menu

Sunrise: A Song of Two Humans (1927)

Alternatieve titel: Sunrise

mijn stem
3,79 (343)
343 stemmen

Verenigde Staten
Romantiek / Drama
94 minuten

geregisseerd door F.W. Murnau
met George O'Brien, Janet Gaynor en Margaret Livingston

Een mooi stadsmeisje gaat even uitblazen op het platteland en maakt een eenvoudige jonge boer het hoofd op hol. Probleempje: hij is al getrouwd. Het meisje uit de stad spoort hem aan, zijn vrouw te verdrinken...

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=jGZF1_pfErs

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Dragon
4,5
Na Faust en Nosferatu (Herr Tartüff was wat minder) is dit wederom een prachtige film van Murnau die ik aan mij lijstje kan toevoegen.

Een flinterdun plot wordt hier vakkundig omgezet in een sfeervolle, mooi in beeld gebrachte film met thriller-, drama-, komedie- en romantische elementen.

De zeer geslaagde ‘beeld-over-beeld’- montages (die Ramon K al aanhaalde) zorgen voor mooie “droomsequenties”: o.a. met zijn minnares aan het water mijmerend over het leven in de grootstad, met zijn vrouw in de stad nadat ze elkaar weer ontdekt hebben en ze teveel wijn gedronken hebben, … Grappig was ook de scene waar ze zoenend op straat wegdroomden van de wereld. Even later worden ze teruggezogen in de realiteit en merken ze dat ze zich in een verkeersopstopping bevinden die ze zelf veroorzaakt hebben.

Enig (klein) minpuntje vond ik het wat te lange komische middenstuk in de stad. Wel prachtig in beeld gebracht, maar de komische delen rond de “naïeve plattelandsbewoners in de grote, onbekende stad” vond ik soms iets minder passend bij de sfeer van de film.

****1/2-*****

avatar van Wouters
5,0
wat een plaatje deze film. De film pakt je en laat je niet meer los. Ondanks het vrij primaire verhaal toch erg boeiend. Alles werkt in deze film. Muziek, acteerwerk, shots. Cinematographisch is deze film voor die tijd een voorbeeld geweest voor vele films daarna.

Enige storende vond ik de scene waarin de man zijn vrouw gaat vermoorden. Ze zitten in die boot en waar je de tweestrijd bij de man al heel vroeg verwacht, zit ie maar een beetje wars voor zich uit te staren. pas als hij de daad bij het woord wil voegen zie je 'opeens' de tweestrijd en de ommekeer. Was effectiever/geloofwaardiger gweest als dat al eerder de kop had opgestoken.

Het verhaal daarna wordt ontzettend goed uitgewerkt. Mooie shots en sfeerbeelden en langzaamaan wordt de liefde teruggevonden/herwonnen. Erg mooi. Storend alleen de scene waarin alle auto's langs ze heen schieten. Cinematographisch gezien erg lelijk. Missertje daar weer.

Dan het einde. Ergens had ik het ook wel een bevredigend einde gevonden als ze wel dood was gegaan. Dat schuldgevoel bij de man en wat hij daarna zou doen was interessant gweest. maar goed, dit einde kon mijn goedkeuring ook wel wegdragen alleen het eerste was wat interessanter gweest. nu kwam het een beetje goedkoop weg.

Ondanks alles toch 4.5* en na het zien van het commentaar kan ik de kleine minpuntjes misschien wel in een ander licht zien. Verhoging is niet uitgesloten. Onmiskenbaar echter dat dit een meesterwerkje op zich is (waar ik helaas nog niet alle puzzelstukjes van kan zetten )

avatar van DieGo
4,5
Tjonge wat een geweldige cinema is dit. Werkelijk schitterende beelden. Heb me tijdens de film een aantal keer afgevraagd hoe ze dat in die tijd toch voor elkaar gekregen hebben, zijn tijd ver vooruit. De soundtrack zorgde ervoor dat het geheel nog sterker overkwam.

Het verhaal is behoorlijk simplistisch maar het heeft me toch de gehele film kunnen boeien. De afwisseling tussen komedie, drama en thriller zorgt ervoor dat het allemaal interessant blijft om naar te kijken. De enige scene die ik jammer vond was de schouderbandjes die steeds afzakken. Iets te veel slapstick wat niet direct bij de film past. Het dronken biggetje vond ik dan wel weer leuk.

En dan die eindscene. Ik vond het schitterend en compleet bij de film (en de titel) passen. Geweldig geacteerd door George O'Brien. Prachtig hoe hij al die verschillende emoties neerzet. Het slot met de zonsopkomst maakt het helemaal af.

4,5*

avatar van Co Jackso
4,5
Een geweldig sterke film die scène voor scène meer indruk bij mij heeft achtergelaten. Het acteerwerk in de film is natuurlijk een pluspunt, maar wat de film voor mij tot een klassieker maakt is het prachtige camerawerk. Hoewel ik moet toegeven dat een aantal scènes in eerste instanties niet goed gelukt of niet geheel op hun plaats leken. Ik bedoel hier het komische gedeelte en de scène waarbij ze net uit de kerk komen. Maar nadat ik de film nog een keer zag voorzien met commentaar begreep ik ook de logica achter die stukken.

Sunrise is op vele vlakken een meesterwerk, en het is terecht dat de film nu de aandacht krijgt wat in de jaren 20 ontbrak.

avatar van Knisper
3,5
Zeer apart om opeens een stuk cinema van 80 jaar oud te bekijken. Wat me als eerste opviel, is dat de film visueel verdomd goed in elkaar zit. Murnau was duidelijk zijn tijd ver vooruit en heeft composities weten te maken en beelden te schieten die zelfs zolang later nog staan als een huis.

Dan het verhaal. Iets te zoet toch naar mijn smaak, maar goed, soms moet je dat soort dingen naast je neerleggen. Het overdreven acteren (dat hoort ook bij films in die tijd) ging er na een tijd ook wel in. Jammer dat de film zo'n enorme ommezwaai maakt. Het begint als thriller, om vervolgens via drama in een romantische komedie te veranderen; dat vond ik toch wel jammer.

Hoe dan ook, het positieve gevoel overheerst. Sunrise is een prachtige film en maakt me ook zeer benieuwd naar de rest van Murnau's werk. 3,5*

avatar van eRCee
4,0
Wat een lief filmpje zeg!

Grappig dat iedereen het hier met name heeft over de technische en cinematografische kracht van Sunrise. Die is er zeker, maar de film straalt voor mij toch allereerst heel veel gevoel uit. Dat is waarschijnlijk vooral de verdienste van een onweerstaanbare Janet Gaynor. Wat een rol! De levenslust, het plezier, liefde, het spat allemaal van het scherm en wordt overgedragen op de kijker. Een vrij simpel verhaaltje wordt zodoende heel ontroerend drama en vertederend feel-good. Het is eenvoudig en misschien zelfs primitief maar daar kan alle geliktheid van veel hedendaagse films echt niet tegenop. Ik heb enorm meegeleefd. De sfeer is heerlijk, met al die aangezette contrasten. Ook ziet de film er nog eens fantastisch uit.

Een klein pareltje dus. 4*

avatar van maxcomthrilla
4,0
Mooie film, die 2 gezichten heeft. Eerst neigt de film wat naar een thriller met de daarbij behorende suspense. Vervolgens zien we een fraai uitgewerkte love story tussen 2 geliefden.

Schitterend moment als beide door de stad lopen en de omgeving waarin zij lopen, ineens veranderd in een bos. Het bos staat zo `n beetje symbool voor de toestand waarin zij zich bevinden. Tussen de krioelende menigte om hen heen, hebben ze lang alleen maar oog voor elkaar. Aardige cinematografie dus die zijn tijd zeker vooruit was.

Prachtige chemie tussen de 2 hoofdrolspelers die een krachtige liefde naar elkaar toe uitstralen, waarbij ik de vrouw ook een onnoemelijk lief schatje vond. Anders dan veel andere liefdesverhaaltjes, doordat de verhoudingen tussen beide geliefden radicaal veranderen. Tijdloze film, omdat het liefdesverhaaltje weliswaar simpel is, maar niet te eendemensionaal en daardoor werkt. Geen geruisloze 4*

avatar van Goodfella_90
5,0
Laat ik het dan oneens zijn. Murnau heeft met Sunrise: A Song of Two Humans een gewéldige film gemaakt waarbij toppers uit zijn Duitse periode als Faust en Nosferatu verbleken. Ik durf deze film zelfs direct te bombarderen tot dé film van de jaren '20.

Het begin is al fantastisch. De sfeer is perfect en wat bovenal opvalt is de wijze waarop Murnau het in beeld brengt; het ziet er namelijk prachtig (expressionistisch) uit. Bepaalde filmtrucjes die Murnau uithaalt werken niet alleen uitstekend, maar zijn hun tijd ook ver vooruit. Emotioneel was ik ook direct betrokken. Zijn vrouw, die net haar best gedaan had op zijn eten zag er zó aandoenlijk lief en verdrietig uit, terwijl ik de vrouw uit de stad bij haar eerste verschijning meteen een irritante del vond. Vertederd als ik was door haar verschijning zag ik al op tegen eventueel kwaad dat haar aangedaan zou worden.

Dan volgt de boottocht, waarbij de man er echt als de hel en verdoemenis uitziet. De wijze waarop de man tot inzinking komt is wellicht inderdaad ietwat rigoreus, maar voor mij geloofwaardig. Om onbekende redenen kan ik mij in films van pakweg 80 jaar oud eigenlijk uberhaupt niet storen aan 'minder logische' plotontwikkelingen. Daar komt bij dat het hier zo perfect uitgebeeld werd dat er sowieso geen aanleiding toe was. Wat volgde werd dusdanig goed geacteerd dat zijn verdriet oprecht leek, met de kerkscéne als mooi hoogtepunt. Hier volgt weer een behoorlijke omschakeling van sfeer; we zijn nu verhuisd van het platteland naar de grote stad en iedereen schijnt plezier te hebben. Alhoewel dit middenstuk minder interessant was dan het gedeelte ervoor en erna, heb ik me kostelijk vermaakt bij deze romantische ontwikkelingen. Overigens (@The One Ring) moest ik hardop lachen toen de man in het publiek uit frustratie ze maar naar beneden hing en een klap in het gezicht kreeg.

Na deze binding tussen beide mensen, die voor mij als kijker voelbaar was, was het laatste half uur ronduit indrukwekkend en ik heb dan ook met grote ogen naar het beeld gestaard. De eindscène kan wellicht als braaf ervaren worden, maar geen enkel ander einde zou het juiste zijn voor deze fantastische filmervaring.

avatar van MXO
2,0
MXO
Jammer, ik had zoveel meer verwacht van Sunrise. Ik had gehoopt dat ik een prachtig meesterwerk in deze film van Murnau zou zien.

Het begint eigelijk al met het knullige verhaal. Ik las aan de eerste reacties al dat ik geen hoogstaand verhaal mocht verwachten. Vanwege de voorspellende plot twists kon het verhaal mij niet bekoren. Daarbij kan ik geen sympathie voor de hoofdpersonen opleggen, vanwege hun naive keuze's. Jammer want visueel heeft de film genoeg te bieden.

Het knullige verhaal wordt afgewisseld met visueel prachtige beelden. De scene's in de boot met op de achtergrond het mooie stadje zijn fantastisch. Daarbij heeft Murnau prachtige vondsten, waarbij bijvoorbeeld het platteland in de stad overgaat en andersom. Het mooiste moment vond ik nog wel het moment dat de femme fatale uit de stad de boerenknul in zijn gedachten in haar greep houdt. Het is een moment van hoogstaande cinema.

Het is jammer dat het verhaal me dusdanig stoorde, dat ik niet genoeg kon genieten van de visuele schoonheid. Noem me een a-romanticus of een misschien een realist, maar Sunrise is niet aan mij besteed.

P.s. Wouters bedankt voor het uitlenen van de prachtige dvd!

avatar van serpico
5,0
Een boer en een boerinnetje in een stomme romantische film uit 1927? Uit mezelf had ik deze film nooit hoeven zien, maar de recensies liegen er niet om. En omdat ik toch wel te porren ben voor een mooi potje romantiek, heb ik me er gisteravond eens aan gewaagd.

En de ervaring van mijn eerste stomme film deed me eerlijk gezegd nog het meeste denken aan mijn kennismaking met de zwart-wit film in de vorm van It's A Wonderful Life met zijn bekende gevolgen. De sfeer spat van de film af, vanaf de eerste seconde werd ik compleet ingepakt door de prachtige en al vaker geprezen cinematografische hoogstandjes die de film zoveel meer inhoud geven dan het redelijk rechtoe-rechtaan verhaaltje zou doen vermoeden. Ieder personage kwam volledig tot zijn recht en ik denk dat het hierdoor komt dat sommige onmogelijk-lijkende plotwendingen prima werkten. Vooral die Janet Gaynor; WOW! Ik kan eerlijk gezegd zo snel geen andere actrice bedenken die me zó snel in kon pakken met haar glimlach en ogen - ze ziet er zo vreselijk lief en goedwillend uit dat je meteen gelooft dat ze het cliché personage dat ze speelt gewoon ís. En op voorhand komt hierdoor al je sympathie al bij haar te liggen, waardoor George O'Brien voor ons de emotionele kant mag verzorgen. En ook hulde daaraan! Tegenwoordig zou het als overacting gezien worden hoe hij in dat bootje stapt, maar het werkt zo vreselijk mooi. Ach en wee.

Wat ik leuk vond was dat de stomme film heel veel mogelijkheden lijkt open te gooien. Door het gebrek aan dialoog ligt alle nadruk op de beelden en is er ook ruimte voor wat eigen invulling. De film maakt er listig gebruik van. Ook de 'droom'-sequenties die door middel van over elkaar heen gemonteerde beelden ontstonden konden mij perfect bekoren. Maar het mooiste is de emotie die de film herbergt. De omslag van de man was, hoe naief en ronduit dom zijn eerste besluit ook leek, zo oprecht en als kijker besef je dit pas samen met de vrouw daar in de kerk. Wat een mooie scène zeg! Hun chemie die daarop volgt, hun gestuntel in de stad en hun gelach wat zo'n mooie boog vormt met de enige flashback in de film vond ik hoogst vermakelijk. De humor al helemaal. Vooral om dat varkentje heb ik flink kunnen lachen

Het hele stad stuk verstevigt hun relatie ook zodanig dat het einde als een mokerslag kwam. En om de één of andere reden was ik ervan overtuigd dat het slecht ging eindigen! Zou dat geen perfect noodlottig schuldgevoel bij de man veroorzaakt hebben? Immers, als hij niet zo dom was geweest waren ze helemaal nooit gaan varen en was het hele ongeluk nooit gebeurd! Plus het feit dat hij dit ongeluk eerst zelf zo had willen plannen! Ik zag al helemaal voor me hoe hij het zou afreageren op de vrouw uit de stad en uiteindelijk triest aan zijn einde zou komen ... toen alles weer goed kwam! Fantastisch! Ik sprong zowat een gat in de lucht toen dat gebeurde! Dit had ik dus echt níet verwacht, en ik kon, ahem, ouderwets genieten van een film die mij compleet op het verkeerde been had gezet door mij compleet mee te slepen in zijn eenvoud en warmte. Wat een prachtig einde! Ik kon wel janken.

Heerlijk dat zo'n eenvoudige film zo'n groot effect kan bereiken. Dat zo'n simpele chemie zoveel indruk kan maken. Dat zo'n oude film zo kan vermaken! De stomme film is fantastisch - de sfeer die dat direct opwekt past feilloos bij een mooi verhaal. De focus komt 100% op de beelden te liggen en daardoor lijken die wel versterkt te worden. Ik zat hoe dan ook ademloos te kijken, wat ik zeker niet had verwacht. De alweer zegevierende kracht van de liefde lijkt zich gewoon voor ieder medium te lenen, voor de stomme film niet anders, en zeker niet als het met zoveel vlijt en liefde wordt gedaan.

Gisteravond in bed toen ik niet kon slapen bedacht ik trouwens dat het een uitzonderlijk geschikt verhaal is om na te vertellen. Probeer maar eens. Er waren eens een boer en een boerinnetje, die heel gelukkig met elkaar waren en altijd lachten vrolijk waren. Ze hadden ook een kindje. Maar toen sloeg het noodlot toe: het ging steeds slechter met de boerderij en de zaken zagen er slecht uit voor de boer en het boerinnetje. Toen kwam er op een dag een vrouw uit de stad naar het platteland ... Etc. Misschien wel doordat het een stomme film is leent het zich er prachtig voor.

Als ik voortaan ooit iemand iets moois en anders wil aanraden zal dat deze film worden, vrees ik. De simpele liefde die alweer zo prachtig in film wordt omgezet - zucht. Wat een kunstenaars zijn er toch. Ook de filmscore begeleidde de emoties zo waarachtig dat hij bijna onhoorbaar werd. Oei, alles lijkt wel te kloppen aan deze film. Ik wil ook even aanhalen wat Ramon K op pagina 1 bij deze film typte: Oercinema. Inderdaad! Film zoals het waarschijnlijk bedoelt is!

4,5* is veel te weinig - 5*!

En Wouters, ook van mij een bedankje voor het uitlenen van deze film die ik anders waarschijnlijk niet snel gezien had! Geweldig van je!

avatar van Spetie
5,0
Wat een film zeg!

Ik had niet verwacht dat er een stomme film zou zijn, die in staat is om mij helemaal in de film te krijgen. Doordat er niet in gepraat wordt, moet een film in mijn ogen qua beelden dan wel erg sterk zijn om dit te bewerkstelligen. Na het zien van deze film, kom ik op mijn eerder oordeel terug, want het kan dus wel! bij een stomme film.

Eigenlijk alles is al over deze film gezegd. Het acteerwerk is meer dan goed, de beelden zijn betoverend mooi. Ik vond vooral de scene waarin O' Brien zit te denken en je dan in zijn gedachten om hem heen de stadsvrouw ziet, een knap stukje filmwerk.

De reden dat ik geen maximale score geef in vanwege de humor, die ruim halverwege op een gegeven moment voorbij komt en mij enigszins uit de film haalde. Vooral die typische herhalingsoefening van de touwtje die afzakten vond ik storend.

Maar verder alle lof voor deze schitterende film!

4,5*

Ook ik wil Wouters graag bedanken voor de uitlening, want ook ik had deze film anders niet snel gezien!

avatar van Vinokourov
4,0
Mooie stomme film met een simpel maar doeltreffend verhaal. Het is puik gefilmd door F.W. Murnau en weet continu te boeien. Soms spannend, soms grappig, soms ontroerend. Voor zijn oude film heeft het echt wel wat, ook al zou je dat niet van tevoren verwachten.

avatar van otherfool
3,0
Mijn 2e Murnau krijgt wederom 3*. De film begint uitstekend; grauw en spannend en na de inkeer bij de man zelfs aandoenlijk. Halverwege de film wordt het minder; de vrouw vergeeft en vergeet erg snel en wat volgt is een vrij nutteloos half uur aan al dan niet romantische en grappige scenes. Het sterke slotkwartier maakt wel iets goed maar Sunrise viel over het algemeen toch een tikkeltje tegen.

Wel een paar mooie scenes; de hond, de droom en de storm.

avatar van Niveath
3,0
Visueel beter dan menig moderne film. Maar ik vond het verhaal in het middenstuk niet leuk genoeg. Het begin en einde zijn uitermate sterk, maar in het midden in de stad raakten de scenes me niet zo.

3.0*, maar zal nog wel ooit een herkansing krijgen.

avatar van dutchtuga
3,0
Fikse teleurstelling. Murnau's Sunrise heeft denk ik flink meegewerkt aan wat de bakermat van Hollywoodesque scenario's zou worden. Een overdaad aan zoetsappigheid is wat mij het meest is bijgebleven van deze film die nog interessant begon. Ik zag visueel leuke vondsten en een duistere toon die de film meeslepend maakte. Vooral de ontmoeting tussen de man en de stadsvrouw in het woud vond ik indrukwekkend gefilmd. Wanneer de plannen gesmeden zijn om van zijn vrouw af te geraken, en de man hiervan afziet verglijdt de film in melancholie van de bovenste plank. De affectie die eerst nog wel voelbaar is tussen de twee begint wel erg sterk af te nemen wanneer het alsmaar doorgaat en de subtiliteit compleet verdwijnt. De storm maakt de film weer enigszins spannend en onvoorspelbaar, maar dan wordt er een einde gebreid aan het geheel die voor velen waarschijnlijk de perfecte afsluiter is, maar die voor mij een bevestiging was van mijn vermoeden doorheen de film: Sunrise is zo Hollywood als maar kan. Dat vind ik nu niks en dat ga ik ook niet vinden voor een film die 80 jaar oud is. Het overaanwezige verhaal verstoort gewoonweg het visuele. Erg jammer, want met het talent van Murnau had dit een hoop meer kunnen zijn. Voor een aantal leuke visuele vondsten en een sterk begin: 2,5*

avatar van Montorsi
2,5
Had ik bij Le Passion de Jeanne d'Arc nog een wow-gevoel, hier is dat toch al een stuk minder. Sunrise begint behoorlijk sterk en zelfs wat duister, maar raakt dat halverwege behoorlijk kwijt door enerzijds een ommekeer die een beetje te zoet wordt met de daarbijbehorende nogal belerende romantisering van 'het huwelijk', en anderzijds de zeer matige slapstick (dat varkentje ). Tegen het einde dan wel een herstel, al was het absolute einde juist vrij flauw natuurlijk.

Blijft natuurlijk wel de sterke visuele kant staan, al vond ik Le Passion ook daarin ietsje beter. Maar alsnog een hoop scenes gezien die later veelvuldig zijn gekopieerd.

2.5*

3,5
Wederom een stomme film. En wederom een stomme film die heel aardig beviel. Vooral de opbouw van de film is ijzersterk en de technisch voor 1927 ronduit verbluffende shots, zijn bovendien een lust voor het oog. Toch duurt het tussenstuk wat mij betreft iets te lang waardoor de klad er in het middenstuk inkomt. Al met al zeker geen vervelende ervaring maar wel een film die van mij best een half uurtje korter had mogen duren.

kleine 3,5 ster

avatar van Onderhond
2,5
Jammer.

Op basis van het eerste deel had hier een dikke voldoende ingezeten.Het ontbreken van dialoog betekent hier vooral het ontbreken van domme dialoog, waardoor de film zich echt toespitst op de relatie tussen beide personages. Meevaller. Ook de soundtrack kon mij absoluut niet irriteren, al vond ik het ook niet echt wat je noemt erg mooi.

Visueel wél de moeite. Mooie zwart/wit contrasten en ik vond de split screens en overlays best wel wat hebben. Zo vormt zich een aardig sfeertje waarbinnen het hele verhaal zich afspeelt in de eerste 45 minuten. Daarna is het verhaal op, maar de film blijkbaar niet.

De scenes bij de kapper, de fotograaf en de kermis zijn eigenlijk om te huilen. Idiote humor komt om de hoek kijken, pre-hippy blijdschap voert de boventoon en het gaat echt helemaal nergens meer over. Het is gewoon een half uur overbruggen tot het onvermijdelijke einde. Onbegrijpelijke keuze van Murnau.

Het einde getuigt ook van weinig durf, hoewel ik moet zeggen dat ik me met beide eindes niet echt kan verzoenen. Het onweer is zo'n plat plotmechanisme dat je het meteen na het bijleggen al kan voorspellen, de redding is zo mogelijk nog platter. Had toch allemaal net iets subtieler gemogen.

Acteerwerk was verder redelijk, al kwamen vooral de angst en paniekemoties nogal strip-achtig over.

Het is jammer van het hele middenstuk. Het breekt de film, verknoeit het einde en is op zichzelf ook kwalitatief stukken minder dan de eerste 45 minuten. Maakt nog steeds wel dat dit de beste film uit de '20 is die ik ondertussen gezien heb.

2.5*

avatar van Goldenskull
3,0
De beste film uit de jaren '20 die ik tot nu toe gezien heb.

Weinig (onnodige) lappen tekst. Iets fijns in een stomme film en één van de belangrijke redenen dat deze film goed te doen is. Ook het acteerwerk was best goed, in ieder geval een stuk minder om gelachen dan in een film als Nosferatu.

Toch jammer van al die happy couple scènes. Eentje had ik nog wel goedgekeurd, maar Murnau rekt zijn film na een tijdje wat te veel. Of hij wilde simpel weg nog 'de lachers' op zijn hand krijgen. Vond met name die oude kerel die tien keer de dame haar bandjes omhoog deed erg vervelend.

Het stadsdeel was dan ook duidelijk het minst interessant, maar verder is het wel leuk gedaan. Het einde had ik graag iets anders gezien, maar dat kun je toch niet verwachten van een film uit die tijd.

3*

avatar van Donkerwoud
4,0
Fascinerend hoe Sunrise zo op de emotie van de kijker weet in te werken met subtiel acteerwerk (voor een stomme film!) en een treffend gebruik van licht en donker. Ook voor mij is het principe van een man die, nadat hij zijn vrouw heeft willen vermoorden en zich op dezelfde dag weer met haar verzoent, een slag te ongeloofwaardig. Daarom kan ik het helaas niet zien als een echt meesterwerk.

avatar van chevy93
2,5
Een film valt of staat met de geloofwaardigheid. Ik heb eigenlijk altijd problemen met de knulligheid van oude films, maar meestal prik ik daar op een gegeven moment doorheen. Iemand die een mooi, realistisch liefdesverhaal, of beter gezegd levensverhaal, tracht in beeld te brengen, moet een film afleveren die geloofwaardig is.

De plot is knullig, het overacteren (hoewel simpelweg van die tijd) is funest voor de geloofwaardigheid en wat rest is een aardig verhaal. Bij vlagen acteren de acteurs overigens nog best aardig, maar met name wanneer een oprechte emotie vereist is (denk huilen, geschokt etc.), schieten ze te kort.

Het eerste deel belooft nog een aardige suspense film (wellicht een beetje zoals Hitchcock), maar uiteindelijk verzandt het in een ongeloofwaardige, derderangs speelfilm die wat mij betreft al jaren geleden in de vergetelheid geraakt zou zijn.

Ik had hier echt veel van verwacht, helaas.

avatar van mjk87
4,0
Leuk. Een film in drie aktes die allen heel anders van toon zijn. Zo krijgen we een klassiek doch eenvoudig liefdesdrama dat, gezien de plotontwikkeling, soms net anders loopt dan gedacht. Zo zit er tempo in, is de afwisseling groot zat en verveelt het nooit en is de romance prima in beeld gebracht. Zelf soms in kleine gebaren, maar deze voelt in ieder geval oprecht aan.

Technisch prima, al zagen enkele scènes (de straat oversteken) er zeer knullig uit. Als je dan echt iets niet kan tonen, doe dat niet. Daartegenover staan weer enkele mooie scènes (de boerendans), mooie beelden en leuke overlay-plaatjes. Ook het gebruik van muziek, dat soms echt zich lijkt af te spelen vanuit de film zelf, is prima en een verrijking in een stomme film. Daarnaast blijft het verrassend hoe snel je went aan het overacteren en gebruik van grote gebaren. Je hoort niet, dus is het haast nodig. O'Brien is prima maar het is Gaynor op wie je verliefd wordt en zij maakt de film 4,0*.

avatar van BBarbie
4,5
Romantisch drama, dat de tand des tijds niet helemaal heeft kunnen doorstaan. De plotwendingen in het middengedeelte zijn weliswaar nodig voor het verhaal, maar ze zijn te abrupt. Ondanks de tekortkomingen eigenlijk verplichte kost voor iedere filmliefhebber, die van drama houdt.

avatar van Film Pegasus
2,5
Film Pegasus (moderator)
Ik had wel wat hoop in deze film. Uit de jaren '20 komen wel enkele pareltjes als The Iron Horse, The Gold Rush, The General, Metropolis en Wings. Films die vooruit dachten en ook visueel zeer aangenaam waren. Deze Sunrise lijkt een romantisch drama te zijn, maar het eerste deel van de film is een vrij donkere thriller. En dat is toch wel wat zoeken om mij van de sfeer te overtuigen. Technisch gezien kan het wel zijn tijd vooruit zijn, maar daar ben ik als kijker meer dan '80 jaar later vet mee bij wijze van spreken. Slecht is het ook niet, de acteurs maken er - al dan niet wat knullig soms - een interessante film van. Gaandeweg is het weer zoeken om er in te geraken als de film een hele andere koers zet. Dat doet het geheel niet echt goed. De hoge score hier, zal vooral voor het historische zijn, want persoonlijk zie ik hier niet echt een topper in.

avatar van Roger Thornhill
4,5
Zoals wel vaker heeft The One Ring in een eerder (en uitstekend) bericht (18-2-2008) zóveel gras voor mijn voeten weggemaaid dat ik het hier kort kan houden. Een film van vele stemmingen : melodrama, romantiek, drama, humor en tragedie, alles bijeengehouden door Murnau's elegante camerawerk en de atmosferische onderstroom. De plotlijn past op de achterkant van een postzegel en de belangrijkste personages zijn bijna geen karakters maar types (The Man, The Wife en The Woman From The City), maar door de droomachtige sfeer krijgt alles een lading waardoor de simplificates opgaan in de emotionele impact van de film. Met de humor had ik absoluut geen probleem, ik vond die scènes juist goed passen bij het vrolijke en optimistische verblijf van het echtpaar in de stad, en om de gelaatsuitdrukkingen van de man die de steeds afzakkende jurkbandjes probeert te corrigeren kon ik zelfs gewoon lachen. Prachtige transfer met een zeer goed passende soundtrack op mijn Lumière-DVD, maar spijtig dat daarop geen commentaartrack staat. Leuk dat deze film (als enige zwijgende) in de MovieMeter-top-250 staat.

avatar van HarmJanStegenga
3,0
Regisseur Murnau was weer aan de beurt. Dit keer met deze 'Sunrise'. Romantiek, spanning, avontuur, drama, humor, etc. - Murnau stopt erg veel in deze film. Dat werkt niet altijd even goed, maar vermakelijk blijft deze 'Sunrise' tot het einde. Dat komt vooral door de prachtige shots en de sfeer. Mooi gemaakt.

Misschien komt het omdat bepaalde wendingen te snel gaan, of omdat de mix tussen bepaalde genres niet echt werkt, maar de film kon me niet echt raken en deed me niet veel, op een paar aandoenlijke scenes na. Zo'n komisch tussenstuk in de stad ziet er bijv. mooi uit, maar doet me qua romantiek niks, omdat het te snel gaat en de slapstick niet past in de tragische vertelling waar de dag voor de boer mee begon.

Naar het einde toe herpakt de film zich met een prachtige scene in de storm, waar je als kijker in spanning zit te kijken of de ironie gaat toeslaan. Dat doet het niet, al had ik het niet erg gevonden. Vond dit einde wel erg braaf. De film is een genietbaar geheel, vooral qua filmwerk en de mooie acteerprestaties.

avatar van arno74
4,0
Toch wel een klein juweeltje dit. De film haalde 3 oscars binnen tijdens de allereerste uitreiking, in de categorieën "Best Unique and Artistic Picture", beste cinematografie en beste actrice (Janet Gaynor, die de oscar ook kreeg voor haar rollen in Seventh Heaven (1927) en Street Angel (1928). Ik kan me in die gewonnen prijzen wel vinden.

De film vertelt in amper 90 minuten een rijk verhaal vol met romantiek, spanning, fraaie beelden en af en toe een tikkeltje humor. Het verhaal weet je snel mee te slepen en houdt je de hele tijd geboeid. De knappe Janet Gaynor spat van het scherm. De manier waarop de film wordt gebracht verschilt niet veel van wat tegenwoordig gebruikelijk is, in tegenstelling tot veel andere films uit die tijd die het vooral van de decors of humor moesten hebben. Ongetwijfeld een van de beste films die de jaren '20 hebben opgeleverd. Ruim 4*

avatar van John Barry
3,5
Sunrise: A Song of Two Humans vindt ik een redelijk goede film.

Wat ik vooral erg goed vindt in deze film is het camera werk. Dit was schitterend. Ook vindt ik de soundtrack erg sterk.

De film begint erg sterk. Een man van het platteland wordt verliefd op een stadsmeisje. Dit stadsmeisje probeert de man over te halen om zijn vrouw te verdrinken. Bij de scene op het water als de man bijna zijn vrouw dreigt te vermoorden vindt ik de spanning om te snijden.

De man vermoord zijn vrouw echter niet en de film verplaatst naar de grote stad. Daar bloeit de romantiek tussen het stel weer op. Als ik eerlijk ben vond ik het deel in de stad een beetje langdradig. De vele romantische scenes vond ik niet echt interessant. Wel is de humor in dit stuk redelijk geslaagd. Vooral de scenes met dat varkentje vond ik wel leuk.

Aan het eind wordt de film nog een beetje spannend met de strom. Maar het loopt allemaal goed af. Persoonlijk had ik het een sterker einde gevonden als die vrouw verdronken was. Dit had een aangrijpend en tragisch einde opgeleverd. Nu vindt ik het einde een beetje te zoethappig.


Het acteerwerk in deze film vindt ik erg sterk. Vooral George O'Brien wist mij heel erg te overtuigen. Het vertolkte de emoties van zijn personage erg goed.

Al met al vindt ik dit toch wel een behoorlijke sterke film. Deze film vindt ik niet perfect, maar is wat mij betreft toch wel een aanrader om eens te zien.

3,5 ster voor deze film.

avatar van DVD-T
4,5
Erg mooi.

Laat ik maar beginnen met dat ik weinig kaas heb gegeten van de "silent cinema". Op de een of andere manier trekt het me minder om veel van die periode te gaan zien en neig ik toch meer naar vooral de moderne cinema. Neemt niet weg dat ik ze helemaal geen kans wil geven, daar er heel wat pareltjes te vinden zijn. Zo ook Sunrise.

De beelden zeggen natuurlijk alles. En wat krijgen we een aantal prachtige beelden en shots voor onze kiezen. Maar het is de basis wat Sunrise ontzettend sterk maakt. En die basis wordt door Murnau fantastisch overgebracht. Knap om in 90 minuten zoveel over te brengen zonder woorden. Veel title cards zijn er ook niet te vinden. Enkel waar het echt nodig is. Zoals gezegd is de basis fantastisch. Het verschil met het simpele, rustige boerenleven wordt in prachtig contrast laten zien met het ontzettend drukke stadsleven. Mensen die in de stad leven willen rust en trekken er op uit naar het platteland en mensen van het platteland zoeken dan weet het liefst de drukte en het avontuur op. Wat daarbij opvalt is dat beide een beetje out of place zijn. Dit is perfect overgebracht.

De kern van het verhaal is het wonderschone liefdesrelaas. Waar er eerst problemen zijn maakt dit al heel snel ruimte voor affectie. Zeker na de ontzettend sterke "Forgiveness" scene wat ondersteund wordt door prachtige muziek trouwens. Toch wel mijn favoriete scene uit de film. Wat daarna volgt is een avontuur door de stad. Dit gedeelte duurde me toch net even wat te lang en haalt het toch al best hoge tempo uit de film. Eenmaal de terugtocht van de "vakantie" begint slaat Murnau ontzettend hard toe en werkt het laatste half uur aan een ontzettend sterk slotakkoord. En dat laatste shot schitterend met als echte einde "Sunrise" is erg mooi.

Sunrise heeft me compleet overdonderd met haar schoonheid wat alleen maar versterkt wordt door het fantastisch acteerwerk.

4,0
Melodramatiek uit de stille jaren. Het familiaal huwelijksleven tegenover de verlokking van een mondaine dame. Het moet destijds een kassukses geweest zijn.
Toegegeven dat het zo veel jaren na het verschijnen nog altijd zijn uitwerking niet mist want regisseur Murnau zet hier toch een heel bijzondere ,emotioneel geladen, film neer, met heel goed camerawerk (misschien toch te veel duistere beelden in het begin) en ook veel afwisseling in het verhaal, zo zelfs dat het dramatische plots gaat omslaan naar optimisme met enkele grappige scènes tot gevolg.
Janet Gaynor, die al heel jong in de filmwereld zat, en 10 jaar na deze "Sunrise..." de hoofdrol kreeg in "A Star is born", speelt uitstekend als de liefdevolle echtgenote. Knap wanneer ze vermoeden krijgt wat er te gebeuren staat en even knap wanneer ze weer geloof krijgt in haar man.
George O'Brien loopt er in de beginne somber gebogen bij, bijna als een Quasimodo, maar dat hoort wellicht, samen met zijn expressieve mimiek, bij het onvermijdelijk overacting, een zowat noodzakelijk kwaad uit die tijd.

2,5
TMP
De film begint en eindigt zeer aardig, maar het middendeel kan helaas niet echt boeien. Dit komt mede omdat de liefdesrelatie tussen de twee hoofdpersonen mij nooit echt overtuigt. Gelet op de leeftijd van de film ziet een en ander er wel zeer behoorlijk uit, maar door het matige verhaal kan het als geheel niet echt overtuigen.

avatar van IH88
4,0
This song of the Man and his Wife is of no place and every place; you might hear it anywhere, at any time.

Eén van de beste stomme films die ooit gemaakt is. Sunrise: A Song of Two Humans is een terechte klassieker, en het valt vooral op hoe sterk de film in elkaar steekt. Sunrise heeft eigenlijk drie aktes, maar na de kerkscene lijkt alles al opgelost en klaar. Maar daarna komen de fenomenale scènes rond een carnaval/entertainment district, en de spannende derde akte. O’Brien en Livingston zijn sterk op dreef, maar het is vooral Gaynor die toch wel de meeste indruk maakt en de kijker snel voor zich wint. En de liefde overwint, wat altijd wel een mooie boodschap is. Ik had ook niet anders verwacht van een film met zo’n titel.

Gast
geplaatst: vandaag om 17:26 uur

geplaatst: vandaag om 17:26 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.