Ben X (2007)

De hel van Ben en Ben van Balthazar

Filmcritici die zich promoveren tot filmregisseur, het is geen nieuw gegeven meer. Godard deed het, alsook Truffaut, en nu ook Nic 'filmfan' Balthazar (enige vergelijking gaat hier uiteraard niet op...). Als recensent was hij echter al een relatief brave man, zo zegt hij toch zelf, en dat laat zich meermaals blijken in zijn eerstgeborene, ‘Ben X’.
Vlaanderens nieuwste is namelijk even herkenbaar als banaal, even realistisch als karikaturaal, en dus een even atypisch als typisch Vlaams product. Het bijwijlen sterke script mag dan bol staan van de goede bedoelingen, het staat eveneens bol van verscheidene kritiekpunten. Geen van beide nemen duidelijk de bovenhand om het geheel de das om te doen, maar een gezond evenwicht wordt niet altijd gevonden.

Dé grote en ergens ook enige troef van deze prent, is de mate van herkenbaarheid en het detail waarmee het personage Ben wordt uitgewerkt en neergezet. Dagelijkse rituelen, die zelden openstaan voor verandering, staan daarbij centraal en worden door Balthazar op simplistische, doch treffende wijze onder het licht gebracht.
Het simplistische vertoon brengt echter meteen enkele kritiekpunten met zich mee. De woordspelingen zijn andermaal herkenbaar, maar worden tot op een bepaald punt dermate hard doorgedreven, dat het zijn effect gaat verliezen.

Verder vertaalt deze simpliciteit zich in een geforceerde wisselwerking tussen de werkelijkheid en de virtuele wereld, waarin Ben zo graag wenst te vertoeven. Ook hier zijn de intenties wederom aanwezig en oprecht, maar oogt het vooral weinig aantrekkelijk. Voor Balthazar lijkt het alvast een manier om zich te distantiëren van het overwegend flauwe materiaal dat wij Vlamingen aan de lopende band produceren.
Hij gaat daarmee echter volledig onderuit, door zijn prent een meeslepende, naar Amerikaanse normen geboetseerde visuele stijl aan te meten. Neem het dan ook vooral niet op als reclame voor de komende naam, wanneer ik stel dat je dit kan bestempelen als pseudo-Tony Scott. En hoewel het duidelijk moge zijn dat deze stijl de leefwereld van Ben meer voelbaar moet maken voor de kijker, voelt het vooral opdringerig aan en belemmert het enige mogelijkheid tot medeleven.

Laat dit echter niet het enige zijn dat de mogelijkheid tot medeleven belemmert, want zoals het een Vlaamse productie betaamt, moet ook 'Ben X' enkele karikaturen bevatten. In de eerste plaats binnen de realiteit van het gebeuren (de directeur van de school), maar vooral via het directe gegeven, meerbepaald het programma 'Koppen'. Tijdens de film vraag je jezelf af waartoe het direct spreken tot de camera dient, tot dit bekend wordt gemaakt. Weer moet ik zeggen dat deze werkwijze zijn duidelijke intenties heeft, maar dat het andermaal zijn effect mist. Inclusief het einde wordt de symboliek en de bijbehorende boodschap zo op weinig subtiele wijze aan de kijker gebracht.

De hel van Ben en Ben van Balthazar, 'De Hel van Tanger' en 'Dennis van Rita'. De onmiskenbare intenties ten spijt en het feit dat Ben bijna letterlijk van Balthazar is (na het boek en het toneelstek, nu ook de film), blijft 'Ben X' in zijn kern een oertypische Vlaamse prent, net als de twee bovengenoemde prenten.
Gelukkig nog dat Balthazar namen als Sigur Ros en dEUS op de soundtrack wist te krijgen, anders zou het verdict 'onvoldoende' luiden.

2.5*

Als er al wat typisch Belgisch is aan deze prent, is dat Balthazar neuzelrock als Sigur Ros en dEUS aan de soundtrack toevoegt. Jammer van deze wat saaie keuze qua soundtrack.

Verder zit het wél erg lekker met deze film. Ontypisch Vlaams hoewel ik met die term de laatste tijd een beetje moet oppassen. Nadat neuzelrock frontman Barman himself het goeie voorbeeld gaf een aantal jaar geleden lijkt er een soort van besef gekomen dat er in Vlaanderen ook moderne films gemaakt kunnen worden. Met modern wordt dan bedoelt niet over boeren en arme klojos die het erg zwaar hebben.

De verweving met de virtuele wereld is treffend gedaan en geeft de film naast een redelijk uniek ene niet te missen onAmerikaans smoelwerk. Tony Scott is een regisseur die de laatste tijd nogal wat furore maakt met een hoop filters en editing trucjes maar is verre van de eerste en origineelste. Ben X heeft er verder ook weinig van behalve als Scott het meest visueel bombastische is dat gekend is.

Vond de acteerprestaties mooi, alleen het accent was wat te braaf. Leuk aan films als Any Way ... en Ex-Drummer was het lekkere sappige taaltje, zoveel mooier als het algemeen beschaamend Vlaams dat ook series als De Kampioenen teistert.

Einde was zeer geslaagd. Niet dramatisch verantwoord, maar net daarom heel wat leuker dan de verwachte afloop. Hoewel de laaste scene er net teveel aan was verder een slimme keuze van Balthazar.

Leuk dat Vlaanderen weer even op deze manier van zich laat horen, zo net voor de nieuwste van boer Jan (Verheyen). Ik vind onze vaderlandse cinema steeds leuker worden. Mooie film, moderne film, zowel qua uiterlijk als qua invulling van het thema. Had hier en daar misschien nét iets minder braaf gemogen maar gezien de concurrentie is dat geen zwaar kritiekpunt.

Dikke 4*

Erg indrukwekkend. Is alweer een tijdje terug dat ik met kippenvel in de bioscoop zat. Erg mooi, dat grote gedeelten ook auditief enorm ondersteunen, zodat je vooral zo meeleeft met Ben. Wel een beetje jammer van het einde. Het was al wel duidelijk hoe het zat; dat laatste shot maakt het een beetje wrang.

Voorlopig 4*.

Viel me toch wat tegen.
Er gebeurt te veel in de film. Het acteren is ook vrij nadrukkelijk, had wat subtieler gemogen allemaal. Als film over pesten vind ik Bluebird een stuk indrukwekkender. Daar geen typetje.
Mooi vond ik de geestige taalvondsten en de koppeling van situaties uit het spel met werkelijke gebeurtenissen.

Ik vond het einde van de film ook teleurstellend.
Mooiste was geweest als de film geëindigd was met de sprong van de boot. Jammer dat de film daarna doorging. Je kreeg een Postbus 51 spotje over pesten op school voorgesschoteld . Die scenes in de kerk vond ik erg matig. Het geforceerde happy end kon me niet zo bekoren. Natuurlijk gun je het de hoofdrolspeler, maar ik vond het niet bij de film passen.

Een aangename verrassing, na alle slechte recensies had ik er eigenlijk niet veel van verwacht. Maar ten onrechte: de film is niet alleen buitengewoon origineel en visueel vaak verbluffend en erg modern (dan heb ik het over de integratie van de game-elementen, maar veel meer nog over de 'gewone' cameravoering), maar heeft me bovendien echt wel weten te raken. Hij is erg overtuigend in zijn poging om de problematiek duidelijk te maken, zowel die van autisme als die van pestgedrag, en hoewel de aanpak niet echt subtiel genoemd kan worden: het werkt absoluut, ik was bij momenten oprecht verontwaardigd en had moeite me te beheersen, en dat gebeurt me niet zo enorm vaak.
Daarnaast is het echt wel een heel mooi verhaal, zo'n boom van een kerel die eigenlijk niet meer is dan een weerloze baby, hoe goed hij dat ook voor zichzelf probeert te verbergen. Zijn relatie met het meisje heeft me ook echt ontroerd, ook al was het grootste deel ingebeeld: een kleine steek van jaloezie kon ik ondanks al het drama toch niet vermijden. Maar goed, dat terzijde .
Het einde is onverwacht en compleet origineel, en hoewel het misschien wat kinderachtig is allemaal, past het perfect in het beeld dat Ben voor zichzelf en van zichzelf geschapen heeft, en in die zin geeft het wat het inboet aan geloofwaardigheid, ruimschoot terug als emotionele lading.

Ik volg Onderhond wel in zijn stelling dat het allemaal nog net iets minder braaf had gekund, en ik heb intussen genoeg ervaring in films om een aantal trucjes wel te doorzien, vandaar dat de film 'maar' een vier scoort, maar daarmee is het nog steeds een van de beste, en in ieder geval origineelste en meest ambitieuze Belgische films.

Waarom de Vlaamse pers, na de aanvankelijk wat overroepen jubelsfeer op de vrt, ineens zo negatief was over deze film, kan ik trouwens moeilijk verkroppen. Aan de ene kant was ik zelf ook wat Ben X-moe toendertijd en ben ik de film bewust niet gaan bekijken in de gewone biscoopzaal, maar nu ik hem gezien heb vind ik het toch wat onrechtvaardig. Mocht het een Spaanse film zijn geweest die enkel in Cartoon's gedraaid had, gegarandeerd dat zowel Knack als De Standaard hem een véél betere bespreking gegeven hadden.

Ik had mij echt voorgenomen deze film nooit, maar dan ook nooit goed te vinden. Ik heb namelijk een bloedhekel aan die aansteller van een Nic Balthazar.

Maar ik dacht dat het misschien toch zou beginnen knagen aan mijn geweten als ik een film moest afkraken die ik eigenlijk wel goed vond. Gelukkig is Ben X zo'n misbaksel, dat als hij door Paul Thomas Anderson was gemaakt, hij van mij ook een dikke 0.5* had gekregen.

Wat een ongelooflijk slechte film was dit, zeg. De documentairestijl met de irritante "ooggetuigen-gesprekjes" er de hele tijd tussen haalden helemaal het ritme uit de film, en maakte hem wel heel saai. Bovendien zijn de acteerprestaties goed, maar zeker niet geweldig. Voor de rest enkel negatiefs, het verhaal is zo ongeloofwaardig(alsof dat allemaal zo maar mag, een begrafenis voor iemand die niet echt dood is, vele mensen zouden achteraf kwaad zijn op die familie; volkomen ethisch onverantwoord), de pesters zien er dertig jaar uit(en zijn het ook), de muziekkeuze is zo ongelooflijk fout, de camerastandpunten waren allesbehalve mooi en Balthazar is duidelijk gewoon een rotslechte regisseur. Hij heeft deze film echt wel slecht gemaakt.

Maar de gruwel van de film ligt hem in de woordgrapjes("wat was het motief?een locomotief") Ik werd er agressief van en had echt vaak de neiging om dingen naar de tv te smijten.

Alle geluk dat dit geen oscarnominatie heeft gekregen, ik zou mij schamen als Belg, en het zou de dikke nek van Nic Balthazar enkel dikker maken.

Echt één van de slechtste films die ik ooit heb gezien.

0.5* En dan moet je je indenken dat ik, als Nic Balthazar-hater, ook nog het boek(0.5*) en het toneelstuk(0.5*) heb moeten lezen en zien(voor school).

Gemengde gevoelens bij deze film. Het verweven van de bestaande wereld met de computerwereld vond ik extreem sterk gedaan. Minder sterk vond ik de film richting einde worden. Daar wordt de computerwereld ook wat meer los gelaten en dat vind ik toch jammer bij deze film. Het acteerwerk is dan wel weer dik in orde al moet ook ik zeggen dat de hoofdrolspeler wat minder geloofwaardig overkomt omdat hij veel ouder overkomt dan dat hij in de film is. Leuk ook nog dat op het einde Sigur Ros nog even langs kwam. Blijf dat toch prachtige muziek vinden. Dan rest nog het einde. Wat ik daar van vond ben ik eigenlijk nog niet echt uit.

Al met al wel een zeer behoorlijke film. Voorlopig een dikke 3,5 ster.

Prachtige voorstelling van iemand met autisme. Waar Rain Man meer gaat over het omgaan met zo iemand, kruipt men hier nog dieper in de leefwereld van een autist. Vooral de aanpak met het computerspel is zeer sterk. Ik begrijp maar al te goed dat men deze film stimuleert in de scholen. Buiten autisme wordt immers ook het probleem 'pesten' aangekaart. Een echte aanrader en een sterke Belgische prent.

Tjee, wat een teleurstelling. het lijkt wel een aflevering van SchoolTV of zo.

Veel te karikaturaal en extreem. Tuurlijk, pesten is geen enkele school onbekend, maar zo'n makkelijk slachtoffer als een autistische gast op zo'n manier vernederen... zulke laffe figuren waren bij mij op school in ieder geval zelf flink de lul geweest. daar valt geen eer aan te behalen. maar hier doet iedereen gewoon vrolijk mee. Vond het wel een beetje overdreven allemaal.

Buiten dat was het vooral het verhaal naar het einde toe dat wel erg flauw was die ouders die meehelpen aan dat domme plan. . en dat einde kan echt niet.
Acteerwerk van vooral de hoofdpersoon was ook al niet best en de hele film was lelijk en goedkoop gefilmd.

Bluebird was 100 keer mooier en treffender.

Deze film heeft hele sterke punten. Er worden veel items verbeeld die echt in het tijdsbeeld van tegenwoordig horen zoals online gamen, de telefoontjes die gebruikt worden om een pesterij op te nemen enz.

Helaas is het verhaal behoorlijk langzaam en word af en toe zelfs saai. Ook vind ik sommige dingen erg onduidelijk uitgebeeld. Ik had bijvoorbeeld helemaal niet door dat Ben gedwongen XTC pillen krijgt toegedient. Ik zag wel dat ze iets in zijn mond stopten maar het was mij niet duidelijk wat het was.

De acteur die Ben neerzette vond ik erg goed. Het einde van de film is ook een sterk pluspunt.

Een sterke film, dat kan na afloop van deze film wel geconcludeerd worden. In het begin van de film overdrijft de regisseur mijns inziens een beetje teveel met het beeld. De visuele trucjes van het wisselen van de camera tussen " het echte leven" en het computerspel is vrij storend, maar gelukkig neemt dat gedurende de film af. Vond het acteerwerk goed en overtuigend, hoewel Ben er totaal niet uitziet als een jongen van 16 a 17 jaar, die hij moet voorstellen.

En dan komt het einde, waardoor ik toch wel op een positieve manier door verrast werd. De film geeft op deze manier duidelijk een boodschap mee en zorgt ervoor dat ik 4 i.p.v. 3,5 ster toeken aan deze film. Het zou leuk zijn als ze in nederland ook eens van dit soort films proberen te maken, maar dat is misschien ijdele hoop.

4,0*

Ik heb ervaring met Asperger en de manier waarop de wereld zo raar is voor Ben klopt helemaal. Die hysterische aanvallen herken ik dan weer niet, maar geen Asperger is hetzelfde. Het zwijgen is ook zeer acuraat, alsmede het wegvluchten in een fantasiewereld waar je wél alles en iedereen de baas kunt.

En die stijl, dat computerspel steeds tussendoor, dat vond ik ook erg mooi! Wat wel jammer aan de film was, is dat Greg Timmermans overduidelijk veel ouder is dan de rol die hij speelt. Het stoorde me niet heel vaak, maar af en toe vond ik het wel erg jammer. Hoewel het hem aan de andere kant nog meer afzonderde van zijn 'leeftijdsgenoten'.

Ik vind het einde wel erg origineel, zeker daar ik weet dat de jongen op wiens verhaal de film is gebaseerd zichzelf wél van kant maakte. En hoewel ik een hekel heb aan Amerikaanse films waaruit je een 'wijze les' moet trekken, of waarin de karakters dat moeten doen en daarna nog lang en gelukkig leven, had ik dat gevoel hier niet. Ergens kun je het zien als opgeschmuckte voorlichting -sterker nog, dat doe ik zelf ook! En hoewel ik daar normaal niet tegenkan, stoor ik me er hier niet aan. Ik vind 't knap dat een film dat bij me kan bereiken!

Deze film vind ik minstens vier punten waard.

Ik had nooit gedacht dat een film mij zo kon raken als Ben X dat doet.Ik was echt tot tranen geroerd en zit hier nu nog met tranen in mijn ogen.Dus hierbij wil ik met jullie ook graag mijn ervaringen delen, omdat het goed is voor mensen die dit zelf hebben ervaren of nu nog ervaren(dat zal vast nooit verdwijnen).Misschien gaat dit een beetje off-topic.

Dit is echt de meest realistische film die ik over pesten heb gezien.De film bevat ook geen greintje fals sentiment.Het is echt een harde schrijnende film.De tranen komen dan ook van mijn eigen ervaringen met gepest worden want de littekens die je daardoor krijgt zijn diep en die raak je zoals ik nu heb ervaren nooit meer kwijt.Ben X zet dit zo realistisch neer dat ik het soms erg moeilijk vond om er na te kijken, omdat het mij heel erg terug deed denken aan hoe ik altijd gepest ben.Dan kun je wel zeggen dat het wel heel makkelijk is om een autistische jongen als "pispaal" te nemen en dat de jongens die hem pesten er niet tijdig voor gestraft worden.Maar zolang het slachtoffer niets zegt en niemand verraad blijft het maar doorgaan en maar doorgaan en maar... totdat, nou ja jullie begrijpen het denk ik wel.

Ik herkende veel van Ben in mijzelf terug.Het altijd maar bang zijn om weer naar school te gaan, het niet kunnen slapen en maar blijven piekeren van "wat zullen ze me morgen weer aandoen".En net als in de film breekt dit je op een gegeven moment.Je kan het allemaal niet meer aan omdat het te veel word, de scene waarin hij zelfmoord wilde plegen kwam voor mij ook als een klap in mijn gezicht, omdat ik zelf ook over zoiets heb nagedacht, zover kan het ECHT doordraven.

De acteurs doen het echt geweldig, vooral Greg Timmermans speelt het met veel emotie.Als hij dan lacht voel je echt de emotie want je weet dat zo iemand van binnen huilt.Ook mijn complimenten voor de jongens die de pesters spelen en dit zo realistisch mogelijk over laten komen en het waarschijnlijk erg moeilijk hebben gehad tijdens het filmen om dit te doen.En de ouders, daar kreeg ik ook echt een brok van in m'n keel want die maaken het ook echt van dichtbij mee en brengen dat ook erg goed over op het scherm.

Ik vond dit nu ook zeer moeilijk om mijn gevoel bij deze film hier zo neer te zetten.Maar ik vind het toch belangrijk dat mensen weten hoe het is om gepest te worden.

Ben X is echt een film die mij héél diep geroerd heeft.Zelfs zo diep dat hij van mij 5* krijgt en heeft mijn nummer 1 van de troon gestoten.

Prachtig gedaan.

En nog een tip voor de mensen die misschien ook gepest worden.Laat het alstjeblieft niet zo ver komen en vooral belangrijk, praat erover

Ben X is een schitterend drama dat hier op MM zwaar ondergewaardeerd wordt.

Het verhaal zit heel goed ineen en is uitstekend geregisseerd. Het einde is gewaagd (maar kon toch nog iets gewaagder, daarom geef ik de film net geen 5*)

Greg Timmermans is een subliem acteur die prima is in de rol van een autist. Met momenten overtreft hij zelfs Dustin Hoffman's acteerprestatie in Rain Man.

Ben X is, naar mijn mening, de op één na beste Belgische film. (de beste vind ik Le Huitième Jour en die valt niet te overtreffen)

Ben X, veel over gehoord en gelezen nu ook gezien. Ik vond alles wel goed werken: De intro waarin de namen van cast&crew voorbijkomen is zowat de origineelste aller tijden en echt leuk om daar naar te kijken. Het leven van Ben zelf wordt ook goed weergegeven en vooral leuk gefilmd met die game scenario's erin. Enkel vond ik Greg Timmermans een complete miscasting. Niet omwille van zijn acteerprestatie want hij doet het goed maar iemand van 29 een rol van iemand van 17 laten spelen vind ik er persoonlijk over. Ook sommige andere acteurs waren volledig miscast (bevoorbeeld Pol Goosens). Meeleven met het personage vind ik altijd een groot positief punt en hier is de film meesterlijk in. Je zit echt naar je scherm te roepen bij pestscenes: Doe iets! Verdediger jezelf! Maar dan gaan we over naar de grote schande uit de film, het einde:

De film had gewoon moeten eindigen met de wanhoopspoging van Ben door van het Gravesteen te springen en niet met die gefakte zelfmoordpoging. Hoe geforceerd kan je een einde maken? Gewoon compleet belachelijk.

Ondanks één van de slechte climaxen in de filmgeschiedenis toch een 4*

Zeer goede en leerzame film. Het onderwerp en de situaties komen mij ook bekend voor. Om te beginnen met het feit hoe de fantasiewereld van Ben tijdens het echte leven in beeld komt en situaties waarin hij zit vergelijkt met computerspelletjes. En daarnaast nog een harde leven op school heeft. Ben X is absoluut geen zwaar overdreven film maar juist heel leerzaam en ook goed om eens in de klas te bekijken.

De rol van Ben word ook fantastisch gespeeld door Greg Timmermans maar wie ik ook heel mooi en ondroerend vond spelen was de mooie Laura Verlinden als Scarlite. verder word alles in Ben X ook heel rauw en realistisch weergeven en vrolijk word je der ook absoluut niet van. Vooral bij die scenes met dat Ben gefilmt word terwijl zijn broek naar beneden word getrokken en dat dat op internet komt en ook dat ie door die 2 smeerlappen gedrogeerd word. Vooral de zelfmoord van Ben grijpt je naar de keel. Die scene op de begrafenis van dat al die beelden onverwachts worden getoond in de kerk waaronder ook dat wat die vriend van Ben heeft gefilmt met dat incidentje dat zijn broek naar beneden word getrokken en dat die vriend van Ben de daders heeft gefilmd en dat dat in de hele kerk vertoond word vond ik een hele mooie wraak. Om de redenen te laten zien aan de nietsvermoedende mensen waarom het zover is gekomen. En de daders die ook aanwezig waren zie je dan keihard janken. Zo heeft Ben dus al van te voren zijn eigen begrafenis in scene gezet. Wat soms ook wel eens verwarrend is is de droomwereld van Ben en het echte leven doormekaar. Eerst is hij dood en dan staat ie ineens in de kerk en is hij degene die het filmpje afspeelde. Dat is nog wel eens hersenkraken geblazen.

Maar naast de ellende ook toch wel een paar hele mooie romantische scenes met die mooie Scarlite die er ook soms erg ondroerend uitzagen. Ook al was die Scarlite maar een fata morgana of fantasie van Ben. Die Scarlite was BTW wel een lekker wijf en ook erg mooi gespeeld door Verlinden. Die scenes zorgen wel voor een warm gevoel en ondroering tussen al die ellende in.

Maar al bij al een hele goede leerzame film. Zeker ook een aanrader als je zelf een stoornis hebt. Absoluut geen effect bejag en overdreven spanning. Ben X is gewoon 100% real-life en heeft een boodschap!

En dat liedje Lonsome Sorrow van Arno Hintjes bij de aftiteling was ook een mooi afsluitertje.

5,0*

Verrassend sterke en aangrijpende film met een mooi en verrassend eind. Schitterend gespeeld door Greg Timmermans.

Vond Ben X een aangrijpende film, hoewel ik me niet echt kon identificeren met een personage, waardoor je de film toch vooral observeert.

Het punt is dat Ben gewoon niet geschikt is om zich te bewegen binnen een sociaal milieu als een middelbare school. De groep laat hem ofwel uit medelijden links liggen, waardoor hij nog meer vervreemdt, of daagt hem uit tot interactie. Met die interactie kan hij niet omgaan, waardoor mensen hem gaan misbruiken. Conclusie: iemand als Ben zal niet gelukkig worden binnen een milieu waar normale menselijke omgang vereist is. Plaats hem daar dus ook niet.

Desondanks leefde ik wel mee met de moeilijke situatie van Ben. De scène waar hij werd gedrogeerd was zeer sterk. Het plot kwam echter bepaald niet te vroeg, en hoewel nogal gekunsteld, kon ik het waarderen. Zeker de laatste scène, met het paard. Goed acteerwerk, met name de kleinere bijrollen van onder andere de twee pestkoppen en de emotionele leraar.

Aanrader, alhoewel geen topper. 3,5*

Zonder echt te weten waar deze film over ging heb ik 'm maar via de bekende weg binnengehaald en ik moet zeggen dat ik aangenaam verrast ben.
Die Timmermans acteert geweldig en zet het personage Ben echt goed neer. Ik begon echt met hem mee te leven en heb op het laatst ook wel een traantje weg gepinkt.
Alleen jammer van het einde, als blijkt dat die Scarlite (deels) toch alleen maar in zijn gedachten bestaat. Dan ga je toch weer op een andere manier naar de film kijken en heeft het net wat minder impact.

Desondanks toch 4 verdiende sterren.

Mooie, sterke film.

Ben leeft in zijn eigen wereldje en dat wist deze film maar al te goed te brengen, de stem inzichzelf bijvoorbeeld. Wat helemaal origineel was, de gameplay die verweven werd met de realiteit, erg leuk.

Ik kon me goed inleven in Ben, hoe hij werd kapotgemaakt door zijn klasgenootjes, de leraren die extra aardig tegen hem zijn maar wat allemaal helemaal geen nut heeft, etc. Hij wilde alleen met rust gelaten worden.

Het einde in de kerk had ik helemaal niet zien aankomen en maakte deze film mooi af. 4*

Beetje gemengde gevoelens na het zien van deze film eigenlijk. Ik vond Greg Timmermans prima acteren en ook Laura Verlinden doet het uitstekend; leuk en mooi meisje in deze film trouwens. Daarnaast werd ik toch wel gepakt door het mooie - en redelijk ontroerende einde (al had het misschien beter anders gekund, maar dat komt straks). Had er wat muziek van Lisa Gerrard onder gedaan en ik zou het helemaal mooi gevonden hebben, maar we moeten het doen met Sigur Ros. Ook niet verkeerd natuurlijk.

Tsjah, dan dat gepest. Beetje vervelend eigenlijk. Voor Ben, maar ook voor mij als kijker. Vond het eigenlijk erg ongeloofwaardig allemaal. Ik kan me niet voorstellen dat een hele klas er plezier in heeft om iemand met de aandoening van Ben te pesten. Slaat eigenlijk gewoon nergens op (correct me if i'm wrong). En die twee pesters dan; wat een vreselijke, gigantische kneuzen zeg. Als ik had gezien dat zij zó erg iemand in mijn klas hadden aangepakt, had ik ze allang een rotstomp verkocht (en velen met mij). Ik bedoel, kom op zeg... ik weet niet hoe het precies zit met het asperger syndroom, maar wordt er niet wat overdreven? Zo iemand als Ben pest je toch niet? Met de hele klas nog wel? Wat dat betreft faalt regisseur Balthazar en had hij beter iemand kunnen nemen zonder het asperger-syndroom, vooral als hij dit - in de persoon van Ben - enorm overdrijft. Vond het eigenlijk niet om aan te zien, vooral als de hele klas - op twee na dan - het zó geweldig vinden dat eigenlijk gewoon een gehandicapt iemand (ja, zo leek het vond ik) zo vernederd wordt. Geen handicap? Tuurlijk niet, maar oké, dan vind ik weer dat er erg overdreven wordt in de film met deze aandoening. Jammer. Daarnaast had er al veel eerder ingegrepen moeten worden door ouders/leraren/etc. Het kan niet zo zijn dat alleen deze laatste paar dagen alleen maar zo erg waren voor Ben lijkt me.

Daarnaast vond ik het visueel maar matig allemaal. Beetje goedkoop gefilmd en nergens een bijzonder shot, waar er wel wat slordige te ontdekken zijn. Toch had ik mijn momenten dat ik mee kon leven met Ben, vooral wanneer hij in Scarlite een imaginair vriendinnetje vindt. Sterke scénes wanneer hij in het park aangepakt wordt en de scéne met Scarlite in de trein. Het einde pakte me ook, vooral wanneer Ben voor de projector ging staan, maar ik denk niet dat het verkeerd had geweest dat de film eerder had geëindigd; wanneer hij van de boot afsprong bedoel ik dan. Ben benieuwd naar het soortgelijke (?) Bluebird. Ik zou deze film eerst drie sterren geven, maar nu ik er wat langer over nadenk eerst maar eens een halfje lager.

In de eerste plaats alle lof voor de jongen die Ben speelt. Hij weet zeer overtuigend de mimiek en de maniertjes van een autist te spelen. Maar als gediagnosticeerd asperger stuit het me wel lichtelijk tegen de borst dat ook hier weer de autist als freak wordt uitgebeeld, daar waar het in de realiteit vaak om mensen gaat die geïntegreerd zijn in de maatschappij. Vaak komen mensen pas op late leeftijd tot de diagnose omdat het niet altijd even zichtbaar is dat iemand aan Asperger lijdt. Met een film als Ben X. wordt er toch weer een beeld geschetst waarbij de autist als rare flapdrol naar voren komt. Maar wellicht dat de materie mij te dichtbij kwam en dat ik met deze kritiek de boel op afstand wil houden, dat kan ook.

Deze film is zeer scherp, zeer zeer scherp. Als eerste meteen al de regie over de lensen van de camera’s. Weinig scherpte/diepte, dus veel messcherpe focussen en een vage omgeving. Daarmee is de beleving van deze Ben X al neergezet, focussen op alle ontelbare blaadjes van de boom. En de boom, de boom is wazig Je kunt goed op een spijkerbed liggen, nagenoeg iedereen ligt er op. Maar een BenX voelt iedere spijker afzonderlijk en wordt gek. Voor mij is dat gegeven de krukas in deze film. En dat wordt uitzonderlijk goed verbeeld. De dialogen, de monologen. Sommige quotes zijn echte parels. Het licht, de muziek……..de totale sfeer en gevoelens. Als je er als kijker op let, dan zijn er zo ontelbaar veel details. Om dat er als regisseur in te stoppen, ik zou bijkans gek worden van uitputting. Ik denk dat ik 95% van de bedoelingen gezien heb. Spijtig dat deze film in Belgie is geboren en niet via grotere kanalen is gebaard.

Ik vond het een zeer sterke en goede film. Het verhaal zit vol met goede subtiliteiten en bouwt zich goed op. Ik kan moeilijk zeggen of het verhaal geloofwaardig is of niet, maar ik denk wel dat er mensen zijn die zo hard gepest worden. Ik ken zelf leerlingen die ook soms echt wel erg hard gepest werden. Het einde in de kerk en de boot vond ik wel onrealistisch. Daar had ik toch wel gemengde gevoelens over, maar ik vond de film over het algemeen zeer goed.
Voor mensen die twijfelen over de geloofwaardigheid van het verhaal, de film is gebaseerd op een waargebeurd verhaal. De getuigenis van een vriendin van Nic Balthazar.

Nu is het circeltje weer rond, dus hier komt ie nog een keer. Als je kijkt naar de opstapeling van de reeks gebeurtenissen en het theatrale einde kun je het geheel als ongeloofwaardig beschouwen. Misschien dat 'Ben' een tikkeltje overdreven gepest wordt, en natuurlijk is het niet altijd even geloofwaardig. Dat heb ik je ook al tevergeefs geprobeerd te vertellen in m'n eerste reactie naar jou. Je hebt het in jouw eerste bericht over 'koetjes en kalfjes , in de vorm van '' slecht geacteerd'' , ''overdreven neergezette pesterijen. enz enz.''

Maar deze film is zoveel meer dan dat!!!

De sprong van deze film naar de realiteit, is namelijk niet eens zo groot als dat jij denkt dat het is. En de boodschap die de regisseur wil overbrengen knalt van het doek.

En wat mij nou zo verbaast is dat jij dat niet ziet. En blijkbaar nog steeds niet ziet.

Fantastisch debuut van Balthazar.

De manier waarop hij Ben's werkelijkheid probeert te verfilmen is schitterend. De flitsen van het computerspel komen altijd op het juiste moment tevoorschijn, als Ben zich aangevallen voelt.

Het verhaal wordt zo opgebouwd dat de kijker niet weet wat hem te wachten staat. Het is ook moelijk om een karakter als Ben te doorgronden op basis van 90 minuten film.
Vanaf het moment dat hij dus zogezegd 'gered' werd door Scarlite, begin je al een vermoeden te krijgen dat dit wel eens een illusie zou kunnen zijn.
Nuja, in die 'valse dood' was ik zoiezo getrapt.

De film maakt een heleboel emoties los, en dat zou niet kunnen zonder een passende vertolking en typecasting.
Timmermans vormt samen met de twee pestkoppen de essentie van de film.
Ook veel respect voor Pol Goossens, een acteur die ik altijd wat onderschat heb, maar hier een goede rol neerzet.
Gelukkig geen Koen De Bouw of Filip Peeters te zien hier.

****

Geen slechte film maar toch ook weer geen film die ik weer eens opnieuw zou gaan bekijken. Daarvoor ergerde ik mij te veel. Telkens als Max weer eens even flink te grazen werd genomen riep ik in mijzelf tot Max: "Geef ze toch eens een dreun, sla er op los". Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan, want Max - goed gespeeld door Greg Timmermans - kon zich door zijn autistische stoornis nu eenmaal niet verweren. En zo gaat het in de praktijk op scholen nog steeds. Pestkoppen zoeken altijd de zwakste schakel op, maar oh wee als de rollen omgedraaid worden en de pestkoppen ineens zelf gepest worden, dan is de kans groot dat zij hetzelfde gedrag vertonen als Max, want pestkoppen zijn niet sterk maar uitermate zwak. Hun pesterij is slechts een middel om hun eigen zwakte te verbergen.

Ik had hoge verwachtingen van deze film en deze werden meer dan ingelost. Het verhaal was zeer meeslepend, ik zat er van het begin tot het einde helemaal in en leefde heel sterk mee met de personages (vooral met Ben). De acteerprestaties waren top en voor deze ene keer ergerde ik me niet aan het acteren van Marijke Pinoy.

Het autisme werd (voor zover ik weet) heel realistisch weergegeven en ik vond het ook heel leerrijk om in de wereld van een autistisch persoon meegesleept te worden. Bens letterlijke interpretaties van woorden en uitdrukkingen waren vaak komisch, maar is opnieuw een realistische weergave van het denken van autisten.
De steeds weerkerende vergelijking met het computerspel vond ik ook zeer mooi uitgewerkt, evenals zijn ingebeelde conversaties met Scarlite, die hem hielpen om het hoofd te bieden tegen de aanhoudende pesterijen en hem uiteindelijk het leven redde.

Een pluspunt is ook het totaal onverwachte, verrassende einde (dat misschien wel vergezocht is).

Ik zou nog graag reageren op een aantal zaken die ik hierboven heb gelezen.
Er wordt gesteld dat de film karikaturaal is, wat misschien wel zo is (alhoewel, pesten kan wel degelijk zo ver gaan als in deze film), maar ik vind dit alleszins niet storend. Integendeel. Om een statement te maken of om bepaalde gevoelens bij de kijker op te roepen is het vaak broodnodig om de personages sterk neer te zetten. Als Ben slechts een beetje zou worden gepest, zou de film een groot deel van zijn kracht verliezen.

Ook worden de vele monologen van het hoofdpersonage als storend bevonden. Dat was bij mij zeker niet het geval. Integendeel, die monologen zijn weer een onderdeel van Bens autisme. Hij heeft het immers moeilijk met verbale communicatie, dus zou het wel heel onrealistisch zijn moesten er veel conversaties zijn. En zonder die monologen zou de kijker totaal niet weten wat er omgaat in Bens hoofd.

Goeie film!

De boodschap ligt er nogal dik op, maar hey, al die pestkopjes, 't zal ze leren. Ik vind de vormgeving erg mooi gedaan. Telkens wanneer Ben in crisis verkeert, keert hij terug naar zijn "veilige" en vetrouwde videogame, en da's mooi in beeld gebracht. Openingcredits zijn trouwens bijzonder tof.

Greg Timmermans speelt de autistische Ben erg sterk. Marijke Pinoy doet - godzijdank - voor één keer niet aan overacting (enkel op het einde begint ze weer, maar goed) en Laura Verlinden, beperkter qua rol, is gewoon leuk om zien. Pluim ook voor de pestkoppen, die speelden ook erg overtuigend.

Even over het einde: Ik had het niet zien aankomen. Vond het daarom aanvankelijk ook bijzonder zwak, welke moeder laat z'n kind zich zelfmoorden, voor haar eigen ogen nota bene? Als blijkt dat hij nog leeft is dat toch een lichte verrassing, moest spontaan denken aan Tom Sawyer.. Al bij al dus toch nog een goede afloop, en ik kon daar wel mee leven. Ik gunde het Ben van harte, voilà!

Laatst gezien, vergeten een recensie te geven:

Ik heb een dubbele mening over deze film, aan de ene kant vond ik het verhaal aangrijpend maar had ik ook een gevoel dat ik het al van te voren erg moest gaan vinden. Dat het niet goed zou zijn als het je niks deed. Want natuurlijk is het gepest niet goed te praten, maar ik vond het helemaal niet shockerend om te zien. Het voelde iets to onrealistisch, en de pesters zagen er een beetje sullig uit en waren eigenlijk twee hele grote nerds. Misschien komt het omdat ik geen nare ervaringen zoals deze heb meegemaakt (gelukkig) maar ik heb andere pest-films gezien die toch wat realistischer waren en niet zoon nadrukkelijke boodschap achter lieten (Elephant, Klass enz.)

Toch goed geacteerd De ''ik-maak-mijn-computer-stuk-scene was supersupersuper goed gemaakt. Mooie beelden, en een lekkere dikke boodschap met toch wel een verrassend einde.

3,5 *