RocknRolla (2008)

Volledig akkoord met yeyo. Ik vraag me af hoeveel keer Guy Ritchie Lock, Stock and Two Smoking Barrels nog gaat herkneden.

Leuke film maar had hier veel meer van verwacht na snatch en LSATSB maar er zat te weinig tempo in en het verhaal boeide me niet, das jammer want ik was er ff goed voor gaan zitten en dacht een goede film van Ritchie. Hij is wel goed maar geen uitsteker.

Inderdaad een film die je moet blijven volgen. Er is niet echt een hoofdpersoon, het gaat om alles en iedereen tegelijk.

En natuurlijk zijn er losse eindjes en blijven er vragen over. Maar is dat niet bij elke film? Voor mij hoeft het niet altijd een gelikte hollywoodfilm te zijn. Deze film ga ik zeker nog een paar keer opnieuw zien.

Prima Guy Ritchie film. Het verhaal (wel wat complex) was boeiend vanaf de eerste tot de laatste minuut en er zatten veel leuke twisten in deze film. Ook zat er weer redelijk wat humor in en waren de verschillende personen stuk voor stuk boeiend. De dialogen waren overigens ook vaak zeer te pruimen.

Ze hadden overigens wel wat meer kunnen laten zien van Thandie Newton want dat vind ik een heerlijke vrouw met mooie benen

Echt een film waar je volledig bij moet blijven, wat spelen Engelsen acteur toch goed.

Mark Strong is één woord geweldig.

Niet onaardig, stuk beter dan Revolver iig maar Ritchie heeft nog steeds zijn oude vorm uit de begindagen duidelijk niet terug. Zou zijn huwelijk met Madonna echt zo zwaar zijn geweest

Over het geheel genomen is RocknRolla een entertainend misdaadfilmpje maar ook een dat eigenlijk nauwelijks opvallend te noemen is. Personages en dialogen zijn nu niet bepaald memorabel, humor is niet altijd even scherp of geslaagd en aan een goede timing ontbreekt het ook nogal eens. Opvallend omdat ik dit juist zaken vind die me in Lock, Stock... en Snatch zo bevielen aan het werk van dhr Ritchie.

Eigenlijk springen er voor mij slechts 3 scenes uit die me positief opvielen. De achtervolging met de Russen is een heerlijk stukje cinema, het rare feestje was leuk en ook de enige sexscene (nou ja...) in de film vind ik geweldig gedaan. Als de hele film in die stijl, dat tempo was geweest had dit een heerlijke misdaadflick kunnen opleveren. Nu mist het toch te veel een eigen smoel en blijft het gewoon net wat te flets.

Jammer genoeg is dat dus niet het geval en voelt de film zelfs wat onaf aan. Lijntjes en personages worden wel op het toneel geplaatst maar worden niet helemaal lekker uitgewerkt. Aan het einde is een wat bij elkaar geraapt zootje waar in allerijl maar wat eindjes aan elkaar geknoopt worden zo lijkt het. Vond het niet helemaal bevredigend en zelfs wat geforceerd aandoen.

3* en Ritchie lijkt iig weer in een stijgende lijn te zitten.

In mijn tienerjaren heb ik enorm genoten van de pulperige onzin uit Lock, Stock and Two Smoking Barrels en Snatch. Guy Ritchie was toch een beetje het Britse antwoord op Tarantino, met zijn gelikte dialogen, verfijnde muziekkeuze en het bloederige ultra-geweld. Met als grootste punt van verschil de energieke montage waarmee Ritchie zijn films een rauwe stempel mee wist te geven. Deze stijl is echter al zo vaak nagedaan, geparodieerd of gejat dat deze nieuwe titel opeens aanvoelt als een ripoff. Alsof je zit te kijken naar een film die geforceerd probeert om een Guy Ritchie te zijn. En dat is toch een beetje jammer als je bedenkt dat de grootmeester er zelf achter zit. Het wordt dan ook tijd dat hij eens iets nieuws probeert, en in die zin juich ik zijn adaptie van Sherlock Holmes dan ook toe. Nu maar hopen dat het hem weer inspiratie geeft voor voor de rest van zijn carrière.

matige film veel voorspelbare momenten. ik geef hem 2,5 ster hij keek wel weg maar zkr geen topper

Ik was wel erg benieuwd wat er op dat schilderij stond. Jammer dat ze het niet hebben laten zien.

Moest af en toe erg lachen. ooo en wat is die Mark Strong een charismatisch acteur zeg!

Geen luchtig filmpje. Verhaal is vrij lastig en moet je echt boeien om het goed te kunnen blijven volgen. Springt geregeld van de hak op de tak. 2 sterren voor het toch nog aardige acteerwerk.

Wat een slappe hap. Dat Ritchie weinig innovatief is wisten we al. Zolang ie dat zo goed doet als in Lock Stock, is dat ook niet zo'n probleem. Maar wanneer ie zichzelf ook nog eens gaat herhalen op zo'n flauwe wijze, is het wel snel gedaan met de fun.

Plot lijkt slim door een hoop interessantdoenerij, maar is dat helemaal niet. Dat gedoe met dat schilderij was echt te voorspelbaar en flauw voor woorden. Bovendien is het werkelijk identiek aan wat er bij Lock Stock en Snatch ook al gebeurde, alleen dan nu niet met geweren of een diamant. Film duurt vooral ook te lang en zat echt te denken wie deze stoerdoenerij nu in godsnaam leuk zou vinden. Hoop geforceerd leuk gedoe, montage is snel, maar dat is het ook, dialogen werken niet meer (wanneer ik het de acteurs hoor opdreunen, zie ik Ritchie werkelijk hard lachend zitten aan zijn schrijftafel), muziek is er duidelijk onder gezet (wat je ziet ondersteunt eerder de muziek dan andersom) en zo kan ik nog wel even doorgaan.

Inspiratieloze herhalingsoefening van iets dat al niet origineel was. Ritchie bewijst zich weer als zeer beperkte en met ideeenarmoede kampende filmmaker. Paar leuke momenten zorgen voor 1,5 sterren.

Hier gaan we dan...

En dat mag, kan me er alleen niet zo veel bij voorstellen. Verbaasde me ook over het best nog hoge aantal positieve reacties. Verder beetje zinloos om met smileys populair te gaan lopen doen, aangezien het geen vraag was, maar een gedachte die ik had. Jullie berichten en stemmen gaven dat verder al aan.

Het uitblijven van een verdere reactie, geeft aan dat mijn kritiek verder onmogelijk was te weerleggen? Of was dit gewoon even makkelijker zo?

Ik ben het met je eens. Ritchie herkauwt gewoon zijn Lock, Stock en Snatch, films waar hij vroeger mee heeft gescoord. verder is het maar een talent- en inspiratieloos filmmakertje.

Er zijn genoeg regisseurs die andere dingen doen. Ritchie doet waar hij goed in is, en doet dat met verve. Zie het als iets wat je leuk vindt, dan wil je er toch meer van zien? Zo zie ik dat.



Het gaat mij bij Ritchie ook niet om de plot, het gaat mij om de invulling. Die is hier juist zo geniaal. Het zit hem in de delivery van de dialogen. De manier waarop Wilkinson weer naar buiten strompelt als hij te veel gedronken heeft. Of die typische Ritchie-achtige uitdrukkingen zoals 'bricks and mortar', 'come in off the cobbles'. Als taalliefhebber vind ik dat heerlijk om te horen.



En daarom niet minder geweldig!



De dialogen zijn al goed, maar de manier waarop Strong, Wilkinson, Piven, Johnny Quid, Mumbles, Tank, One Two ze brengen, maakt het nog veel grappiger. Ook is de montage met dat dansje en die seksscene werkelijk geweldig. Geforceerd leuk in jouw optiek, maar dat zijn veel van je argumenten. Ze gaan bijna allemaal over smaak. En daarover valt moeilijk te twisten. Zet alleen neer wat ik ervan vond.



Ideeenarmoede zeker niet. Hij blijft geweldige personages uit z'n mouw schudden en onvergetelijke oneliners. Daar is hij goed doen en ook al maakt hij nog honderd van zulke films, ik blijf ze allemaal leuk vinden.

Dat het mijn smaak niet is, is duidelijk ja. Ik vind het saai worden. Bovendien heeft ie het al veel beter gedaan. Of anders anderen wel. En die twee dingen daar het om; een (1) minder sterke (2) herhalingsoefening.

Vind het hier dan ook niet geestig, mooi gemaakt, slim, geweldige personages of wat dan ook. Flauw, voorspelbaar, een herhaling, geforceerd en vervelend. Dat wel. Hij mag wat mij betreft vooral doen waar hij goed in is (al begin ik me steeds meer af te vragen wat dat nu eigenlijk is), maar dat betekent niet dat je jezelf alleen maar kan herhalen en kopiëren. Binnen die (beperkte misschien wel) speelruimte zijn er toch echt mogelijkheden. Die benut ie niet. Of ie het nu niet wil of kan weet ik niet, maar ik ben blij dat bijvoorbeeld Tarantino wel gebruik maakt van die speelruimte (een kwaliteitsdiscussie achterwege gelaten, je moet toch in ieder geval zeggen dat hij meer andere dingen probeert). Hier zijn die situatietjes (af en toe kan er gewoon een Charlie Chaplin muziekje onder), de vergissingen (och, och wat is toeval toch leuk om mee te spelen!) en de terzijdes (die steeds uit de hoge hoed komen, als toch nog belangrijk!) in mijn optiek inderdaad, gewoon niet leuk. Dat was het bij Lock Stock wel, dus vanwaar die discrepantie? Misschien heb ik een speling met de taal of twee gemist, maar vond het niet erg grappig. Als ik in de kroeg zit, hoor ik leukere dingen en zo leuk zijn Westlanders niet. Zijn ook allemaal dingen die gewoon uit TV-series en dergelijke komen.

Paar voorbeelden dan maar. Die onverwoestbare Russen, waren gewoon een variant op Boris uit Snatch. Daardoor is het voor mij al niet meer leuk. Als je een grap al hebt gezien, kun je er toch moeilijk maar om blijven lachen? Dieven die blijven klungelen kan best leuk zijn, maar niet als dat op de zelfde manier gebeurt als in zijn andere film. Dat schilderij bijvoorbeeld het sloeg nergens op. Beetje geforceerd al dat ie hem geluk zou brengen en zo en tot overmaat van een aankomende ramp, wilde ie hem natuurlijk uitlenen! En zie daar de basis van de plot . Volgende keer zal het wel zijn met een eeuwenoud zwaard of zo, dat gepikt wordt, doorverkocht wordt, nog eens gepikt wordt, weer in handen komt van de eigenaar en dan toch nog zoek raakt (dit is mijn idee trouwens Ritchie, afblijven). Ritchie wilde een situatie forceren zoals Lock Stock of Snatch. Dit werd er dus bijgeraapt. Ik wist letterlijk al toen hoe de rest van de film zou gaan met het heen en weer geschuif met dat schilderij. Het wordt voor mij echt minder leuk als ik weet wat er komt (in tegenstelling tot als ik niet weet wat er komt). Zo'n scene met die kreeften, komt letterlijk uit Snatch (de varkens) . Dat hele personage was gewoon een variant op Brick Top. En zo had ik bij eigenlijk alle personages wel het idde dat ik ze al eens langs zag komen. Ik erger me daar op een gegeven moment aan, vooral; (let op!) omdat het hier veel minder goed gedaan is. Dat is dan ook nog belangrijkere kritiek.

Zet liever nog eens Lock Stock op, want vond dit ook maar slappe hap. Daar heb ik het eigenlijk nog niet eens echt over gehad. Te veel geneuzel, waar uiteindelijk te weinig in gebeurt. Mag best explicieter en heftiger.

Ik vergelijk het met Kevin Smiths oeuvre. Vaak dezelfde soort film, vrijwel allemaal even sterk.

Veel van je punten snap ik wel, maar het is toch allemaal een kwestie van smaak. Als je twee keer kunt lachen om een zelfde grap, waarom zou je die dan niet mogen maken? Of een variant op een grap. Ik zit daar niet zo mee. Ik vond het wel een leuke verwijzing. Misschien waren het wel neven van hem in een soort groot Ritchieversum

Mister blonde levert hier toch wel een paar goeie argumenten.

Eh, nee.

Jawel.

Ik vind zijn laatste 3 films (Jersey Girl, Clerks 2, Zack & Miri) toch pakweg een stuk minder entertainend dan zijn eerste 5 films (Clerks, Mallrats, Chasing Amy, Dogma, Jay & Bob). Vind het goed van Smith dat 'ie graag meer romantische komedies wil maken en af wil van zijn View Askewniverse, maar dan wordt ook pijnlijk duidelijk dat 'ie maar beperkt getalenteerd is. Net zoals Ritchie.

Ik zeg ook duidelijk 'vrijwel' allemaal

En ze hebben nog altijd meer talent dan wij. Een regisseur hoeft wat mij betreft niet allemaal andere dingen te doen als hij zich in een soort film heel goed kan redden.

Blijf daar lekker je geld mee verdienen.

Ja, maar daarom mag ik als filmkijker nog wel kritiek hebben op de keuzes die Smith of Ritchie maken. En dat doe ik dan ook. Overigens weet ik niet of Smith en Ritchie getalenteerder zijn dan ik. Ik heb me nog niet verdiept in het maken van een film of het schrijven van screenplays.

Zolang je 'dan mij' blijft schrijven, weet ik het nog zo net niet.

Vond Clerks zeer aardig, maar de rest ook niet echt leuk. En dat heeft voor een deel ook wel te maken inderdaad met het gebrek aan variatie.

Je hebd gelijk. Het moet natuurlijk zijn: getalenteerder dan IK.

Inderdaat.

Ik stel voor dat je voortaan maar 1 film per regisseur kijkt