RocknRolla (2008)

Mijn favoriete regisseurs (maakte pas een top 50), wil ik juist alles of zo veel mogelijk van zien. dat zijn dan ook (hoofdzakelijk) mannen, die wel varieren. Soms zijn het compleet andere films met slechts een waarneembare handtekening, maar soms zijn het ook gewoon nuance verschillen.

Zag van Hitchcock meer dan 40 films en vind ze allemaal goed.

Over deze film kan ik kort zijn.

De goede soundtrack (waarvoor de ene ster) heeft belet dat ik erbij ben in slaap gevallen.

Wat een geniale film is dit zeg! Klasse. Ik kan niet wachten tot "the real Rocknrolla" uitkomt

Ik ben niet zo'n fan van Guy Ritchie maar deze film kon ik nog wel waarderen. Een stuk strakker dan de gebruikelijke Ritchie-film.

Nooit zal ik veel respect krijgen voor Tarantino-kloon Ritchie. Maar hier gaat hij echt een brug te ver. Dat Pulp Fiction zijn inspiratiebron was voor al zijn werk was al duidelijk, maar hier kopieerd hij pakweg de helft van alles wat Pulp Fiction Pulp Fiction maakte.

- Een gestolen object vormt de rode draad voor het verhaal, dit object wordt nooit aan het publiek getoond.

- De belachelijke dansact van Butler en dat meisje, kwam ook wel erg bekend voor.

- Die zoon van Wilkinson die op een gegeven moment als een tribute aan Samuel L. Jackson vraagt: "Take Care?!"

En dat vind ik diefstal. Verder is er gewoonweg geen verhaal te bekennen in RocknRolla. Enkele scenes waren nog wel aardig gelukt een de hommage aan Jaws is wel origineel. Maarja, dat maakt niet veel goed.

Inderdaad er zitten erg veel overeenkomsten met pulp fiction. Vind dit ook een mindere film van ritchie na snatch en LSATSB.

Goede film die me doet denken aan Snatch en lock stock and a smoking barrel.

Ik ben het wel eens, maar ikzelf vind tarantino zelf ook een cloon... (oa van sergio leone,...)

Vind je Leone dan ook een kloon van Kurosawa?

en zo kun je natuurlijk bezig blijven...

Maar ik vind het onzin dat Tarantino een kloon is van Leone. Hij heeft wel enkele van zijn kenmerken gekopieerd, maar Tarantino heeft zijn hele eigen stijl. Dat kan Ritchie niet zeggen. Die heeft gewoon Tarantino's stijl, met een Kockney-accent.

Jep, totaal mee akkoord. Tarantino's films zijn een soort hulde aan oudere, soms lichtjes obscure genres, maar hebben desalniettemin een kenmerkende, eigen stijl. Ritchie's films daarentegen bevatten helemaal geen verwijzingen naar andere films, het is gewoon de stijl van Tarantino die hij klakkeloos nabootst.

Wat een ge-wel-dig nummer om mee te beginnen (en te eindigen): I'm a Man door Black Strobe heerlijk tempootje met mooie openingscredits.

Jammer alleen dat de intro de belofte niet waarmaakt. De trukendoos van Lock, Stock.. en Snatch wordt wel opengegooid maar het belangrijkste - de magie - ontbreekt; weinig goede directe en subtiele grappen en een te laag tempo, de scherpe randjes zijn weggeschaafd. Wel weer een mix van muzieksoorten, personages die elkaar overtreffen in coolness en leuke montage om de boel aan elkaar te plakken (hoewel dat laatste nog wel meevalt in aantal), maar het geheel is zeker niet meer dan de som van de losse delen. En dat is net wat van de twee grote voorgangers een meesterwerkje maakte.

Ga je bij die films steeds verder op het puntje van je stoel zitten van opwinding en humor, zo zak je hier in het eerste uur steeds verder weg door verveling en lichte irritatie over het wannabe-gehalte. Lenny is bijvoorbeeld het mislukte broertje van Brick Top, de rivierkreeftjes zijn slappe vervangers van de varkens en de Russen vallen in het niet bij Boris the Blade. De sexy accountant is voor even leuk cool, daarna heb je het wel gezien.

De rest van de karakters stelt helaas ook teleur, ze hebben het gewoon niet. Ben ook bang dat geen enkele dialoog me zal bijblijven, er kon zelfs al niets tippen aan het simpele en effectieve You big bold Fuck! uit je weet wel welke film.

Oké, alleen Johnny vind ik opmerkelijk in positieve zin, steelt wat mij betreft de show iedere keer als hij in beeld komt. En gelukkig zitten er een paar erg goede scenes in: de achtervolging over het spoor (met leuk camera-effect) en de truc in de lift. Het laatste half uur maakt sowieso een hoop goed.

Maar de ontmaskering van Shaw interesseerde me weinig, misschien ook vanwege het tegenvallende eerste uur. Al met al een cash cow (of niet?) voor Ritchie en toch nog wel vermakelijk en gelikt om te zien, maar op de intro na niet gedenkwaardig.

Die dans-act is natuurlijk een dikke 'fuck you' naar iedereen die loopt te jammeren dat hij alles jat.

Waarom? Omdat hij een remake maakte van yojimbo?

Ken jij 1 kurosawafilm die de stijl heeft van for a few dollars more, the good the bad and the ugly, once upon in the west of once upon a time in america?

Daarbij had a fistful of dollars een totaaaaaal andere stijl dan yojimbo, buiten het verhaal hadden ze niets gemeen. Ook niet qua techniek ofzo.

Wel vond ik yojimbo beter. Maar al wat leone daarna maakte was goud

Mijn punt is: leone had totaal geen kurosawa gevoel in zijn films. Een leonefilm was echt uniek en voelde als geen andere film. Net zoals een kurosawafilm uniek op zichzelf was.

Daarbij wil ik ook nog even zeggen dat zowel kurosawa als leone in mijn top 5 van regisseurs staan

Heb ik misschien ergens gezegd dat ik van oordeel ben dat Leone schaamteloos heeft gestolen van Kurosawa? Je noemt Tarantino een kloon van Leone en dat vind ik foutief, om dezelfde argumenten die jij hier aangeeft: Tarantino's films hebben namelijk ook hun eigen stijl, ze bevatten enkel knipoogjes naar films van o.a. Leone.

Kurosawa en Leone zijn overigens ook twee van m'n favoriete regisseurs.

Dat vind ik dus nergens op slaan.

Bij Tarantino is het een verhaal dat allemaal gare wendingen neemt en een hoop idiote conversaties.

Bij Richie zijn het een hele hoop personages met ieder hun eigen karakter.

De gesprekken van de hoofdpersonen zijn veel meer gericht op grappen en de verhalen van ieder hoofdpersoon neemt een idiote wending zodat het uiteindelijk bij elkaar komt.

Tuurlijk hebben ze wat overeenkomsten maar dat hebben zoveel regisseurs.

Lees dat middelste stukje dat je nou zelf typt nog eens goed door, en zeg mij dan nog eens dat hij geen Tarantino-cloon is. Je beschrijft namelijk net precies wat er in een Tarantino-film ook gebeurd.

Nu je het zegt... Dat zou zomaar kunnen. Dat vind ik dan bijzonder vreemd. Een halve film jatten, en vervolgens één scene belachelijk maken, om duidelijk te maken dat je zelf niet in de gaten hebt dat je jat.

Tja, of ie die ene scene nu wel of niet bewust belachelijk maakt, maakt mij niet zoveel uit. Hij blijft een dief.

Tarantino gesprekken gaan nergens over.

Richie gespreken zitten vol met grappen en grol.

Dat punt wil ik duidelijk maken.

Misschien vind je de humor niet leuk? Kan.

Maar als twee regisseurs dezelfde stijl hebben, en als je van ééntje fan bent, is het dan nodig om de ander af te kraken?

Afkraken? dat valt toch wel mee? Snatch en Lock, Stock vond ik heel vermakelijk, dus afkraken doe ik Ritchie niet. Ik beschuldig hem wel van diefstal. Ik vind zijn humor meestal niet leuk, dat klopt, maar anderzijds kon ik wel lachen om verschillende scenes in met name Snatch.

RocknRolla vind ik echter weer een paar niveaus lager dan de twee voorgangers, en ook veel meer een jatfilm dan die andere twee. We zullen (waarschijnlijk donderdag) zien wat ik van Sherlock Holmes vind.

Ik vond RocknRolla ook minder vermakelijk.

Jij kan vinden dat Richie gedeeltelijk van zijn film van Tarantino heeft gejat, maar misschien was dat wel niet de bedoeling van Richie.

Who Knows?

Al met al vond ik RockNRolla beter dan de gemiddelde actie-komedie.

Taratino's films bevatten vaak interessante, gevatte dialogen, waarvan er al enkelen zijn uitgegroeid tot ware klassiekers (De fooi-discussie in Reservoir Dogs, de McDonald's vergelijking in Pulp Fiction,..). De gesprekken in Ritchie's films daarentegen zijn weinig memorabel en mikken enkel op de grappige klanken van het Cockney accent.

Ze hebben niet dezelfde stijl, Ritchie heeft Tarantino's stijl gewoon nageaapt. Dat is even absurd als zeggen dat je DePalma toch wel beter vind dan Hitchcock

Vond hem echt slecht.

Het verhaal gaat echt totaal nergens over.

De actie is ook niet zo geweldig.

Komt niet vaak voor dat ik een film halverwege uitzet.

*2.0

Een 1,5 voor de moeite ( is misschien wel teveel ) wat een wazige film ,heb hem net als mijn voorganger uitgezet

gistere de film nog uns gekeken.

hij is goed dat wel, maar minder als snatch en lock, stock and 2 smoking barrels.

de grappe zijn namelijk wat minder en de verhale lopen wat moeizamer door elkaar heen.

al ben ik wel erg benieuwd naar The Real Rocknrolla.

Best 'n aardige film. Leuke humor, coole actie, warrig plot met een heleboel vage karakters.

Guy Ritchie had er denk ik niet veel meer uit kunnen halen aangezien hij al te veel van dit soort films gemaakt heeft.

* * *

Hé ik zeg niet dat Ritchie beter is dan Tarantino. Richie is met vlagen geniaal en heeft ook zo z'n quotes (Zé german). Alleen pakt deze film wat minder goed uit. En wat ik al eerder zei is het denk ik niet de bedoeling van Ritchie om Tarantino (zoals vele zeggen) na-te-apen.

Het boeit me trouwens niet of iets van een andere film 'gejat' is. Moon heeft ook gedeeltelijk dingen overgenomen van 2001 en (zo schijnt) Solyaris. Films hebben nou eenmaal invloed op films die nog komen. The Departed is ook volledig overgenomen van Infernal Affairs maar ik vond The Departed wel beter. Kill Bill is gejat van alle kong-fu films ooit gemaakt en dat vond ik ook een goeie film. Dus als Taratino-films nou invloed hebben gehad op Ritchie, so be it.

Matige Ritchie.. het zou zo een sequel kunnen zijn van Lock Stock of Snatch, identieke plotlines en manier van vertellen. Zo goed als identieke archetypes ook. Nog even een maf dansnummertje alà zijn grote inspiratiebron Pulp Fiction en je weet weer helemaal waar je bent met Ritchie. Vermakelijk, zo nu en dan best grappig, maar meer ook niet.

Een herhalingsoefenig van 'Lock, stock...' en 'Snatch', niets meer.

Typische Ritchie, wel de minste van de vier die ik tot nog toe zag. Maar dan nog..

Entertainment genoeg lijkt me. Heerlijke Engelse accenten, lekker veel fun, vlotte actie en vaak ook visueel weer de moeite. Hoewel dat laatste in het verleden ook al beter gedaan is.

Al heb ik een beetje het gevoel van Ritchie's been there, done that, hij blijft me toch vermaken.

4 *