Ben X (2007)

Er zitten veel leuke ideeën in deze film, soms is het ook nog best mooi gefilmd en sommige stukjes soundtrack (dEUS) zijn erg mooi en passend. Het acteer werk is grotendeels ook prima en toch was deze film het niet helemaal.

Deels ligt dat aan merendeel van de soundtrack, die met duffe techno deuntjes de ernst van de onderwerpen direct laat afzwakken, ook is de twist op het einde wat ongeloofwaardig voor geschoteld.

Het is hier en daar wat knullig, zoals de acteurs die pubers moeten voorstellen maar dat duidelijk niet meer zijn en komen de pesterijtjes soms ook wat geforceerd over.

Dat is erg jammer, want potentie heeft deze film wel.

De pluspunten maken dat ik deze film toch nog een krappe drie sterren durf te geven.

Beter dan ik had verwacht. De computereffecten zijn helemaal niet zo irritant, en het camerawerk weet de spanning in het hoofd van Ben goed over te brengen. Het einde vond ik een bizar zwaktebod, en met alle andere wat houterige aspecten aan het verhaal maakt dat van 3,5 sterren misschien een wat te gulle waardering. Toch, zelden heb ik met vrienden zo lang zitten napraten over een film als over deze. Blijkbaar waren we 'geraakt' ofzo, of nog erger: 'aan het denken gezet.' Gatverdamme!

Goed, ere wie ere toekomt, dan: best een mooi filmpje.

Een aardige film die zich een wat eigenzinnig imago aanmeet, maar vergeet om daadwerkelijk te scoren aangezien het virtuele wereld idee, waar de situaties synchroon lopen met gebeurtenissen uit Ben `s echte wereld leuker op papier is dan in de film zelf.

De fotografie en de uiteindelijke streek die Ben uithaalt met zijn omgeving maken de film gelukkig meer dan de moeite waard. Dat shot waar een bus stopte bij een bushalte tussen hoge gebouwen in met als achtergrond de blauwe hemel ademde haarscherpe perfectie uit.

Een leuke en soms best brute film om te volgen. 3,5*

Vond dit persoonlijk een erg mooie film, voornamelijk ook omdat ik in zeer nabije omgeving vaak te maken heb gehad met autistische kinderen. De film is erg mooi weergegeven en verveelde mij geen moment.

ook het einde is naar mijn mening erg verrassend, vooral het moment waar hij bij de trein stond, en later van de boot afsprong, leken mij het einde...

erg indrukwekkende film, en zeker niet slecht voor een nl/be film.

De eerste keer dat ik deze film zag was ik tot tranen geroerd. In 2007 heb ik deze film gezien, en in 2006 heb ik een jaar lang gewerkt als onderwijsassistente op een school voor autistische kinderen. De leeftijd waar ik mee werkte was 13/14 jaar. Dit was dan ook een van de redenen waarom ik tijdens het bekijken van deze film vaak emotioneel werd.

Ben X is ontzettend krachtig en realistisch neergezet. Je krijgt niet alleen te zien hoe Ben zijn dagelijkse leven is, hoe zijn fantasiewereld is, maar ook hoe de andere mensen om hem heen het beleven. De film is visueel erg sterk: de beelden zijn schitterend. Zo zien je de actie vaak parallel in beide werelden, maar ook het feit hoe deze acteur 'zijn autisme' realistisch over weet te brengen is zeer geloofwaardig.

Ook de verschillende thema's die aan bod komen wisten mij te boeien. Je ziet een jongen die vlucht uit de realiteit, hij vereenzaamt, wordt gepest, worstelt elke dag met de dagelijkse dingen, krijgt op school weinig mee en daarbovenop heeft hij ook nog gescheiden ouders die het hem ook niet altijd gemakkelijk maken. Dat zijn toch aardig wat problematieken in één film, een stevige portie thematiek.

Hij heeft bij mij zeer zeker een gevoelige snaar geraakt. Vooral voor 'kenners' is dit een zeer herkenbaar en geloofwaardig werkje. Chapeau.

Hier en daar best aardig en vooral visueel best interessant. Inhoudelijk deed het me allemaal een heel stuk minder. Ik bedoel; gasten van ruim in de twintig of zelfs bijna dertig jaar oud die een jongen op school pesten als kleine kinderen van twaalf dat doen. Sorry, maar dat gaat er bij mij niet echt in. En ook het idee dat de ouders hun zoon helpen met een nep-zelfmoord is redelijk moeilijk te slikken. En dat werkt niet echt als je een realistische en geloofwaardige film lijkt neer te willen zetten. Desondanks kent de film een paar aardige vondsten en een reeks sterke visuele scènes, hoewel lang niet al die visuele trucjes goed werken en geslaagd zijn, trouwens. Een paar sterke scènes, maar verder was ik hier allesbehalve ondersteboven van.

Kleine 2,5 sterren.

Bijzondere Ben.

Dit visueel aardig gebrachte drama over pesten en Aperger kent een aantal hoogtepunten. Helaas staan daar ook wat dieptepunten tegenover. Zo ligt het schizo-zijplot er duimendik bovenop en is het einde an sich ook een ietwat veilige keuze.

De film komt bij vlagen keihard binnen. We kunnen rustig stellen dat dit een prima debuut betreft, ondanks de minpuntjes.

Goed.

Aardig.

Ben niet echt onder de indruk van deze film eigenlijk. Mooi zag het er inderdaad wel uit, maar wat is het allemaal veel te braaf. Die Ben is overigens erg irritant. Ik ben weinig vertrouwd met autisme, maar die kerel kwam mij wel heel onnatuurlijk over.

Ook het pesten raakte geen gevoelige snaar. Sterker nog, de pesters zagen er eigenlijk vrij sympathiek uit. Neen, dan vond ik die in Eden Lake zowat honderd keer indrukwekkender.

Kijkt verder wel allemaal lekker weg. Audiovisueel, zoals gezegd, best aardig en Laura Verlinden is altijd leuk om zien. Het einde is ook wel origineel te noemen.

Al bij al een vermakelijke film. Twijfel tussen 3 sterren of toch nog dat halfje erbij.

3.5/5.0*

Prachtig, vormgegeven prent die de strubbelingen van een individu in onze dagelijkse samenleving goed weergeeft. Maar niet van zomaar een willekeurig persoon. Ben is namelijk anders; Ben heeft autisme en leeft volledig geïsoleerd in zijn eigen ''game'' wereldje.

Gedurende de film worden de beelden van de film gespiegeld aan hoe ben zich voelt in de realiteit. Dit is erg goed gedaan, zonder dat het de sfeer teniet doet. Sterker nog; Het draagt juist bij aan de sfeer en helpt je om je beter in de gedachtegangen van Ben te verplaatsen.

De film neemt autisme en pesten samen, een combinatie die in het dagelijks leven helaas nog steeds veel te vaak voorkomt.

Maar dit maakt de film enkel alleen maar tastbaarder.

De film is dichtbij. Iedereen heeft weleens bij een pispaaltje in de klas gezeten of was er zelf een.

Iedereen ziet in deze film wat pesten voor een gevolgen kan hebben en hoe ver de jongeren hier vandaag de dag in kunnen gaan.

De regisseur van deze film had genoegen kunnen nemen door een film te maken met het thema pesten en autisme erin verwerkt maar dit doet hij echter niet.

De film bevat tevens een solide verhaal, en heeft zelfs een anti-climax die je als kijker overdonderd, emotioneert en doet verbazen allen gelijktijdig.

Tevens snijdt de film een ander interessant thema aan, namelijk de onwetendheid in de psychiatrie. Als mensen niet weten waar ze mee te maken hebben krijgt men al gauw een stempel opgedrukt en blijft men zeulen van instelling naar instelling waar men steeds weer met een andere diagnose uitkomt. Erg goed gedaan.

Niks dan lof over deze film verder, en eigenlijk zou deze film als voorlichting op alle middelbare scholen in het land vertoond moeten worden want pesten maakt meer kapot dan je lief is..

4,5 sterren

Zeker goeie film,goede acteerprestaties aangrijpend verhaal zijn de kenmerken voor deze film!
Ik spuug nu nog meer op pesters!Goed aangegrepen van Ben om op het eindhem zogezegd dood te laten blijken.4.0*

Erg mooie film die op een mooie manier probeert weer te geven hoe het is om autist te zijn.

Ook al kan ik daar zelf niks over zeggen. Maar in deze film werkt het wel.

ik wist trouwens niet dat Nic Balthazar een regisseur was. Ik ken hem alleen van het filmprogramma op de Belgische tv, dat helaas niet meer bestaat. Z'n inleidingen waren altijd heel mooi. Beste filmfans en filmfanaten ......

Deed me voor het grootste deel denken aan die waarschuwingsfilmpjes over pesten die we op de basisschool minstens één keer per jaar voor onze kiezen kregen. Die vertelden ook altijd hetzelfde verhaal (met een ander einde dan in Ben X, dat wel), alleen duurden ze korter en speelde autisme nooit een rol. Veel maakt het niet uit. Pesterijen in films maken mij al snel kwaad, dus ik leef al snel mee. Het is wat overdreven gedaan. Pesterijen waren er genoeg te vinden op mijn middelbare school, maar dat werd toch vooral gedaan door een klein groepje en nooit door de hele klas. Het ruikt hier wat naar effectbejag, iets waar de film wel meer last van heeft.

Zeker in de representatie van autisme overigens en asperger in het bijzonder. Nou vinden veel hier dat dit goed wordt uitgebeeld, maar ik vind het minder sterk. Nou weet ik vrij veel van asperger en weet ik ook dat niet ieder geval hetzelfde is. Niettemin vind ik de filmstijl met een nadruk op snelle montage, blurrige beelden en gezoom nogal terwijl we in Bens hoofd zitten nogal onzinnig. Asperger ervaren de wereld misschien anders, maar niet als speciale filmeffecten en zeker niet deze effecten. Alleen de wisseling met de gamewereld vond ik werken. Natuurlijk zijn de andere symptomen, zoals paniekaanvallen, het moeilijk interpreteren van andere mensen en dergelijke wel accuraat, maar dat is gewoon hokjes afkruisen. Ik miste een subtielere, onderhuidse uitbeelding van asperger. Het leek een beetje Autisme voor Beginners soms. Overigens vond ik Greg Timmermans ook niet bijzonder overtuigend in de rol. Maakt teveel gebruik van truukjes en die scène waarin hij aan de drugs is is gewoon beschamend slecht geacteerd.

En dan dat einde, dat is toch complete onzin. Eerst krijgen we heel lang een serieuze benadering van autisme en pesterijen en ineens besluit men het af te sluiten met een Hollywoodfantasie (letterlijk, want ik heb min of meer hetzelfde einde al eens in een Hollywoodfilm gezien die ik wegens spoilers niet kan noemen; in ieder geval wel een film waarbij het einde beter paste). Nou gun ik Ben best een happy end, maar dit slaat gewoon nergens op en past eigenlijk ook niet helemaal bij zijn karakter. Daarbij was ik er niet van overtuigd dat Ben op het einde nu zoveel beter af is. Hij zal vast minder gepest worden, maar kan hij de wereld beter aan na de middelbare school? Is het werkelijk beter dat hij met een
schizofrene fantasie overblijft? Ik weet het zo net nog niet.

Toch scoort de film nog wel redelijk bij mij. Ten eerste omdat het tot de 'zelfmoord' een meeslepende film blijft met enkele interessante momenten. Maar vooral omdat ik de regisseur enorm dankbaar ben voor één werkelijk schitterende scène. Dat is die waarin Ben naar Starlite gaat op het station, haar ontmoet en naast haar zit in de trein zonder iets te zeggen. Een betere en meer hartverscheurende afbeelding van asperger kan ik me niet voorstellen. Het greep me heel erg aan. Een 5-sterrenscène in verder een 2-en-een-halve-sterfilm, dat zie je niet vaak. Vandaar een halve ster bonus, waarmee de film op voldoende eindigt. Meer van dat soort scènes in het vervolg alsjeblieft, Meneer Balthazar.
3*

Redelijk goede film.

Fantastisch acteerwerk van Ben en zijn pestkoppen. Redelijk meeslepend al haalden de tussen-monologen de vaart er wel uit. Het einde vond ik minder. Pastte niet bij de rest van de film.

Geen topper, maar goed te doen.

3,5*

B.

Viel me tegen.

Allereerst ziet de film er wel aardig uit, en is ook het sounddesign en de muziek te prijzen. Absoluut sterk gedaan hoe omgevingsgeluid af en toe aanzwelt, en hoe er kort gefocust wordt op kleine flitsen. In het begin vond ik de flashbacks minder, die zagen er visueel echt allerbelabberdst uit met van die vegen alsof je naar het jeugdjournaal zit te kijken, maar voor de rest is de film visueel fijn en fris.

Het verhaaltje en de personages zijn verder erg karikaturaal. Timmermans doet duidelijk zijn best om Ben met Asperger te spelen, maar weet er geen eigen karakter van te maken. Het komt meer neer op een acteur die de tics en neigingen van autisme eigen heeft gemaakt dan iemand die daar zelf mee kampt. Verder zijn de pestkoppen erg cliché en eendimensionaal, en komt het allemaal amper geloofwaardig over hoe Ben geterroriseerd wordt.

Uiteindelijk vond ik het allemaal ook niet erg indrukwekkend, en kleeft er aan het geheel een belerend voorlichtingsvideo-gevoel. Het plot is belachelijk vergezocht en het einde was al zo obvious dat ik echt niet begrijp dat het nog eens extra duidelijk gemaakt moet worden.

Het is wel vlot en kort genoeg om niet te vervelen, maar verre van sterk.

2.5*

Heftig!

Ik volg nu een zeer sociale opleiding waar iedere week dit soort situaties aan bod komen.

Vandaag dus ''Pesten'' we hebben met de klas deze film gekeken en dat riep veel emoties op bij sommige mede studenten. Huilende mensen renden de klas uit omdat ze zelf zoiets hebben meegemaakt, of iemand kennen die ook door zo'n hel is gegaan.

Ik had nog nooit van deze film gehoord dus ik wist eigenlijk ook niet wat ik moest verwachten.

Toch erg om te zien hoe een kind van 17jarige leeftijd zo ten dode is opgeschreven om het zo maar even te zeggen. Mensen met Asperger of Autisme zijn heel erg moeilijk om mee om te gaan en voor sommige mensen zelfs verschrikkelijk omdat deze mensen amper communiceren met de buitenwereld. Je moet dus sterk in je schoenen staan wil je met zo iemand een echte hechte vriendschap kunnen opbouwen. Maar om nu iemand tot de dood te pesten zonder enig medelijden gaat wel erg ver! Als je te horen krijgt dat een student uit je klas Autisme en Asperger heeft moet je dit een plaats kunnen geven en niet dit soort ronduit verschrikkelijk gedrag vertonen, gewoon om te kotsen.

De cinematografie is zeer mooi en het game gebied is ook zeer mooi in beeld gebracht. Sigur Ros raakt voor mij de snaar en op sommige momenten kreeg ik dan ook een brok in mijn keel. Deze film heeft mij echt geraakt en ik heb er nog een aantal uur mee in mijn gedachte gezeten. Misschien ook goed om het echte verhaal eens te googelen want dat is eigenlijk helemaal anders dan de film. In zijn echte leven had ''Tim'' 1 vriend waar hij veel aan kwijt kon, hij was lid van een schaakclub en had een vriendin. Maar wat praten betreft was het vrijwel hetzelfde als in de film zijn moeder zei dan ook '' Als Tim al zei; Mam ik ben weg of mam ik ga naar bed, was ik al gelukkig omdat er vrijwel nooit een zinnig woord uit hem kwam.''

Al met al een prachtig stukje film voor een debuterende regisseur!

Intens kijkje vanuit het perspectief van een autist. Knap uitgebeeld door Timmermans en even knap vormgegeven door Balthazar. De muziek vond ik niet altijd gelukkig gekozen, maar de drukke montage, de taalrijke voice-over en de manier waarop de game in de realiteit wordt geïntegreerd geven een interessant beeld van Ben's bewustzijn.

De interviewtjes met de omstanders zorgen dan weer voor de broodnodige afwisseling. Balthazar gaat uiteindelijk misschien iets te ver, maar er zit zeker een sterke uithaal in het slot. Bovendien heeft het daarvoor met enkele waardevolle momentjes, zowel pijnlijke als aandoenlijk, al heel wat krediet opgebouwd. Sympathiek en best heftig filmpje.

Uitstekende film over een autistische jongen die op school wordt gepest. De wereld van de autist wordt hier duidelijk neergezet. De 'andere' beleving van de wereld om hem heen, waarbij hij zijn toevlucht zoekt in de beschermde wereld van RPG (deze twee werelden vullen elkaar ook goed aan in de film). Een vlotte montage en een sterk en goed verzonnen einde.

Toch een voltreffer.

Films over dit soort onderwerpen (pesterijen, buitenbeentjes, eigen wereldje) spreken mij altijd erg aan. Vaak zijn de hoofdpersonen enorm complexe mensen en dat zijn fijne karakters om te bekijken op het scherm.

Acteerwerk is daarbij erg belangrijk en dat wordt in de film goed gedaan. Timmermans zet Ben goed neer en Verlinden is heerlijk om naar te kijken, goede casting. Rest van de cast is prima met uitschieters zoals moeder en leraar handarbeid.

Ontroerend en toch tot op een zekere hoogte ook meeslepend.

Begint even als soort van jongeren-drama, maar naarmate het gepest erger wordt ga ik toch wel erg kwaad worden op dat stelletje inteelt-losers.

En dan tussendoor de commentaren van al het onderwijzend personeel (Tja, dat het zo erg was....).

We zijn sinds deze film al weer wat ernstige (en soms fatale) pestgevallen met de nodige aandacht verder....ik kreeg ook niet helemaal mee of dit nou daadwerkelijk een waargebeurd verhaal is ... was misschien een aardig idee geweest de pesters en meelopers met naam en foto op de aftiteling te zeten (mede mogelijk gemaakt door....).

Nou ja ik werd er vooral erg boos van, maar verder wil ik ook nog wel kwijt dat de film erg goed in elkaar zit (inclusief enigszins voorspelbare Sigur Ros bij de dramatische scenes en Arno Hintjens op de aftiteling) en ook nog een inleefbaar beeld geeft van autisme/Asperger geeft.

Wederom een voltreffer van de Belgen.

Speciale film over een speciale jongen met een speciaal verhaal. Beklijvend... 3.5*

Degelijk.

Enerzijds is het best interessant hoe Bens beleving met de realiteit matcht, anderzijds is dat hele pestgedoe te karikaturaal weergegeven. Daar verliest de film wat kracht aan. Als portret van een autist vind ik Ben X zeker geslaagd, als pestverhaal ondermaats.

Dat einde is me trouwens ook wat te ver doorgedreven.

De acteurs doen het best aardig, al vind ik Greg Timmermans en de twee pestkoppen miscast. 17-jarigen zijn puisterige schrielkiekens, geen volwassen venten van rond de 30. Laura Verlinden is immer aangenaam.

Nic Balthazar had schijnbaar nog geen enkele andere film geregisseerd. Als debuut kan dit wel tellen. Hij geeft direct zijn visitekaartje af, al blijf ik het bij tijd en wijlen te Vlaams vinden. Mij echt imponeren doet het niet, daarvoor zijn er te veel stoorzenders.

3

Nogal achterlijke film. Karikaturaal, dikwijls neigend naar een vervelende vorm van effectbejag en gekunsteldheid. Tegen het einde aan neemt de idioterie minuutgewijs toe. Dat hele geveinsde zelfmoordplan, waarmee Ben's ouders doodleuk instemmen; hoe verzinnen ze in vredesnaam zoiets onnozels?!

Voorts een eindscene waar een iets te dik laagje suiker op ligt. Wat wil je ook met zo'n kutsoundtrack. Vreemd genoeg had ik het ook al ruim van tevoren zien aankomen, dat de aanwezigheid van Scarlite louter een illusie bleek te zijn. Verbaasd me nogal om menigeen het als 'verrassend' te zien bestempelen.

Jammer allemaal, want de vorm waarin de film gegoten is oogt fraai, evenals de ingenieuze wijze waarop de virtuele wereld in Ben's realitiet geïntegreerd werd. Eén film als deze behoeft wat mij betreft een wat subtielere uitwerking, ipv van dit soort buiten proportie geblazen kolder. 2,0*.

Dit is en blijft een indrukwekkende film met een boodschap die nog steeds brandend actueel is, en een film die ik iedereen kan aanraden !!!

Ben X ligt me nauw aan het hart om verschillende redenen. Ik heb zelf een zoontje met de diagnose ‘autisme’ en hoewel ASS zo divers en verschillend is, herkende ik wel een aantal gelijklopende gedragingen. In fictie ben ik steeds voorzichtig wanneer ASS aan bod komt omdat het vaak de grote uitzonderingen zijn met hun zeer opvallende uiterlijke kenmerken zoals Rain man, Ben X of de Vlaamse serie Marsman. Ze bestaan deze figuren, maar mensen die er weinig mee vertrouwd zijn, krijgen ook zo een verkeerd beeld. Het is trouwens ook niet omdat je het niet ziet aan iemand dat die persoon daarom intern minder zou lijden dan een Ben X. Ook die personen worstelen met dezelfde issues als een Rain man, alleen is het nog minder duidelijk wat er scheelt omdat ze er “normaal” uitzien.

Ik kijk dan ook gematigd positief terug op de film. De school waar gefilmd wordt, is trouwens de school waar mijn vrouw lesgeeft in Dendermonde. Ben X is voor mij een herziening, een film die ik vandaag anders bekijk dan destijds toen ik nog geen kinderen had. Greg Timmermans doet het prima, leeft zich goed in in zijn rol en geeft een geloofwaardige indruk. Wat mij altijd een beetje stoort aan dergelijke films is eveneens het grote onbegrip en onrecht. Mensen met autisme - ik hou niet van de stempel "de autist" - hebben het vaak inderdaad moeilijk met zichzelf en hun plaats in de samenleving, maar dergelijke films geven ook de indruk dat de buitenwereld ongewoon slecht is. Geen enkele positieve noot kwam naar voren: weinig of geen begrip van de school, pestende leerlingen (zo goed als iédereen deed mee), bizarre dokters (al dan niet karikaturaal voorgesteld), enz ... Ik weet niet of dit vandaag de dag of 10 jaar terug realistisch is/was?

Het pesten wordt wel mooi weergegeven en verweven in de film. Ook de leuke goede montage met de virtuele wereld is knap en geeft een kijk op de gedachtegang van Ben. Maar Ben kampt wel met wat meer problemen door zijn psychoses en zelfmoordneigingen. Naar het einde toe gaat de film uit de bocht en mist hij de boodschap. De pesters worden op hun plaats gezet, maar hoe? Het lijkt me ook niet echt een plan voor iemand met autisme. Beetje jammer het einde, maar al bij al zeker een film die de moeite waard is om eens te zien.

Ben X - Ben niks. Vond het destijds zeer sterke film, uitstekende cast die top prestatie aflevert. Leefde enorm mee met het personage Ben. Het vertellen vd kennissen tussendoor stoorde hier ook niet, het klopte. Ook het einde vond ik geweldig. Voor de rest eerder een anti Nic Balthazar, maar dit was toch topwerkje van hem.