4 Luni, 3 Saptamâni si 2 Zile (2007)

Als ik de berichten uit Cannes mag geloven weer een sterke, verrassende film uit Roemenie. En ook weer over de laatste tijd onder Ceausescu. Iets voor het Filmmuseum?

Lijkt me historisch belangwekkend.

Getipt als winnaar voor de Palm.

... en wint 'm.

Ik ben benieuwd, wil 'm snel maar is zien

Leuk, een winnaar met een Nederlands tintje. Deels geproduceerd met geld uit het Huub Bals Fonds

Zeker, maar de film was voor de Benelux al voor Cannes aangekocht door Imagine Film Distribution uit Belgie. De films daarvan worden in Nederland doorgaans uitgebracht door Contact Film (en door Filmfreak op DVD)

waar hoe en wanneer heb je deze film gezien Wolfmanrene?

zondagochtend negen uur in Cannes; op slotdag wordt de hele competitie herhaald. Hij is echt heel goed.

O je was daar. Moet geweldig geweest zijn.

weet iemand wanneer deze film in de bios komt??

Waarschijnlijk januari '08.

... maar misschien toch al eerder, als de film in Frankrijk al binnenkort wordt uitgebracht.

Loopt in België vanaf de tweede week van september...

Geluksvogels In Nederland wordt het 1 november.

De HUMO en de Morgen vinden hem allebei steengoed. Ik ben benieuwd.

De Belgische pers was unaniem lovend, hoor. En ik denk dat de Noorderburen ons hierin zullen volgen.

Focus Knack schrijft over '4 Months, 3 Weeks and 2 Days' het volgende: Intrigerende mix van loachiaans realisme en doorgedreven stilering, maar ook van drama, zwarte komedie en ijzingwekkende huiver.... Superieure cinema. Voor elk wat wils, lijkt me, en zondermeer een reden om deze prent eerstdaags op het grote scherm te gaan bekijken.

Eenmaal '4 Months, 3 Weeks and 2 Days' voor studenten, alstublieft.

ontzettend hard & rauw vooral. zeker niet voor elks wat wils; bij velen zal deze film een slecht gevoel teweeg brengen. steengoed en realistisch drama, maar om dit een gouden palm te geven laat ik in het midden.

ik ga het nog even laten bezinken en stem één van de dagen wel.

In Parijs gezien, met Franse ondertitels. Hier en daar is me wel wat ontgaan in de verhaallijn denk ik (met name de verjaardagsdiscussie bij 'schoon'moeder).

Maar de kracht zit m toch vooral in de hoofdpersoon, dat is niet diegene die de abortus ondergaat, Otilia. De claustrofobische scenes waarin zij vol tegenstrijdige gevoelens en gedachten zwerft door (nachtelijke) straten en tussen de diverse locaties, waarbij zij zoveel mogelijk probeert anderen te helpen. Echt meeslepend en aangrijpend.

Toch wel verrast dat deze film de Gouden Palm wint in een -naar zeggen- ijzersterke competitie. Hij was goed, zeker, maar niet echt verrassend. Hoewel natuurlijk ook andere (politieke) factoren meespelen en Roemenië als land in opkomst deze opsteker natuurlijk van harte gegund is.

De wanhoop nabij

Emotioneel treurig, krampachtig wanhopig. Zo lijken de hoofdpersonages van de laatste prent van Christian Mungìu het best te omschrijven. “4 months, 3 weeks and 2 days” was de lieveling van het Filmfestival in Cannes. Naast de hoofdprijs kaapte de prent nog twee andere prijzen weg: die van de internationale kritiek en eentje die de educatieve waarde aanprees.

Het drama schetst het leven van Gabita en Otilla, twee studentes in Roemenië anno 1987. Ze verblijven in een studentenflat waar ze samen met een aantal medestudenten op elkaar gepropt zitten. Gabitta is van het stille type en wat preuts, Otilla is niet op haar mond gevallen en bijt stevig van haar af wanneer het uitkomt. De ene is zwanger en wil een abortus, de andere helpt.

De dokter die de - nota bene illegale - abortus wil uitvoeren heeft hen opgedragen om een kamer te huren in een hotel waar hij zeker van weet dat hij niet gevat zal worden. Wanneer hij hoort dat de twee een ander hotel geboekt hebben, omdat het andere volzet is, blaast hij de hele toestand bijna af. De capaciteiten van Otilla overtuigen hem om toch verder te doen.

Wat al van bij het begin opvalt is de geloofwaardigheid en rauwe puurheid die Mungìu met zijn grauwe visualisering oproept. De ruwe camerabewegingen geven de prent een ongelooflijke authenticiteit en helpen mee aan het vertellen van het persoonlijke verhaal van de twee studentes. Mungìu slaagt erin de mensen te raken en daarom mocht hij heel terecht de dode foetus inruilen voor een Palme d’Or.

De NRC recensie van Bas Blokker was erg lovend. Ook een goed stuk moet ik zeggen, waarbij terecht de focus lag bij de vriendschap van de twee vrouwen en niet op de abortus . De kern van de film, ook wat mij betreft en geeft de kwaliteiten hiermee perfect weer.

Wat Bas Blokker verder prees was dat Mungiu heel goed (op die ene (!) dag dat de film zich afspeelt) een prachtig, natuurlijk snijvlak heeft gevonden om allerlei momenten die bepalend zijn voor hun/een vriendschap (en met name die van Otilia) in een mooie film te vangen.

Krijg zin in een herkijk en vast een verhoging (op voorhand) van 0,5*.

zoo de vpro geeft hem 5 sterren toch maar gaan kijken

De Standaard en Knack, ooit van gehoord?

Wat een prachtige volzin. Ik ga hem dinsdag zien, en na wat ik gelezen heb, denk ik dat ik hem erg mooi ga vinden. Heb er nu al zin in! Leuk dat de film deze week op de homepage van MM staat trouwens.

Gezien ! Niet Slecht ! Maar een Gouden Palm ? Ik weet het niet.

De laatste jaren is Roemenië qua cinema het hipste van het hipste. Geen een gerenommeerd festival mag het in z'n kop halen niet een prijs te geven aan een Roemeense film....zo lijkt het.

De Gouden Palm in Cannes dit jaar leek dan ook zo op de eerste plaats als een soort van 'ontwikkelingshulp' + "modieus'. Ik hoorde mezelf al zuchten.

Desalniettemin, deze Palm winnaar is wel het beste wat ik dit jaar zag. Ruw en realistisch, de woorden werden al eerder gebruikt. Niet alleen door het hier en daar 'wiebelende' camerawerk, maar zeker door de cast, dat er geacteerd wordt valt totaal niet.

Wellicht zullen er veel kijkers zijn die rode ogen krijgen, ik was alleen stil. De film zit boordevol prachtige scenes; de scene bij de ouders van Otilia's vriendje aan tafel was doorslaggevend om deze film de predikaat 'bijzonder' mee te geven.

Niks geen opsmuk, niks geen al te 'right in your face' tranendal drama, geen art-houserige poetische tintjes. Gewoon een sterk staaltje cinema.

Enigste irritatie: de hele film leek wel een reclame-blok. Geen minuut ging voorbij of er werd weer een produkt-naam genoemd. Dat had wel minder gemogen mijns inziens.

Gaat het zien, zegt het voort.

Las net een lovende recensie in de Skrien. Ben benieuwd...

Klamme handen tijdens zo’n beetje de hele film. Het is hermetische cinema in zekere zin: Je weet zo’n beetje wat je te wachten staat, je verwacht geen significante plotwendingen, die komen er ook niet, maar je zit op het puntje van je stoel, met klamme handen. Het is de rechtlijnigheid die Kieslowski’s Dekalog op momenten wist te bereiken. De opbouw is natuurlijk maar tevens uiterst zorgvuldig. De afhankelijkheid van de dienstverlening (of wat daarvoor moet doorgaan) en de persoon achter het loket (hetgeen nog steeds een heel gangbaar gegeven is in de Oost, hoor ik van mensen) contrasteert fel met de vergaande bereidheid van vrienden elkaar te helpen en de gezellige sub-economie die daar welig tiert. Deze tegenstelling wordt vervolgens uitvergroot en heel persoonlijk gemaakt in de hotelkamer, waar de zwangere Gabriela wordt bijgestaan door Otilia in de confrontatie met “hulpverlener” Bebe, die de klus komt klaren. Ook fraai hoe Mungiu de hoger opgeleiden in beeld brengt. Otilia gaat vanuit het hotel naar vriendje die een familiefeest heeft. Met een tollend hoofd moet ze de “serieuze” en eindeloze discussies van de redelijk welgestelde volwassenen aanhoren, die op hoge toon uitblinken in het nergens over hebben. Haar vriendje, die tijdens een emotioneel gesprek met Otilia vooral bang is dat het uitgaat en geen echte discussie aangaat, vertoont dito ontwijkgedrag. De receptuur voor overleven. Ondertussen ligt een werkelijk probleem ergens in een anonieme hotelkamer.

Mooie film die erg realistisch overkomt. Goed acteerwerk. Zeker een aanrader! Het geeft ook goed de problemen weer van het abortusverbod in roemenië wat weer te generaliseren is naar andere landen met abortusverbod.