The Road to Guantanamo (2006)

Behoorlijk overgewaardeerd wat mij betreft:

voegt niets toe aan wat ik al wist, de helft van de film was het vechten om niet is slaap te dommelen.

1.0*

Ik denk dat jij de hele film niet begrepen hebt door zo'n naïeve reaktie.

Sommige mensen weten nu eenmaal wél al iets over Guantanamo voor ze deze film bekijken...

Ik heb op canvas -eerlijk waar- al betere ter zake reportages over deze gevangenissen gezien. Dit was echt prut.

Zowaar, mijn beste, in mijn eerdere quote nam ik het voor u op! De gemakzucht van 'jervel' om u als een naïeveling te bestempelen omdat hij de film toevallig wel goed vond, leek mij onrechtvaardig - vandaar mijn reactie op hèm... No offense van mijnentwege dus.

Mijn quote sloeg dan ook niet op jouw interventie, maar wel op de de commentaar van jervel. Toch bedankt.

Misverstanden alom, blijkbaar...

Geen slechte documentaire film.

Het is erg hetgeen die Britten in Guantanamo hebben moeten ondergaan maar als we eerlijk moeten zijn hebben ze het zichzelf deels aangedaan door in een oorlogsituatie van Pakistan naar Afghanistan te reizen en zich daar te begeven temidden van met kalashnikovs gewapende taliban strijders.

Dan is het te begrijpen dat de Amerikanen met zo'n mensen geen enkel risico durven nemen.

Ze waren gewoon op de verkeerde plaats en vooral op het verkeerde tijdstip.

3 sterren.

Deze docufilm stond gisteren als opening op het festivalperspectief te Antwerpen. Omdat ik deze al lange tijd eens wilde zien ben ik dan maar naar campus drie eiken vertrokken voor een gratis vertoning!

Wat een schokkende ervaring was me dat zeg! Ook al had ik her en der verscheidene reportages/artikels omtrent deze gevangenis en bijhorende folterpraktijken gezien/gelezen, toch werd ik van mijn stoel geblazen.

Het eerste half uur ofzo is heel druk, waardoor de onwetendheid van de 4 vrienden mooi geïllustreerd wordt. Vanaf hun verblijf in Guantanamo bay vertraagt het tempo aanzienlijk en wordt hun lijden en onmacht op een uiterst kille wijze in beeld gebracht.

Toch vind ik het te makkelijk om enkel de Amerikanen de schuld te geven!! Ok, het is waar dat de wijze waarop ze met hun gevangenen omgingen/gaan in Guantanamo bay gruwelijk is. En bovendien, grotendeels, niet onder de normen van de mensenrechten, opgesteld te Génève, valt. Maar wat met de leugens van de Afghaanse hulpverleners, verzetstrijders, vrienden... ?Onze drie helden werden ook door hun belogen en bedrogen. Dit wordt ook getoond, maar niet zo direct en duidelijk. Hierdoor wordt deze prent, naar mijn inziens, te gekleurd/subjectief. Want ze geeft niet enkel een kritiek tegen Amerika, onrechtstreeks oordeelt ze ook!!

4* een docufilm die ik enkel maar kan aanraden...

De realiteit van zijn vlees ontdaan

Honor bound to defend freedom, dat is de valse 'leuze' waarachter de hypocriete Amerikaan zich moedwillig tracht verbergen. Het voelt dan ook aan dat dergelijke praktijken, zoals die zich voordoen in Guantanamo Bay, slechts een bezigheidstherapie en dekmantel vormen voor vele andere praktijken waar we liever geen weet van hebben. Per slot van rekening denkt de Amerikaanse regering dat ze correct én menselijk te werk gaat.

Echter geen eenzijdige portrettering in 'The Road to Guantanamo', want ook het andere 'kamp' komt er niet geheel positief van af. Toch blijft het, zoals s0062423 ook zegt, voornamelijk bij vage insinuaties en verdachtmakingen. Al zet dit aan de andere kant dan weer de hulpeloze situatie extra in de verf en lijkt onrecht nog meer geschied.

Dat terzijde moet het gezegd dat 'The Road to Guantanamo' het docu genre overstijgt met een bijzondere aandacht voor de psyche van de drie protagonisten en een soundtrack die het psychologische aspect perfect aanvult.

Winterbottom haalt bovendien veel voordeel uit de integratie van een grauwe en hyperrealistische digitale cameravoering: grenzen lijken te vervagen, waardoor het geheel nog meer beangstigend wordt.

Zonder een fervent doculiefhebber te zijn, heeft 'The Road to Guantanamo' verrassend veel indruk op me gemaakt. En net zoals in 'Darwin's Nightmare' wordt de realiteit dermate voelbaar gemaakt, dat het zijn genre ontstijgt.

4*

3.5 *

het was een aangename film om te volgen. en beter dan de docufilms van Michael Moore wat mij betreft.

zieke amerikanen

Op zich wel een goede documentaire. Het ziet er allemaal wel goed uit en de spanning wordt er goed ingebracht, maar ik heb het gevoel dat het toch niet helemaal echt is. Dit omdat het toch uiteindelijk acteerwerk is dat ik heb gezien. Het verhaal is wel erg sterk vind ik.

Wel mooi om te zien dat die Amerikaanse politica, eigenlijk geen bal weten van wat er nou 'precies' afspeelt in dat kamp en gewoon maar een beetje lullen, van wat zij te horen krijgen (Bush en Rumsfeld). Bush vind ik echt een grote faler.

Ik gaf deze film een 3,5.

behoorlijk cynische cinema dit.

het is behoorlijk ontluisterend om te zien hoe een natie die democratie en gelijkheid van alle rassen predikt zo hard de voeten veegt aan de conventie van Geneve en zich verlagen tot fascistische praktijken.

3***

Schitterende documentaire. Heb een hele tijd met ogen open zitten kijken.

****

Originele aanpak van Winterbottom, echte documentaire beelden combineren met zelf geschoten beelden. Toch wist de film mij op een of andere manier niet echt te boeien.

Matige documentaire achtige film, nogal naive jongens ook, ondanks dat ik het natuurlijk niet echt vind kreeg ik daardoor toch steeds het gevoel dat ze kregen wat ze verdienden...

Pakistan, vier Britse vrienden die lekker even de grens over gaan om te kijken of ze kunnen helpen in Afghanistan wat in oorlog komt. Dan doen ze net of ze niet wisten dat die oorlog er is (wat dan helpen !?) terwijl dat echt wel duidelijk was. En dan ook nog de Taliban helpen, zeg maar de fascisten a la de nazi's, ipv de mensen of zo.

Dus tja, misschien waren ze zo dom en naïef.. maar misschien is het ook naïef om te geloven dat ze dat waren.

Jammer dat het maar van 1 kant werd belicht.. de kant van de jongens zeg maar. En niet van de anderen, over het hoe en waarom. Daarom vond ik het als docu. wel minder.

De N.A. (Noordelijke Aliantie) die ze uiteindelijk op pakte in Afghanistan, zijn wel Afghanen.. en zij dus niet. Zij werden daarbij opgepakt aan de kant van het 'fascistische' regime van de Taliban. Dan weet je dat er problemen komen, en die komen dan ook.

Wat dan in guantanamo bay gebeurd, zou niet meer mogen en moeten kunnen gebeuren, zeker in de landen die achter het verdrag van Geneve staan. Maar het gebeurd, helaas overal en bij iedereen. Maar goed, hier wel heel erg openlijk door de Amerikanen, daarom dus het kamp op Cuba en niet in Amerika. Ook had ik hier meer van verwacht op de één of anderen manier. De Fidel Castro die het altijd over en tegen Amerika is heb ik hier eigenlijk nooit over gehoord... Maar goed das een ander verhaal.

Interessant om het verhaal van de jongens te horen.. maar als docu, had het voor mij persoonlijk uitgebreider gemogen en van meerdere kanten belicht, het voegt voor mij verder niets nieuws meer toe. Maar bevestigd daarnaast wel een paar zaken.

Best interessante semi-documentaire van Michael Winterbottom over vier redelijk naïeve Brits/Pakistaanse jongens die in Afghanistan door de Amerikanen ten onrechte worden aangezien voor Talibanstrijders. De beelden zijn scherp en soms best schokkend. Eerste gedeelte vond ik veruit het interessantste van de hele film. Als de mannen eenmaal gevangen zitten zakt het allemaal een beetje in. Het verhaal valt af en toe in herhaling en de zaken die gebeuren zijn gewoon een stuk minder interessant dan voor de gevangenis.

In zijn geheel toch echter wel een bovengemiddelde film met enkele indrukwekkende beelden.

3,5*

Bom.

Ja die ja, die sloeg in vandaag. Na gisteren All quiet on the Western Front (1930) gezien te hebben die mij prettig verraste ging ik dit keer voor iets veiligs om hopelijk iets aparters te zien.

Wel, bij TRTG ben ik geen moment met mijn gedachten afgedwaald. Dat zegt meestal genoeg, zo ook bij deze.

Even los van het feit of het allemaal zwaar en dramatisch is, vond ik dit vooral "puur" overkomen. Denk wel dat er tal van dit soort gebeurtenissen zijn geweest en nog steeds voortduren, al lijkt me dat geen "nieuws". Maar ik moet toegeven dat je snel geneigd bent deze inwoners té snel over één kam te scheren... Goed om te zien dat dit zéér onterecht is.

De film is uitstekend neergezet, mooie visuele shots met een venijnige sfeer die omhelst wordt door mooie indringende klanken. Had eigenlijk niet anders verwacht van Winterbottom en hij stelt me niet teleur, hij flikt het weer.

Vond het zeer realistisch, lekker veel vaart afgewisseld met subtiele sentimenten die niet te ver doorgetrokken werden, dus precies goed. Voor een bombastische oorlogsfilm ben je hier zowieso op het verkeerde adres.

Ook de hoofdpersonen zitten goed in hun vel en vertolken het uitermate realistisch. Dit wordt extra versterkt door de interviews. Ook hier een applausje voor M. Winterbottom.

Een 4* is makkelijk gegeven daarom een 4.5*

Inderdaad, naïf om in een oorlogsgebied te gaan rondtoeren maar wat zich in de gevangeniskampen afspeelt stemt toch tot nadenken.

De herhalingen in het tweede gedeelte van de film zijn er zekerlijk om het accent te leggen op de onmenselijke behandeling.

Goede film.

In 2007 two members of the Tipton Three - Ruhal Ahmed and Shafiq Rasul - agreed to participate in the Channel 4 documentary Lie Lab in an attempt to prove their innocence of allegations made by the US Government. The technology used on the show was developed by Professor Sean Spence from the University of Sheffield. It uses Functional magnetic resonance imaging to look at the activity in the pre frontal cortex to determine the truthfulness of statements[12]. Having previously claimed that he had entered Afghanistan for the purposes of carrying out charity work, Ruhal Ahmed admitted on the programme that he had visited an Islamist training camp, where he handled weapons and learned how to use an AK47. Rasul refused to go through with the test. (Bron: Wiki / The Oberver)

Behoorlijk heftig toch wel. In het midden gelaten of de heren daadwerkelijk onschuldig zijn - de documentaire stelt toch wel degelijk van niet, maar ik heb wel eens wat anders gehoord - is de handelswijze van de Amerikanen hoe dan ook verwerpelijk. Zulke documentaires moeten gemaakt worden om maar zo helder mogelijk de situatie te schetsen.

De documentaire zelf was soms wat langdradig, en eigenlijk was het laatste halfuur veruit het interessants. Hoe dan ook een leerzame documentaire en vooral, zoals gezegd, best wel heftig.

3.5*

Het had beter geweest de focus op de handelswijze van de Amerikanen te leggen om vervolgens de verklaringen van de mannen als ondersteuning te gebruiken. Er wordt overduidelijk een kant gekozen en ja.. nu een van de drie inmiddels bekend heeft en de tweede weigerde een test af te maken, valt deze docu erg door de mand.

Vanavond door de VARA uitgezonden. Uiteraard zonder vermelding van bovenstaande Wiki / Observer / Lie Lab bron.

The Road to Guantanamo slaat boven verwachting in als een bom.

Geweldige montage ook! Het verhaal wordt soms monotoon verteld, maar bevat toch ook aardige climaxen. De wisselwerking met de intervieuws, het verhaal en de originele shots zorgden voor een gouden driehoek.

(EDIT: dat met die bom, ik zie nu pas dat iemand anders me al voor was)

Vond het nogal tegen vallen (misschien omdat het niet mij soort film is)

Maar ze hadden best wat meer aandacht mogen besteden (nog dieper op bepaalde zaken ingaan)

2 sterren

Weet niet of de film door de mand valt eigenlijk? Ten tijde dat deze gemaakt werd was die informatie natuurlijk nog niet bekend.

Ik geef toe dat die gasten soms wel erg als slachtoffer worden neergezet. Ik begrijp ook best dat de Amerikanen en de Engelse al van het begin zo hun twijfels hadden over het aangehaalde motief, maar... Vind dat de makers degelijk een legitiem punt hebben om het handelen van de Amerikanen aan de kaak te stellen. Het is een democratisch, vrij land als Amerika niet waardig en het is meer dan terecht dat het sluiten van Guantanamo een van de eerste daden was die Obama als kersverse president ten uitvoer bracht.

Inderdaad, daar gaat de film in eerste instantie dan ook over: zo ga je niet met mensen om, schuldig of onschuldig.