Ex Drummer (2007)

Vanaf 8 oktober is Ex Drummer eindelijk (weer) voor een redelijke prijs te bestellen.

Art of geen art, ik vind het een heerlijk smerige film met fantastische personages die een inkijk geven in zo'n beetje de onderste laag van de samenleving. Beelden zijn schokkend en absurdistisch, soms te ver gezocht (de kut scene), maar vaak met fantastische dialogen en onvergetelijke one liners en beelden.

En niet te vergeten de rauwe (gitaar)muziek, de soundtrack is heerlijke automuziek. Het boek heb ik niet gelezen dus kan niet de hoofdpersoon vergelijken met die van Brusselmans. Ik heb me iig niet gestoord aan de acteurs, integendeel zelfs. Ze zetten overtuigend neer hoe de verst gezonken mensen kunnen leven. De vergelijkjng met Trainspotting gaat te ver, omdat Ex Drummer meer bedoeld lijkt te zijn om te shockeren, maar de bedoeling interesseert me niet, vind het dus een absolute topfilm.

Heerlijke schokkende absurdistische film over supergestoorde mensen. Heb echt in tijden niet zo gelachen. De conversatie als die kale tegen die andere voor het eerst verteld hoe erg die op zijn moeder geilt, zo grappig. Verhaal slaat verder helemaal nergens op, maar saai kan je de film absoluut niet noemen. AANRADER!!! voor mensen die van hele ranzige humor houden.

Kijk, na onderstaande twee postings ga ik de film binnenkort nog maar es zien vanuit een andere invalshoek........

Vieze vettige ranzige komedie!!!!

Een rare, vage, vieze, grappige, idiote en soms akelige film maar vooral VERMAKELIJK!!!!!!!!

Het is niet echt een pure komedie dat zeker niet, kijk hem niet als je gewoon een komedie wil, kijk dan iets anders. Of je moet echt van pik zwarte humor houden dan kun je het als een komedie beschouwen.

Het is meer een nieuw soort ganre. Ik zou zeggen kijk en denk vooral zo min mogelijk.

Sinds kort probeer ik mij in de Belgische cinema te verdiepen, en: WTF!?

Ex Drummer is iets wat ik eigenlijk niet eerder heb gezien. Een extreem rauwe sfeer. Mooi gefilmd. In eerste instantie vroeg ik mij af waar ik in was beland. De personages waren zo naar, en de hoofdpersoon erg onsympathiek. Ik verachtte de elitaire manier dat Dries en Lio werden afgebeeld. Bijvoorbeeld bij de scene dat ze naakt bij het raam zitten en praten over 'die mongolen' etc. Het was niet slecht gedaan, maar ik kreeg er echt een naar gevoel bij.
Over het algemeen miste ik soms structuur in de film. Dit kwam doordat Dries geen ontwikkeling of i.d. lijkt door te maken. Ik kreeg ook meer het gevoel dat het een karakterschets was van de andere personages.
De manier waarop de personages met elkaar communiceren is fenomenaal. Ik kon van geluk spreken dat er ondertiteling beschikbaar was, anders had ik er weinig van begrepen. Ik versta Belgen sowieso al moeilijk, deze helemaal.
Ik genoot van de score. De post-rock was heerlijk. En de muziek die de muzikanten in de film maakten paste perfect bij de algemene sfeer. Het concert was perfect gefilmd, en wel een stuk heavier dan menig 'rock-concert' dat ik heb meegemaakt...

Ik heb wel wat onopgeloste vragen:
Heeft iemand een idee hoe de scenes zijn opgenomen met de vrouwenhater (zoals op de poster)? Erg mooi gedaan dit - net zoals de rest van de decors/omgevingen.

Daarnaast vragen in het script/boek:
Wat gebeurde er met de lul van die gozer bij het concert?
Wat was de handicap van die nicht die de dove vervangt?

Waar ik nog vooral erg om moest lachen waren de korte monologen van de mensen die dood waren , en die blonde nicht in een magistraal shot bij allerlei pilaren.

Toen ik de film gezien had wist ik niet wat ik ermee aan moest. Ik keek hem (wat rapper) nog een keer, en wist het gelijk:

4*

(slechte beschrijving van de film hierboven...)

:Y
Vooral ook de scene met het fietsen dat wordt teruggespoeld en de buschauffeur die klappen krijgt, super! Heerlijk lomp allemaal.

Haha, 'jeanette' vond ik ook een hilarische term. Is dat iets van de film, of is dit in Belgie een bekend woord?
Maar die jeanette liet iets zien dat onder zijn shirt zat, dus ik zou denken dat er meer achter zat...

Dat kunnen de Belgen op MM beter toelichten, maar ik dacht dat het een algemeen woord is..

Haha, ik heb me ziek gelachen !
De vieze, vettige en gewoonweg ronduit hilarische gebeurtenissen zorgen gegarandeerd voor ronduit pijnlijke lachkrampen. Verder ook erg toepasselijk geacteerd, soms schokkend ( die baby ), uiterst sfeervol ( de marginaliteit van de omgeving wordt uitstekend uitgebeeld ), gewoonweg gratuit ( een hardcore-penetratieshot incluis ! ) en altijd even random ( dat einde... ).
Dit is je reinste Brusselmans hertaald op het witte doek : ongelooflijk debiel en oddball, en daarom bij momenten o zo geweldig !
Een minpuntje is dat het tempo er niet altijd even goed inzit ( sommige scènes gaan niet altijd even snel vooruit als andere scènes ), maar wie zijn humor graag zwarter dan zwart heeft en die weleens zou willen proeven van wat nu ongeveer Belgische Grindhouse-cult zou kunnen zijn... die kan met deze film de bal niet mis slaan !
Tof, tof, tof !

Het nummer 'mongoloid' is er eentje om luidkeels mee te schreeuwen !

Ex Drummer... Ik was toen ik deze film 2 jaar geleden ondekte me helemaal van geen kwaad bewust. Totdat ik hem eindelijk eens voor een redelijke prijs vond (die QFC-uitgave) en de 16+ keuring zag. Nouja, had wel een soort zwarte komedie verwacht maar na het kijken van Ex Drummer zijn die gedachtes helemaal weg.

De film is zo akelig, smerig, rouw en hard en het grijpt je gewoon naar je strot. Ex Drummer kan ik zeker wel een Belgische Mix noemen van Trainspotting, Spetters en ook Requiem for a Dream. Alleen dan nog veel rouwer en harder dan die eerste twee. Het kleurengebruik is misselijkmakend en het geweld en andere vieze dingen zijn zo expliciet dat je soms wel denkt van: WTF??. Ja dames en heren, bij Ex Drummer word werkelijk alles uit de kast getrokken. Verkrachtingen, drugs, bot-geweld maar ook vunzige humor.

We maken kennis met een zooitje zwaar gestoorde gehandicapte bandleden (vooral die kale) die gewoon op zoek zijn naar een drummer en komen dus aan bij Dries. Dries vind ik naar mijn mening toch wel de coolste personage van de film. En dan krijg je het moment van meningsverschillen en botsingen met elkaar. Toch is het erg verwarrend verteld waardoor je niet echt 100% de film kan volgen. Het is meer de schokkendheid die je raakt en daardoor valt het verhaal niet echt meer op. Ik zie het toch een beetje als een kijk in het leven van die gasten en de mensen der om heen. De scenes die mij erg aanspraken en ziek, absurd, bizar waren waren onderandere: Die kale die graag vrouwen doodslaat en daarnaast ook nog met de terminale zieke moeder van Lio wil "poepen" , Het gezinsleven van de verslaafde Ivan met zijn vriendin wat ook ten koste gaat van hun 2 jarig dochtertje, echt hard en het doet ook erg aan Trainspotting denken, die "dikke lul" (WTF???) en hoe die Jimmy met zijn tampeloeris van 50 cm in zijn reet neukt, dat concert op het einde en die interviews met de personages die net zijn doodgeschoten door de vader van Lio, of gewoon al dood zijn. Vooral met die Dikke lul die praat met zijn lul afgehakt op tafel. Ik kon trouwens van het Oostendse taal ook geen reet verstaan.

En wat de film ook helemaal goed maakt is die optreden van Arno Hintjes, een van de helden uit Belgie.

Ik weet ook niet precies wat het exacte genre van deze film is. Ik vind het eigenlijk geen komedie, maar het valt zeker in de term bizar!. En ik maar denken dat ze in Nederland, Engeland en Frankrijk zulke films maken maar na het zien van Ex Drummer kan je zien dat de Belgen er ook wat van kunnen. Wat wel zo is is dat de film bijzonder indrukwekkend en controversieel is en een film is die ik zeker niet zal vergeten!

4,0*

Wilde Mossels natuurlijk niet vergeten.

ex drummer kan je omschrijven als goor en vatsig nu ja die goor en vatsig maken de film zo cool kortom het is gewoon een coole film waar het op bepaalde momenten lijk alsof je naar een vervolg kijkt van trainspotting en natuurlijk dat het alemaal gefilmd is in oostende waar ook mijn school zig bevind en sterker nog een leeraar uit mijn school werkt me aan deze film

Meesterwerk met een waanzinnige stijl. Het Belgische dialect wordt perfect gebruikt in de zeer memorabele dialogen. Mortier weet op een ijzersterke en unieke wijze de literair beschreven wereld van Herman Brusselmans op het scherm te toveren. Ex Drummer is van begin tot eind heerlijk vermaak in een onnavolgbaare vorm gegoten.

vage film....

ik snap niet waarom die kale gek telkens ondersteboven in zn huis gefilmd moet worden...

en die kapotgeschoten gasten opt einde...

ik vond em niet slecht, ik vond em niet bijster geweldig...

ik heb gemengde ideeje bij deze film... 2,5 ster voor de gore effecten!

Verdomme, dit was me eens even een geweldige film. Overtreft al mijn verwachtingen... heerlijke stijl, soundtrack, humor en dialogen. Dikke 4.5* voor nu.

Mmm,..vooral StuBru & Humo voer!

Het woord janet is algemeen gekend in België. Een zeer denigrerende, maar in deze tijden vaak plagerig bedoelde benaming voor een homo.

En wat de personages spreken is puur West-Vlaams dialect. Daar verstaat de rest van Vlaanderen ook niet veel van hoor.

Iets dat de Nederlanders waarschijnlijk niet weten:

Die kale kerel van de jury die het lied De Grotste Lul van't Stad afkraakt, wordt gespeeld door Flip Kowlier. Dat lied is in het echt van hem.

De gitarist in de groep van Dikke Lul is trouwens Tim Vanhamel van de Belgische rockgroep Millionaire.

Deze nog maar een keertje van onder het stof gehaald met het oog op mijn Top 10 jaren '00 en wat blijft Ex Drummer een ongelofelijk opwindende brok cinema. Op audiovisueel vlak van het aller-, allerbeste dat ik ooit heb mogen aanschouwen en Koen Mortier weet daar dan nog eens een bij momenten hilarisch zwartkomisch verhaaltje aan te kleven. Rock 'n roll cinema van het zuiverste kaliber.

Van de werkelijk sublieme kleuren, over de grove korrel, tot de magistrale composities: Mortier imponeert, en nog geen klein beetje. Na de opening hing ik eigenlijk al in de touwen, maar Ex Drummer staat gewoonweg bol van de fenomenale scènes. Ook de soundtrack is om duimen en vingers bij af te likken en de manier waarop beeld en geluid samengaan getuigt van grote klasse. Zo'n gevoel voor timing zie je bij niet al te veel cineasten.

Ook de cast gooit hoge ogen, waarbij voor elke zonderling de juiste figuur lijkt gekozen. Vooral de 3 (originele) bandleden springen eruit en zorgen voor enkele dolkomische momenten: het agressieve charisma van Norman Baert, de aandoenlijkheid van Gunter Lamoot en natuurlijk de bizarre uitstraling van Sam Louwyck (ook te zien overigens in Mortiers hopelijk spoedig te verschijnen tweede worp), ze spelen het allen perfect.

Wat mij betreft is Koen Mortier er echt in geslaagd zowel humor als poëzie te puren uit de grootste marginaliteit. Niet voor iedereen, maar het talent van deze regisseur zou op zich al genoeg moeten zijn voor een zak sterren. Cinema is maar zelden zo elektriserend!

''Ik weet dat ge een janet ben, maar wat is u andere handicap?''

Vind die Brussemans altijd wel een leuke persoonlijkheid, heb nog nooit iets van hem gelezen (helaas!) maar ik doel vooral op zijn houding in interviews ed. Dit leek me dus wel een leuke introductie voor zijn werk, keek er zoiezo alweer een hele tijd naar uit. Helaas vielen al mijn verwachtingen compleet in duigen. Wat een platvoers, pretentieus kutfilmpje! Dan heb ik toch echt veel liever een ''Wilde Mossels'' Het begon allemaal nog vrij aardig en dacht vaak van ''goh leuk gevonden'' of ''hoe verzin je het?'' Helaas vergt het ruim anderhalf uur kijken naar dit soort randgekken en hun lege avonturen heel wat energie. De dialogen en woordgrapjes (de koning van Siam!) waren dan wel weer erg memorabel, al verstond ik er vaak geen fuck van, leve de ondertitels! Neemt niet weg dat ik het een leuk taaltje vind, dat Vlaams. Toch kan ik dit soort ironie opzich prima waarderen. Neem bijvoorbeeld die terugekerende grapjes met die vent en zijn lange snikkel, of die gast die contant high was en over zijn plafond liep en natuurlijk de kale moeder die iedere keer de grond in werd getrapt, dat kon allemaal nog wel maar helaas schiet de film soms veels te ver door in dit soort absurtisme er wordt daarin ook geen enkele rekening gehouden met de kijker. Wat dat beterft leek het meer op een amaturistisch pretwerkje dan een echte film, opzich wel eigenzinnig natuurlijk maar mij veel te pretentieus om er echt volop van te genieten. Neem nou dat einde, opzich wel leuk geschoten maar gewoon te over-de-top. Het kon me op een gegeven moment ook geen ene reet meer schelen wat er nou met de personages zou gebeuren of wat er van ze terecht zou komen. Het enigste wat ik op dat punt nog zag was lelijkheid.
Ook de wat rommelige montage en score waren te vaak uit de toon om het geheel te redden. Maar goed het kan natuurlijk ook zijn dat ik er maar weinig van begrepen heb of het veel te serieus beoordeel. Zal hem later nog wel eens herzien voor een mogenlijke opwaardering, in de tussentijd ook even het boek lezen denk ik, maar voor nu kan ik niet meer geven dan een schamele twee en dan ben ik nog gul.

2 sterren

Deze film gisteren gekeken vooral omdat het zo'n absurd verhaal heeft en na een aantal reacties gelezen te hebben trekken donkere, grimmige films mij wel aan.

Belangrijkste kenmerk van deze film is wel de humor want heb echt veel kunnen lachen om absurde conversaties en situaties.

Maar helaas is het begrip bij de hoofdpersonen ver te zoeken en een aantal onbegrijpelijke acties van de hoofdpersoon (schrijver) waardoor het realisme wegvaagt en dan ook het schokeffect.

Wat er dan overblijft is humor, originaliteit, grofheid, en smerigheid.

je zou dit met 0,0 diepgang en emotie moeten kijken want op het einde van de film blijft daar ook niks van over.

Al met al is dit wel echt top vermaak en een one of a kind film.

3

Ik vind dat deze film net wel diepgang heeft.

De vraag rijst op het einde toch: Wie is nu eigenlijk de marginaal, de gestoorde?

Wie Herman Brusselmans leest zal niet vreemd opkijken van deze boekverfilming. Het orginieel is van de geschreven triologie Ex-Schrijver, Ex-Minnaar en Ex-Drummer (Plotseling gebeurde er niets boekbundel), waarvan alleen de laatste EX dus is verfilmd. Brusselmans is een schrijver die vaak autobiografisch schrijft en veel boeken lijken op elkaar. Je verveeld je ermee of je leest het weg. Lovers of haters zeg maar, vandaar ook de tegenstrijdige recensies van iedereen. Seks, drank, absurdheid en de domheid / lelijkheid van mensen zijn terugkomende thema`s bij Brusselmans en dat krijgen we dus te zien.

Mooie openingsscene (achterwaarts) en goed bedachte, op zijn kop staande wereld, in huis van 1 van de bandleden. Bij mij komt 1 ding erg sterk naarvoren bij de hoofdpersoon: Dries stapt in dit avontuur als drummer (en succesvol schrijver met lange zwarte haren, hoezo autobiografisch?! Haha), omdat hij weet dat hij er zo uit kan stappen. Hij wil de wereld bekijken en beleven van het klootjesvolk, maar weet dat hij absoluut superieur is aan alle mensen die hij daarin leert kennen. Neiging naar masochisme, wat niet vreemd is in een wereld waarin Dries beland en met zijn achtergrond.

Rauwe, grauwe, kanonharde goede film zeg ik! Op naar de volgende verfilming van Herman Brusselmans zeg ik!

De dagelijkse wereld van mensen aan de zelfkant,

psychopaten, sociopaten, ja....., leuk....

Klap voor de kop hahaha, spacen op de dope, lachuh

Maar helaas totaal niet mijn humor en totaal niet mijn ding. Niets leuks om naar te kijken en dus alles om weer snel af te zetten.

Toch gekeken hoor, met moeite

en een 2,5 voor de moeite.

Prima verfilming van het gelijknamige boek van Brusselmans.

De ranzige marginale sfeer die in het boek zit komt prima over op het scherm. Echt knap staaltje cinematografie van Mortier. Prima openingsscène trouwens. Acteurs spelen stuk voor stuk erg sterk, met uitzondering van Dries Vanhegen die veel te geforceerd en vooral serieus overkwam. Misschien bedoelde hij het niet serieus, maar zo kwam het wel over vond ik. Maar verder is dit een erg leuke film met vaak absurde situaties, hilarische one-liners en personages die elkaar de loef afsteken in ranzigheid en marginaliteit.

De film blijft relatief trouw aan het boek, al zijn enkele sideplots minder of zelfs helemaal niet uitgewerkt (zo denk ik aan het einde van het boek waar de minister die een oogje had op Lio nog wordt "aangepakt"), maar da's geen gemis voor de film.

Toffe soundtrack ook

Dit was alleszins een aangename verrassing.

Maken die belgen gvd ook nog eens betere films dan dat wij doen. Tijd geleden dat ik zo'n gewelddadige en 'aparte' film heb gezien. Film beviel me zeer goed, al waren de ondertitels hard nodig. Het geweld vond ik af en toe iets teveel van het goede, maar zat meer dan genoeg dingen in de film die het interessant hielden. Sfeertje en de stijl ook prima in orde.

Ben het er mee eens dat je de film waarschijnlijk geweldig vindt of helemaal niets, de vergelijking met trainspotting slaat echter als een lul op een drumstel.

beste belgische film die ik tot nu toe heb gezien

Verzin het maar eens..... 3 gehandicapte bandleden op zoek naar een drummer.

Goed kunnen drummen is geen vereiste

Dit kan alleen maar uit de koker komen van herman brusselmans volgens mij.

rauw,smerig en tegen alle normen in.

het kale bandlid heb ik toch wel het meest dubbel om gelegen.

Raad deze film ook bijna iedereen aan, die eens een keer wat anders wil zien dan wat hier normaal de bios haalt.