, maar toen één jongen dit wel deed, de anderen volgden.

In mij schreeuwde het: 'Nu is het je kans.'

5 punten voor deze film.

Sterke film die erg meeslepend is, met ook een paar erg goed gelukte scènes die wat extraas doen met het medium film. Verder wel wat leunend naar het overdramatische toe, maar ik ben inderdaad blij dat onze maatschappij tegenover toen toch enorm veranderd is... Ik kan me nogal voorstellen zelf een rebel in die tijd geweest zijn, en niet bang zou geweest zijn om klappen te ontvangen, maar echt gevochten hebben voor wat ik waard was. Wellicht zijn dergelijke toestanden nog steeds dagelijkse praktijk in erg conservatieve Amerikaanse/Israelische/Oost-Europese (?) gemeenschappen / scholen, moslimlanden en misschien zelfs hier in bepaalde gezinnen met erg conservatieve opvattingen, wat erg jammer is. Zelf zal ik er absoluut voor zorgen dat mijn kinderen (indien ik er krijg) de sociale en liberale waardes van thuis uit meekrijgen, en dat er goed voor hen gezorgd wordt, ook als ik of mijn vriendin daar niet toe in staat zouden zijn. Al is een beetje discipline natuurlijk niet misplaatst, maar natuurlijk niet op de manier als in die tijd de gewoonte was, en dan vermoed ik nog dat dit wel een heel extreem geval was, of wat overgedramatiseerd is, hoewel je zaken als dit nooit kunt minimaliseren, en seksueel misbruik wellicht op z'n zachtst gezegd vrij vaak voorkwam. In de jaren '60 en '70 is er trouwens ook veel veranderd aan onze maatschappij. Denk maar aan mei '68 of de jaren van de hippies met Woodstock en verschillende subculturen met sex, drugs en rock & roll. Leuk dat de tijdsgeest rond de Maanlanding van toen er ook in voorkwam.

Ja, zeker een aanrader.

Ok, daar gaan we weer. Een andere film over een gruwelweeshuis waarbij sadistische opvoeders hun lusten botvieren of weerloze jongetjes. Sterke film alvast die me aangreep wegens de vernederingen, mishandeling en misbruik. De filmtitel biedt voor de jongens een toekomstperspectief: "The day will come" dat ze ook een vrijbrief krijgen en op eigen benen zullen staan. De droom van de kleine Elmer is om astronaut te worden. Hij is begeesterd door de ruimte en de samenvloeiing van de film met de maanlanding is een leuk zijplotje in de film.

De film deed me sterk denken aan bijvoorbeeld Sleepers (1996) , maar ook The Railway Man (2013) schoot even bij me te binnen wanneer de anderen verplicht werden om één per één iemand neer te slaan. Psychologisch nog pijnlijker dan de fysische blauwe plekken.
De film oogt erg professioneel en realistisch met zijn steengoede vertolkingen. Lars Mikkelsen, Sofie Grabol, Soren Saetter-Lassen, maar ook de kinderen deden het uitstekend.

De rol van Grabol, de nieuwe lerares Lilian, is complex. Van haar collega's is makkelijk het onderscheid tussen goed en kwaad aan te duiden. Bij haar is het minder eenvoudig. Ze doet wel niet mee aan de perverse gewelddadigheden, maar ze onderneemt ook amper iets waardoor haar zeker schuldig verzuim aangewreven kan worden. Frappant en onthutsend was trouwens de overtuiging van de directeur tot het einde dat zijn handelswijze gerechtvaardigd was in naam van de kinderen. De scène waarbij Elmer buiten zijn bepiste laken moest vasthouden, is er eentje die me zal bijblijven. Er zaten ondanks de kommer en kwel ook een aantal leuke en ontroerende momenten in de film. Het is dan ook vaak de kleine Elmer die hiervoor de show steelt. De scène met de vernielde auto was een dubbele: enerzijds had ik de idee van: "klop er maar eens goed op", maar anderzijds had je zelf schrik voor de gevolgen.Sterke film, mooie 4,0*!

Dit onderwerp is natuurlijk vaak verfilmd. Maar zo goed als dit heb ik het nog niet gezien. Deed me inderdaad erg denken aan Sleepers (1996) , maar ook heel erg aan Kongen av Bastøy (2010)
Nu heb ik deze films toevallig in zeer korte tijd achter elkaar gezien zodat ik ze goed kan vergelijken. Dan vind ik deze er toch uitspringen. Vooral die scène dat ze niet even mogen treuren om de dood van hun moeder. Of wanneer hij van de toren springt. Erg sterk en meeslepend. Enige kritiekpunt vind ik dat er geen diepgang zit in de karakterontwikkeling van hun mede 'gevangenen'. Die in het begin vrij bruut zijn tegenover de beide broers, maar later hun 'beste vrienden' zijn. De twee grote bullebakken zijn ook ineens uit het niets verdwenen.
Echt een meesterwerk.

Een aangrijpend drama dat je bij de strot grijpt. Mede door het overtuigende acteerwerk van met name de (jonge) kids.

Het feit dat het waargebeurd is maakt het allemaal nog een tikje heftiger om te bevatten en dit is er een die daardoor lang zal blijven hangen. Qua intensiteit te vergelijken met Jagten. Niet geschikt voor tere zieltjes dus.

Een meer dan dik verdiende 4* (8.5)

Een zeer aangename verrassing deze film.Hoewel dat niet echt het goede woord is want de vrolijkheid is ver te zoeken bij Der Kommer en Dag,een hartverscheurend drama dat bij tijd en wijlen aankomt als een mokerslag.En als je dan bij de jonge hoofdrolspeler ook nog behoorlijk wat van je eigen karaktertrekken herkend ,nou dan valt het allemaal niet mee.
Gelukkig sterkt de kwaliteit van het gene wat je geboden wordt aanzienlijk,want wat de drie belangrijkste karakters,gespeeld door respectievelijk Harald Kaiser Hermann,Albert Rudbeck Lindhardt en Lars Mikkelsen hier laten zien maakte bij mij erg veel indruk.Het leven op een wreedaardig geleide Deense kostschool blijkt voor twee jonge broers de hel op aarde en dat terwijl ze ook nog met flink wat tegenslagen te maken krijgen in de directe familie kring.Dit alles wordt heel vakkundig en zonder al te veel opsmuk in beeld gebracht door regisseur Jesper W. Nielsen (verder nog nooit iets van gezien),en dit komt het eindresultaat alleen maar ten goede.Een ander sterk punt van Der Kommer en Dag is dat het verhaal nooit al te voorspelbaar wordt,iets wat bij dergelijke drama's vaak nogal voor de hand ligt.
En ach door het ijzersterke acteerwerk en het ontroerende verhaal wordt je toch helemaal in de film gezogen en als je dan op het einde verbolgen en bijna razend achter blijft kun je alleen maar diep respect hebben voor het gedenkwaardige Der Kommer en Dag.

Een steengoede film.

De acteerprestaties zijn uitstekend. Mikkelsen is een Deens topacteur, zonder dat ik de andere acteurs tekort wil doen.

De sfeer die werd neergezet is ZO jaren 60. De Apollo's en de eerste maandlanding dragen daartoe zeker bij.

Het verhaal zit prima in elkaar.

Menigmaal had ik het gevoel te willen ingrijpen, ondanks dat je weet dat het onmogelijk is. Hoe kun je zo omgaan met kinderen waarvoor verantwoordelijkheid draagt en die je wil opvoeden tot fijne mensen. Ze werden opgevoed in een angstcultuur met als gevolg dat de kinderen vertrouwen in volwassen hadden verloren (ook al Elmer blijkbaar nog hoop).

In de jaren 60 was het in Nederland niet veel anders. In de afgelopen jaren zijn de misstanden in weeshuizen en internaten uit die jaren vele malen in het nieuws gekomen. De vrij onpersoonlijke omgang met kinderen was in de jaren 60 ook in Nederland (bijv. ook op scholen) eerder regel dan uitzondering. Toen werden kinderen met regelmaat geestelijk en lichamelijk gestraft en seksueel misbruikt. Het was een manier om macht uit te oefenen en discipline bij te brengen en seksuele genoegens te botvieren op weerloze kinderen. In de loop der tijd is een en ander veranderd.

Over 50 jaar kijkt men misschien meewarig terug naar de huidige tijd, waarin kinderen als prinsjes en prinsesjes worden behandeld. Terwijl dat wellicht ook een geestelijke mishandeling is. Mogelijk zijn we doorgeslagen. Zeker over 50 jaar een film waard. Vlak niet uit dat ook in deze tijd nog steeds misstanden plaats vinden in instituten. Ook al is dat met "de beste bedoelingen."

Zeer aangrijpende film, erg donker maar zet je flink aan het denken.

Dit deed me niet zo veel, behoorlijk cliché allemaal, jaren negentig-achtig.
Het jongetje Elmer is helemaal idolaat van alles wat met de ruimtevaart te maken heeft en wil later astronaut worden. Dat had dan nog wel iets aandoenlijks vond ik en voegt ook zeker iets toe. De oude watertank die een raket moet verbeelden is origineel bedacht. Ook tof dat het ruimtehondje Laika nog besproken wordt.
Maar eigenlijk voelt iedereen als een karikatuur. De juffrouw stelt zo'n engelachtig figuur voor die het goed voorheeft met de jongens, maar geen poot uitsteekt. Ja, aan het einde.. Om Elmer een plezier te doen laat ze hem een gegeven moment muziek horen van Strauss, uit een film die ze onlangs heeft gezien, 2001: A Space Odyssey. Joh, neem dat arme kind gewoon mee naar de bioscoop zodat ie daar de film zelf kan gaan zien. De directeur is natuurlijk een tiran. Wanneer Elmer door hem in elkaar wordt gemept en later ook nog eens door de andere jongens, houdt hij daar wonderlijk genoeg amper een schram aan over.
Het voorlezen van de brieven en de kinderen die daar helemaal van onder de indruk zijn had wel weg van The Shawshank Redemption; Tim Robbins die als boekhouder veel aanzien geniet onder z'n medegevangenen.
Ook erg voorspelbaar soms. Op een gegeven moment is er zo heel terloops een scène waarin een televisie het internaat wordt binnengedragen, waarvoor wordt er niet bij verteld. En even later is er dan, zoals te verwachten, de uitzending van de maanlanding en zitten alle kinderen voor de tv.
De melodramatische Dead Poets Society-scène aan het einde met de jongens die een voor een hun vinger opsteken was echt ver-schrik-ke-lijk.. 'We're all living in Amerika, Amerika ist wunderbar!'
De aankleding is goed gelukt, de kostschoolkleding van de jongens met name.

Een enorme sloper zoals alleen die Denen dat kunnen maken.

Voor je gemoedsrust moet je niet te veel van dit soort films achter elkaar kijken!