American Honey (2016)

Ach ja, Rihanna is nog niet eens zo erg, maar ik hou er niet van dat letterlijke teksten uit de muziek slaan op de situatie van de personages binnen de film. Alsof je de geboorte van een kind begeleidt ziet worden door Born in the USA.

Herzien. Komen een paar tiendepuntjes bij die 4,5*. Kan niet wachten op Arnolds volgende film.

Misschien eerst haar vorige al eens kijken

Wuthering Heights (2011) ligt al klaar

Lijkt me wel heel anders dan deze...

Toch, bij herziening? Ik twijfel nog aan n 2e keer om angst om afzwakking maar als ik jou zo lees...

Kun je rustig doen dus, wat mij betreft. Was zeker niet minder de tweede keer!

Goeie film over een tienermeisje die met een groep jongeren rondtrekt om tijdschriften te verkopen. Deze roadmovie had wat korter kunnen zijn, maar er gebeurd genoeg waardoor het toch wel onderhoudend blijft. Ook de hele dynamiek en sfeer binnen de groep wordt goed neergezet. De film ziet er prachtig uit (rauw, maar met warme kleuren) en het acteerwerk van Sasha Lane en Shia LaBeouf is uitstekend.

Hij deed t weer hoor...opslokken en meeslepen, en aan het einde door de 2 eindnummers en gegroeid besef van de gebruikte symbolische beeldtaal e.d. wederom drikke bok in den keel.

Maarreh...die Carola Blank ofzo die dit vertaalt heeft verdient een dik pak slaag. Die heeft totaal geen kaas gegeten van het straat-Amerikaans. Vooral in nummers slaat ze totaal de plank mis, zodat raakvlak met de film spaak loopt. En dan soms opeens een nummer gewoonweg níet vertalen. Wat een gruwel. Rihanna was in supermarkt nog niet ondertiteld btw, later wel.

Ik snap nog niet alle symboliek die Andrea Arnold vertolkt (echte beer-gummibeer bv) maar t is echt niet voor iets bv dat vogels plaatsmaken voor honden (of opeens die wilde hond), een krekel die op een schouder loopt, stappen in roadkill met erna een rode bloem waarna Star een grote rode ring om heeft...t is echt niet per ongeluk.

Mooi gedaan allemaal; beeldtaal, muziektaal, camerawerk, growing up, living life, dreaming dreams, having friends...het gevoel tijdens American Honey met de knipoog van QT en de blik van het nieuwe meisje...de inzet van God's Whisper alleen al, Star dan en aan het einde de vuurvlieg.

Een zomerwolk van een film.

Indringende road movie over hedendaagse jongerencultuur. Bij het zien van de avonturen van Star en haar kompanen moest ik onwillekeurig af en toe met enige nostalgie terugdenken aan de vergelijkbare fase in mijn eigen leven, hoewel die al ver achter mij ligt en door de tand des tijds inmiddels mooier is ingekleurd dan ie in werkelijkheid was. Voor mezelf kom ik tot de conclusie dat er —afgaande op deze film en afgezien van de muziek— in de kameraadschappelijke omgang tussen jongeren eigenlijk niet zo gek veel veranderd is in de loop van de jaren (maar ik ben geen deskundige en kan me vergissen natuurlijk). Het enige wat ik in deze film een beetje gemist heb, is maatschappelijk engagement.

Hoe dat verder ook zij, ik heb me bijzonder vermaakt met deze levenslustige, onderhoudende film over jongeren die elk op hun eigen manier op weg zijn naar volwassenheid. Aansprekend en fris in vergelijking met talloze high school films en ander onbeduidend flutwerk over jongeren, waarmee de filmmarkt overstroomd wordt.

tenslotte voor de (h)eerlijke rol van Sasha Lane, die wat mij betreft mag terugkijken op een overtuigend debuut.

Prachtige en intrigerende film!

Er is van alles goeds te zeggen over deze film. Dat het er prachtig uit zag, dat je als kijker niet te veel gestuurd wordt, dat er sterk geacteerd wordt. Toch deed hij het niet voor mij.

Ik vond de hoofdpersonages ontzettend irritante lui, ook (juist) op de feelgoodmomenten die juist bedoeld waren (leken) om meer sympathie voor ze te krijgen. De soundtrack trok ik vrij slecht (en al die commerciële meuk vond ik moeilijk te rijmen met de alternatieve hippies die in dat busje zaten, maar vooruit), en hij duurde, vooral dus omdat ik het allemaal niet zo leuk vond, gevoelsmatig een klein uur te lang, waardoor hij nog minder leuk werd.

Een nogal particuliere beleving, dat geef ik toe. Ik kan weinig gaten in de film schieten en kan mij goed voorstellen dat anderen hem fantastisch vinden. Laat je dus vooral niet leiden door wat ik hier schreef.

Kwam wat moeilijk op gang, maar uiteindelijk zijn de hoge verwachtingen waargemaakt. Vooral cinematografisch vaak verbluffend mooi. En wat een ster in wording, die Sasha.

Aardig maar niet meer dan dat.

Dit had net zo goed een docu kunnen zijn....aam de ene kant is dat goed maar aan de andere kant niet.

Acteerwerk voelt goed en echt aan....maar ze kunnen net zo goed hunzelf spelen (dan had ik het ook geloofd)

de film laat dingen zien die in realtime ook kunnen gebeuren maar echt dramatisch vind ik het niet....er gebeurt niet zoveel eigenlijk.

Jammer want de film oogt wel heel tof en is op mooie locaties gefilmd.

Ook zitten er wat rare toevalligheden in die niet realistisch zijn voor dit genre.

Leuke wegkijker maar niet meer dan dat.

De mannelijke antagonist, welke er zich als een Robert Baggio paardenstaartje vanaf maakt, is pure bijzaak. Het draait duidelijk om "Star", de vrouwelijke protagonist. Een dartele spring-in-'t-veld in haar seksuele zoektocht. Dat alles is overduidelijk. Wat mij dwars zit is waarom ze halverwege de film veinst dat zij niet zwemmen kan, doch op het einde er schijnbaar geen moeite meer mee heeft kopje boven te blijven. Heef dat enige betekenis wellicht? Ik vraag dit enigszins retorisch maar meer uit onwetendheid.

American Honey is deels een coming-of-age verhaal, deels een roadmovie dat terloops een inkijkje geeft in het door armoede verscheurde moderne Amerika. De mislukte Amerikaanse droom? Andrea Arnold geeft (en wil) nergens een politieke boodschap verkondigen maar laat gewoon het 'echte' Amerika zien. Gewone mensen met allerlei achtergronden en hun eigen sores of dromen of idealen. We gaan mee op reis met een groep optimistische verschoppelingen, langs veelzijdige bestemmingen en onvoorziene situaties. Dit doen we door mee te kijken met het lot van Star (Sasha Lane) die uit haar penibele levenssituatie probeert te ontsnappen door zich aan te sluiten bij deze bonte groep straatverkopers. Op zich geen heel moeilijk script, echter is de uitvoering wel héél erg goed gedaan. Met de beelden wordt geprobeerd om de kijker mee te nemen op dat dromerige avontuur. Een reis van tegengestelde: glamoureuze rijke huizen, maar ook arme wijken. Met op de achtergrond de hedendaagse belangrijkste muziekstromingen van Amerika met veel opzwepende hiphop, country en catchy popdeuntjes. Verder maken we kennis met meerdere subculturen: de truckers bij een truckstop, de harde werkers op de olievelden, verveelde rijke cowboys, enz. Wat vooral knap gedaan is, is de manier waarop alles wordt gefilmd en gespeeld. Je voelt je eigen alsof je één van hen bent. Hoe het gelukt is om die speelse manier zo goed over te brengen is mij een raadsel? Maar het werkt fantastisch. Een groot deel is wel te wijten aan het goede acteerwerk van Sasha Lane en Shia LaBeouf en de rest van de cast. Al blijven alle wel in de schaduw van beide genoemde. Jammer vond ik wel dat de regisseuse niet goed weet hoe te eindigen. Nadat een prima muzikaal moment voorbij is gekomen om de zaak mee af te sluiten, besluit ze er nog een paar onnodige scènes aan toe te voegen. Enfin, eigenlijk wil je ook helemaal niet het groepje verlaten en is het vooral een film die je moet ervaren.

Ik heb hem gisteren op dvd aangeschaft en waar ik in de bios 2x mocht genieten van de afwisselde omgeving op het grote scherm is de dvd versie in postzegel formaat. Heeft iemand enig idee waarom daarvoor gekozen is? Jammer jammer zeg

De 56-jarige regisseuse Andrea Arnold brak in 2009 definitief door met het indrukwekkende Fish Tank, dat het leven onder de loep nam van een 15-jarige ongelukkige tiener die verbannen werd door haar vrienden en uitgesloten werd van school. Met de bijzondere road movie American Honey weet Arnold misschien nog wel meer indruk te maken. American Honey had in principe net zo goed als documentaire uitgegeven kunnen worden en de film zal veel indruk weten achter te laten op de kijker. Deze ruwe en realistische kijk op het leven van “The American Dream” is net zo aangrijpend als hij ontgoochelend is en toont het leven van een onstabiele tiener die de weg kwijt raakt.

Actrice Sasha Lane maakt als de 18-jarige Star haar acteerdebuut en weet dit met veel bravoure naar het scherm te vertalen. Ze wordt hierin bijgestaan door Shia LeBeouf, die de rol van leider en charmeur Jake op zich neemt, waarbij we direct kunnen concluderen dat vooral LeBeouf geknipt is voor deze rol. De bescheiden dromen van Star ontaarden zich in prostitutie, oplichterij en diefstal, waarbij de zoektocht naar geluk en liefde centraal staat. Dit wordt bijgestaan door de prachtige locaties waar de film zich afspeelt, dat ook cinematografisch nog eens dik onderstreept wordt. Dat is natuurlijk knap aangezien de film omdat de film met een handheld camera en een niet gebruikelijk beeldaspect is opgenomen. Dit wordt bijgestaan door een sterke soundtrack, waarbij nummers van Rihanna en Bruce Springsteen de beelden een sterkere lading geven en dit af en toe een brok in de keel zal bezorgen.

Wat de film erg sterk naar voren weet te brengen is dat het de Amerikaanse droom als oase weet te bestempelen en de keerzijde van de hedendaagse Amerikaanse maatschappij op een ruwe wijze in beeld weet te brengen. De film wijkt totaal af van de Hollywood films die we doorgaans krijgen voorgeschoteld en weet op elk vlak te imponeren. Opvallend is hierbij dat de grens tussen de commerciële muziek en de alternatieve muziek totaal verdwijnt. Het rauwe en realistische beeld dat de regisseuse ons voorschoteld, kaart nog maar eens pijnlijk duidelijk de problematiek van de jeugdige Amerikaanse jeugd aan, waarbij de armoede, het harde leven en dromen uiteindelijk een treurig beeld weten te scheppen. Al met al is American Honey een zeer knappe film die het de volle honderd procent waard is om te gaan bekijken. Verwacht geen diepgaande dialogen of kunstzinnigheden, maar laat je overdonderen door een mix van beeldspraak en muziek.

American Honey is een overdonderende roadmovie die een unieke en rauwe kijk geeft op de huidige samenleving van jongeren in de Verenigde Staten van Amerika. Het is vooral debutant Sasha Lane die veel indruk weet te maken en de chemie tussen Lane en Shia LeBeouf is geweldig. Buiten het feit om dat er zeer puik acteerwerk wordt afgeleverd, maarkt de combinatie van muziek en beeldspraak misschien nog wel de meeste indruk. Vooral de beeldspraak in combinatie met de geweldige en zeer gevarieerde soundtrack die de grens tussen popmuziek en alternatieve muziek totaal weg haalt, is American Honey een absolute must om naar te kijken. Dat American Honey niet voor iedereen is weg gelegd mag duidelijk zijn, maar dat we hier met een fenomenale en vooral unieke roadmovie te maken hebben is een ding dat als een paal boven water staat.

Wat recensies hier gelezen en besloten te gaan kijken ... ik ben denk ik een vd weinigen, maar vind er bitter weinig aan. Behalve die vreselijke rap-muziek (oke dat is the shit tegenwoordig blijkbaar...) gebeurd er nagenoeg niets. Moet ik als kijker geloven dat er mensen magazines kopen van dit stel losers? I dont think so.

Ze hadden net zo goed een rockband oid kunnen volgen on the road en daar een teenage love story van kunnen maken.

1☆ for the effort

Aardige roadmovie. Er gebeurt niet zo heel veel bijzonders, en het open einde stelt ook wat teleur maar dankzij de goed spelende cast en de lekkere muziek valt het prima te behapstukken. Het is wat aan de lange kant maar ik heb me toch niet verveeld, de sfeer is ook goed. Wel een voldoende waard.

Een vervelende film, die blijkbaar 2 uur en 24 minuten moest duren.

De film volgt een groep buitenbeentjes uit de sociale onderklasse in het Midwesten van Amerika. De regisseur wil dat je vooral niet vergeet hoe tragisch de situatie is waarin deze personages verkeren. De hele film wordt armoede gefetisjeerd en in je gezicht geduwd. In mooie shots wordt de ranzigheid vastgelegd; krakkemikkige motels, smerig voedsel, overal rotzooi, versleten kleding, insecten die over het aanrecht lopen. Dit voelt behoorlijk ongemakkelijk aan. Als kijker voel je je een soort ramptoerist.

In de lange tijd dat de film duurt hadden de personages uitgediept kunnen worden, maar daar is geen sprake van. Zelfs de goede prestaties van Lane en LaBeouf kunnen niet verhullen dat hun personages flinterdun zijn. De bijfiguren blijven allemaal karikaturen.

De hele film is een herhaling van zetten. Veel scènes zijn bijna een kopie van een scène van vijftien minuten daarvoor.

Neemt niet weg dat er een aantal mooie momenten in de film zitten. En de film is mooi geschoten, met prachtige kleuren en schitterende shots van het Amerikaanse landschap. Ook de soundtrack vond ik goed. Maar dit alles was niet genoeg voor mij om deze ellenlange film de moeite waard te maken.

Geen spijt van dat ik deze film ben gaan kijken, een leuke roadmovie die eigenlijk van alles laat zien, en zonder al te veel verwachtingen die ik had van deze film, heb ik er wel van genoten ondanks de lange speelduur.

90 minuten zou al genoeg zijn om het failliet van Amerika te laten zien.

Op zich wel een aardige film. Echt pakken doet ie me geen moment.

Ik herinner me nog goed die afkeer van de soundtrack. Tot ik de film zelf zag en de liedjes plots een heel nieuw leven kregen. Hoogtepunten: God's Whisper en No Type.

Overigens, het Star Wars-meisje! Intrigerend figuur. Dat onze "vannies" niet uitgediept worden, verbaast niet. Ze zijn erg close, behoren meer tot een familie dan een vriendengroep, maar dat wil niet zeggen dat ze alles van elkaar afweten. Ze blijven niet hangen in hun verleden, ze willen vooruit in het leven, een toekomst tegemoet. Ze weten dat ze iets aan elkaar hebben, maar uiteindelijk blijven ze 'onbereikbaar'. Net als hun dromen.

De echte 'ster' blijft natuurlijk Star (Sasha Lane) zelf. En ook LaBeouf bewijst (opnieuw) zijn kunnen. Niet voor niets heeft die een relatie (huwelijk?) met Mia Goth.

Kun je die laatste zin toelichten? Ben wel benieuwd

Waarom is dat veelzeggend?

Was ook niet helemaal serieus bedoeld. Ben fan van beide acteurs en bijgevolg blij dat ze elkaar gevonden hebben. Wellicht dat ze elkaar ook gewoon naar een hoger niveau tillen.

Beiden worden naar mijn gevoel erg onderschat, hoewel LaBeouf de laatste jaren wel minder gezien wordt als die knul uit Transformers.

Ik heb weemoed naar deze film.

Ik hoorde toevallig gisteren dan Rihanna liedje in de auto met mij familie en kon er niet op komen waar ik het ook alweer van kende... oei!

en idd DR, ik heb de laatste jaren ook mijn beeld van Labeouf (positief) bij moeten stellen, al haalt hij nog steeds wel eens capriolen uit waarvan ik denk: 'owkeeee?'

Laboeuf is een zak hooi, als je zn capriolen in zn thuisland hoort. Verwaande snotjoch is een smet op de film, maar ik kan er doorheen kijken.

Herkijken doe ik wanneer ik weer genoeg geld heb om de dvd te kopen

Bluray nu 5,50 (2 voor 11 actie) icm met een andere bluray bij zavvi.

Ik ga er ook eens (eindelijk) aan beginnen binnen een week of twee. Ik kijk er wel naar uit.