Inland Empire (2006)

Ik moet de film nog steeds herzien. Heb er zin in, maar wacht nog even op de perfecte omstandigheden. Hopelijk bevalt de herziening me, iets wat tot nu toe altijd het geval is geweest bij Lynch' films.

Heeft deze film echt zoveel toegevoegde waarde op Blu-Ray, denk je? De beeldkwaliteit is toch betrekkelijk laag, gezien de gebruikte camera's, ik weet niet hoeveel verschil Blu-Ray zou maken wat dat betreft. Of spat de korreligheid er dan nóg beter vanaf?

Juist Plus het geluid is een stuk beter. Ook niet onbelangrijk bij een Lynch.

HarmJanStegenga schreef:

(quote)

Dat lijkt mij inderdaad ook geen slechte combinatie.

Ik moet de film nog steeds herzien. Heb er zin in, maar wacht nog even op de perfecte omstandigheden. Hopelijk bevalt de herziening me, iets wat tot nu toe altijd het geval is geweest bij Lynch' films.

Ja het zijn eigenlijk films bij uitstek waarvoor je in de stemming moet zijn, je helemaal op willen laten slurpen in de droomwereld. En IE is dan ook nog eens extreem 'levendig' met die camera zo vlak onder de neus.

De kleuren RGB (niet toevallig de primaire kleuren in digitale beeldopnamen) lopen als een 'rode draad' door dit doolhof. Volgens mij heb je de namen van de verschillende karakters nog niet helemaal juist op je netvlies.

In mijn interpretatie speelt niet 'Lost Girl' (gespeeld door de Poolse actrice Karolina Gruszka) de hoofdrol maar haar 'tegenpool' gespeeld door Laura Dern. En om het nog ingewikkelder te maken is zij niet Nikki Grace en ook niet Susan Blue; beiden zijn verzinsels van 'the Woman in Trouble', die Lynch vanwege het mysterie geen naam heeft gegeven. Maar ja, voorlopig schijn ik zo'n beetje de enige op deze planeet te zijn, die het zo ziet ....

Het kan verkeren.

Geloof niet dat ik spoiler tags hoef te gebruiken of wel? Hoeveel kan je 'weggeven' uit een film, die iedereen anders ziet?

Excuses.. Maar een voordeel van David Lynch films, zelfs een topic vol spoilers schept nog geen duidelijkheid

Inland Empire bevat enkele bravura stukjes zoals je van Lynch mag verwachten, verrassend, shockerend, humoristisch, sfeervol, soms alles tegelijkertijd... niet van deze wereld - maar het geheel is te lang en te onbestemd om de kijker met een bevredigend gevoel achter te laten, zoals dat bij Eraserhead, The Elephant man of Mulhollad Dr. wel zo briljant gelukt was.

ik heb deze na 5min toch maar afgezet.. het zag er allemaal veel te saai en langdradig uit... ik zal het mss nog eens proberen als ik in een andere mood ben.

Tsss, je had nog maar 167 minuten te gaan.

Als je 'm na vijf minuten afzet heb je volgens mij sowieso niet genoeg concentratievermogen om deze af te kijken

Je kan 'm beter na 5 minuten uitzetten dan na anderhalf uur. Blijft een film waarvoor je in de juiste 'mood' moet zijn.

Het bizarre en knappe van deze film is dat je schijnbaar begint in de realiteit en dan waarschijnlijk in een droom in een droom in een droom in een droom of zoiets komt. Maar het lastige is dat je het hoofdpersonage niet kan knijpen om te weten of ze wel echt droomt. Het is hoedanook een nachtmerrie.

Vergeet al het slechte wat ik ooit over deze Inland Empire gezegd heb. Dat Lynch vaak een herziening nodig heeft om te stijgen in waardering wist ik, maar dit!

De 1e keer dat ik deze film zag vond ik er geen zak aan, toch bleef de film altijd wel wat door m'n hoofd spoken en had ik de laatste tijd ook zin om de film te herzien - dat heb ik dus ook gedaan. Al het slechte wat ik over de film heb gezegd, neem ik bij deze terug.

Want ik heb genoten van deze droom, in een droom, in verschillende werelden (?), één grote bijzondere, meeslepende, bizarre nachtmerrie. Ik ben nog steeds van mening dat Lynch met deze film verder gaat dan ooit, maar ik heb me helemaal mee laten voeren in deze audiovisuele trip. Zelfs de cameravoering (waar ik de 1e keer niks meer kon) was meer dan een positieve bijdrage aan dit geheel. Lynch creëert z'n eigen wereld...

... op DV en wat voor één. Fantastische rol van Laura Dern, geweldig gespeeld, bizar, eng en bij vlagen érg vaag/vreemd. Damn, wat moet zij wel niet uit de kast gehaald hebben. Justin Theroux is sowieso een geweldig acteur, ook hier een sterke bijrol. Bij hem weet je dat het ''goed'' zit en je in de juiste wereld zit (?). Bij Dern weet je nooit echt waar je aantoe bent, totdat je verschillende touwtjes aan elkaar begint te knopen. Maar dan wordt je nog niet helemaal over de streep getrokken. De basis ligt volgens mij bij dat Poolse hoertje die voor de tv zit en daar de wereld van de rijke, gelukkige actrice Laura Dern ziet. Beide levens en werelden worden op bizarre en regelmatig doodenge manier in elkaar verworven. Maar er zit zoveel omheen. Lynch creëert weer een wereld vol mogelijkheden.

Of valt dat best mee? Ik denk ook dat Lynch regelmatig het publiek even helemaal weg wil trekken van een bepaalde gedachte, zonder dat daar een echte aanleiding voor is. Hij begon immers zonder script en schreef de scénes pas nét voor aanvang van elke verschillende opname. In ieder geval; het gaat mij hier bij deze 'Inland Empire' ook vooral om de meeslepende reis die je als kijker voert. Alle beelden ondersteund door een ijzersterke, krachtige en imponerende score + soundtrack. Die 'Locomotion'-scéne tussendoor ook, geniaal. Alles leek op de goede plek te vallen dit keer.

En daarnaast vind ik deze film gewoon echt enger en spannender dan de gemiddelde horror of thriller. Ik ben me echt een paar keer doodgeschrokken. Zo'n scéne dat Laura Dern over dat paadje op de camera af komt rennen en de laatste stappen in FF worden doorgedraaid, geweldig, eng, schrikken geblazen! De hele sfeer in sowieso constant beangstigend. Zo'n scéne in de gang ook, wanneer Dern met dat pistool losgaat op die man; die gezichten, weird, maar wat een nare, beklemmende scéne weer zeg. Klasse!

David Lynch, zonder twijfel één van mijn favoriete regisseurs - na deze herziening al helemaal. Wederom een intrigerende ervaring. De oude stem van ( ..* ) verwijderd, nieuwe geplaatst. Rare bedoening dit, nu moet ik 'Eraserhead' zeker ook nog herzien.

Dit is wat je noemt een spectaculaire herziening. Daar heb je grensverleggende films voor.

Ik krijg ook wel zin in herziening, maar ja, te weinig te tijd en vrijwel nooit echt in the mood...

Geniale film, met een creepie sfeer, vaag camerawerk, chicks, tieten en konijnen. Soort Alice in Wonderland ideetje wat je zelf kan interpreteren, vond het fijn dat het grootste schrikelement in plaats van op het begin (mulholland) op het einde komt.
dikke 4,5*

Aanrader als je van maffe konijntjes houd (zelf vond ik de aanrader niks)

Pff, dit viel niet mee. Naar aanleiding van het schitterende Twin Peaks besloten om weer eens een film van Lynch te bekijken. Maar goed, dit viel tegen dus. Bij Mulholland Drive en Blue Velvet vond het mystery-sfeertje toch een stuk sterker dan hier. Dit was ook wel een stukje vager. Laura Dern dan nog ... verre van mijn favoriete actrice. Nee, dit deed me weinig, kon de aandacht er maar moeilijk bijhouden. Misschien in de herziening wel beter, maar vooralsnog erg matig.

1.5*

Na 3e viewing zie ik eindelijk een beetje het "hele" plaatje en ook heb ik nog nooit zo genoten als nu. Met hele plaatje bedoel ik niet dat ik de hele film snap of uitgewerkt heb, maar meer dat ik nu van elke scène weet of dingen die er in een scène gebeuren dat ze ergens naar verwijzen. Echt, meer staat in verband met elkaar dan je denkt (of in ieder geval op het eerste moment opmerkt). Daarnaast speelt Lynch natuurlijk geniaal met allemaal verschillende dimensies, wat tot nu toe nog ongehoord is denk ik. Ja alles klopt en dat is fijn!

k-punk: A proliferation of virtual catatonic bodies, or why <i>Inception</i> is not Escheresque - k-punk.abstractdynamics.org Waarom Inland Empire "beter" is dan Inception (bij de cronenberg films genoemd in laatste alinea is natuurlijk Inland Empire toe te voegen).

Lynch truckendoos,

Het is nooit makkelijk om een film van David Lynch te beschrijven, en zeker eentje die lijkt te bloeien in het verwarrende spervuur van verassingen. Met een indrukwekkende speelduur van 172 minuten, worden in Inland Empire continu mysterieuze beelden en geluiden op je afgevuurd, die overduidelijk, en zonder twijfel typisch Lynch-achtig zijn. Lynch heeft duidelijk zweet en tranen in deze film gestopt. van idee, tot creatie, tot distributie, Inland Empire in Lynch zijn nieuwe hompel.

Degene die nog nooit een Lynch film hebben gezien zou ik adviseren deze nog even links te laten liggen, tenminste, totdat je wat bekender bent met zijn werk, probeer titels als Mulholland Dr of The Straight Story. Inland Empire gooit je in het diepe bad, terwijl je nog niet eens geleerd hebt om te zwemmen, er worden letters op je afgegooit, terwijl je niet eens kan lezen, de WC staat daar, maar je kijkt niet op of om, want je bent immers nog niet zindelijk. Inland Empire is een stap in het onbekende, een afslag zonder nummer. Ik moest direct aan mijn jeugd denken, hoe ik altijd weer omviel als het mij eindelijk gelukt was om te staan, hoe mijn mond altijd onder de bagger zat als ik klaar was met eten. Een lange, spannende, maar fantastische weg, die het meer dan waard is om te nemen. Als een duveltje in een doosje, opent Lynch zijn trukendoos en strooit deze geheel over de set.

Het plot van deze film proberen te ontrafelen zal alleen maar frustratie en boosheid opwekken. Maar toch even kort: Simpel gezecht is dit een film in een film: Een bekende actrice, Nikki Grace, speelt een rol in een remake van de Duitse film, On High in Blue Tommorrows, Gebaseerd op een vervloekt Pools volksverhaal. het orgineel hebben ze nooit kunnen afmaken, omdat de twee hoofdrol spelers het slachtoffer waren van een brute moord. Tijdens het maken van de film raakt Nikki in de war, aangezien haar 'echte' leven angstaanjagend veel begint te lijken op die van het door haar gespelde karaker, "Damn! Dit lijkt wel een dialoog uit het script!"

Na deze uitspraak verdwaalde ik, de grond slipte langzaam onder mijn voeten weg, de dubbelgangers werden geïntroduceerd, alternatieve werelden en krankzinnige dromen van gespleten persoonlijkheden lijden mij de weg.

Noami Watts in Mulholland Drive sppelt een jonge actrice aan het begin van haar carrière, in Inland Empire, Speelt Laura Dern een succesvolle actrice die probeerd haar voorgaande successen te evenaren, bijde films verdiepen zich in het verliezen van identiteit en geest, meerdere persoonlijkheden en het vervagen van de realiteit. De film is zoals jij dat wilt, jouw manier, conclusie of theorie klopt, of het nu bedoeld is of niet. Ik denk bijvoorbeeld dat het Poolse hoertje een perfecte werkelijkheid krijgt opgediend, de serie. Zij gaat hier helemaal in op omdat haar eigen werkelijkheid in de prostitutie ondragelijk is geworden.

Inland Empire bevat ook weer een groot deel van Lynch veel gebruikte motieven: Lege kamers, rode gordijnen, schaduwen, dramatische pauzes en muziek, die, toen ik in bed lag, nog steeds in mijn hoofd rondspookte. Grace Zabriskie, Justin Theroux, Harry Dean Santon, Noami Watts en Laura Harring zijn ook weer van de partij, die laatste twee nu als de stemmen van de vrouwlijke konijnen in de sitcom. Maar eigenlijk gaan alle credits maar naar één persoon. Laura Dern. Het maakt niet uit welke rol ze speelt (in deze film), of het nu een prostitue is die de straten in Polen onveilig maakt, een enthousiaste gossip girl is in een LA chat-show, of een brutale bitch, Dern haar prestatie is betoverend.

De film is visueel ongekend, magnefiek. De scène die er uit springt, voor mij, is de scène met de gecarameliseerde prostituees die een gechoreografeerd dansje doen, een scène die alleen Lynch zo bijzonder en memorabel kan maken. Inland Empire is een boek vol emoties, gevarieerd, het ene moment lach je van plezier, het andere bijt je uit angst je pasgeknipte nagels eraf.

Als Mulholland drive een mysterie was dat opgelost moest worden, is Inland Empire een onoplosbaar wiskundig probleem, het is eerder een enkele reis door het zelfbewustzijn en alles wat daar aan vast zit, Inland Empire is een emotie.

Probeer het niet op te lossen, maar laat het je raken

David Lynch - Inland Empire

Wow, wat een film, wat een ervaring.

Misschien wel een van de beste film die ik heb gezien waar je, je gewoon in moet laten verliezen. Na een uur had was ik totaal niet meer met het verhaal bezig maar liet ik me gewoon verdrinken in deze surrealistische nachtmerrie die Lynch op het scherm tovert.

Zo moet je de film bekijken, verwacht gewoon een ritje in een spookhuis voor volwassenen en geniet ervan. Na de film probeerde ik iets van het verhaal te maken maar daar kwam niks zinnigs uit. Ik kwam alleen maar bepaalde dingen tegen die ik weer van het begin herken en probeerde verbanden te leggen om alleen maar erachter te komen dat die nergens naartoe leiden. Zitten ook een aantal ontzettend angstaanjagende scenes in, die zeker enger zijn dan een (gemiddelde) horror film. De soundtrack vind ik ook genieten en geweldig camera werk. De locaties zijn ook goed gekozen van een schitterend landhuis naar de boulevard van Hollywood tot donkere gangetjes en kamertjes. Alles is nagenoeg perfect voor deze adembenemende trip.

Laura Dern speelt fantastisch, echt fenomenaal, had ik nooit achter haar gezocht dat ze zo goed is. Justin Theroux speelt ook heel goed al was hij veel minder te zien.

Een ontzettend intens filmpje.

Ik geef ook de volle 5 punten.

Wat een ontgoocheling, het lijkt wel of een David Lynch fan met een camcorder deze film in wat loze uurtjes in elkaar gedraaid heeft

Ik beschouw mezelf als een David Lynch fan en had dan ook torenhoge verwachtingen. Maar waar ik bij Lost Highway / Mulholland Drive al vanaf minuut 1 het mysterie ingesleept werd betrapte ik me er bij deze film op dat ik na anderhalf uur nog steeds niets van de sfeer voelde en me gewoonweg zat te vervelen. De draad was ik al eerder kwijt geraakt maar mijn interesse was ondertussen al dermate verzwakt dat het me allemaal gestolen kon worden. Die eeuwige close ups, ellenlange stiltes en onsamenhangende conversaties,allemaal ronduit slaapverwekkende herhalingen. De thematiek behandeld in Inland Empire was niet nieuw en de anti Hollywood boodschap heb ik ondertussen ook wel begrepen, voor mijn gevoel is David Lynch zijn inspiratie totaal kwijt geraakt..

Visueel is deze film -en waarschijnlijk bedoeld- oerlelijk. Ik vraag me af of het een bewuste keuze was of meer noodgedwongen maatregel aangaande het budget. De digitale camerabeelden in combinatie met de amateuristische belichting en smaakloze interieurs deden me nog het meest denken aan goedkope pornofilms. De naargeestigheid was hierdoor wel aanwezig maar niet zo overtuigend zoals ik het van Lynch gewend ben.

Met heel veel moeite uitgekeken. Toch nog een ster voor het acteerwerk van Laura Dern en de redelijke soundtrack. Wellicht geef ik deze film ooit nog een kans op herziening maar ik ben bang dat die behoefte nooit zal komen..

Jan Meulendijks heeft nu echt het verkeerde antwoordenboekje bij de vragen gehad. Ik heb het een half uur geprobeerd. Met MHD en LH in het achterhoofd zat ik elk vlekje op het doek te analyseren. Ik werd er gek van. Die groothoek had ik na een 20 minuten ook wel gehad.

Nee... je moet een kronkel hebben voor Lynch, net als bij cryptogrammen. Leuk als het je ding is, maar ik vrees dat ik na 5 pogingen hem een keer helemaal uitzit en dan wellicht terugkom om te stemmen.

@boogeyman: Mooi verhaal.

Ook leuk de twee reviews van HJS onder elkaar te zien staan, vond m zelf de eerste keer ook niet top.

Heb mijn hersens er ongeveer een uur op los laten kraken, dus na vier uur Lynch had ik het best even zwaar.

Fijn om te horen dat het nog wat geworden is, want zag eigenlijk door de bomen het bos niet meer

@Dwarrel: Amazing. Ik had precies dezelfde ervaring. Inland Empire is voor mij niet het werk van een meester maar een krampachtige poging van één van z'n minder getalenteerde leerlingen. In tegenstelling tot jou heb ik hem niet helemaal kunnen uitzien. Ik had heel de tijd het gevoel alsof ik te maken had met een 'fake' i.p.v. 'the real thing'. Volgens Angelo Badalamenti is Lynch tegenwoordig ook niet erg meer geïnteresseerd in film. Zou deze film een product zijn van Lynch z'n nieuwe 'state of mind'?

@AC1, probeer de film gewoon nog eens als je in de sremming bent. Je zal verre van de enige zijn die er de eerste kijkbeurt niets mee kon en bij herziening laaiend enthousiast werd. Deze film is net als 2001 een kunstwerk dat op een andere en nieuwe wijze communiceerd, dat verreist gewoon enige afstemming.

Welke wijze is dat?