menu

Sunrise: A Song of Two Humans (1927)

Alternatieve titel: Sunrise

mijn stem
3,79 (343)
343 stemmen

Verenigde Staten
Romantiek / Drama
94 minuten

geregisseerd door F.W. Murnau
met George O'Brien, Janet Gaynor en Margaret Livingston

Een mooi stadsmeisje gaat even uitblazen op het platteland en maakt een eenvoudige jonge boer het hoofd op hol. Probleempje: hij is al getrouwd. Het meisje uit de stad spoort hem aan, zijn vrouw te verdrinken...

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=jGZF1_pfErs

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van ToNe
'How can anybody be wrong when everybody's right?'

De toeschouwer staat, dankzij de luxe vrijetijdsbesteding zoals o.a. filmdiscussie, tegenwoordig vooraan de keten.

avatar van Wouters
5,0
ach ik kan er niet wakker om liggen als iemand een favo van mij een 05 geeft mits ie met goede argumenten komt. Goto komt dat wel maar laat duidelijk zijn dat ik het met geen enkele eens ben. sommige punten snap ik echt geen sikkepit van.

avatar van eRCee
4,0
lngrid schreef:
De herwonnen liefde vond ik op het eerste gezicht niet heel overtuiged:

De verzoening zelf, bij het huwelijk in de kerk, vond ik erg goed gevonden. Dit is ongeveer de enige mogelijkheid om de twee op een geloofwaardige manier weer bij elkaar te krijgen. Maar goed, wat zij uberhaupt in die vent ziet weet ik ook niet.

djelle
Als we "reality TV" als 'boer zoekt vrouw' mogen geloven, vinden onze plattelandsvrienden tegenwoordig moeilijker een vrouw dan een speld in een hooiberg. Een maïsveld van verschil met de landbouwer hier in Sunrise, die niet alleen een lief knap vrouwtje heeft, maar ook nog ergens een hete minares aan zijn voeten. Twee vrouwen onderhouden is nooit een goed idee, zo blijkt weer maar eens als 'de feeks' hem probeert te overhalen om zijn lieftallige echtgenote tussen de vissen te gooien.

Vaak wordt Sunrise: A Song of Two Humans afgedaan als eenvoudige romantiek, maar dan vergeten ze wel te zeggen dat de aangrijpende tragiek van een vastgeroeste relatie heel erg fraai afgebeeld wordt. Het hele gegeven van die minares is daar al een tekenend voorbeeld van, maar ook -aansluitend- om en rond de scene waarbij de knoop effectief doorgehakt wordt (doet ie het of doet ie het niet) krijgt de kijker een ruime portie veelbetekenende momenten voorgeschoteld. Ook de uiteindelijke beslissing en ommezwaai getuigen van heel wat innerlijke pracht. Sfeervolle flashbacks, in elkaar lopende beelden, geweldige composities, een roerende score en een resem fantastische camerabewegingen maken het helemaal af, en vormen de steunpilaren van enkele emotionele hoogtepunten.

Toch weet Murnau de koe niet helemaal proper uit te melken. Sommige zaken gaan iets te snel, en eens die bewuste 'knoop' doorgehakt is, wordt het iets te luchtig, flauw en langdradig om echt boeiend te blijven. 'Haha, hij krijgt bijna een manicure', 'er ontsnapt een varkentje' of 'hij gooit een beeldje omver' en soortgelijke onzin, weinig interessante scenes die het geheel nauwelijks vooruithelpen. Pas op: Iedereen snapt wat men wil uitbeelden met het plotse avontuur, maar er bestaan minder infantiele, beknoptere en vooral subtielere manieren om dit af te werken. Er komt zelfs een scene in voor waarbij het schouderlintje van een of andere dame voortdurend afvalt, een totaal ongrappige en veel te lange scene die eigenlijk al helemaal niks meer te maken heeft met het verhaal. Ook de visuele hoogstandjes lijken verminderd in de tweede helft, het theatrale acteren vermeerderd, en over de hele lijn werkt het geluid eerder wat bevreemdend dan stimulerend. Plots auto’s horen toeteren en mensen dingen horen roepen, het blijft raar wanneer je normaal gezien helemaal niets daarvan hoort.

Heel wat wordt gelukkig dan weer goedgemaakt door een herpakkend laatste kwartier, met een knap, mooi en ontroerend einde. En alvast ook hoopgevender dan een zoveelste seizoen 'boer zoekt vrouw'.


3,5*

avatar van Co Jackso
4,5
djelle schreef:
Als we "reality TV" als 'boer zoekt vrouw' mogen geloven, vinden onze plattelandsvrienden tegenwoordig moeilijker een vrouw dan een speld in een hooiberg. Een maïsveld van verschil met de landbouwer hier in Sunrise, die niet alleen een lief knap vrouwtje heeft, maar ook nog ergens een hete minares aan zijn voeten. Twee vrouwen onderhouden is nooit een goed idee, zo blijkt weer maar eens als 'de feeks' hem probeert te overhalen om zijn lieftallige echtgenote tussen de vissen te gooien.
.
.
.
.
Heel wat wordt gelukkig dan weer goedgemaakt door een herpakkend laatste kwartier, met een knap, mooi en ontroerend einde. En alvast ook hoopgevender dan een zoveelste seizoen 'boer zoekt vrouw'.

3,5*


Ik ben het grotendeels eens met je waardering en argumenten. Ik vond het ook heel zonde dat een topwaardering in het midden van de film een beetje wordt weggegooid. Persoonlijk kon ik de scène van het beeldje en in de kapperszaak nog wel waarderen, omdat het echt tussen de twee hoofdkarakters ging. Als een soort metafoor van de gemoedstoestand van de hoofdpersonen op dat moment. Maar de scènes in het restaurant zijn echt te overdreven, en dan dus vooral omdat de hoofdpersonen zelf er ook maar een marginale rol inspelen.

djelle
Ja, 'zonde' is wel het juiste woord. Op basis van de eerste helft had ik het makkelijk 4*/4,5* sterren gegeven.

avatar van niethie
3,5
Gek ik vond de tweede helft juist een stuk beter...

avatar van The One Ring
5,0
Murnau kent blijkbaar geen schaamte. De man pakt een verhaal dat zo simpel, zo banaal is dat het nauwelijks verfilmd had mogen worden. En schijnbaar probeert hij dat te compenseren door er wat visueel vertoon tegenaan te gooien. En alsof dat allemaal nog niet erg genoeg is werkt het ook nog eens allemaal en weet hij mij heel diep te ontroeren.

Dus ja, ik vond het een pracht van een film. En tevens een one-of-a-kind. Een film als Sunrise was toendertijd uniek en zal dat denk ik altijd wel blijven. Het verhaal is zoals gezegd doodeenvoudig, maar wellicht daarom juist zo krachtig. De film gaat voor mij om de kracht van pure liefde en eerlijk gezegd kan ik geen film bedenken waarin de liefde zo mooi en overtuigend uitgebeeld wordt. Niet op de laatste plaats dankzij Janet Gaynor, die zo lief speelt dat ik wel heer erg van haar moest gaan houden. Wat een geweldige actrice! En de chemie tussen haar en O'Brien is geweldig.

Verder is het eigenlijk moeilijk uit te leggen waar deze film zijn emotionele kracht vandaan haalt. In ieder geval heb ik bijzonder meegeleefd met deze twee figuren; veel meer dan gewoon is. In de scènes na de moordpoging toen ze net de stad binnen waren gegaan wou ik die O'Brien bijna dwingen zijn arm om zijn vrouw's schouder te slaan om haar te kalmeren. Er schiet me even geen andere film te binnen waarbij ik dat had. Die moordpoging in die boot is trouwens echt groots! Maar dat wist ik al, want die scène had ik al eens los gezien. Zo worden ze zelden gemaakt.

Visueel is de film natuurlijk geniaal. Wat dat betrefd heb ik weinig aan de berichten hier toe te voegen. Een speciale vermelding wil ik maken voor het shot ergens op het begin. De man en zijn verleidster liggen ergens in een moeras en de vrouw verteld hem over de stad. Vervolgens lijken ze al liggen van het moeras de stad binnen te zweven. Zag er indrukwekkend uit. Leuk ook dat zelfs de tussentitels soms expressionistisch gebruikt werden. Over expressionisme gesproken: ik had sowieso het gevoel dat deze film Europees was, terwijl ik wist dat het een Amerikaanse productie was. Het voelt aan als zo'n Duitse expressionistische film. Een mooi bewijs van dat een Europese regisseur in Hollywood niet per se zijn ziel hoeft te verkopen. Wel jammer was dat sommige beelden door ouderdom wat verdonkert waren. Is de dvd van de pakketservice de beste uitgave of zijn er nog mooier gerestaureerde te vinden?

Waarom geen 5*? Een film zou immers voor minder al de maximale score horen te krijgen. Het probleem zit hem toch ietwat in de scènes na ongeveer een uur. Dan kruipen er wat pogingen tot humor in die totaal niet in de film thuishoren en de sfeer ietwat aantasten. Maar wellicht kan ik mezelf er nog overheen zetten en voor de maximale score gaan. Maar het blijft vreemd hoe Murnau met zo'n simpel verhaal zoveel heeft weten te bereiken. En zonder dat ik echt precies weet hoe. De rotzak!
4,5*

avatar van eRCee
4,0
Goeie recensie, TOR. Meer kan er niet gezegd worden over deze film. Slotje?

avatar van Wouters
5,0
voor zover ik weet is dit de beste uitgave die er is. maar briljant is het zeker.

avatar van NarcissusBladsp.
5,0
Ik hoop dat je jezelf er nog overheen zet The One Ring .....ik vind de overgang van 'zwaar' naar 'licht' juist zo bijzonder aan dit vroege meesterwerk...... maar ook het verschil tussen het sombere verstilde van het platteland en het theatrale uitgelatene van de stad is zo briljant gedaan....daarom is die 'horlepiepdans' een mooi ironsiche verzoening tussen die twee werelden......

avatar van The One Ring
5,0
Het lichte stoort me dan ook totaal niet. Het zijn de concrete pogingen tot humor die mij minder goed bevallen.

avatar van NarcissusBladsp.
5,0
Tja, de details...kan ik niet één twee drie reproduceren.... humor geeft extra verichting....misschien heb jij een voorbeeld paraat? Was misschen het varkentje een stoorzender?

O ja...en na de lichtzinngheid van de stad, weer de sombere storm.....door de stad vergeet je de dreiging van de natuur....die altijd op de loer licht......

avatar van The One Ring
5,0
Er is een fragment waarin een man de bandjes van de jurk van een vrouw telkens omhoog trekt, waarna ze toch weer afzakken. En dat gaat zo een tijdje door. De humor past niet echt in de film naar mijn mening. Doorbreekt de sfeer. Als de humor uit de hoofdpersonen zelf voortkwam (wat niet vaak gebeurde overigens) had ik er geen probleem mee. De grappen rond bijfiguren waren vooral niet leuk. Al is het nou ook niet zo dat de film er volgepropt mee zat gelukkig.

avatar van NarcissusBladsp.
5,0
De hoofdfiguren komen in een wereld die ze niet gewend zijn....hun stadse ontremming doet hun liefde hervinden.....hun verwarring in het verkeer is zo mooi uitgebeeld!!

Misschien heb je op die details best gelijk....ik moet die terug zien.....maar het grote geheel...het verhaal, de cinematografie is zo briljant, zeker voor die tijd, gedaan, dat dat bij mij tot een vette 5 noodzaakte...en het is een film uit de stommeperiode....waar theatrale overdrijving nodig was om iets duidelijks uit te beelden.....

Wederom een prachtige film van Murnau. De technische kwaliteiten zijn hierboven allemaal al verteld, valt weinig aan toe te voegen.

Sunrise is op het eerste gezicht een eenvoudig verhaal. Misschien is dat het ook wel, en misschien moet er niet meer achter worden gezocht, maar verleidelijk is het wel. Het eenvoudige plattelandsleven dat wordt geïnfecteerd door een 'stadse' manipulative dame vormt een prachtig contrast met het chaotische stadsleven dat vervolgens wordt geïnfecteerd door pure liefde tussen twee 'eenvoudige' plattelands mensen. Een liefde die bijna weer teniet wordt gedaan door een dodelijke storm (symbool voor het 'wilde' stadse leven?) die ze niet wil laten terugkeren naar de rust en authenticiteit van het platteland.

Ach, wat kan het schelen; Hoewel af en toe lichtelijk ontsierd door iets te gemakkelijke grappen, is Sunrise gewoon een pareltje van een film.

avatar van BASWAS
5,0
Tijdens het bekijken van Sunrise: A Song of Two Humans komen de namen van Emir Kusterica en Paul Thomas Anderson bij me bovendrijven. Het wordt veroorzaakt door het zien van dezelfde visuele intensiteit in het werk van Murnau als in de films van de twee genoemde regisseurs. De film zit vol rijke details, telkens gebeurt er wel iets wat weer de aandacht vraagt. Niet alleen allerlei kleine technische spitsvondigheden in de zeer spannend geraffineerde kinderschoenen van de filmgrammatica die op een zeer persoonlijke manier gebruikt zijn, maar ook de rijkdom aan allerlei kleine vermakelijke anekdotes houden de kijker voortdurend bezig. Een heerlijk simpel verhaal vol grote sentimenten wordt zo door kleine details toch steeds boeiend gehouden.

In de extra’s op de dubbel-dvd worden een aantal van de filmgrammaticale foefjes uit de doeken gedaan. Dit is erg leerzaam om te horen en te zien. Ook de extra met een reconstructie van de verdwenen film 4 Devils van Murnau is het bekijken waard. Als kijker krijg je het idee een kijkje te nemen in een oude keuken, waar films nog bereid worden zonder dat er een woord in gesproken wordt. Het ontbreken van de gesproken taal zorgt ervoor dat de aandacht van de kijker sterk gericht is op wat er zich in het beeld afspeelt. Het vereist grote inventiviteit op visueel vlak om te blijven boeien. Murnau is een door schilders (ondermeer Friedrich en Vermeer) geïnspireerde meester om de aandacht van het publiek te trekken. Hij doet dit o.a. door middel van een spannend grafisch spel met licht en donker. Ook gebruikt hij intrigerende bewegingen van en in het beeld. Daarnaast zijn er de visueel speels vertelde anekdotetjes die slim passen in een groter verhaal. Jammer dat hij reeds op 43 jarige leeftijd bij een auto-ongeluk omgekomen is. Wat voor ander moois had er anders nog uit zijn filmhanden kunnen komen?

Sunrise: A Song of Two Humans is een visueel zeer knap uitgewerkt verhaal over de grote sentimenten: verleiden, afwegen, woede, angst, vergeven, onvoorspelbaar lot en verlossing. Het verhaal is rijk aangekleed met woordstomme, maar toch aansprekende details in beeld.

In de film Vertigo van Hitchcock, zit een romantisch scènetje met een heuveltje en wat boompjes. Het ziet er allemaal een beetje erg kaal en kunstmatig uit, Qua stijl vond ik het er altijd een beetje erg vreemd uitspringen ten op zichte van de andere scènes in Vertigo. Plots zit er in de film van Hitchcock dat erg kunstmatig vrolijk paradijsje in een bijna kaal decor gefilmd. Ik kon die scène nooit goed plaatsen. Na Sunrise: A Song of Two Humans gezien te hebben, lijkt het waarschijnlijk dat Hitchcock in die bewuste scène verwijst naar een scène uit de film van Murnau.

avatar van wibro
4,0
Deze film van Murnau vanmorgen maar eens bekeken.
Ik vond de eerste helft en het laatste kwartier zonder meer zeer goed. Het had alle kenmerken van het duitse expressionisme. Visueel vond ik die gedeelten schitterend.
Het middelste gedeelte daarentegen had alle kenmerken van Hollywood en dat vond ik ronduit zwak. Ik had net het gevoel dat ik naar twee verschillende films heb zitten kijken.
Het verhaal vond ik ook enigszins ongeloofwaardig. Eerst wil de hoofdpersoon zijn vrouw uit de boot kieperen, daarna komt hij tot inkeer, trekt met haar naar de grote stad en dan ineens is zij de hemel op aarde. En dan wordt de film ineens een komedie. Zie o.a. de slapstick in het restaurant, wat toch echt niet bijdraagt aan de geloofwaardigheid van deze film.
Ik heb ook het gevoel dat Murnau nog al wat concessies heeft moeten doen aan Hollywood. Het happy end bij voorbeeld had voor mij helemaal niet gehoeven.

Neen, ik vond dit enigszins een nogal overgewaardeerde zwijgende film.

3,5*

avatar van wibro
4,0
The One Ring schreef:
Er is een fragment waarin een man de bandjes van de jurk van een vrouw telkens omhoog trekt, waarna ze toch weer afzakken. En dat gaat zo een tijdje door. De humor past niet echt in de film naar mijn mening. Doorbreekt de sfeer. Als de humor uit de hoofdpersonen zelf voortkwam (wat niet vaak gebeurde overigens) had ik er geen probleem mee. De grappen rond bijfiguren waren vooral niet leuk.


Helemaal mee eens. Maar waarom waardeer je dan deze film dan met 5*? De MM gebruikers kunnen dan wel kritiek hebben op Goto omdat hij deze film met 0.5* waardeert, maar een 5* waardering vind ik dan net zo goed overdreven.

avatar van BASWAS
5,0
Het middelste gedeelte daarentegen had alle kenmerken van Hollywood en dat vond ik ronduit zwak. Ik had net het gevoel dat ik naar twee verschillende films heb zitten kijken.

In het begin van de film wordt een vrouw uit de stad geïntroduceerd die het idyllisch geluk van een plattelands gezinnetje verstoort. Een belangrijk thema in de film is de confrontatie tussen twee werelden, die van landbouwers en stedelingen. De eerste is gericht op hardwerken, de tweede op uiterlijkheden en amusement.

Het uitstapje in de grote stad met al haar kermisattracties halverwege de film is dus beslist geen tweede, andere film. De verlokkingen van de grote stad spelen vanaf het begin een steeds groter wordende rol in contrast met het leven op de boerderij. Na het middenstuk met de ietwat overtrokken verleidelijke uitbundigheden in het stadse leven komen de dreigingen tijdens de terugtocht naar het platteland. Uiteindelijk loopt alles toch goed af en volgt een gelukkig slot. Verslagen druipen de verlokkingen af met de stadse dame die weer terug richting stad vertrekt.

De humor past niet echt in de film naar mijn mening.

De humor heeft misschien iets weg van een boer die lacht met kiespijn, maar irritant is ze zeker niet. Murnau tekent op slapstickachtige wijze juist een aardige karikatuur van het (amusements)leven in de grote stad. Die karikatuur heeft soms iets weg van de film Metropolis van Fritz Lang, overigens ook uit 1927 en expressionistisch. Echt zo veel Hollywood valt er in Sunrise: A Song of Two Humans dus niet te bekennen.

avatar van The One Ring
5,0
wibro schreef:
(quote)


Helemaal mee eens. Maar waarom waardeer je dan deze film dan met 5*? De MM gebruikers kunnen dan wel kritiek hebben op Goto omdat hij deze film met 0.5* waardeert, maar een 5* waardering vind ik dan net zo goed overdreven.


Omdat de film me gigantisch geraakt heeft? Dat mag in mijn recensie toch wel duidelijk zijn.

avatar van Apollinisch
Een iets minder stupide plot, iets minder slechte acteerprestaties en minder drama – daar zou Sunrise profijt van hebben gehad. Vooral het begin van de film is bijna niet doorheen te komen met een overdaad aan deze mankementen. Ik zag de bui al hangen. Gelukkig wordt het al snel over een andere boeg gegooid door een luchtiger toontje aan te slaan. De gebeurtenissen volgen elkaar in een hoog tempo op en hoewel het bij situatieschetsen blijft – en er daardoor geen sprake is van karakter-uitdieping – wordt de film zelfs vermakelijk. De zogenaamde visuele flair is me niet opgevallen; wel zag ik achterhaalde montage en een weinig romantische romance.

Als het einde nadert gaat de film weer helemaal de mist in. Brakke geluidseffecten (die storm), vervelende zoetsappigheid en vals sentiment – allen passeren de revue. Een vieze nasmaak is het gevolg.

1.5*

avatar van The One Ring
5,0
Ik weet niet hoe je dit niet romantisch kunt noemen? Wat is het dan?

avatar van Apollinisch
Ik bedoel daarmee dat het mij totaal niet wist te raken.

avatar van Wouters
5,0
Apollinisch schreef:
Een iets minder stupide plot, iets minder slechte acteerprestaties en minder drama – daar zou Sunrise profijt van hebben gehad. Vooral het begin van de film is bijna niet doorheen te komen met een overdaad aan deze mankementen.


het plot is simpel maar niet stupide, das een groot verschil. Over nuance gesproken. Verder heeft niemand het hier al over een geniaal plot gehad. Er wordt niet gesproken door de karakters, dus als je niet tegen ' stil acteerwerk' kan is dat idd niet aan je besteed. Hoewel ik het er volstrekt oneens mee ben.

en er daardoor geen sprake is van karakter-uitdieping – wordt de film zelfs vermakelijk. De zogenaamde visuele flair is me niet opgevallen; wel zag ik achterhaalde montage en een weinig romantische romance.


karakters worden juist wel uitgediept en dat dat gebeurd zonder dialoog is juist 1 van de sterke punten van deze film. Dat je het over achterhaalde montage gaat hebben lijkt me, als je in ogenschouw neemt dat het een film van meer dan 80 jaar oud betreft, een ontzettende open deur. Films kijk je met de tijdsgeest in het achterhoofd. Maar ook nu vind ik het niet lelijk en achterhaald wat ik zie. Weinig romantische romance ? ik zal wel wat missen. Of jij bent een gevoelloze boerenkinkel of ik een hopeloze romanticus, de waarheid zal wel ergens in het midden liggen.


Als het einde nadert gaat de film weer helemaal de mist in. Brakke geluidseffecten (die storm), vervelende zoetsappigheid en vals sentiment – allen passeren de revue. Een vieze nasmaak is het gevolg.
1.5*


oneens, oneens, oneens.

avatar van Apollinisch
Wouters schreef:
(quote)


het plot is simpel maar niet stupide, das een groot verschil.
Dat begrijp ik. Hier is het alleen wél stupide. Dat die vent zelfs maar overweegt z'n vrouw te vermoorden is gewoon te debiel voor woorden.

karakters worden juist wel uitgediept en dat dat gebeurd zonder dialoog is juist 1 van de sterke punten van deze film.
Dat manlief ontdekt dat z'n vrouw toch wat meer voor hem betekent dan hij dacht? Tja, als je dat karakter-uitdieping noemt...

Dat je het over achterhaalde montage gaat hebben lijkt me, als je in ogenschouw neemt dat het een film van meer dan 80 jaar oud betreft, een ontzettende open deur. Films kijk je met de tijdsgeest in het achterhoofd.
Zal best dat het tachtig jaar geleden inventief en knap was, maar wat heb ik daar aan als het tegenwoordig niet meer om aan te zien is? Ik hecht gewoon niet zoveel waarde aan de filmhistorische waarde van een film.

avatar van Wouters
5,0
Apollinisch schreef:
Dat begrijp ik. Hier is het alleen wél stupide. Dat die vent zelfs maar overweegt z'n vrouw te vermoorden is gewoon te debiel voor woorden.


waarom is dat debiel ? Hij verliest interesse in zijn vrouw(hoe herkenbaar), heeft een minnares die 'uiteraard' slecht is, en die stelt hem voor de keus: als je met mij verder wil, vermoord je je vrouw. zo niet, dan ben je me kwijt. Een vrij simpele stellingname maar debiel ? lang niet.


Dat manlief ontdekt dat z'n vrouw toch wat meer voor hem betekent dan hij dacht? Tja, als je dat karakter-uitdieping noemt...


Als je dat zegt, heb je de helft van de film niet zitten volgen. Je leert de 2 hoofdpersonages juist heel goed kennen, enkel de minnares blijft vrij oppervlakkig maar dat is enkel een katalysator in de film. gedurende de film

Zal best dat het tachtig jaar geleden inventief en knap was, maar wat heb ik daar aan als het tegenwoordig niet meer om aan te zien is? Ik hecht gewoon niet zoveel waarde aan de filmhistorische waarde van een film.


Ik ook niet, maar ik kan wel baanbrekende dingen van toen accepteren en in de juiste tijdsgeest plaatsen. Maar ik zal een baanbrekend shot uit een film (noem een citizen kane) niet waarderen als het geen visueel mooi shot is. maar dat vind ik in deze film dus wel.

avatar van Wouters
5,0
geen commentaar jordy???

avatar van jordybeukeboom
1,5
Tsja, ik geef niet zo vaak commentaar meer. Maar ik vond het een beetje vervelende, saaie film. En de omslag is ook wel heel rigoreus, zo maar uit het niets is ie weer helemaal verliefd op zijn vrouw. Ik vond de sfeer en de beelden wel mooi

avatar van jordybeukeboom
1,5
Oeps, zit trouwens een spoiler in

Gast
geplaatst: vandaag om 18:53 uur

geplaatst: vandaag om 18:53 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.