Mr. Nobody (2009)

The big reverse is denk ik gewoon op het moment dat het jongetje zijn keuze maakt, want hemzelf als oude opoe, alle startrekmannetjes enzovoorts bestaan alleen in de gedachten van het jongetje. De gedachten waarin hij vooruit kijkt dus. Zodra hij klaar is dat te overdenken, kan hij zijn gedachten weer op het heden focussen (de trein inhalen, terug naar papa, of dus zoals hij doet een zijweg inslaan die geen keuze heet. Daardoor ontstaat dus de 'big reverse'. Dat gebeurt dus in de gedachten van het jongetje ook. Snap je 't nog?

Degene die de datum van de reverse berekend had zat ook in de gedachten van het jongetje. Wat ik dus niet begrijp is wat daar het nut van is voor het jongetje, dat figuren in zijn gedachten hier over nadenken etc.

En @Montorsi, ik denk dat het jongetje het écht weet. Zie het stukje over die 'engel der vergetelheid'. Er wordt dus gesuggereerd in de film dat iedereen voor zijn geboorte al zijn toekomst kan zien en aan de hand daarvan zijn ouders kan uitkiezen. Daarna zorgt die engel ervoor dat je dat 'vergeet'. Alleen vergat de engel Nemo.


Maargoed, dit is natuurlijk mijn eigen visie hierop en is dus hoogstwaarschijnlijk complete bullshit
De film stijgt wel in waarde voor mij, doordat hier nog zo over valt te discussiëren.

Volgens mij heb je het behoorlijk goed weten te formuleren Koektrommel. Want inderdaad op het einde zegt de opoe, dat alles zich gewoon afspeelt in de gedachten van het jongetje, en doordat het jongetje dus uiteindelijk een keuze gemaakt heeft, hoeft hij niet meer na te denken over de gevolgen van die keuze, en kan hij zijn gedachten afsluiten. Wat dus de big-reverse moet zijn.

Er zijn volgens mij maar 2 grote plotholes. Die mag je zelf bedenken. Ik zelf ben het volledig eens met koektrommel, weet alleen niet zo goed wat ik moet denken van de vergeten engel, Volgens mij heeft die jongen toch een manier gevonden om in de toekomst te kijken, waarom zouden ze anders zoveel informatie geven over wat tijd nu eigenlijk is. Misschien hebben we toch iets over het hoofd gezien, ik wil de Director's cut graag zien. Verder doet de film me een beetje denken aan Donnie Darko meets The Curious case of Benjamin Button Ook al is deze film vrij uniek.

God, een moeilijken om te beoordelen ...

Ik heb behoorlijk om mijn tanden moeten bijten om hem uit te zien, wel blij dat ik dat gedaan heb. De verschillende verhaallijnen zijn goed te volgen, maar niet zo makkelijk om een lijn erin te zien waar het naartoe gaat. De manier waarop het gemaakt is, is prachtig. Ik zit wat met gemengde gevoelens met de man van 117 jaar enz ... Als dit er nu eens uitgelaten werd ... Misschien dat dit er dan mooier uitkwam ? ik weet het niet. Het heeft zeker iets dat de moeite waard is, maar zoals hier zovelen zeggen, het is moeilijk uit te leggen ... toch een 3.5 voor het toffe idee ! Ook weinig reclame van gezien, enkel via de rode loper een stukje gezien een hele tijd geleden, maar dat was me al bij gebleven.

Ja, dat begreep ik wel Maar moet ik dit fictief zien of is dit echt gebeurt. Het lijkt me keiharde fictie, maar toch kan de jongen in de toekomst kijken. Er is dus iets meer dan alleen die engelen, iets wat er op lijkt maar dan in een realistische vorm. Zoals bijvoorbeeld tijd buigen.

Volgens mij word nergens verteld dat er een big reverse plaats zal vinden en of tijd terugspoelbaar is. Er word enkel en alleen de (on)mogelijkheid ervan besproken. Er word ook gesuggereerd dat tijd mogelijk meer dan één dimensie omvat en dan heeft de mogelijkheid om de tijd wel of niet vooruit te kunnen bewegen geen betekenis meer.

En @Koektrommel,
Vind jij die keuze die dat kind voorgeschoteld krijgt echt makkelijk? Een kind van 9 dat moet kiezen tussen zijn vader of zijn moeder? Dat lijkt me juist de definitie van een onmogelijke keuze.

Net de trailer zitten kijken van deze film. Hij lijkt mij erg bijzonder. Snel maar eens gaan kijken.

Nog 7 dagen en dan gaat hij weer draaien in het filmhuis, kan niet wachten om dit te herzien!

@Koektrommel: die big reverse is inderdaad het moment waarop het jongentje zijn keuze maakt..
@deft0nes: die meerdere dimensies zijn de meerdere tijdslijnen die het jongentje kan gebruiken voor zijn keuze. Het gaat er in de film om dat er een keuze gemaakt MOET worden (hoe moeilijk dat ook is voor een kind) maar er wordt ook gezegd dat niet kiezen ook een vorm van kiezen is (en die weg zal het jongentje uiteindelijk inslaan).
@barns: er zijn meedere mogelijkheden om de film nu al te zien dan 7 dagen wachten op het filmhuis

En dan nog dit:
Het jongentje hoeft niet te kiezen uit 2 slechte keuzen: in beide gevallen wil het jongentje de volledige tijdslijn bekijken van zijn moerder enerzijds en zijn vader anderzijds. Beide keuzen zijn niet slecht, maar het 1 kiezen betekent het andere niet kiezen. Een moeilijke/onmogelijke keuze. Subthema: kinderen van gescheiden ouders?

@Rickz

Nog zo'n voorbeeldje van keuzes maken zijn die meisjes. In het begin kon hij niet keuzen wachtte af tot ze wat ouder waren. Vervolgens trouwde hij ze alle drie.

[quote]wibro schreef:

Deze film vandaag voor de 3e keer bekeken en ik kom tot dezelfde c

/quote]

Respect! Een keer was al heel erg vermoeiend

goede film, had er niets van verwacht (nog niet hier gekeken) maar het heeft me verrast..

Het laat mooi zien hoe een leven kan lopen bij een genomen keuze, goed uitgewerkt.. het zet je in ieder geval aan het denken..

De grens tussen genialiteit en gekte is dun.

Want hoe knap deze film ook in elkaar is gestoken, de regisseur slaat soms door. Met als gevolg dat de gemiddelde kijker het verhaal niet goed meer kan volgen. Onnodig ook, want ondanks de complexiteit is de boodschap uiterst mooi maar vooral simpel.

Zo ingewikkeld is het dus eigenlijk niet. Wat vooral opvalt zijn, naast het sterke plot, de uitstekende acteerprestaties en de visuele charme van de film. De soundtrack is tevens wonderschoon, maar ook hier misschien iets te veel van het goede. Een klein aanradertje.

Zeer goed.

Enigzins rommelig maar een lust voor het oog

Mooie recensie in de Humo.

Qua onderwerp en sfeer deed het mij ook aan Donnie Darko denken. De verhaallijnen zijn met elkaar verwrongen alhoewel ik geneigd ben te denken dat het verhaal van Nemo die met zijn wagen te water raakt en zijn leven en het imaginaire - als dan andere keuze - leven aan zich voorbij ziet gaan de ware versie is.

Het is een lange zit, maar zoals in de Humo staat... soms zou je even op pauze willen drukken om alle visuele pracht in je op te nemen en even letterlijk stil te staan bij het verhaal. Dus ik ga hem nog maar eens bekijken denk ik. 4,5 * want het is betoverend mooi gedaan.

Ik vond de film erg verwarrend beginne. Erg rommelig. Daarna is ie goed te volgen en wordt de film ook beter. Maar uiteindelijk vind ik de film veel te lang duren en vond het einde behoorlijk voorspelbaar. Ik zal de film nie snel nog een keer gaan kijken. De film was vermakelijk maar ook niet meer dan da

voor mij was de film ook verwarrend maar niet voorspelbaar

ik zat de hele tijd met de butterfly effect in me hoofd

dat die gast een gave had ofzo iets maar dat was het niet

ik vind zulke films wel leuk maar het had wel wat beter uitgelegd kunnen worden zeker ook met die lange speelduur

er zaten veel onnodige flashbacks tussen

2*

Onnodige flashbacks? Dat heeft toch wel voorbeelden nodig

Geen slechte film, maar had er wel veel meer van verwacht. Visueel spektakel dat wel, maar deze film mist de diepgang die het wil evenaren met films zoals Amelie Poulain, Eternal Sunshine, ...

Zat volgens mij veel meer in, maar toch degelijk.

Mijn grootste kritiek is dat tijdens het kijken:

zeven van deze acht films stuk voor stuk door mn hoofd spookten. Ik mis in dit topic verder nog "Los Amantes del Círculo Polar","Garden State" en "500 days of summer".

De soundtrack is al even origineel

Nuff said. Omdat het resultaat van deze filmische cocktail toch nog wel te pruimen is, onder het motto "beter goed gejat dan slecht bedacht" dan maar:

2 *

Ik heb 'm gelijk maar effe gekeken en kan je opmerking nu wel deels plaatsen. Je zou Toto niet alleen in dat rijtje kunnen plaatsen maar zelfs iets verder kunnen gaan en stellen dat films als Amelie en La Science des Reves op hun beurt ook weer enigzins beinvloed zijn door Toto (en ik lees net in het Toto topic dat wij niet de enigen zijn die daar zo over denken). Echter geldt dat zeker niet voor alle genoemde films en bovendien blijft het punt dat 'mr Nobody' een bij elkaar geraapt geheel is natuurlijk gewoon staan. Sterker nog, nu ik Toto heb gezien vind ik Mr Nobody NOG een stukje minder origineel (anderzijds is mn respect voor Dormael door Toto wel weer wat gegroeid)

Veel te saaie en slechte film. Overdone met de visuele schoonheid en de soundtrack, het past gewoon niet. Absoluut niet homogeen en verwarrend om naar te kijken. De film mist hart en ziel. Het lijkt op een te lange muziek videoclip. Teleurstellend, want had er meer van verwacht.

Kende de regisseur niet, wist ook niet dat hij van Belgische afkomst was en had ook geen eerdere films gezien van hem.

Het verhaal sprak me aan en Jared Leto vind ik altijd wel goed spelen.

Dit is wel een heel ambitieus project en uiteindelijk zit er veel te veel in verwerkt duidelijk een voorbeeld van teveel hooi op je vork nemen.

Maar wat een ontzettend prachtige scenes zitten erin en word er geweldig met slow motion gespeeld, kleurgebruik, close ups en oog voor detail die ik nog nooit eerder heb gezien. Soms word er misschien te veel herhaald net zoals de soundtrack maar echt storend wordt het niet.

Prachtig gefilmd en had een potentiële topper kunnen worden.

Waar het er uiteindelijk op neer komt is als je een keuze maakt dat het je leven en andere levens beïnvloed.

In deze film is het een 9 jaar oud jongetje dat de keuze moet maken of hij met zijn vader en moeder meegaat. Daarnaast zijn er 3 meisjes die zijn mogelijke liefdes in het leven zijn. Hierin droomt de hoofdpersoon terug aan zijn leven maar hij is erg vergeetachtig en haalt zijn dromen door elkaar met de werkelijkheid en de verschillende levens die hij had kunnen lijden en het leven die hij heeft geleid.

Dit is uiteraard erg verwarrend om te volgen maar de grote lijnen zijn te volgen. Tussendoor worden ook nog verschillende wetten en theorieën op een vlotte maar speelse manier uitgebeeld. Zoals the Butterfly Effect, the Big Bang, The Big Crunch, de snaartheorie, dat ei koken theorie en waarschijnlijk nog meer.

Maar altijd leuk om die dit soort dingen voorbij te zien komen.

Ook met die vogel in het begin was leuk om te zien.

Uiteindelijk is het teveel van het goede en word je overbeladen met beelden, theorieën, verschillende levens, dromen en gedachtes waardoor de 2e helft van de film veel vermoeider wordt om te volgen.

Hierdoor voel je ook emotioneel niet mee met de hoofdpersoon en voelt nogal vlakjes aan.

Tevens door dit alles kun je een stuk of 50 films noemen die hier wel iets weg van hebben, maar uiteindelijk vind ik dat de film wel op zichzelf staat en niet puur jatwerk is. Denk bijvoorbeeld aan die fietsen (2001: A Space Odyssey ).

Uiteindelijk is het een genot voor je zintuigen en zeker een herziening waard. Maar persoonlijk denk ik dat de film vele malen beter geweest was als er een aantal dingen uitgehaald werden.

De film leunt ook op een uitspraak die eerder gezegd is:

Alles had iets anders kunnen zijn en dan zou het evenveel betekenis hebben gehad.

Een film waar nog veel meer over gezegd en gespeculeerd kan worden maar een regisseur om in de gaten te houden.

4