4 Luni, 3 Saptamâni si 2 Zile (2007)

Welnee. Dat conservatisme is er door religie ingebracht.

Nou Fisherking, het schijnt dat op de films die 200 jaar voor Christus zijn gemaakt zo'n groot taboe rustte dat ze door niemand mochten worden bekeken, en de Oscars op een geheime lokatie werden uitgedeeld, waar de pers en het gewone volk niet mocht komen. Na de uitreiking werden de films ook meteen vernietigd.

Maar zullen we het nu weer over dit meesterwerk hebben? En allemaal de film kijken hè. Dan kunnen jullie je betoog over het negeren door het Amerikaanse comité van dit hoogtepunt van 2007 nog veel meer kracht bijzetten.

Amen....

Indrukwekkende film. past in het rijtje Maria Full of Grace, London to Brighton etc. Rauw en direct. Aanrader voor de liefhebber. 4,5

De kracht van de film zat hem wat mij betreft in het ingehouden karakter van het drama. De film bezorgt klamme handen, maar weet altijd net niet over de schreef te gaan en dat nare gevoel waar te maken. Mungiu geeft de kijker vaak handvatten voor wat zou leiden tot enorm rampspoed (zo viel me op dat er geen represaille kwam voor het ‘stelen’ van het zakmes, om maar een voorbeeld te noemen). De film is naar, maar blijft altijd binnen een bepaalde lijn, waardoor het nooit een, laten we zeggen, Irréversible tafereel wordt. Hij blijft wat dat betreft behoorlijk nuchter. Maar misschien is dat juist wat de film zo wrang maakt, opeens zien we toch echt een foetus liggen, en dan.. weggooien. En klaar; verder leven. Het drama is geschied, nare dingen zijn gebeurt, het leven gaat verder. De film geeft een opening, maar herinnert de kijker wel aan die nare gebeurtenis.
Dit straalt overigens ook het camerawerk uit, het is op de huid, maar wordt nergens écht radicaal. En misschien is dat ook wel wat ik in de film mis. Ik zou bijna een vergelijking met Kerrigan willen trekken, die toch net die stap verder gaat. Maar misschien is dit gewoon echt een andere film. Wat dat betreft ben ik er ook nog niet echt over uit.

Ik ben wel erg blij dat ik hem gezien heb. Films over echt nare gebeurtenissen zonder uitweg zijn er aardig wat, daarop wist deze toch net weer een eigen licht te schijnen.

indrukwekkende film, goeie acteurs in een grauwe omgeving. minimaal, maar neemt je toch mee! weer eens iets anders! 3.5

Nou, hier dan een andere mening: ik vond het shot van de foetus niet nodig, ik kan me helemaal inbeelden hoe dat eruit ziet. Ook het beschrijven van het bruilofts-gerecht had van mij niet gehoeven.

Wat betreft het overgeven: Co Jackso is bijna zeker een man, verwacht ik. Otilia is ongesteld! Veel vrouwen die ongesteld zijn, geven makkelijker over, zeker als de emoties ook nog eens overhoop worden gehaald door met iemand te neuken om daarmee een abortus te bekostigen.
Zulke stress leidt bij sommige mensen ook tot een bloedneus.
Over het gesprek met haar vriend valt veel te zeggen: zij maakt zich w e l l i c h t zorgen of ze misschien zwanger is van de aborteur, met wie ze net naar bed is gegaan, er wacht iemand op haar in een lastige positie, iemand die op dat moment misschien heel veel bloed verloren heeft, haar vriendje kijkt wellicht op haar neer als zoontje van de dokter en hij gedraagt zich als een passieve lummel en dat werpt vragen bij haar op als: wat als ík degene was die die abortus had moeten ondergaan? En dan hij: zij verzwijgt zaken voor mij, ik heb een abortus gefinancierd, mijn ouders zitten om de hoek en mijn vriendinnetje gedraagt zich als een zombie, ze maakt een slechte indruk op mijn ouders die haar voor het eerst zien.
Kijk, ik kan niet in hun hoofd kijken, maar dit zijn zo een aantal van de vele mogelijkheden waardoor de communicatie niet zo opschoot. Had Jackso zich misschien ook zelf kunnen bedenken. 4 3 2 geeft niet zo'n bar positief beeld van mannen - ik laat me er een beetje door meeslepen, sorry.

Overigens vond ik 4 3 2 ongelooflijk indrukwekkend, op de wat morbide beelden na. Ik kreeg een zelfde soort benauwd gevoel als bij The Woman in the Dunes en A Simple Plan, maar deze film ging psychologisch wel wat meer de diepte in dan voornoemde films, of in ieder geval op een niveau van menselijkheid dat ik kon begrijpen.
Fantastische rol van Anamaria Marinca. Ik stoorde me aan de bewegende camera en aan al eerder genoemde (delen van) scènes.

Mijn zesde projectie als aspirant projecteur mag geslaagd genoemd worden. Niet alleen deed ik het helemaal op mezelf, buiten dat vond ik de film ook nog eens intrigerend goed en dat naar al die lofzangen en prijzenreeks op deze film. Want daarvoor ben ik meestal zeer argwanend misschien wel sceptisch voor maar hier kan ik maar één ding over zeggen. Prachtig in beeld gebracht, hoe twee vriendinnen/studentes in een tijd van de laatste dagen van het communisme een abortus laten plegen. Althans eentje daarvan, namelijk naar 4 maanden, 3 weken en twee dagen. Deze film is zeer rauw, direct en schets een beeld van de huidige tijd neer. Hoe moeilijk het is om dat mormel in je te aborteren want daar komt het gewoon op neer. Een ongewenste bevruchting in deze tijd in dat land maakt je bestrafbaar om het te laten weghalen. Ik bleef maar kijken naar de dames, die het prachtig neerzetten ook de doctor liet duidelijk weten wat voor consequentie erbij kwamen kijken. Helaas trok deze film niet al teveel publiek maar het publiek wat er zat, was voornamelijk vrouwelijk. Is dit dan een vrouwenfilm, nee, ik denk het niet. Misschien trekken vrouwen het meer aan vanwege het onderwerp maar hier kan een man zekers weten zonder moeite naar kijken. Dus laat je niet door het onderwerp misleiden dit is meer kijkbaar dan een romantische romkom zonder kom . Als je het mij vraagt is deze film al zijn prijzen waard, al de lof die geschreven is en de mond tot mond reclame. Ben heel blij dat ik hem gezien heb niet allen vanwege de deprimerende uitzichtloosheid van de dames maar ook vanwege het standpunt van de regisseur. Want hij geeft nergens commentaar of kiest kant, de camera observeert veel en de lange shots voelen nergens verveeld aan. Krachtige cinema in al zijn eenvoud, de acteurs lijken ook zo van de straat geplukt. En er is gelukkig in een tijd van digitale effects nergens misleidend licht gebruikt of muziek anders wel die vervelende montage. Nee, dit is film in al zijn eenvoud. Ben blij dat ik dit mocht aanschouwen op het grote doek en dat er naar mij nog velen mogen volgen.

Ik ben inderdaad een man, maar dat had je al goed geraden. Hierbij mij excuses dat ik niet precies weet wat er met vrouwen kan gebeuren in stressvolle momenten wanneer ze ook ongesteld zijn. Dat verklaart in ieder geval een aantal gebeurtenissen in de film.

Mijn beschrijving van het moment dat Otilia en haar vriend praten is wat ongelukkig geformuleerd, doordat ik wat kortaf ben. We hebben zeker overeenkomende gedachtes over die betreffende scène. Maar het grootste verschil is, dat ik dus dacht dat Otilia wellicht zwanger was van haar vriend in plaats van de aborteur. Ik ging er namelijk vanuit dat er geen riscio was op een mogelijke zwangerschap (de pil).

Als mensen bepaalde dingen niet in hun review zetten, wil dat niet zeggen dat ze het ook niet hebben opgemerkt. Ik hoop dat je vertrouwen in de 'man' hersteld kan worden. Ik ben blij dat je jouw gedachtes over deze film geplaatst hebt, want dat was nu eenmaal de intentie van mijn oorspronkelijke bericht. Jouw gedachtes geven mij in ieder geval een extra reden om de film nog een keer te zien.

Is ie al uit op dvd in België? Heb vanmorgen in de Makro enkel de Franstalige versie zien liggen...

Kille, beklemmende sfeer in dit treffende portret van het Roemenië in 1987. Prachtig gespeeld en gefotografeerd drama, met lange shots waarin vaak zeer weinig gebeurd, maar die toch krachtig en boeiend blijven. Een deel van de kracht van de film zit wat mij betreft in de vaak troosteloze details. Bjzonder knap gedaan.

Weet iemand wanneer deze in Nederland te vinden is?

Op dvd, bedoel je? Dat is volgens mij nog niet bekend. Hij draait nog steeds in de filmtheaters:

http://www.filmfocus.nl/agenda/index.php?stad=0&film=23302

Zwaar werk dit dus voor een gezellig filmpje is deze niet aan te raden. Zal voor veel kijkers ook veel te traag zijn dit mede door de extra lang uitgesponnen shots maar die spreken zo boekdelen!

Raar einde moet ik bekenen?

Hmm. Het einde vond ik juist heel goed. Het deed mij een zucht van verlichting slaken. De hele tijd gedurende de film weet je niet hoe de abortus zal aflopen. Zal de abortus slagen of mislukken? Zal de vrouw het overleven of niet? Hierdoor wordt je constant in spanning gehouden.
Trouwens, wat valt er verder nog te vermelden nadat de abortus geslaagd was? Om de illegale abortus, daar ging het toch om in deze film?
Ikzelf vond dit een van de beste films van het afgelopen jaar, veel beter dan "Das Leben der Anderen", waarvan het verhaal zich ook afspeelde in het voormalige communistische oostblok.

saaie film, uitwerking slecht, leuk al die acteurs die zo naturel spelen maar hier in deze film gewoon saai, ik vind het een pretentieuze film die niks meer is dan een rtl4 woensdagdrama filmpje over abortus, hoewel die van rtl 4 dan wel lekkerder wegkijkt.
vooral als zij net de foetus eruit heeft gegooid en dan alweer beneden gaat eten , wel een erg snel herstel, wonderbaarlijk en niet realistisch en ook de keuzes die ze maken totaal onnnodig, ze gaat met die man in zee, maar waarom, ze had heus met meer geld nog wel iemand kunnen vinden, ook hoe ze die man ontmoet, normaal zou in zo'n vage situatie die man zich allang hebben teruggetrokken, veel te onduidelijk hier gaat die er gewoon voor,
de politiek kwam er minimaal in uit, en juist dat stukje met dat gezin dat ze aan het praten waren en zij er als een zombie bij zat , vond ik echt zo gemaakt, van kijk ons eens goed zijn, hoe knap in elkaar gezet, zo van de theaterschool geplukt
nee mijn film was het dus niet, dat moge duidelijk zijn, ik hou best van filmhuisfilms maar soms krijg ik het gevoel dat iedereen elkaar maar na praat, als je gewoon eerlijk kijkt is dit in het genre van de filmhuisfilms gewoon een slechte film ,
maar ja, smaken verschillen, maar ik hoop niet dat er alleen maar meegeluld wordt om het meelullen, om interessant te zijn

De dvd [hehe] is volgens distributeur Filmfreaks reeds beschikbaar, alhoewel verschillende webwinkels spreken van 26 mei. Goed nieuws dus voor de liefhebbers en/of geinteresseerden.

>>vooral als zij net de foetus eruit heeft gegooid en dan alweer beneden gaat eten , wel een erg snel herstel, wonderbaarlijk en niet realistisch

Zo, zelf net een abortus achter de rug, knol?

>>en ook de keuzes die ze maken totaal onnnodig, ze gaat met die man in zee, maar waarom, ze had heus met meer geld nog wel iemand kunnen vinden,

Ze was te lang zwanger, de meeste kandidaten waren afgevallen. E was paniek in de tent, het moest allemaal snel.

>>de politiek kwam er minimaal in uit, en juist dat stukje met dat gezin dat ze aan het praten waren en zij er als een zombie bij zat , vond ik echt zo gemaakt, van kijk ons eens goed zijn, hoe knap in elkaar gezet, zo van de theaterschool geplukt

Dat was inderdaad een van de beste scenes En helemaal niet politiek. Eerder anti-politiek. De academici van het land hebben het hoogste woord, overal een mening over, maar hebben het goedbeschouwd nergens over. Het echte probleem ligt bijvoorbeeld. op een hotelkamer. Tuurlijk is het gemaakt, alle film is gemaakt, maar ik vond de boodschap hier wel redelijk subtiel gebracht eigenlijk.


En al dat gepraat over dat je op zich best filmhisfilms mooi kan vinden doet vermoeden dat je er nog niet veel gezien hebt. Ik denk helemaal niet in die termen. "Gisteren een filmhuisfilm gezien". Nee, een film gezien, punt.

de dvd komt inderdaad op 26 mei uit. je moet dus alleen zoeken op 4 maanden ipv months of luni.

bij bol 17 euro, proxis 19

FRS heeft hem uiteraard niet in de releaselijst staan.

Beetje een trage film, met een eenvoudig verhaaltje in een verontrustende setting. De sfeer is zeer doeltreffend, het camerawerk afstandelijk en observerend. De relatie tussen de 2 hoofdpersonages hartverwarmend en maken de film de moeite waard.

3.5*

indruk wekkende film, met een byzonder orgineel verhaal. De symbiotische relatie tussen Otilia en Găbiţa wordt heel subtiel neer gezet. De grauwe omgeving waar het verhaal zich afspeelt, weerspiegelt de gruwelijke beslissing die beide dames moeten nemen.

De keiharde realiteit wordt zonder verwittiging in je gezicht geworpen Behoorlijk realistische prent denk ik die goed in elkaar zit.

De film geeft een realistisch beeld van die tijd in Roemenie.

Helaas had er ook een uur weggeknipt kunnen worden want dat was opvulling en niet boeiend.De extra dvd die er bij zat was indrukwekkender

Erg sterke film, waarbij ik weinig nieuws kan toevoegen aan hetgeen er al gezegd is.

Verder had ik iets meer diepgang in het verhaal wel op prijs gesteld. Zo had ik wat meer willen weten over het meisje dat zwanger was. Waarom wilde ze die abortus zo graag bijvoorbeeld? En zo waren er nog wel wat dingetjes die net wat meer uitgediept hadden kunnen worden. Bij het einde van de film kreeg ik het idee dat ik het allemaal nog beter had gevonden als er toch iets gruwelijk misging ofzo. Daar leende de film zich wel goed voor vond ik. Nu stopte het vrij abrupt en zat het schokkende vooral in 'abortus' opzich.

3,5 tot 4 *

Een Gouden Palm voor beste film en een hele resem critici die de film unaniem de hoogte in prijzen: het schept bepaalde verwachtingen die een productie als deze maar moeilijk kan inlossen. Dat kan echter geen excuus zijn voor wat het matige ‘4 Months, 3 Weeks, 2 Days’ met de kijker doet.

Het überrealisme waarin de film baadt zou de grootste kwaliteit moeten zijn, maar dit keer werkt het “dicht-op-de-huid”-verhaal gewoon niet. Daarvoor zijn de personages té onsympathiek (Gabriela), té expliciet (Otilia aan tafel bij haar schoonfamilie) of al te zeer een product van het Roemenië anno 1980 (de op geld en seks beluste dokter). Visueel valt weinig aan te merken op Cristian Mungiu, maar verhaaltechnisch rammelt het nogal. De langverwachte finale heeft maar weinig van een "hallucinant hoogtepunt", omdat we het na dik anderhalf uur allemaal wel al gezien hebben. En ja, ook ik vind dat een spijtige zaak.

Nipt 2,5*

Je kritiek is niet erg opbouwend en eigenlijk ook niet erg onderbouwd. .

Jij bent het zelf die verwachtingen heeft. Wanneer deze niet worden ingelost, neem je aan dat de reden daarvan is dat de film niet goed genoeg is. Heb je in gedachten genomen dat deze verwachting op verkeerde gronden, en wellicht al te hoog, opgebouwd zou kunnen zijn?

Want?

Waarom zou het dat moeten zijn? Dat ligt volgens mij niet erg in de lijn van de film, zo je wilt van de verwachting.

Hopelijk kun je met enige repliek je standpunt wat verhelderen. Ik wil hier, voor alle duidelijkheid, niet als verdediger van deze film optreden, hoewel ik hem wel hoog waardeer. Het is ieders goed recht ervan te vinden wat hem of haar goed dunkt.

Deze verwachtingen ontstaan door het beeld dat de pers van de film ophangt. De recensent van De Standaard, waar ik het in vele gevallen wel mee eens ben, had het over een schitterende film die in crescendo opbouwt. Die verwachting koester ik dus; ze wordt helaas niet ingelost. Daarom is de film natuurlijk niet minder goed - dat statement volgt nog.

Zoals ik reeds eerder in mijn (slecht uitgebouwde) review schreef zijn de karakters in mijn ogen absoluut te vlak. Gabriela komt té sterk over als een krachteloos personage dat genaaid is door de samenleving, en de dokter (lees: de hulpverlener) lijkt hier eerder een beul. Tuurlijk, de sociale omstandigheden onder het communistische klimaat halen het slechtste in de mens boven (een cliché), maar hier loopt het allemaal iets te logisch, iets te weinig genuanceerd.

Opnieuw verwijs ik naar de recensie van de Standaard, waarin de beklemmende finale een hallucinant hoogtepunt moest zijn (ja, ik heb letterlijk geciteerd ) van een beklemmende film. Terwijl het mij vanaf dan niet echt meer kon boeien.

En waarom zou de scène geen hoogtepunt moeten zijn? Het lijkt me logisch dat 'het crescendo' waar ik het eerder over had hier inderdaad moest uitmonden.

Zeker, dat zal niemand hier ontkennen. En euhm...ik doe toch niet te moeilijk?

Het betoog is helderder, bedankt voor je reactie.

Nee, laat dat maar aan mij over...

In orde.