American Honey (2016)

I don't get what all the fuzz is all about!

Ja prachtig naturel acteer werk , en mooi gefilmd , je kon de zomer voelen en de sfeer ook .

Allemaal de moeite waard .

Maar het had ook iets onheilspellends , tenminste dat ervaar ik zo . Dus de hele tijd wachtte ik op iets schokkends . Waardoor ik compleet uit het veld zal worden geslagen .

En dat kwam dus niet .

De hele steeds die scene met die gasten in die bus ( met erg dikke muziek ) en dan werd er mee gezongen .

Ja ik krijg een beeld , maar blijkbaar niet genoeg , want het werd in je gezicht gedwongen .

De soundtrack was wel dus fantastisch . Niet iets wat ik zelf snel op zet , maar in die situatie was het wel tof .

Tot nu toe zijn alle films van film productie Films | A24 - a24films.com absoluut de moeite waard , en zelfs fenomenaal . Eerlijk .Echt overweldigend .

IK Heb hier daarom erg naar deze film uit gekeken .

Maar ben niet om ver geblazen .

Toch een 3 * .

Viel me goed mee. Gebruikt een beetje de stijl van La Vie d'Adèle met de camera die voortdurend in de buurt van het hoofdpersonage blijft hangen. Dat helpt, want je leeft met haar mee. Het hele roadmovie sfeertje werkt best goed, met bijhorende millenial muziek en een licht getikt bijeengeraapt gezelschap. Het verhaal zelf houdt niet veel meer in dan een 18-jarig meisje dat door verschillende staten trekt om er samen met een groep bohemiens tijdschriftabonnementen te verkopen. Ik neem aan dat de tekst van het countrynummer "American Honey" het idee van de film suggereerde. Waarom anders zou men het nummer in zijn volledigheid nog eens laten spelen in de film? De leider van het gezelschap (gespeeld door Elvis Presleys kleindochter) heeft niet veel sympathie voor haar en met topverkoper Jake komt er een ingewikkelde romance naar boven. Zeker geen portret van een verloren generatie, want die passen eerder in de jaren '60 of '70 dan nu. Alles bij elkaar genomen zeker een meeslepende "slice of life".

Vond het een heel vervelende film. half uur volgehouden maar toen afgehaakt. Dodelijk vermoeiend en zo zwaar over de top. Leuk als hippiefilm of zo maar verders nee.

Soms moet je iets meer geduld hebben Laurens

Herzien, AH blijft een erg sterke film. Uitzichtloze jongeren, verbonden met elkaar, feestend, lol makend, zingend, overdag werken en in de avond drinken. Het mogelijk alternatieve leven zien we tegen het einde als Star bij een supermarkt wat eten koopt voor kinderen van een straatarm gezin met een verslaafde moeder en een lege koelkast. Het Amerika van Trump en zijn voorgangers. De Amerikaanse droom blijkt vaak een dovende kaars. Schrijnend mooi gefilmd door Arnold. Meesterwerk.

Raar filmpje. Weinig mooie beelden. Waar gaat dit heen? Oppervlakkige personages. Je blijft kijken. En dan plots, plots grijpt men je bij de lurven. Tijdens de titelsong begrijp je waarover het gaat. Over niet in het plaatje willen passen. Over de kloof tussen arm en rijk. Over de onbezorgde jaren van de jeugd. Over de zinloosheid en de zin van alles. Non-conformisme. Over de schoonheid van prille liefde. Over onbevangenheid. En hoe die nooit meer terugkomt.

Aan al wie dit leest die jonger is dan 25: Geniet van deze jaren, ze komen niet meer terug.

Bij 40 begint het pas.

Ja, maar de onschuld, het vertrouwen, het geloof, de nieuwigheid van alles...

Ik heb heimwee naar de onbevlekte naïviteit van toen ik 20 was.

Nee hoor. Ik snap best dat sommige films een aanloop nodig hebben, maar deze aanloop irriteerde me kapot.

Interessante film. Als alternatief voor de Trumpiaanse consumptiemaatschappij scheppen hippies hun eigen wereldje, dat helaas net zo leeg en hol blijkt te zijn. Mooi close op de huid geschoten. Naar mijn smaak wel iets te lang, een kortere versie had het geheel wat intensiever gemaakt. En het verhaal van de tijdschriftenverkoop vond ik wat vergezocht. Als ik kiezen moet, geef ik de voorkeur aan Fishtank. Maar zeker de moeite waard.

Wat is er Trumpiaans aan de consumptiemaatschappij?

Vind het eigenlijk best een goede film, gek genoeg. Zeer overtuigende rollen van zo goed als elk personages in de film (inclusief bijrollen / figuranten). Het verhaal heeft verder geen plot, althans geen opvallende maar dat is best fijn. Zeer vermakelijk maar al met al wel 1-1,5 uur te lang wmb.

Deze destijds gemist in de bios, zoals me op de een of andere manier altijd bij Arnold overkomt. En ik had al een voorgevoel dat ik daar spijt van zou krijgen. Vier jaar later eindelijk gezien en ja hoor, werkelijk fantastische film. Kan zo bij de beste Amerikaanse films van de jaren '10. Gemaakt met de blik van een Britse regisseur. Veruit Arnolds beste film.

de film zat in de programmatie van cinema canvas deze zomer en daarmee tussen The breakfast club, Jacky Brown, Bin jip, 37,5 degree le matin, Twelve monkeys, Raise the red lantern dus je kan vemoeden dat dit ook een belangrijk werk zou kunnen zijn maar ik ben nog niet overtuigd. Een meesterwerk zie ik niet. Goede film is het zeker. Het einde is werkelijk zeer mooi bv. De film komt op mij over als een krachtig statement over een Amerika met tegenstelling tussen rijk en arm, een Amerika van winkel malls, buitenwijken, lange wegen, grote vlaktes en (olie) industrie. Maar om nu te zeggen dat dit een lost generatie diepgaand en met visie schetst, hm

opmerking 1 : jammer om een liefdesverhaal als kern te nemen, is niet zo heel interessant en amour fou hebben we al veel gehad

opmerking 2 : braafjes, telkens wanneer het uit de hand zou lopen en dramatisch zou worden, wordt er weggecut (bv in het huis van die Texanen BBQ). Nochtans daar lag de diepgang.

Cineast Arnold toont een ander Amerika, probeert authenticiteit te vinden door op locatie te filmen, gebruikt enkel de muziek dat in het verhaal zit (geen score dus) en werkt met (bijna) geen professionele acteurs maar het ensemble is vlak en schetsmatig waardoor dit geen verhaal over een generatie kan zijn.

It feels like im fucking Amerika..

Sasha Lane en Shia Labeouf zijn een heerlijke combinatie om naar te kijken, vooral van Labeouf had ik dit soort rollen niet verwacht en heeft me echt verrast. Echt met een glimlach naar de scenes zitten kijken waarin ze samen op pad gaan om tijdschriften te verkopen! Verhaaltechnisch is het geen heel ingewikkelde film maar de manier hoe dit in beeld wordt gebracht is echt een heerlijke stijl, dicht erop en niet zo gelikt allemaal. SFEER is het juiste woord voor deze film, je kan haast alles voelen, de vrijheid, de sfeer van vrienden onderling, verdriet, liefde.. De soundtrack is niet helemaal mijn stijl, maar toch zijn alle nummers perfect verweven in de film en zing je ze toch ineens mee, erg goed gedaan!

Inderdaad heerlijke sfeer in deze lange film die wel voorbij vliegt omdat het interessant blijft.
Enkel het einde snapte ik niet helemaal en was vrij abrupt.

Beetje tweestrijdig. Aan de ene kant, een fijne roadmovie met prachtige, sfeervolle momenten en een prima cast, die de huidige generatie uitstekend neerzet. Maar aan de andere kant dus ook enorm irritant en saai.

Ook de huidige muziek vind ik helemaal niks.

In mijn tijd, de nineties, ging het er gelukkig anders aan toe. Hoewel ik behoorlijk ruig heb geleefd hoor..

Heb me voornamelijk zitten vervelen bij deze film, had er meer van verwacht gezien de hoge waarderingen, maar begrijpelijk..

Leuke roadmovie met overwegend goede muziek. Hoofdrolspelers en figuranten doen het goed. De film had wat mij betreft wat korter en bondiger gemogen maar ik heb er alles bij elkaar toch erg van genoten.

Niks, maar het klinkt interessant. Net als dat de recensenten van NRC in elke Amerikaanse film wel Trumpism, Trumpland of iets anders met Trump moesten noemen. Tja, waar het hart vol van is...

Fijne film. Enorm sfeervol en bloedmooi gefilmd op momenten met erg fijn kleurgebruik en belichting. Verhaaltje is er nauwelijks en dat is prima, de film kabbelt heerlijk voort en kent enkele leuke momenten zoals met die Texaanse heren (die volgens mij niks kwaads van plan waren, zoals de meesten in deze film het goede lijken te willen doen). Lane is een geweldige lead en draagt de film met speels gemak en LaBeouf mag dan wel een mafketel zijn, hij toont weer aan voor dit soort rollen zeer geschikt te zijn met een gezonde portie arrogantie en uitstraling zonder vervelend te worden.

De film duurt alleen wel pakweg een goede 20 a 30 minuten te lang. De film wordt niet slechter (en eindigt zelfs geweldig) maar weet ook niets nieuws meer te brengen en dan gaat de speelduur wel meetellen. Daarom maar 4,0*.

Een jonge vrouw sluit zich aan bij een groep rondtrekkende tijdschriften verkopers. Ik heb zelf ook een paar maanden abonnementen op goede doelen verkocht langs de deur. Dus ik heb wel enige binding met het onderwerp.

Dat is ook best een bijzonder onderwerp voor een film. Ik ken niet zoveel films die gaan over huis aan huis verkopers. Al focust deze film toch vooral op de hoofdpersoon en de relatie die ze ontwikkelt met één van de andere verkopers. De film is weliswaar boeiend genoeg maar duurt ook ruim tweeëneenhalf uur. En dan is het verhaal toch wat te mager. Zoveel ontwikkelt die relatie nou ook weer niet. Maar de sfeer en de beelden van een afwisselend Amerika met hele diverse mensen zorgden er wel voor dat het toch een aangename film was om naar te kijken.

Toch wel een erg fijne film. Beetje een soort Easy Rider van de huidige generatie.

Dikke 4*

American Honey is op zich wel aardig om te zien, maar omver geblazen werd ik nooit. Daarvoor vond ik de personages in de groep veel te oppervlakkig blijven. Het verhaal concentreert zich eigenlijk maar op een paar personen, maar echt boeiend zijn die niet. Ik hou wel weer van het thema van de vrijgevochten jeugd, die hun dromerige idealen nastreven. Maar, dan toch echt liever een hippy film als Hair, waarin humor nog iets toevoegt. Dit werd gewoon te langdradig.

Goede vergelijking wel maar misschien nog meer de Two Lane Blacktop van deze tijd. In elk geval een van de beste Amerikaanse films van de laatste 15 jaar wat mij betreft.

Vooral eens geprobeerd vanwege de goede kritieken en stemgemiddelde, maar mij kon het allerminst bekoren.

Het verhaal mag duidelijk zijn rond semi zwervster Star die een bepaalde chemie en aantrekkingskracht voelt tot loud mouth Jake en zijn gang, het aansluiten en mee gaan is slechts een formaliteit waarop het zwerven van deze groep begint met een veelvoud aan locaties, mensen, situaties, feestjes en relationele besognes. Pluspunten zijn toch wel het camerawerk, men zit de acteurs boven op de huid en het voelt dan ook authentiek aan, alsof je er bij bent. Dat zelfde geld voor het acteerwerk dat naturel aanvoelt. De stijl van het geheel is best mooi te noemen, het weet het leven in al zijn treurigheid te brengen maar laat ook een bepaalde uitgelatenheid en uitbundigheid zien, alsof het wil zeggen leef! Foute keuzes bestaan niet. Je zou zeggen tot daar alles goed, maar nee. Het zijn slechts deze punten die ik er met moeite heb uit weten te filteren.

Want het beeld van deze zogenaamde groep buitenbeentjes, die anti kapitalistisch en anti Trump zouden zijn, en een vrijgevochten rebelachtige wegpionier, 'en we zien wel waar we terecht komen', opvatting willen uitdragen mislukt volkomen bij mij. Ik zie van meet af aan een stel etters eerste klas die zich niet willen gedragen, kunnen gedragen, vervelend tegen elkaar doen, een rare groepschemie hebben, alleen maar klote muziek draaien, onfatsoelijk gedrag vertonen zoals in winkels op de kassa klimmen of over auto's lopen, echt nergens bij stil staan zoals de domme Star die zich toch drie keer in een situatie begeeft die gemakkelijk in verkrachting of groepsverkrachting uit zou kunnen monden, een verheerlijking van wispelturig en promiscuous gedrag, en zo kunnen we nog wel even doorgaan. Dit zou dan een ode moeten zijn aan het gedrag van jonge mensen met de beleving dat alles nog kan en je wild mag gedragen en meer van dat soort bla bla. Ik zie onvolwassenheid ten top en eerder een vlucht voor verplichtingen en de realtiteit van het leven. Want waar moet dit nu verder heen? Wat is de zin van die abonementjes verkopen en liegen tegen de mensen dat het gedrukt staat? Wat een onzin en slap geouwehoer, heb je dan echt niets beters te doen met je leven...?

Afijn, het mag duidelijk zijn dat ik dit een onwijze zaad film vond waarbij ik smachte naar het einde. Knap gemaakt? Zeker. De inhoud? Braak! Het is de stijl van de film die ik opzich niet af wil vallen, want een bepaalde kwaliteit zit er wel in net als het acteerwerk. Daarom toch nog een 2.5, maar als het alleen aan het verhaal zou liggen..? Afijn I rest my case.

Anti kapitalistisch? Anti Trump? Hoezo dat dan weer? Ze zijn absoluut kapitalistisch en er zit geen politieke kant aan dit verhaal. Ze zijn nihilistisch. De muziek (ik ben een hip hop fan) versterkt de nihilistische kijk op Amerika. Iedereen ziet wat jij ziet. Het zijn ettertjes. Dit is modern Amerika. USA! Het is in de realiteit eigenlijk nog veel erger dan deze film als je kijkt naar videos van volwassen mensen in Amerika die compleet door flippen in supermarkten en fastfood zaken. Of videos waarbij er hele winkels leeggeroofd worden. Het is pakken wat je pakken kan. Ze willen geld, drugs en sex. Niks meer, niks minder. Nihilisme. Ofja eigenlijk willen ze liefde en warmte natuurlijk he.

Het is inderdaad wel heel bijzonder om te denken dat de film een verheerlijking van bepaald gedrag is haha.

Echt in de verste verte niet.

Nihilisme is toch een vorm van anti kapitalisme? En ik denk dat hun gedrag haaks staat op de gemiddelde republikein, dus zo...maar ja ieder zijn kijk.

Fijn toch dat ieder anders naar dingen kijkt en anders interpreteert. Wat zou het anders saai zijn