The Talented Mr. Ripley (1999)

malcovich zet ook meer de schurk neer die Patricia Highsmith in haar boeken beschrijft, en het verhaal komt voort uit die boeken

matt damon heeft daarvoor imo een te hoog babyfacegehalte en de koelbloedige kille figuur uit Highsmiths boeken wordt niet benaderd, sterker, damon is juist veel emotioneler

desalnietemin toch ene goeie film

Een is een Belgische kanaal die als goed is door heel Nederland te ontvangen is. Anders, het is gewoon net zoals Nederland 1.

'n 2,5 staat voor matig

Niet in ieders boekje...

Mooie film, alleen een heel slap einde.

Heerlijke film. Damon met een geweldige rol, maar vooral Jude Law vond ik verbazend sterk. Nooit zo'n fan van geweest, maar dit was gewoon niks minder dan geweldig.

Mooi verhaal waar de uitzichtloze situatie vanaf halverwege de film continu boeiend houdt. Onderschat werk wat mij betreft.

4*

mooie film maar het einde is een groot minpunt

Nee hoor Check hier maar eens.

erg goed verhaal maar soms beetje langdradig

acteren was goed

3,5 ster

Prima film!

Okee, het plot is zeker niet van grote diepte of betekenis maar boeit de volledige (lange) lengte. Het sfeertje is luchtig, zomers, weldadig.

Damon, Law, Palthrow en Blanchett doen stuk voor stuk waar ze goed in zijn. Leuke verrassing in de film is (zoals every single time he shows up) Seymour Hoffman.

Muziek is geniaal geïntegreerd in deze film! Heerlijke jazz, Damon kan nog zingen ook en een geweldig nummer ingezet door Law, uiteindelijk samen vertolkt met Damon. Americano. Super!


Van de eerste keer kijken herinner ik me de totale verbazing wanneer Law bijkans leeg-bloedt na te zijn bewerkt met een riem. Absoluut niet aan zien komen.
Jammer vind ik dit: De film zou m.i. stukken sterker zijn geweest wanneer Damons personage van iets meer venijn blijk zou geven na de eerste moord. Ik zou graag een stuk meer opzet willen zien bij Ripley i.p.v. complete verbazing en ontreddering. Op dat moment is de film al een goed uur bezig de ongeloofwaardigheid (en valsheid, en verkniptheid) van Ripley gestalte te geven. Iets meer opzet en kwaadaardigheid bij de moorden zou de film net dat beetje extra geven.

Het constant ontkomen aan alle pogingen van justitie, Dickies vader, Palthrow en Blanchett om hem te ontmaskeren is dan weer erg grappig.

Tegen het einde van de film krijg ik het gevoel dat er nèt even een plottwistje teveel tegenaan is gegooid. Maar dat mag de pret niet teveel drukken.


Voor wie in Italië is geweest en heeft genoten, o.a. van de diverse steden, Roma, Firenze, Venezia, zal deze film nog een extra laag krijgen, namelijk een zeer aangename Aha-erlebnis.
Voor ieder is dit een traktatie voor de ogen. Wat is Italië toch prachtig.

Redelijk goeie film.

Geweldige film....5*

Matt Damon speelt zijn beste rol tot nu toe, en ook de mooie Gwyneth Paltrow zet een overtuigend personage neer. Cate Blanchett zal ik nooit wat vinden. Behalve dat ze aartslelijk is, kan ze ook niet acteren.

Het verhaal is redelijk simpel, maar wel buitengewoon goed uitgewerkt, al vond ik het begin wel erg snel gaan, binnen 10 minuten staan we al met Damon op het Italiaanse strand. Het verhaal was redelijk realistisch, en bleef boeien.

Het einde vond ik wat minder Heeft Tom Peter nou vermoordt op het einde? of wat is er aan de hand in die hut daar ben ik nog niet helemaal uit...

Goede thriller over de man die zich zo in de problemen lult dat moord de enige uitweg wordt, 4****

Nog een keertje zien Rosicky!

Wanneer je het daarna nog niet snapt, pm me dan even, leg ik het graag voor je uit.

Matt Damon lijkt best op Beau van Erven Doors op de poster van The Talented Mr. Ripley.

Hele mooie film. Ik heb genoten van de prachtige locaties, de muziek, het goede acteren en het verhaal. Er wordt rustig de tijd genomen om het verhaal te vertellen, maar saai vond ik het nooit.
Ik vind het knap dat de film het voor elkaar krijgt dat je de keuzes van Damon begrijpt en dat je sympathie voor hem krijgt, terwijl hij eigenlijk een slecht persoon is.
Steeds als het erop lijkt dat het bedrog uitkomt, weet hij zich eruit te praten. Af en toe met de nodige mazzel, maar ik vond het niet ongeloofwaardig. Ben benieuwd naar de vervolgen.

heftig ..en het ging maar door en door....knappe film en fijne muziek...

Wat een geweldige film!!!

De setting, de muziek, het verhaal en het geweldige acteerwerk. Hij blijft boeiend tot het einde en zorgt voor een zeer tevreden gevoel achteraf.

Ik kan niet anders dan 5* geven.

Ik sluit me aan bij T.S.S.A., een bijzonder spannende en sfeervolle flilm. Aan het eind baalde ik ervan dat Tom Ripley er niet gloeiend bij was, en dat zegt genoeg.

Prachtige setting in Italië, sfeervolle muziek, spannend verhaal, geweldig acteerwerk (mooie bijrol van Philip Seymour Hoffman!)... ruim twee uur lang genieten!!

4*

Gisteren voor de 3de keer weer gezien. Hij blijft boeien, mooie locatie, uitmuntend acteerwerk en een goede sfeer. Deze film heeft alles in zich voor mijn top 20 (want mijn lijst met de beste 10 zit al een tijd vol).

Ik moet nog steeds een top 10 samenstellen en ik moet zeggen dat ik deze film een goede kans geef!

Zeker top-10-waardig ja. Er hangt een constante spanning over de film. Philip Seymour Hoffman speelt ook echt een goede rol als wantrouwende kakkervriend. Elke keer weet Damon weer uit verschrikkelijk moeilijke situaties weg te komen. Het zal toch een keer fout moeten gaan denk je dan als kijker, maar hij zorgt ervoor dat degenen die te veel weten uit de weg geruimd worden. Echt heel mooi om de adoratie voor het leven van Law en Paltrow te zien en de weg om stilletjes aan onderdeel te worden van dat mooie leventje.

Ik heb hem maar op nr. 6 gezet. Lastig zo'n top 10 samenstellen!

Gisterenavond na een tijd weer eens gezien, omdat ik pas geleden het boek van Patricia Highsmith heb gelezen.

Welnu, een zeldzaamheid: de film overklast het boek op alle fronten. Highsmith kiest voor een recht-toe-recht-aan verhaal in een wat fletse stijl, waarbij zij nogal eens een beroep doet op de lezer om over ongeloofwaardigheden heen te stappen.

Klein voorbeeld: in het boek wordt Ripley door dezelfde Italiaanse inspecteur ondervraagd. Eerst in zijn hoedanigheid als Dickie Greenleaf, een andere keer als zichzelf. De inspecteur heeft niets door. In de film wordt dit even simpel als elegant opgelost door de verhoren door twee verschillende agenten te laten uitvoeren.

Waar in het boek alleen Dickie's vriend Freddie het Ripley echt moeilijk maakt in zijn spel met identiteiten (wat Freddie dan ook met de dood moet bekopen), daar vlecht regisseur Minghella er de verhaallijn in met het personage Meredith Logue (mooie rol van de al even prachtige Cate Blanchett), die voor veel extra spanning zorgt (denk aan de scène in de opera).

Ook de toevoeging in de film van de zelfmoord van Dickie's Italiaanse minnares door verdrinking is een vondst van de regisseur. Niet alleen levert deze gebeurtenis een mooi en dramatisch beeld op, het maakt de aanname dat Dickie zelfmoord zou hebben gepleegd veel geloofwaardiger dan in het boek.

En waar in Highsmiths roman het verhaal als een nachtkaars uitgaat (niemand heeft iets door, althans: Ripley komt ermee weg), daar tovert Minghella een prachtige finale uit zijn hoge hoed: Ripley denkt in Peter eindelijk iemand gevonden te hebben die hem neemt zoals hij is, maar de ontmoeting met Meredith gooit alsnog roet in het eten. Volgens Ripleys logica zit er niets anders op dan zijn geliefde Peter te vermoorden. En hoe fantastisch dat dan in beeld wordt gebracht! We horen geluid van de moordscène nog, terwijl we als kijker het vervolg al te zien krijgen.

Dan het belangrijkste verschil tussen roman en de film, waarbij de adaptatie het glorieus wint van het origineel: de karaktertekening van Tom Ripley. Highsmith doet niet of nauwelijks aan psychologiseren. In haar roman is Ripley vooral de koele, berekende psycho, die doelbewust te werk gaat. In de film echter, maakt de gelegenheid en omstandigheden Ripley de moordenaar, en draait hij pas door zodra Dickie zijn vriendschap versmaadt. Het gedrag van Ripley wordt door regisseur veel beter gemotiveerd, en geeft hij de figuur Ripley op deze wijze veel meer nuance en diepte mee.

Over de voortreffelijke en aantrekkelijke art direction van Minghella, en het begeesterde spel van de acteurs hoef ik het niet te hebben. Daar is terecht al vaker op gewezen.

Hier overigens, nog een aardig artikel van de regisseur zelf over zijn zoektocht naar de geschikte locaties voor de film.

Deze film is voor echte filmliefhebbers!

Ik heb hem lang geleden gezien, maar ik vond em wel origineel.

De locaties zijn ook mooi en Mr. Ripley is goed gespeeld door Matt.

Deze moet je gewoon gezien hebben!

5 Sterren

Toen ik de speelduur zag moest ik even slikken, ik had namelijk weinig zin in een 'zware' film, maar het bleek een uitstekend psychologisch thrillertje te zijn.

Een film waarbij er seksuele spanning is tussen twee mannen. Je blijft je afvragen hoe de vork precies in de steel zit. Is Ripley verliefd op Dickie? Of is het pure jaloezie? Je ziet hem namelijk geen interesse tonen in Marge, laat staan in andere vrouwen. Het verschil tussen de twee mannen is ook mooi om te zien. De een is een nobody, de ander is en heeft alles. Je komt niet veel te weten over Ripley, het blijft een apart en mysterieus figuur. Wanneer hij plots criminele en moordlustige trekjes begint te vertonen kun je hem nog minder doorgronden, maar zijn sympathie verliezen doet hij niet. Dit is misschien wel Damon's beste rol. Niet alleen hij valt op, de prachtige Jude Law natuurlijk ook. Dat maar niemand zegt dat deze man niet kan acteren, want deze film bewijst het tegendeel.

Mooie thema's komen aan bod, goede dialogen, prachtige locaties. Je waant je bijna zelf in Italie. Dankzij de goede opbouw is het genieten vanaf het eerste moment en blijf je geboeid kijken. Chapeau. Gooi er een half puntje bij.

Laag gemiddelde voor zo'n sterke film

Slap einde? Waarschijnlijk dan in jou beleving. Het einde zegt alles over de toekomst!