Ben X (2007)

Aardige film over een vreselijk k*t onderwerp.

Ik hoop dat alle ''stoere'' pestkoppen deze film zien en eens bij zichzelf te rade gaan of ze wel helemaal in orde zijn bovenin die lege kop van ze.

Ik ga in elk geval vanaf maandag a.s. patrouilleren bij de kleuterschool alhier, die pestkopjes kan ik nog net hebben de lagere school word natuurlijk een ander verhaal.

iemand die zo gepest word kan het wel zo voelen. dus zo overdreven vind k net niet.

Waarom een kutonderwerp?

Omdat Pesten geen leuk onderwerp is.

Aangrijpend drama waarbij de realiteit en de droomwereld van Ben telkens mooi worden overlapt. Het probleem pesten is hier niet alleen aan de orde, maar ook hoe reageren wij als mensen met mensen zoals Ben. Het einde vond ik wel bedenkelijk. 7/10

Deze film staat misschien vol met 'karikaturen.'

oké.

Uiteraard zijn die pesterijen ook wel een beetje aangedikt, en het einde is misschien niet helemaal geloofwaardig.... En misschien kon het geheel zelfs nog wel een toontje lager. Wellicht heb je daar een punt.

Maar wat ik me dan afvraag.... Als jij naar een wedstrijd op het WK voetbal kijkt, bijvoorbeeld naar Nederland - Frankrijk..... 'Zap je dan ook snel naar een andere zender, als Nederland de winnende treffer scoort?....Omdat het je dan nèt iets te overdreven wordt als iedereen juicht?

In het leven kom je niet alleen anti-clichés tegen... ook knalharde clichés. Dat hoeft helemaal niet zo vervelend te zijn. Deze film heeft wat overdreven clichés, maar de boodschap komt nog steeds heel goed over.

Dit is een dijk van een film!

Het zou in mijn ogen goed zijn als iedereen deze film verplìcht zou moeten zien. Voor een stukje algemene sociale ontwikkeling.

Met alle respect, dit is waarschijnlijk de slechtste vergelijking die ik ooit gelezen heb. Slaat werkelijk op niets.

Daar heb je zeker wel een punt, in het dagelijkse leven kom je ook clichés tegen. De boodschap komt misschien wel goed over, maar is het dan echt zo een denderende boodschap? "Pesten is slecht", ja dat wisten we natuurlijk allemaal al lang. En omdat de verhoudingen tussen goed en slecht hier zo extreem, zijn is het wel erg makkelijk om als kijker een oordeel te vellen. In het echte leven zal dit lang niet zo vanzelfsprekend zijn.

Wat ik me met die vergelijking afvroeg, is of jij jezelf wel eens durft te laten gaan in een cliché. Soms kan het geen kwaad om even flink te overdrijven. Soms is het zelfs best leuk om jezelf even flink te laten verzuipen in een cliché.

Maar op die vergelijking hoef je helemaal niet in te gaan. Ik wilde alleen de stelling bij je neerleggen.

Genoeg daarover, To the point;

Pesten is slecht. Tuurlijk! En uiteraard weten we dat al lang. Maar de excentrieke belevingswereld van een autist op zich, is eigenlijk al interessant genoeg. En als hij dan ook nog eens flink gepest wordt. Dan zal dat voor de meesten toch wel een eye-opener zijn. Voor mij was dat het in ieder geval wel!

Dus om terug te komen op jouw vraag; Ja, ik vind een autist pesten inderdaad een denderende boodschap. Een hardere sociale vernedering kan ik moeilijk bedenken.

Dit maakte het voor mij dan juist te onrealistisch. Dat een klas van adolescenten iemand met overduidelijk een mentale stoornis zo zouden tergen (met z'n allen dan nog wel), lijkt me ongeloofwaardig.

Ben jij wel ooit naar school geweest?

In elke klas heb je wel een paar types die op zoek gaan naar de zwakste schakel, mentale stoornis of niet, en die dan genadeloos pesten. En de rest, die volgen gewoon. Natuurlijk zijn er ook uitzonderingen, maar gebeurtenissen als in Ben X zijn helaas bittere realiteit.

Bwa, ik zat vorig jaar nog met een autistisch meisje in de klas en iedereen was ontzettend begripvol tegen haar.

Nu is het circeltje weer rond, dus hier komt ie nog een keer. Als je kijkt naar de opstapeling van de reeks gebeurtenissen en het theatrale einde kun je het geheel als ongeloofwaardig beschouwen. Misschien dat 'Ben' een tikkeltje overdreven gepest wordt, en natuurlijk is het niet altijd even geloofwaardig. Dat heb ik je ook al tevergeefs geprobeerd te vertellen in m'n eerste reactie naar jou. Je hebt het in jouw eerste bericht over 'koetjes en kalfjes , in de vorm van '' slecht geacteerd'' , ''overdreven neergezette pesterijen. enz enz.''

Maar deze film is zoveel meer dan dat!!!

De sprong van deze film naar de realiteit, is namelijk niet eens zo groot als dat jij denkt dat het is. En de boodschap die de regisseur wil overbrengen knalt van het doek.

En wat mij nou zo verbaast is dat jij dat niet ziet. En blijkbaar nog steeds niet ziet.

Ik ben zelf een autist, en het valt mij op dat andere autisten weliswaar een beetje vreemd zijn ( ik natuurlijk niet ) maar dat ze vaak best hun plek weten te vinden binnen de maatschappij. Pesten is niet iets dat zich alleen op autisten richt, maar altijd op degene die zich emotioneel kwetsbaarder opstelt. Dat is ook mijn kritiek op Ben X, Ben is wel heel erg een boksbal voor de pestkoppen. Dat is niet representatief voor autisten, maar zeer zeer specifiek voor het verhaal van de echte Ben.

Nee een film over oorlog of seriemoordenaars is stukken leuker..

pesten is slecht en tuurlijk weten we dat al lang. maar het ging niet alleen om het pesten maar ook wat er omheen gebeurt. dat z'n jonge niet durft te zeggen dat hij gepest word omdat hij er zich dan voor schaamt. en dat de pesterijen gebeuren wanneer de leraar weg is.

en hoe vaak je ook aan die persoon vraagt hoe het gaat. dat je er niks aan hebt.

Meen je dit nou of neem je me bij de neus, als ik me ergens kwaad om maak is het wel mensen verdriet en pijn doen.

Vandaar k*t onderwerp, begrijp me niet verkeerd, ik vind het uitstekend dat dit soort films worden gemaakt.

Eerlijk gezegd zie ik dit soort drama's het liefst omdat het realistisch is en ik me er echt over op kan winden om er nog lang over na te denken, als een film dat met mij doet is ie voor mij goed.

Ik hoop dat het mensen aan het denken zet.

Net trouwens Klass gezien, een stuk beter dan deze film moet ik zeggen.

Oja, ik kom er nu net achter dat hij zichzelf ben nix noemt, nou ja beter laat dan nooit.

Dat zal dan toch eigen zijn aan lagerbegaafde pestkoppen. Zelf terroriseerde ik namelijk tijdens het lager en het middelbaar menige klasgenoten, dus heb ik volgens mij een nogal unieke kijk op dergelijke onderwerp.

Maar ik kan je verzekeren dat indien iemand als Ben in mijn klas gezeten zou hebben hij geen slachtoffer van me zou geworden zijn. En al zeker niet op de overdreven manier zoals ze in de film voorstellen, werkelijke belachelijk.

Ze hadden gewoon beter het toneelstuk verfilmd, echt duizend maal beter dan deze flutfilm.

En waar pikte jij ze dan op uit??

Wel stoer dat je zo eerlijk bent, ik hoop dat je bent veranderd.

Niet alleen voor jezelf maar ook voor je omgeving.

P.s: goeie top 10 overigens, alleen zou je A Clockwork orange moeten ruilen met Donnie Darko

Het laatste deel van de film met de fake-zelfmoord en de karikaturale begrafenis vond ik wel een tegenvaller. Daarmee haalt de kineast de geloofwaardigheid een stuk naar beneden. Het uitbeelden van Ben's autisme vond ik anders wél goed uitgewerkt.

Fantastisch debuut van Balthazar.

De manier waarop hij Ben's werkelijkheid probeert te verfilmen is schitterend. De flitsen van het computerspel komen altijd op het juiste moment tevoorschijn, als Ben zich aangevallen voelt.

Het verhaal wordt zo opgebouwd dat de kijker niet weet wat hem te wachten staat. Het is ook moelijk om een karakter als Ben te doorgronden op basis van 90 minuten film.
Vanaf het moment dat hij dus zogezegd 'gered' werd door Scarlite, begin je al een vermoeden te krijgen dat dit wel eens een illusie zou kunnen zijn.
Nuja, in die 'valse dood' was ik zoiezo getrapt.

De film maakt een heleboel emoties los, en dat zou niet kunnen zonder een passende vertolking en typecasting.
Timmermans vormt samen met de twee pestkoppen de essentie van de film.
Ook veel respect voor Pol Goossens, een acteur die ik altijd wat onderschat heb, maar hier een goede rol neerzet.
Gelukkig geen Koen De Bouw of Filip Peeters te zien hier.

****

Geen slechte film maar toch ook weer geen film die ik weer eens opnieuw zou gaan bekijken. Daarvoor ergerde ik mij te veel. Telkens als Max weer eens even flink te grazen werd genomen riep ik in mijzelf tot Max: "Geef ze toch eens een dreun, sla er op los". Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan, want Max - goed gespeeld door Greg Timmermans - kon zich door zijn autistische stoornis nu eenmaal niet verweren. En zo gaat het in de praktijk op scholen nog steeds. Pestkoppen zoeken altijd de zwakste schakel op, maar oh wee als de rollen omgedraaid worden en de pestkoppen ineens zelf gepest worden, dan is de kans groot dat zij hetzelfde gedrag vertonen als Max, want pestkoppen zijn niet sterk maar uitermate zwak. Hun pesterij is slechts een middel om hun eigen zwakte te verbergen.

Max? Ben zul je bedoelen.

Natuurlijk moet dat "Ben" zijn. Ik heb afgelopen week-end zoveel films bekeken dat ik de namen gewoon door elkaar gegooid heb. Dat heb je als MovieMeter er 1½ dag uitligt en je niet gelijk je berichtjes kan plaatsen.

Ik vond het echt een hele goeie film ondanks dat ik het eerste half uur gemist heb. Hij speelde de rol als 'Asperger' echt heel overtuigend. De film heeft me zelfs een beetje ontroerd, door het einde in die kerk. Ook de gedachte en plannen over zelfmoord vond ik erg goed weggezet.

Ik had er niet veel van verwacht, maar dit is toch wel een sterke film.

Pesten is dan ook een interessant onderwerp, het is dan ook een slimme zet van de regisseur om hier een film over te maken. Nog slimmer zou zijn om Ben X (verplicht) in scholen te laten zien. Het pesten zal natuurlijk nooit helemaal verdwijnen, maar misschien gaan de ogen van sommige pestkoppen wel open na het zien van deze film.

Maar goed, deze jongen is dus een makkelijke prooi voor de gewetenloze pestkoppen op zijn school. Persoonlijk ben ik van mening dat geweld in de vorm van vechten hier wel zou mogen. Geef de boosdoeners wat harde en vooral rake klappen, anders stopt het nooit. Maar helaas kan deze jongen dat dus niet en lijkt hij ook alles op te kroppen wat het alleen maar erger maakt.

Prima film dus waarin er ook goed geacteerd wordt door vrijwel iedereen. Zowel de hoofdpersoon als de pesters kwamen best wel geloofwaardig over. Ik kreeg zelf een hekel aan die pestkoppen.

Het einde van de film is wel wat ongeloofwaardig maar toch mooi gemaakt.

Ja, ik vond het uitbeelden van zijn autisme én zijn dwangmatigheden óók zeer goed uitgewerkt!

Het moét misschien wel een beetje overdreven worden uitgebeeld, anders komt het wellicht niet over bij het publiek, en zéker niet bij de mensen die weinig of niks over autisme weten....

Dat vond ik óók zo goed gedaan in de film "Mozart and the Whale" (2005)!

Sterker nog; van een Autistische stoornis kom je helaas NIET af! Je kunt het onder controle houden, je kunt er mee leren omgaan en er mee leren leven, maar je komt er NOOIT vanaf!

Het is een "stoornis", en géén "ziekte" waar je van kunt genezen, en die over gaat. Helaas, maar dat zijn de feiten.

Ik had hoge verwachtingen van deze film en deze werden meer dan ingelost. Het verhaal was zeer meeslepend, ik zat er van het begin tot het einde helemaal in en leefde heel sterk mee met de personages (vooral met Ben). De acteerprestaties waren top en voor deze ene keer ergerde ik me niet aan het acteren van Marijke Pinoy.

Het autisme werd (voor zover ik weet) heel realistisch weergegeven en ik vond het ook heel leerrijk om in de wereld van een autistisch persoon meegesleept te worden. Bens letterlijke interpretaties van woorden en uitdrukkingen waren vaak komisch, maar is opnieuw een realistische weergave van het denken van autisten.
De steeds weerkerende vergelijking met het computerspel vond ik ook zeer mooi uitgewerkt, evenals zijn ingebeelde conversaties met Scarlite, die hem hielpen om het hoofd te bieden tegen de aanhoudende pesterijen en hem uiteindelijk het leven redde.

Een pluspunt is ook het totaal onverwachte, verrassende einde (dat misschien wel vergezocht is).

Ik zou nog graag reageren op een aantal zaken die ik hierboven heb gelezen.
Er wordt gesteld dat de film karikaturaal is, wat misschien wel zo is (alhoewel, pesten kan wel degelijk zo ver gaan als in deze film), maar ik vind dit alleszins niet storend. Integendeel. Om een statement te maken of om bepaalde gevoelens bij de kijker op te roepen is het vaak broodnodig om de personages sterk neer te zetten. Als Ben slechts een beetje zou worden gepest, zou de film een groot deel van zijn kracht verliezen.

Ook worden de vele monologen van het hoofdpersonage als storend bevonden. Dat was bij mij zeker niet het geval. Integendeel, die monologen zijn weer een onderdeel van Bens autisme. Hij heeft het immers moeilijk met verbale communicatie, dus zou het wel heel onrealistisch zijn moesten er veel conversaties zijn. En zonder die monologen zou de kijker totaal niet weten wat er omgaat in Bens hoofd.