Into the Wild (2007)

Een prachtige, meeslepende en soms zelfs ontroerende film.

Dit ligt natuurlijk aan de eerste plaats aan het verhaal, waar waarschijnlijk iedereen wel iets bij voelt. Wie denkt er af en toe niet aan om alles achter te laten, een rugzak te pakken en gewoon weg te gaan? Het verhaal wordt nog een stuk steviger doordat de hele familiesituatie ook toegelicht wordt in de film en ook een belangrijke rol speelt, met name hoe dat het hoofdpersonage heeft gevormd tot wat hij geworden is. Het hoofdpersonage is een ongelofelijk boeiend persoon, die vooral opvalt door zijn manier waarop hij tegenover het leven staat. Toch is hij ook een beetje arrogant en naïef, wat hem ook een stuk menselijker maakt.

Tijdens zijn reis ontmoet Chris flink wat mensen waarvan die allemaal even interessant en zorgen voor een aantal fantastische bijrollen van o.a. Vince Vaughn, Hal Holbrook, Catherine Keener en Brian H. Dierker. Het hoofdpersonage wordt werkelijk schitterend neergezet door Emile Hirsch die ik eigenlijk alleen kende van The Girl Next Door. De familie is ook goed gecast waarbij zijn zus de verteller van het verhaal is.

De reis zelf is erg mooi in beeld gebracht en gaat van de ene prachtige locatie naar de andere. Sean Penn bewijst hiermee dat hij zeker een goede regisseur is en hij zet elke scène weer een fantastische sfeer neer, die extra ondersteund wordt door een mooie en innemende soundtrack van Eddie Vedder.

Verder zijn de dialogen die hij met zichzelf houd uit eenzaamheid erg grappig en zijn de quotes uit de boeken die hij leest ook leuk gevonden. Ten slotte wil ik nog zeggen dat de film een fantastisch einde heeft, die er voor zorgt dat je zeker nog een tijdje naar de aftiteling zit te staren. Mensen, ga deze film zien!

5 ster.

Een prachtige film met indrukwekkende omgevingen en een meeslepend verhaal dat laat zien dat je ook zonder all het materialistische een gelukkig leven kunt leiden.

Ik ben ook van diegenen die de film zo lang mogelijk hebben uitgesteld, maar toch gisteren gehuurd.

Uitgesteld omdat het verhaal je wel erg aanspreekt, maar je zo bang bent dat je uiteindelijk na bijna 2,5 uur film kijken je erachter komt dat je je tijd hebt verspilt.

Deze film was zijn tijd elke seconde waard!!! Penn heeft deze film op zo'n unieke wijze gemaakt, dat ik er geen woorden voor heb. Hij neemt je bijna mee op reis met 'Alexander Supertramp' naar Alaska.

Het is zo goed geacteerd dat het bijna een documentaire lijkt. Voor iedereen die heeft meegewerkt aan deze film neem ik mijn pet voor af. Want ze hebben meegewerkt aan een meesterwerk.

Na Micheal Mann en Clint Eastwood is er nu Sean Penn die aan mijn lijstje bijzondere regisseurs toegevoegd zal worden.... Wie had dat ooit gedacht.

Mooi lijstje inderdaad, Eastwood, Mann, Penn

Een film waar ik na afloop even stil van was:).

Op sommige momenten adembenemend mooi op andere momenten verslikte Sean Penn zich wat in cliché toestanden maargoed, het is hem na al die natuurpracht en schitterende acteerprestaties helemaal vergeven.

Alleen jammer dat ik de film niet in de cinéma heb kunnen bewonderen, 'into the wild' verdient beter dan een laptopscherm.

4 sterren

Ook ik had aanvankelijk enige scepsis tegenover deze film, maar het feit dat Sean Penn de regisseur was zorgde ervoor dat ik deze film ben gaan kijken.

Het feit dat dit een waargebeurd verhaal is maakt het extra interessant.

Het spel van de acteurs en met name van hoofdrolspeler Emile Hirsch is zeer overtuigend. Heel gedurfd hoe iemand al zijn materialistische dingen achter zich laat en de wereld in trekt. Ik zal deze film zeker nog eens gaan bekijken.

klopt, huur hem daarom i p v downloaden ?

Wat een prachtige film! vooral het feit dat het waargebeurd is!

De film doet bijna als documentaire aan. De beelden gecombineerd met de prachtige muziek van Eddie Vedder is bijna magisch.

Er is een prachtige editie uitgebracht, een dubbel dvd met een heel mooi foto boekje in het midden! ik ga hem zeker aanschaffen!

MODS! mag de stem van ginger S.V.P. verwijderd worden.

Into The Wild 0,5* geven en Spice World 5* is gewoon onzin, dat heeft ook niets meer met smaak of iets te maken.

Ik neem aan dat iedereen het met me eens is als ik zeg dat deze user een ban nodig heeft. !

ieder zijn eigen mening toch?

Prachtige film, mooie wijsheden, mooie beelden, sterke acteerprestaties, sterke muziek. Een film die je bijblijft.

4,5*

Film in een filmhuis gezien, kippenvel trok over mijn lichaam heen.

De muziek van Eddie Vedder, zo vreselijk mooi en toepasselijk bij de film.

Film zelf was ook zeer mooi, af en toe een beetje verwarrend, maar dat kwam omdat ik al 20 uur wakker was.

Zeer mooie film

4,5*

Ik gok dat dit een blijvertje is, de Pulp Fiction van de Roadmovies.

Prachtige roadmovie, prachtige beelden. Eerlijk gezegd krijg je mij nog niet eens in een tentje op een camping, maar bij het verlangen naar vrijheid van de hoofdpersoon kan ik me wel iets voorstellen.

Wel een klein puntje van kritiek: De hoofdpersoon wordt hier wel erg voorgesteld als een heilige. Weinig tot geen donkere kanten in zijn karakter.

Aan de andere kant bevat de film een aantal erg mooie scenes. Bij het afscheid van Ron moest ik wel een traantje wegpinken.

Niet echt mijn ding.

Dat het onderwerp mij niet zo ging liggen wist ik al voor de film. Ik ben geen natuurmens, zal het ook nooit worden. Los daarvan is een sterke film makkelijk in staat om een "ver-van-m'n-bed" gegeven toch tastbaar en meelevend te maken.

Penn slaagt hier wat mij betreft helemaal niet in. Hoewel er hard gewerkt wordt aan het onsympathiek maken van "de tegenstanders" is ook de hoofdpersoon maar een enorme lul. Daar komt de hele film nooit meer teboven.

Visueel vond ik het niet boeiend. Hoewel passend bij de thematiek komt de "pracht" van de natuur zelf (of zou moeten) en niet van de manier waarop het in beeld is gebracht. Vond het nooit echt mooi of indrukwekkend. De muziek sluit ook al zo naadloos aan bij het thema van de film. Vond het allemaal erg makkelijk en simpel, daarbij vond ik de muziek ook absoluut niet te pruimen.

Acteerwerk is wel sterk en het verhaaltje verloopt redelijk vlot. Sommige stukken zijn beduidend minder met de stad halverwege als dieptepunt (met name ook de pogingen tot moderne filmerij leken nergens naar). Maar de meeste zijweggetjes waren leuk genoeg om te blijven boeien.

Uiteindelijk vond ik het voor een film die toch wel een zekere "levenswijsheid" naar voren duwt nogal eenzijdig, pushy en zelfs erg matig uitgewerkt. Zo moet halverwege ook verteld worden dat Chris niet enkel uit rebellie is weggegaan, een bedenking die ik me toen al een tijdje zat te maken en niet meteen met een snelle voice over weggevaagd werd. Zo zitten er wel meer stukjes in de film.

Een levensveranderende outdoor film die maar weinig indruk gemaakt heeft, en met een tegeltjeswijsheid op het einde waarbij het glazuur bijna van m'n tanden sprong.

Niet slecht, maar toch een film waar je beter wat voeling met de ideeënwereld hebt, indien dat niet het geval is, blijkt de film toch echt niet sterk genoeg (vond ik). Daarnaast qua presentatie ook véél te veilig.

1.5*

@onderhond: "niet slecht" schrijf je maar toch geef je maar 1.5*

Daarnaast vind ik het trouwens een behoorlijke "load of crap" die je allemaal uitkraamt hierboven.

Het enige waar ik je nog een beetje kan volgen is dat de ideologie van deze jongeman een beetje geforceerd overkomt.

Ik snap dat sommige mensen daar wat kriebelig van worden.

Visueel niet boeiend......huh?

Muziek niet te pruimen.... verdorie de beste soundtrack die ik in jaren heb gehoord.

Maar goed smaken blijven verschillen.

Inderdaad. Laat 'm lekker zeveren met z'n slechte muziek en 'enorme lul van een hoofdpersoon....'

Pfff...... ik mag hopen dat wij allen die 'tegeltjeswijsheid' mogen krijgen. Om te beginnen met Onderhond!

Ik hoop het ook voor jullie.

Zoveel woorden nodig om feitelijk alleen dit graag te willen zeggen.

Dan begrijp je het jammer genoeg toch niet zo goed. Want:

Dan citeer ik je even verder. Je eerste conclusie betreffende de mislukking in die poging is:

" Penn slaagt hier wat mij betreft helemaal niet in. Hoewel er hard gewerkt wordt aan het onsympathiek maken van "de tegenstanders" is ook de hoofdpersoon maar een enorme lul. Daar komt de hele film nooit meer teboven."

Daarna ga je het over acteerwerk, muziek, moraal en zo hebben. Maar het feit dat de hoofdrolspeler een enorme lul is komt de film niet meer teboven, ongeacht je verdere bespreking dus.

De redenen daarvoor zitten oa in het vervolg van mijn bericht. Ik heb nergens gezegd dat een film zo'n lullig karakter nooit meer teboven kan komen.

Integendeel, daarboven geef ik dus al aan dat goeie films dat net wél kunnen.

Excuses, dan lees ik kennelijk niet goed.

Verschil tussen "een hele film" en "de hele film" denk ik. Een film als Seul Contre Tous lukte bij mij zoiets wel bijvoorbeeld.

Jij bent één van de meest fascinerende users op moviemeter.

Ondanks dat je een geweldige top 10 hebt kom ik je ongelofelijk vaak tegen bij films waar praktisch het grootste deel van deze webpage veel lof over uitspreekt, en jij streeft daar recht tegenin.

Ik vind de manier hoe je naar films kijkt zeer apart, en het is ook wel aan je top 10 te zien (Hoewel ik Avalon ook aan pracht film vind).

Ik zal een film als deze gelukkig nooit kunnen ervaren zoals jij dat doet, maar het is alsnog leuk om te zien dat mensen ook daadwerkelijk pareltjes als dit op een totaal andere manier kunnen bekijken.

Geeft toch weer duidelijk het verschil tussen ons mensen aan.

Zijn mening telt ook. Onderhond zegt al van het begin dat het niet zijn soort films is. Hij is eerlijk. Al ben ik ook niet akkoord met wat hij zegt.

1. McCandless een lul vinden is een iets té gemakkelijke mening. Nergens staat ook vermeld waarom je hem een lul vindt. Iemand die een levensopvatting heeft die van jouw opvatting verschilt, is daarom nog geen lul. Hij is hoogstens een beetje naief en egoïstisch. Ik vind hem integendeel erg sympathiek, iemand die respect afdwingt bij de personen die hij ontmoet en iemand die voor zijn (onbereikbare) dromen gaat. Aan 20 jaar is niemand volmaakt. Als jij zo'n mensen lullen vindt, dan ken ik je liever niet Onderhond.

Hij is egoïstisch in de zin dat hij zijn ouders en zuster in het ongewisse laat en ZIJN leven wil leiden. Op het einde van de film erkent hij die fout ook

2. Dit is een biografie. Sean Penn probeert niks. Er zijn geen pogingen tot dit en tot dat. Het is gewoon een reconstructie van belevenissen, zoals ook Krakauers boek is, en met veel naturel en sereniteit geregisseerd. Er komen geen trucs in voor. Het is een film die je over je heen moet laten gaan van begin tot eind, één die, door de levensbeschouwelijke inhoud, meer beroep doet op ons gevoel dan op ons denken. Eigenlijk zou de hamvraag moeten zijn "Welk gevoel liet de film bij u achter?" los van de technische prietpraat. En ja wonder boven wonder ja : hij raakte de juiste snaar want we staan ongetwijfeld eens stil bij hoever wij zelf staan met ons leven.

Heb ik ook niet gezegd.

Ik vond hem gewoon erg naief, hypocriet en egoistisch. Nooit lijkt zijn visie op maatschappij en natuur steek te houden. Zijn motivatie lijkt dan ook meer rebellie tov zijn ouders dan levensvisie. En wees maar zeker dat ook Penn dat doorhad, getuige een nogal uitleggerig stukje voice over halverwege de film.

Onverschilligheid en lichte irritatie. Dat Penn verder geen trucjes gebruikt vind ik volkomen onzin. De film is niet bepaald een kale registratie van feiten, maar sluit naadloos aan bij de verheerlijking van Chris' zogenaamde visie.

Onderhond, kun je me eens naar dat stuk voiceover verwijzen? Waar situeert zich dat ergens? Is al van mei vorig jaar geleden dat ik hem heb gezien... zo'n details zitten al ver.

Ik weet het, houdt inderdaad geen steek, maar dat was ook in werkelijkheid zo... Daarom is hij op zijn bek gegaan. Die jongen had een droom en heeft ervoor geleefd. Wij hebben wellicht zelf onze dromen, maar zullen we ooit de moeite nemen om ze te bereiken?? Ik zag het eerder in die richting

De motivatie ligt ergens een beetje in het midden van de twee die jij noemt. De manier waarop zijn ouders leefden en met elkaar omgingen zette hem ongetwijfeld aan om de stap te zetten.

Het is ergens halverwege, waar z'n zus expliciet aanstipt dat Chris niet uit rebellie handelt maar hij echt zijn eigen droom nastreeft. Een bedenking die ik mij op die moment wel al gemaakt had en die niet zomaar weg te vegen was met een simpel voice over statement.

Enkel de manier waarop stond mij absoluut niet aan, waardoor ik hem dus een "lul" noemde.

Het is wel de bedoeling om de film te quoten en niet de jongen. Kan natuurlijk wel zijn, maar zo was hij nu éénmaal.

Dat van die zus klinkt idd manipulatief, om dat zo te benadrukken. Antwoord zal ongetwijfeld in het boek te vinden zijn.

Er staat inderdaad veel over in ja. Vergeet alleen niet dat het boek van Krakauer weer ZIJN biografie is waarin hij echter veel verteld over zijn onderzoek naar McCandless. Een groot deel gaat dus over de reizen die Krakauer zelf maakte. De voice-over is letterlijk uit interviews met de zus van McCandless. Daarnaast zijn alle gele letters die door het scherm heen komen letterlijke citaten van de brieven die McCandless stuurde aan Burres, Westerberg en Franz. Voor mij is dit nou juist het beste van de hele film. Hoe meer je van McCandless af weet, hoe meer je terug ziet in de film. Ik heb de film nu 3 keer gezien + het boek gelezen en zie nog steeds elke keer nieuwe dingen in de film.




Ik denk dat je enorm respect mag hebben voor iemand die echt zijn dromen na leeft. Iemand die wel zijn spullen op durft te geven en echt doet wat hij wil gaan doen. Hoeveel veertigers kennen we wel niet die aangeven altijd eens naar Australie te hebben willen gaan. Of die ooit een restaurant hadden willen openen, een droomhuis in Spanje. Noem het maar op! De manier waarop McCandless zijn dromen wel tot werkelijkheid brengt is mijn inziens benoemingswaardig en heel bijzonder. Daarom is dit ook een film die heel veel mensen doet nadenken over het leven. Wat wil ik nog gaan doen in mijn leven? Wat is mijn droom?

Respect is het enige wat je kan hebben voor McCandless! okee, hij heeft fouten gemaakt. Hij was ondoordachtzaam, onervaren en misschien egoistisch wat heeft geleid tot zijn dood. MAAR ik ben er heilig van overtuigd dat hij als een gelukkig man is gestorven. Hij heeft gedaan wat een hoop mensen niet durven. Ze weten maar half wat hij allemaal mee gemaakt heeft, en dat allemaal in dat korte leven!

Ps ik denk wel dat jullie/we een hoop verpesten met deze discussie voor mensen die de film nog willen zien. Het kan niet anders dat je door de bovenstaande teksten te lezen weet dat het een waargebeurd verhaal is, een biografie met een niet zo'n goed einde voor McCandless.

Dit vind ik wel echt jammer!