Ben X (2007)

Ik zou het zelf nooit doen nee, daarvoor is het dan ook wel een beetje een film. Maar geef eens een leuk alternatief dan?

Nou ja, zoals gezegd geloof ik de pestsituatie in deze film niet helemaal.

Wat ik als ouder van Ben zou doen is ook niet helemaal relevant, omdat ik vind dat zijn ouders gewoon medeschuldig zijn aan de pesterijen. Wat dokters ook mogen zeggen, Ben functioneert niet op een reguliere school en zou speciaal onderwijs moeten volgen.

Als ik me toch in hun moet verplaatsen, zou ik naar de pesters (afzonderlijk natuurlijk, want samen staan ze sterk) toe gaan en een rustig gesprek aanknopen. Socratisch zelfs: "Voel je je stoer nu je iemand met autisme kleineert?" "Wat hoop je ermee te bereiken?"

Misschien hebben ze een grote bek, misschien leren ze ervan. Het zou in ieder geval minstens zoveel opleveren als hetgeen in de film te zien is.

Ik had er anders in het middelbaar veel meer van die kloterige pesters bijzitten als op de lagere school.

Precies. En in de film wordt weinig overdreven naar mijn mening, niet dat ik het zelf echt van dichtbij heb meegemaakt maar een autist of een in zichzelf gekeerd persoon zonder vrienden is natuurlijk wel een heel makkelijk (misschien wel te makkelijk) doelwit van dat soort rotzakken. Ik zeg niet dat het op het basisonderwijs zoveel minder gebeurt maar daar is het vaak nog een stuk onschuldiger, al ervaart een kind dat natuurlijk heel anders.

Wat een aangrijpende film. Ik werd erop gewezen tijdens een symposium over de invloed van de virtuele wereld op jongeren. In deze film weliswaar op een jongere met een beperking, maar toch op een geweldige manier in beeld gebracht.

Ik zal hem iedereen aanraden om te zien, omdat de film op verschillende opvoedkundige terreinen een inkijk geeft.

Zeer goede en leerzame film. Het onderwerp en de situaties komen mij ook bekend voor. Om te beginnen met het feit hoe de fantasiewereld van Ben tijdens het echte leven in beeld komt en situaties waarin hij zit vergelijkt met computerspelletjes. En daarnaast nog een harde leven op school heeft. Ben X is absoluut geen zwaar overdreven film maar juist heel leerzaam en ook goed om eens in de klas te bekijken.

De rol van Ben word ook fantastisch gespeeld door Greg Timmermans maar wie ik ook heel mooi en ondroerend vond spelen was de mooie Laura Verlinden als Scarlite. verder word alles in Ben X ook heel rauw en realistisch weergeven en vrolijk word je der ook absoluut niet van. Vooral bij die scenes met dat Ben gefilmt word terwijl zijn broek naar beneden word getrokken en dat dat op internet komt en ook dat ie door die 2 smeerlappen gedrogeerd word. Vooral de zelfmoord van Ben grijpt je naar de keel. Die scene op de begrafenis van dat al die beelden onverwachts worden getoond in de kerk waaronder ook dat wat die vriend van Ben heeft gefilmt met dat incidentje dat zijn broek naar beneden word getrokken en dat die vriend van Ben de daders heeft gefilmd en dat dat in de hele kerk vertoond word vond ik een hele mooie wraak. Om de redenen te laten zien aan de nietsvermoedende mensen waarom het zover is gekomen. En de daders die ook aanwezig waren zie je dan keihard janken. Zo heeft Ben dus al van te voren zijn eigen begrafenis in scene gezet. Wat soms ook wel eens verwarrend is is de droomwereld van Ben en het echte leven doormekaar. Eerst is hij dood en dan staat ie ineens in de kerk en is hij degene die het filmpje afspeelde. Dat is nog wel eens hersenkraken geblazen.

Maar naast de ellende ook toch wel een paar hele mooie romantische scenes met die mooie Scarlite die er ook soms erg ondroerend uitzagen. Ook al was die Scarlite maar een fata morgana of fantasie van Ben. Die Scarlite was BTW wel een lekker wijf en ook erg mooi gespeeld door Verlinden. Die scenes zorgen wel voor een warm gevoel en ondroering tussen al die ellende in.

Maar al bij al een hele goede leerzame film. Zeker ook een aanrader als je zelf een stoornis hebt. Absoluut geen effect bejag en overdreven spanning. Ben X is gewoon 100% real-life en heeft een boodschap!

En dat liedje Lonsome Sorrow van Arno Hintjes bij de aftiteling was ook een mooi afsluitertje.

5,0*

Slechte en weinig diepgaande film.

1. De pestscènes zijn veel te lang en komen wat voyeuristisch over

2. Het einde met het godsdienstige tintje.

3. De film brengt geen positieve boodschap over.

Pluspunten :

1. De prestatie van Greg Timmermans

2. Een verzorgde regie

Op het einde van de film zie je spijtig genoeg autisme als een onoverkomelijke handicap, terwijl dat in de werkelijkheid niet helemaal zo is. Een andere aanpak was beter geweest bvb met meer accent op zijn familiale relaties en met collega's in een werksituatie.

Bij momenten een harde maar altijd aangrijpende prent. Ook de casting mag er wezen. Het thema is universeel, het script intelligent en de krop in de keel onvermijdelijk. 4.

Verrassend sterke en aangrijpende film met een mooi en verrassend eind. Schitterend gespeeld door Greg Timmermans.

brok in me keel 5.0

Een prachtige film. Indrukwekkend en confronterend. De hoofdpersonage Ben is heel geloofwaardig neergezet als een jongen met het syndroom van Asperger die in een voor hem onbegrijpelijke, beangstigende wereld leeft. Het leven voor een jongen met Asperger is al moeilijk genoeg zonder gepest te worden. De film zit vol details waarbij de camera steeds swicht met kijken naar Ben en kijken vanuit Ben. Ook de frustratie en wanhoop van de moeder van Ben is zeer realistisch.

Dit Asperger???? Ik zou dit al een zware vorm van autisme noemen. Het gebruik van deze term bewijst al hoe weinig diepgaand deze film is. Ik ben zelf Asperger-patiënt en dit heeft niks te maken met wat er in deze film getoond wordt. Een Aspergerpatiënt is in de werkelijkheid nauwelijks van een gewoon mens te onderscheiden.

Niet helemaal waar, tot op zekere hoogte klopt het wel maar het verschilt natuurlijk per persoon, de een is immers extremer en meer in zichzelf gekeert dan de andere.

Schitterende, indrukwekkende film. Het komt allemaal heel erg realitisch over en dat komt vooral door de geweldig spelende Greg Timmermans. Ook Laura Verlinden als Scarlite vond ik zeer goed spelen. ( en wat ziet ze er leuk uit zeg )

Het einde zorgde ervoor dat ik geen 5* kan geven voor deze film. Ik vond de vele en rare wendingen niet echt geslaagd.

Ik vond het kleine beetje humor wat in de film zat ook geniaal!

* Lust gij ook zo graag Fanta * haha. Vond dat echt een geniale opmerking.

Maar daar gaat deze film niet over. Ik vond het echt een prachtige,

aangrijpende film met een boodschap.

Een duidelijke boodschap, wat blijkbaar toch nodig is!

4.5*

Vond Ben X een aangrijpende film, hoewel ik me niet echt kon identificeren met een personage, waardoor je de film toch vooral observeert.

Het punt is dat Ben gewoon niet geschikt is om zich te bewegen binnen een sociaal milieu als een middelbare school. De groep laat hem ofwel uit medelijden links liggen, waardoor hij nog meer vervreemdt, of daagt hem uit tot interactie. Met die interactie kan hij niet omgaan, waardoor mensen hem gaan misbruiken. Conclusie: iemand als Ben zal niet gelukkig worden binnen een milieu waar normale menselijke omgang vereist is. Plaats hem daar dus ook niet.

Desondanks leefde ik wel mee met de moeilijke situatie van Ben. De scène waar hij werd gedrogeerd was zeer sterk. Het plot kwam echter bepaald niet te vroeg, en hoewel nogal gekunsteld, kon ik het waarderen. Zeker de laatste scène, met het paard. Goed acteerwerk, met name de kleinere bijrollen van onder andere de twee pestkoppen en de emotionele leraar.

Aanrader, alhoewel geen topper. 3,5*

Zelf moet ik deze film eens dringend zien, lijd zelf aan het syndroom (Asperger) en veel personen zeggen dat ik deze film super ga vinden.

Was een super film maar als ik mij moet inzien in hem =s ben ik redelijk normaal, alhoewel een goeie film.

Ik moet deze nog eens helemaal herzien, voordat ik hier een cijfer op kan geven. Wel vroeg ik me af of Asperger (want dat heeft de hoofdpersoon) gepaard kan gaan met waanbeelden. Want dit gebeurt in de film dus wel. Dit lijkt me toch al heel wat ernstiger en lijkt mij eerder te duiden op hevige psychoses dan op Asperger.

Ik kom hier later nog op terug.

Veruit het meest storende aan de film ja.

Gelukkig is het dan ook een film en geen lesje over autisme. Gelukkig ook maar, want zulke "informatieve" films vallen meestal toch zwaar door de mand.

Lijkt me toch duidelijk dat de film inzicht wil geven in de leefwereld van een autist.

Lijkt me eerder een zijpad dat erg makkelijk te negeren is en verder maar weinig bijdraagt aan de totaalbeleving van de film.

Zie Ben liever als een personage ipv een voorstelling van een aandoening. Waar hij aan leidt interesseert mij niet zoveel. De film lijkt daar ook niet al te veel op in te gaan, dus zou het mij verbazen moest Balthazar hier echt "inzicht willen geven". En zelfs als hij dat wel al zou willen is er genoeg daarnaast om je als filmliefhebber mee bezig te houden.

Ik snap best dat het jou misschien niet boeit of dat je het niet wil zien of andere dingen belangrijker vindt, maar je kunt toch niet ontkennen dat de film voor een overgroot deel over die ziekte gaat en daar aan verwant natuurlijk de gebeurtenissen die daardoor ontstaan.

Ja!!?!!!

Ben wordt voor een deel gevormd door zijn ziekte maar is niet zijn ziekte. Je mag je daar natuurlijk op blindstaren maar dan verpest je de film alleen maar voor jezelf natuurlijk.

Oke, ik denk dat dit weer een gevalletje is 'ik denk dat de hele wereld er met andere ogen dan Onderhond naar kijkt' , maar dat mag natuurlijk.

Volgens mij komt er amper een psychiater of een doctor aan te pas.

Het gaat bij deze film puur om Ben zijn belevingswereld.

Als je inzicht wil hebben raad ik je vinger om de pols aan en geen BenX.

Nee sorry, ben het deze keer wel met Ondehond eens. De ziekte vormt Ben natuurlijk wel voor een deel, maar sommige keuzes die Ben maakt had een ander met dezelfde symthonen en ziekte niet perse hoeven te maken.

Waarom noemt iedereen het een ziekte?