Rogue One (2016)

Vreemd dat deze film hier net zo hoog scoort als de originele eerste 3 delen (dus 4,5,6).

Voor mij zit de magie van de star wars nog steeds in deze 3 films. Scenes en karakters die je nooit meer vergeet. Te veel om op te noemen.

Ik kan nog leven met het vervolg op de saga, maar de spin off (wat dit dus duidelijk is) mist voor mij echt de magie van star wars.

Het is best een goede actie-scifi. Er zijn wel herkenbare momenten en figuren, maar de star wars magie ontbreekt helaas.

Aangezien onze top 10 nogal wat overeenkomsten heeft mag ik reageren.

De magie komt uit feit dat je (volgens mij) met die films bent opgegroeid.

Dit gemiddelde daalt nog wel, net als bij zoveel films uit een reeks. Eerst gaan de fans naar bios, dan lekt er een hd ripje uit en kijkt een deel dat interesse heeft maar geen fan is en daarna komt de film in de winkels / vod en kijkt de massa. De oude delen gaan wel hoger op de lijst blijven staan vermoed ik. Die laatste 2 groepen die ik noemde gaan wel kritischer stemmen.

Ik geef hem gelijk: Rogue One mist wat mij betreft ook het échte Star Wars gevoel. En ik ben van '87.

Ik was juist verbaasd dat Rogue One zoveel Star Wars gevoel had.

Ja, hoe kun je onder meer na de scene met Vader niet met kippenvel de zaal uitlopen?
Had ik wel.

Er vallen misschien een paar dingen te verwijten aan deze Star Wars stand alone film. De karakters worden misschien niet erg uitgediept, maar dat is moeilijk om in één enkele film te doen. Verder is er kritiek op de limited screentime van Vader. Alleen de kracht van hem in deze film schuilt juist in het weinig voorkomen van hem. De spaarzame scenes waar hij vervolgens wel in voorkomt komen zo des te beter over.

De film weet een perfecte brug te slaan tussen de originele trilogieën en het is daardoor voor de fans toch echt wel genieten. Het gebruik van CGI bij Tarkin en Princess Leia vond ik niet storend en erg goed gedaan. Het harde einde waardoor je deze film en de meeste karakters meteen afsluit is knap en een ballsy move voor deze stand alone film. Je zou graag meer van sommige karakters willen weten maar er zit nu gewoon geen vervolg in.

En ander sterk feit aan Rogue One is dat het direcht op zijn doel afgaat, geen oninteressante zijplotjes waar geen ruimte voor is in een stand alone als Rogue one. Verder zijn de actiescenes doeltreffend en mooie geschoten.
Ja dit is toch zeker een van de beter Star Wars films en het had allemaal veel erger gekund.

Dat hoor ik wel meer mensen zeggen, dus je bent zeker niet de enige.

Sowieso werkt de soundtrack niet mee. Die voelde wat mij betreft niet als Star Wars. Daarnaast is Rogue One, ook door veel mensen aangegeven, niet te vergelijken met eerdere Star Wars films. Edwards hanteert daarnaast een andere manier van filmen. Meer shaky cam en meer super close up shots (zoals aan het einde op het strand). Dat zijn soms mooie scènes, maar zeker niet kenmerkend voor Star Wars.

Dat Vader er een paar keer in zit, geeft het voor mij niet dat typische Star Wars gevoel.

Rogue One is ontegenzeggelijk origineler dan TFA, maar die film had dat gevoel wél heel goed te pakken.

Tot aan het gedeelte halverwege op het eiland vond ik met name de donkere/interne scenes beneden niveau. Er werd veel gebruikt van shading om,zo het lijkt, te besparen op details. Het meest kenmerkende aspect van Starwars (voor mij ) was dat er altijd de nieuwste technieken die er op dat moment waren, werden gebruikt, dat kwam in deze film niet/nauwelijks terug.

In de lichtere scenes werd vanuit het oogpunt van een soort overtrokken perspectief oogpunt de achtergronden vrijwel volledig uitgeblurd, in mijn ogen belachelijk en onrealistisch.

De cast van de hoofdrolspeelster en de spion vond ik ook niet echt geslaagd. Prima dat er minder bekende acteurs werden gebruikt maar ze konden naar mijn mening onvoldoende emotie/passie overbrengen die voor mij zo'n film "af" maken. Al met al een vermakelijke film , maar ook voor de fans lijkt het een uitgekauwd concept te worden, hoewel ik de volgende keer gewoon waarschijnlijk weer ga kijken.

Geen al te beste film als je het mij vraagt. Enigszins vermakelijk maar zeker niet meer dan dat. Ik ben geen Star Wars fan en kijk dan ook met andere ogen dan de meesten die deze film zien. Qua speciale effecten en zooi vind ik hem wel redelijk, maar de acteurs doen geen recht aan de film en trekken je niet echt mee in het verhaal. De emoties doen onecht aan en de scenes die als grappig bedoeld zijn, zijn gewoon zwaar ondermaats. Een paar leuke momenten gezien, maar dat was vooral niet zo bedoeld en het gaat dan om de vissoorten die heel raar praten. Flauw, maar gezien de matigheid van de film een van de weinige momenten die ik kon waarderen. Mijn conclusie: de film neemt me niet mee, kan me niet boeien, maar voor de echte Star Wars fans (groupies?!) zal het vast anders zijn.

Bijzonder vermakelijke episode. Het begin is wat veel info/geswitch tussen locatie en een wat irritante parade van vreemde creaturen, maar eenmaal op gang is het spektakel alom. Helaas wel met wat ontzettende simpele zaken zoals een masterswitch die letterlijk een hendel is in de open lucht . Voor de rest is alles fullauto hypermodern maar dat ding is blijkbaar nog uit jaar 0. Zo zijn er nog een paar zaken in geen verhouding maar ach, het vermaakte enorm. en de aansluiting met de overige episodes is fenomenaal.

Vindt je Mark Hamill of Hayden Christensen wel goede bekende acteurs die emotie/passie overbrengen? Dat waren allemaal B acteurs met extreme neigingen tot overacting. Felicity Jones is de eerste goede niet onbekende hoofdrolspeler in een Star Wars film en ze heeft al eerder (verdiend) een oscarnominatie gekregen in The Theory of Everything. Wat betreft de overig acteurs. Mads Mikkelsen is een van de beste acteurs van de afgelopen 20 jaar. Forest Whitaker is oud Oscarwinnaar en Diego Luna is een bekende Mexicaanse acteur met veel prijzen.

Ik vind het trouwens ook geen uitgekauwd concept. Dat erop eens nu een film per jaar uitkomt betekend niet persé dat de kwaliteit of originaliteit naar beneden gaat. Dat bewijst deze Rogue One maar weer eens. The Force Awakenings was eerder uitgekauwd en eigenlijk hetzelfde als A New Hope.

Een aantal karakters komen al voor in de Expanded Universe en zouden dus voor de echte fans geen introductie meer nodig hebben...

De film zit inderdaad vol uitstekende acteurs, maar toch is het acteerwerk in deze film echt niet van hoog niveau hoor. Ik denk echter dat dat vooral de schuld is van het slappe script - met name de dialogen zijn zeer zwak - en misschien de regie van Edwards - Godzilla was op acteergebied ook al geen klapper -, want op zich zou deze cast meer moeten kunnen.

De mate van anticipatie en je persoonlijke stemming kunnen veel invloed hebben op de beleving en beoordeling van een film. That being said: deze Rogue One beviel me dus een stuk beter dan The Force Awakens.

Van alle Star Wars delen is deze misschien wel het minst geschikt voor een jong publiek. Een donkere film, met een dramatische lading die ik toch wel miste bij de vorige. Los van de opmerkingen van K-2SO is de humor bijna geheel afwezig en zelfs die hebben vaak een cynische of onzekere ondertoon. Ik werd behoorlijk meegezogen in het verhaal en en het aanzienlijke aantal ongeloofwaardige details boeide mij daardoor totaal niet.

Het multiculturele team van hoofdrolspelers doet het heel aardig en wint snel aan sympathie. Knap vind ik de keuze voor een beperkte, maar toch nadrukkelijke inbreng van Lord Vader. Knap is ook de CGI van Tarkin (was helemaal vergeten dat dit de overleden Cushing was en had dus helemaal niet door dat het om special effects ging!), hoewel het bij Leia inderdaad wat minder uitpakte. Maar ach, die paar seconden.... De gevechten uit het laatste gedeelte behoren tot het beste wat ik ooit aan special effects heb gezien.

P.S. Was ik de enige die dat datacentrum en de omgeving nogal vond lijken op de Burj Khalifa in Dubai?

T.O. zelf denk ik toch steeds meer dat Empire Strikes Back en revenge of the sith donkerder zijn dan Rogue One.

Tales from a galaxy far, far away

Rogue One: A Star Wars Story

Na de overname door Disney, was het geen verrassing dat ze meer films wilden maken. Na het bericht dat de saga een vervolg zou krijgen, kwam er al snel het bericht dat er ook een andere film gepland stond. Die film zou ons het verhaal wat vooraf ging aan A New Hope vertellen. Het interessante verhaal hoe de rebellen de plannen van de Death Star in handen zouden krijgen. Veel fans hebben dat aspect van Star Wars altijd al interessant gevonden. Maar een Star Wars spin-off? Zou dat wel gaan werken? Waarom is George Lucas daar nooit mee gekomen? Er was nog zoveel interesants te vertellen over Star Wars. Zoveel verhalen te vertellen. Waarom dan nu wel? Disney doet het voor het geld, wordt er dan gezegd. Daar ben ik het niet mee eens. Tuurlijk speelt geld wel een rol. Dat is altijd zo geweest, en zal altijd wel zo blijven. Toch hebben de meesten na The Force Awakens het gevoel gekregen dat Disney veel liefde voor het Star Wars materiaal heeft. Ze huren goede mensen in die het verhaal nieuw leven in moeten blazen. En met Episode VII is dat al gelukt. Maar nu dan die Spin-off. Een geweldig concept met veel potentie om iets geweldigs te worden. Om het hart van de Star Wars liefhebbers sneller te doen kloppen. Aan Gareth Edwards de taak om dat te doen slagen.

En wat is dat goed gelukt zeg. Wat een geweldig iets heeft hij er hier van gemaakt zeg. Maar over zijn rol als regisseur later meer. Het begin is even iets anders dan we van Star Wars gewend zijn. We krijgen dit keer niet de traditionele crawl met de befaamde muziek van John Williams die je meteen in de sfeer brengt, maar we krijgen eerst een soort van proloog. Een goede introductie van Mikkelsen's personage Galen, die zijn familie wil beschermen tegen The Empire. Het wordt meteen duidelijk dat Jyn Erso zijn docher is en wat het rijk met hem wil. Vanuit hier wordt het verhaal verder uitgebreid en krijgen we een redelijk eerste act waarin een aantal personages aan ons worden voorgesteld en de plot duidelijk moet worden. Er is een nieuw wapen in de maak en de rebellen moeten er achter komen wat dat gaat worden en wat ze met dat nieuwe wapen willen doen. We weten natuurlijk allemaal al dat het om de Death Star gaat, dus het is natuurlijk geen echte verrassing meer als ze daar achter komen. De makers zijn zich daar echter van bewust en laten het verhaal meer om Jyn en haar gewenste hereniging met haar vader draaien om later weer terug te keren naar het belangrijkste element van deze film en dat is hoe we vanuit hier bij A New Hope belanden.

Na een actie scene waarin ze horen van de plannen, nog meer introducties en een moment van drama, maakt de film een wending. En wat die wending teweeg brengt is iets waarop veel fans op hadden gehoopt. Van gewoon goed, verandert de film in iets geweldigs. Alle personages hebben we leren kennen, we hebben het plot opgezet, we hebben tegenslagen gehad en nu kunnen we helemaal los gaan. En hoe. Vanaf het moment dat we op de planeet belanden waar de plannen zijn, krijgen we een geweldig laatste uur. De actie scenes zijn om van te smullen. Er komen echt een aantal geweldige momenten voorbij waarbij elk karakter wel iets te doen krijgt. Erso, Andor, K-2SO, Chirrut en de anderen worden allen zeer goed gebruikt. Waar normaal in ensemble films de focus op bepaalde personages wat wordt vergeten, zijn ze hier allen belangrijk in hun missie. Daarnaast word het verhaal nimmer it het oog verloren en krijgen we tussen de actie door ook fijne ontwikkelingen. We krijgen hier minder tijd om met de personages kennis te maken, dus het was al een lastige taak de kijker zoveel mogelijk voor ze te laten voelen. Helaas is dat niet voor iedereen even goed gelukt. Gelukkig wel voor het hoofdpersonage. Ook zijn komen er enkele leuke verrassingen voorbij waarbij je meteen een glimlach op je gezicht krijgt. En dan zijn er nog die laatste tien minuten. Wat een geweldig slot hebben ze er hier van gemaakt. Je wilt meteen na het zien van dat einde A New Hope gaan opzetten. En door dat alleen is Rogue One zeker geslaagd en is het een zeer goede toevoeging op de saga en verdient het meer dan verdient een plaats tussen de beste Star Wars episodes.

Edwards toont hier ontzettend veel lef met een aantal dingen die hij hier inbrengt en aan ons toont. Gelukkig hebben hij en zijn team de vrijheid van Disney gekregen om het zo te doen. Het was een heel andere film geworden had Disney nee tegen die ideën gezegd. Na het ietwat gefaalde Godzilla, vergeef ik hem die film meteen na het zien van Rogue One. De effecten zien er geweldig uit en passen goed in de rest van de franchise. De CGI is van een hoog niveau, al werken CGI gezichten nog niet helemaal goed. En verder ga ik daar niet op in in verband met spoilers. Net als in The Force Awakens is ook hier gekozen om veel stunts practical te doen. En dat is een verademing en tilt de film echt naar een hoger niveau als je ziet wat voor liefde en moeite de makers in dit hebben gestopt. Creature design is geweldig en ook de design van de planeten is fantastisch. En in Rogue One worden nogal wat planeten bezocht. Production design is gewoon heel erg Star Wars. Kostuums zijn ook schitterend. De actie scenes zitten erg goed inelkaar en zijn goed vertegenwoordigd. Eigenlijk zijn de laatste 45 minuten een grote actie scene. Ik heb het al in mijn review van The Force Awakens aangegeven, dat ik de score ook in handen van Giacchino zou toevertrouwen. Ik ben erg blij dat hij ja tegen dit project heeft gezegd. Zeker een van de beste componisten van nu. Zijn nieuwe thema's zijn geweldig en dat kan ook gezegd worden over de manier waarop hij delen van bestaande Star Wars themes in zijn nieuwe werk verwerkt. Ook weet hij de juiste emotionele snaren op de juiste momenten te raken. En dat is zeker in het slot zeer belangrijk. Alle elementen komen daar op zo'n geweldige manier samen. Ik kreeg daar serieus kippenvel. Ik durf zelfs te zeggen dat dit einde toch wel het beste uit de reeks is. Een mooier slot hadden we ons niet kunnen wensen.

Acteerwerk is een beetje lastig te beoordelen. Als het gaat om individuele prestaties, slaagt iedereen met vlag en wimpel. Als het gaat om onderlinge chemie, falen ze daarin wel een beetje. Dat is niet meteen de schuld van de acteurs. Het verhaal laat daar niet echt veel ruimte voor. Het is daarom moeilijk om wat voor sommige personages te voelen. De enige waar je echt feeling voor krijgt is Jones. Ze laat hiet erg goed werk zien. Maar ook in het fysieke weet ze heel erg te overtuigen. Ook iemand die hier heel erg overtuigd en eindelijk een kans in Hollywood krijgt om te laten zien wat hij kan, is Donnie Yen. Toch een van mijn favoriete Aziatische acteurs. Niet alleen om zijn Kung Fu skills, maar ook drama en komedie gaan hem erg goed af. De rest van de cast doet het prima, maar komt niet echt aan de top van hun kunnen toe. Mikkelsen speelt dan wel weer erg sterk. En Mendelsohn is een erg fijne badguy.

Na het succes van The Force Awakens waren de meesten erg bang dat men met Rogue One ontzettend ging falen. Sommigen hoopten daar dan ook op. Men wijkt hier wat af van de bekende formule van Star Wars en voegt enkele nieuwe elementen toe. In het eerste uur is het nog even zoeken, maar in het tweede uur is dit gewoon op en top Star Wars zoals we het graag zien. En gaat zelfs naar een veel hoger niveau dan we in het uur daarvoor hebben mogen zien. Edwards weet wat hij doet en wil. Maar belangrijker nog, is dat hij een Star Wars fan is en de film vanuit dat perspectief ook zo heeft gemaakt. Als dit het niveau is wat ze de andere Star Wars films willen meegeven, staat ons in de toekomst nog heel wat moois te wachten.

Rogue One

Met het nieuwe deel 7 van vorig jaar bleek dat Disney financieel gewin kon combineren met het handhaven van een hoog niveau. Met deze spin off bewijst Disney opnieuw dat het daartoe in staat is. Ze weet met Rogue One de saga in mijn optiek zelfs naar een volwassener niveau te tillen.

Het verhaal steekt vernuftig in elkaar. Omdat het zich afspeelt tussen deel 3 en 4 zag Edwards zichzelf genoodzaakt om een sluitend verhaal te produceren waarin alle eindjes aan elkaar geknoopt moesten worden. Het grootste deel van de film is dan ook de opbouw naar die climax, waarin alles samen moet vallen om aan te sluiten op deel 4. Tijdens de opbouw geeft dit het gevoel dat Disney aan het melken is geslagen; het doel van de film ontbreekt grotendeels, tot de climax. Omdat Rogue One een sluitend verhaal is heeft dit als bijkomstigheid dat de houdbaarheid van de personages gering is en daarmee de diepgang in hen ontbreekt. Deze geringe houdbaarheid heeft echter wel tot gevolg dat de verhouding tussen leven en dood een stuk reëler aanvoelt dan in alle andere delen. Hiermee wordt Rogue One een stuk volwassener dan de andere 7 producties en krijgt daarmee een sterk verhaal.

Dat de diepgang in de personages ontbreekt kent zijn weerga in de acteerprestaties. Felicity Jones is een leuke actrice, die haar karakter echter geen enkel moment boeiend maakt. Het empathische element in alle karakters, een van de sterke punten van de hoofddelen van de reeks, ontbreekt.
Dit is het best terug te zien in Diego Luna's, Donnie Yens en Wen Jiangs personages. Stuk voor stuk interessante karakters, maar ook zij krijgen niet de mogelijkheid om diepgang mee te geven aan hun persoonlijkheden.

Visueel is de film natuurlijk prachtig, zoals we van Star Wars gewend zijn. De sfeer zit er echter niet van meet af aan in. Doordat het begin een zeer hoog tempo kent, waarin maar liefst 5 planeten in 5 minuten de revue passeren, moet de sfeer op gang komen. Als het verhaal zich gaat concentreren rondom de persoon Jyn gaat dit beter. Het hoogtepunt is natuurlijk het moment dat Vader in actie komt. Dan komt de oude Star Wars-liefde pas echt weer boven drijven.

Rogue One is vooral verhaaltechnisch een vernuftig verhaal, dat prachtig in elkaar steekt en daarmee goed aansluit op deel 4. Hierdoor krijgen de personages echter minder ruimte zichzelf te ontplooien. De sfeer moet opgebouwd worden, maar zit er op het einde helemaal in. Wederom een zeer goede productie van Disney.

4*

Gisteravond zeer aandachtig gekeken naar deze nieuwe Star Wars film en na een nachtje erover geslapen te hebben twijfel ik nog steeds tussen een 3,5 en een 4. Ik moest de eerste 30 a 45 min echt even inkomen en dat is lang. Het kwam op mij veel te fragmentarisch over en bijvoorbeeld het personage van Forest Whitaker had van mij wel achterwege mogen blijven. Oké ik begrijp dat het nodig is om alle verschillende personages te introduceren en ze uiteindelijk bij elkaar te laten komen, maar ik ben niet helemaal content met de manier waarop. En dan die piloot. Wordt hij eerst betast door een lelijk beest met tentakels met als bijwerking dat hij zijn verstand zal verliezen. Maar vervolgens blijkt er niet al te veel aan de hand en functioneert hij beter dan ooit. En zo zijn er meer momenten en scènes waarbij ik dacht wat raar zeg...

Maar goed, eenmaal een uur verder wordt het wel echt beter en kwam het echte Star Wars gevoel alsnog. Zelfs al ontbrak de echte traditionele Star Wars score. Toch vind ik (later in de film) nog steeds dat veel zaken wat misplaatst aanvoelen. Bijvoorbeeld wanneer Galen Erso opbiecht dat hij de verrader is en ondertussen is Cassian Andor van plan hem te doden. Maar vervolgens komen er een stuk of 10 X-Wings aanvliegen en blazen ze alsnog Galen op terwijl die Cassian klaar zat met zijn geweer. Ja dat allemaal natuurlijk om vader en dochter nog heel even te herenigen. Maar het voelde gewoon niet goed! Ook ben ik niet helemaal te spreken over de CGI Tarkin. Het wisselde. Soms levensecht, maar ook vaak niet. Terwijl Leia Organa vind ik er juist wel geweldig uitzien.

Nou en zo zijn er nog wel meer dingetjes waar ik mij een beetje aan stoorde. Maar laat ik het nu echt even over de positieve zaken hebben. Zo zit de film vol easter eggs. Bijvoorbeeld die twee figuren uit de Mos Eisley kroeg. Obi-Wan Kenobi hakt bij 1 z'n arm eraf. Star Wars: Episode VII is een hele warme film met warm kleurgebruik. Rogue One is lekker grauw, grijs en dirty. Dit past perfect bij het rebellen gegeven. En alles was echt zoals in A New Hope. Tegen het amateuristische aan soms. Zoals in A New Hope dus. De (aan)kleding enz. enz. Alles is erg in die stijl. Wat logisch is natuurlijk, maar ben blij dat ze er rekening mee hielden.

En de grote favoriet van iedereen is nu al de robot K-2SO met de stem van Alan Tudyk. De meeste zullen hem wel herkennen wanneer ze zijn gezicht zien. Ik moest toch wel een paar keer lachen om deze robot. Maar los van dit bevalt de over het algemeen serieuze toon van de film mij heel erg goed en de laatste 45 min zo'n beetje moet voor iedere Star Wars fan maximaal genieten zijn! En de grootste piek is toch echt Darth Vader op het einde! Fantastisch! Alleen jammer dat hij vervolgens in A New Hope weer als een Houten Klaas tegen Obi-Wan Kenobi gaat vechten! Maar dit is in mijn top 5 gekomen van beste Star Wars momenten ooit! En verder grappig hoe ze na 40 jaar toch nog even verklaren waarom de Dead Star zo'n makkelijke zwakke plek had!

In A New Hope wordt er trouwens door Mon Mothma het volgende gezegd: many Bothans died to bring back that information. En daar is nu dus eigenlijk een complete film over gemaakt! Althans, dat dacht ik! Het doel van Rogue One.. Laten zien hoe de rebellen aan de blauwdruk van de Dead Star zijn gekomen.. Toch?.. Maar Bothans dus.. Of toch niet?. En ik als Star Wars fan weet eigenlijk niet wat Bothans zijn! Half mens, half leeuw-achtige wezens!??

3,5*

Dit is in Return of the Jedi. Niet in A New Hope

Inderdaad, de Bothans hadden informatie over de tweede Death Star.
Vrij veel gemaakte fout trouwens.

Trouwens:
vond deze reden voor Darth Vader's souplesse in Rogue One in tegenstelling tot A New Hope: In Rogue One zien we Lord Vader nog in zijn tank zitten, dus de actie in Rogue One is vrij recent.
Daarna is hij Leia achterna gegaan en wellicht geen kans meer gezien om in z'n tank op te laden. Vandaar het langzame in A New Hope op het eind.

of.... Darth Vader was in A New Hope gewoon afgeleid, van slag omdat hij Obi-Wan weer zag..

Bedankt voor de opheldering! En best een vindingrijke verklaring voor het houterige vechten m.b.t. Darth Vader in A New Hope. Maar Obi-Wan Kenobi bakt er natuurlijk ook niets van! Terwijl de oudjes in Episode 2 en 3 (zoals Yoda en Count Dooku / Darth Tyranus) het nog een stuk soepeler doen.

Misschien moeten ze ook een film maken over de Bothans !

Het zou natuurlijk ook gewoon door de wat oude grafische vormgeving en technieken van destijds kunnen komen?

Uiteraard.. Maar ergens is het gewoon jammer dat het gat te groot is. Alles sluit nu naadloos op elkaar aan, maar vervolgens ga je 40 jaar terug in de tijd en zijn het in een aantal specifieke gevallen flink wat stappen terug. Maar wat is dat Darth Vader moment in Rogue One toch fantastich! Ik heb hem altijd al zoiets willen zien doen!

Ik vraag me af waarom er geen geruchten gaan over een Darth Vader film, ook omdat ik hem ondanks weinig screentime dé topper van Rogue One vind. Dat zou ik nou veel liever zien dan een losse film over pakweg Han Solo of Yoda. Darth Vader speelt in de hele oude trilogie mee, dus daar moet ruimte genoeg zijn voor een tussenfilm. Nu kan het nog, nu James Earl Jones nog leeft en de stem in kan spreken...

Darth Vader/Anakin Skywalker's verhaal is wel verteld. Deel 1 t/m 6 gaat over Anakin/Darth Vader en veel nieuws heeft het niet meer te bieden. Tussen deel 3 en 4 heeft Darth samen met Palpatine het keizerrijk verder uitgebreid. Veel valt daar niet meer over te vertellen. Het leven van Han Solo voor A New Hope is voor de kijker nog onbekend en maakt het wel interessant.

Overigens klonk Jones in Rogue One wel erg oud. De man is natuurlijk 85 en dat kon je ook wel horen. Een hele film met de stem van Jones zou ik geen goed idee vinden.

Eigenlijk gaan deel 3 en 6 echt over Darth Vader, bij de rest valt dat wel mee. Uiteraard is hij belangrijk, maar buiten die 2 delen speelt hij geen cruciale hoofdrol. Ik denk dat er nog genoeg te vertellen valt. Zou het wel leuk vinden om hem het universum te zien veroveren. Hoe het Keizerrijk zo sterk en kwaadaardig is geworden kan toch wel enige uitdieping gebruiken? En natuurlijk is het gewoon een excuus om meer awesome Darth Vader momenten te krijgen

Een Darth Bane trilogie. Die wil ik zien.

Maar is het echt leuk om twee uur lang een onverslaanbare vent te zien die tegenstanders met zijn lightsaber doormidden hakt of van een afstandje met een uitgestoken hand wurgt? Zelf lijkt me een smokkelavonturenfilm over Han Solo veel leuker. En dat daarin dan wordt getoond hoe hij de MF van Lando Calrissian wint met gokken, en hoe hij zijn smokkelwaar van Jabba the Hutt moet lozen en zo in de schuld komt te staan. Daar zit meer verhaal in.

Edit: Ik ben het met je eens dat Darth Vader de topper van Rogue One is, maar dat komt denk ik juist omdat hij zo weinig screentime heeft. Zo'n karakter moet je heel spaarzaam inzetten om het interessant te houden.