The Road to Guantanamo (2006)

Hopelijk leidt deze film tot meer verzet tegen de Guantanamo en de oorlog in Irak in het algemeen. De film toont wel perfect het machtsvertoon aan van het Amerikaans/Brits leger, zonder een verbetering te betekenen voor de bevolking. Het is vreselijk hoe dit allemaal wordt goedgepraat door de regering. De taliban moet bestreden worden, maar niet door deze agressieve en lukrake bombardementen en arrestaties. Het moet bestreden worden door de bevolking een instrument(partij, fabriek, werk) te geven en zo de voedingsbodem van het terrorisme lamleggen, maar daar heeft Amerika geen oren naar.

Voor de rest vond ik de film goed, maar er ontbrak een gevatte conclussie. Nl, die van één van waar er einde aan deze oorlog inhield.

Het was zelf een beetje een happy end, die jongens zeiden zelf dat ze er beter van geworden waren. Ik hoopte dat iedereen uit de cinema zou stappen met het gevoel dat deze agressieve oorlog onmiddelijk moest stoppen, maar daardoor was de film op het einde teveel gerelativeerd

Interessante documentaire. In het begin maak je op een leuke manier kennis met de jongens en kom je nog eens voor een verrassing te staan. Ik wist bv. niet dat ze kermissen in Pakistan hadden!

De reis naar Afghanistan gaat vergezeld met mooie beelden en eenmaal aangekomen daar valt de film iets teveel in herhaling. Dan doel ik met name op de reis van de jongens in een vrachtwagen waarin een aantal mensen stikt/uitdroogd . Het schokte mij niet echt, omdat ik dit in eerdere film van Winterbottom ook al eens gezien had.

De overhoringen zijn op het begin nog wel om aan te horen maar op een gegeven moment wordt het steeds moeilijker om geconcentreerd te luisteren naar de verhalen van de jongens, die overigens wel op mijn sympathie konden rekenen. Met name het stuk in Guantanamo Bay in Cuba is niets nieuws, ik heb al vaker nieuws omtrent dit onderwerp gezien of gehoord. Daardoor heeft Winterbottom op mij niet het effect wat zo `n documentaire eigenlijk teweeg moet brengen: onwetende mensen informeren over de gang van zaken in Guantanamo Bay. Nee, ik vond het stukken interessanter om te zien hoe een groep vrienden ongewild ineens kan behoren tot de Taliban. 3,5*

Een Winterbottom (en Whitecross) film die recht in je gezicht is. Het is echter de stijl waarbij fascinerende stukken net weer even voor dat kleine stukje interview worden onderbroken, en het soms de boel wat verstoort. Desalniettemin een indrukwekkende film. Na In This World wederom een hele mooie, onvergetelijke score van ditmaal twee componisten. De trailer van de film is trouwens van hoog niveau, en het is die trailer die echter echt erin hakt, waar de film soms wat aan kracht inboet.

Hoorde ook geluiden van mensen die er volledig erin opgingen en diep onder de indruk waren, totdat de ene man aangeeft dat het hem alleen maar sterkere maakte. Blijkbaar schakelde bij sommige de gedachtengang ineens de andere kant op, denkende dat het voor hun maar een lichte marteling was, aangezien ze er toch enkel maar sterker door werden.

Winterbottom blijft een meest boeiende Britse filmmakers van de laatste paar jaar. 4 sterrren

Na het doorlezen van dit topic moet ik je daar helaas groot gelijk in geven.

Hier wordt zeker geen partij gekozen, beide partijen komen er slecht af.
Ik moet wel toegeven dat ik me behoorlijk heb gestoord aan het geschreeuw en gemartel van de Amerikanen en het vertrappen van de Koran. Voor zoiets moet je altijd respect houden, ook al is het jouw geloof niet.
De democratie en vrijheid van mening en Godsdienst is ver te zoeken in het 'land van de vrijheid'.

Dit wisten we natuurlijk allang, en dat de Amerikanen hun gang gaan, ondanks internationale kritiek, dat wisten we ook al, dus dat is geen nieuws.

In deze film ben je zelf getuige van de verschrikkingen die daar gebeuren, en dat maakt indruk.
In het eerste deel, in Pakistan en Afghanistan was de spanning te snijden, en in het tweede deel, in Guantanamo Bay, speelde de walging en ongeloof een grote rol. Dat er mensen zijn die er lol in schijnen te hebben om andere mensen te zien lijden, en daar aan mee te werken, daar kan ik met mijn pet niet bij.

De film is in het begin nogal verwarrend, en het is nogal onduidelijk waarom de drie jongens eigenlijk Aghanistan binnentrokken, en uiteindelijk verraden werden.
Bij een herziening zal dit allemaal wel duidelijker worden.

Het is dat ik martelpraktijken verafschuw, maar misschien maak ik daar een uitzondering op als ze Bin Laden pakken, die in de isoleercel gooien en urenlang naar Frank Sinatra laten luisteren. In de cel ernaast zit George Bush met Koranteksten door de speakers, en na een paar uur mogen ze eruit om met elkaar te freefighten.

ruim 4.5*

Prima gedramatiseerde documentaire; de inhoud komt vaak hard aan en wordt overtuigend in beeld gebracht. De sfeer lijkt vaak op die van Winterbottom's eerdere In This World, die ik net iets beter vind. Prachtig camerawerk, sublieme montage en een eersteklas integratie van 'echte' interviews en nagespeelde scenes. Jammer dat sommige (vooral amerikaanse) akteurs niet echt overtuigend overkomen, maar verder een intelligente en doordachte aanklacht tegen onrecht, onwetendheid en onverdraagzaamheid.

Sterke film, die vanaf het begin direct al boeit. Qua docu film is het niet zo sterk en naturel als Greengrass dat bijvoorbeeld wel kan, maar vooral door het commentaar van de echte slachtoffers, wat als leidraad door de film heen loopt, bleef het uiterst boeiend. Het gedrag van de mariniers en hun Gestapo aanpak was zowel schokkend als triest om te zien. Dikke 4* voor de film.

Film die een goede kijk geeft binnen de muren van Guantanamo Prison.

De mensonterende toestanden, geestelijke marteling en

vernederingen die de gevangenen waaronder de britse

" hoofdrolspelers" moeten doorstaan zijn behoorlijk confronterend. Dat de film wordt gemixt met authentieke

beelden maakt van "The Road to Guantanamo" een uniek

en boeiend geheel.

3,5*

Winterbottom blijft interessante films maken die nooit helemaal uit de verf komen. Zo ook deze. Het eerste half uur is erg boeiend, maar eenmaal gevangen gaat het tempo eruit en valt de film in herhaling (Logisch zo was het immers in de gevangenis). Maar daarom komt het als film niet verder dan een dikke 3,5*

Zeer indrukwekkende en interessante film. Het is alleen moeilijk te beoordelen of het allemaal wel echt gebeurd (is).

4*

interesant documontaire 4,5

Heb er geen woorden voor, dit moet je echt zien.

4,5

Het is geen (docu-)film om je avond gezellig mee af te sluiten. Het geeft de angst en wanhoop aan van alle partijen. Het krachtige aan deze film is dan ook dat er geen partij wordt gekozen. Het is een onpartijdige weergave die je aan het denken zet. Op sublieme wijze zijn de geacteerde stukken met de documentaire beelden samengesmolten. Van mij krijgt hij een hele dikke 4****

Erg storrend vond ik de mensen die tussen door verschenen, met hun woordje.

De jongen die het mee hebben gemaakt.

Ik vind het erg storend als mensen nutteloze berichten plaatsen in erg slecht Nederlands.

Dé schokkende vaststelling rond 'The Road to Guantanamo' is dat deze uiterst belangrijke film amper schokkend is.

Ten eerste zijn er de hoofdpersonages, die in een Brits straattaaltje niet verder komen dan "fucking crazy, man!" en andere kreten met teveel platvloers taalgebruik om goed te zijn. Even later is het zelfs lachen geblazen, als je hoort hoe ze in hun onwaarschijnlijke avontuur getuimeld zijn. Is het mijn cynisme (of het feit dat het geheel zo onlogisch is) dat ik eigenlijk geen genoegen neem met hun versie van de feiten? Wat meteen ook het ongeloof van de Amerikaanse ondervragers verklaart, al is 4 jaar van twijfel wel lang natuurlijk.

Nog even sukkelt de film op een drafje verder, tot in Guantanamo zelf. Dan wordt het allemaal een stuk serieuzer, al slaagt Michael Winterbottom er niet in de knop om te draaien en de wreedheden waardig neer te zetten. De film wordt niet saai, doch verhaalt hij monotoon en boeit hij totaal niet wat betreft de gevoelens van de personages. Geen psychologische diepgang dus, zoals velen beweren, maar wel gewoon informatief kijken naar de talloze manieren waarop de Amerikanen hun gevangenen proberen te breken.

En net als de film met een trieste noot probeert af te sluiten, zie je hoe de allochtone Britten met hun hyperdure camera's de toerist gaan uithangen in Pakistan. Kwestie van de haat nog wat aan te wakkeren zeker? Neen, deze bende ongelukkigen kan niet op mijn empathie rekenen.

2,75*

Een allochtoon met een dure camera? oei...

Dure dingen zijn toch alleen voor ons bestemd?

Als ik "allochtoon" vervang door "van Pakistaanse origine" staat 2x het woord Pakistan in mijn zin, dus mòest ik het woord puur stilistisch wel in de mond nemen, hoe bekrompen het dan ook moge klinken.

Het ging mij niet om het woord allochtoon, maar om de peperdure camera.

Dan nog zie ik er de humor niet van in. Sorry.

Jeetje dat was een goede film .

Ik vond die 4 jongetjes wel erg naief maar hoe dan ook een erg spannende film .

Zeer goed verhaal dat maar weer eens duidelijk laat zien hoe mensen met macht uiteindelijk van alles met je mogen doen zonder er zelf voor gestraft te worden .

Meer zal ik niet verklappen

Gewoon zelf gaan kijken hij is echt de moeite waard

4.5 sterren Van mij .

Interessante docu/film die een goed actueel onderwerp onder de loep neemt.

4 Jonge britse moslims op avontuur in Afghanistan, daar kan je wel je vraagtekens bij hebben inderdaad. Vooral als die ook nog eens opgepakt worden samen met een 100-tal Taliban strijders. Ik kan me voorstellen dat de amerikanen die gasten niet de week erop meteen weer naar huis sturen zodat ze met moeders een kopje thee kunnen drinken.

Toch kan ik me wel indenken dat een soort jeugdige overmoed en naïviteit er toe leidt dat ze ineens in een totaal uit de hand gelopen situatie zitten... Ik wel, getrainde amerikaanse en britse ondervragers schijnen daar dan maar liefst 4 jaar voor nodig te hebben

En nee, de Taliban zijn geen lieverdjes en niet iedereen in Guantanomo zal daar onschuldig zitten. Wat ik echter zeer stuitend vind is dat de amerikanen die de mond vol hebben van democratische waarden en normen door god zelf geschonken aan het land van de grote vrijheid intussen meer op een gemiddelde bananenrepubliek lijkt. Gelukkig lijken de amerikanen de laatste tijd ook weer een beetje uit hun winterslaap te komen en lijkt er eindelijk een einde te komen aan het keizerrijk van Bush en consorten.

De documentaire zelf ziet er goed uit en wordt begeleidt door sterke muziek. Vooral het eerste gedeelte (in Pakistan en Afganistan is zelfs erg spannend). Nadeel is dat het allemaal nogal vrij fragmentarisch gebracht wordt, stukjes interview ertussendoor. Het maakt het een beetje te vaak een wat droge opsomming van gebeurtenissen (vooral het gedeelte in de gevangenis heeft hier last van). Wat ik ook jammer vind is dat er niet meer aandacht is over wat het hele gebeuren nu met die jongens gedaan heeft. Dit wordt slechts behandeld in een paar korte regeltjes maar had van mij wel wat dieper uitgewerkt mogen worden. Vooral omdat het belangrijkste thema toch vooral lijkt, dat oorlog het slechtste in de mensen naar bovenhaald en dat iedereen daar ongewild slachtoffer van kan worden. De impact op het leven van gewone mensen.

Ondanks de wel wat aanwezige minpunten toch een heel behoorlijk indrukwekkende documentaire. 3.5*

Deze film maakt eens te meer duidelijk dat het hedendaagse Amerikaanse beleid niet beter is dan eender welke dictauur in de wereld.

Bij deze film trek ik maar één conclusie, als men ooit nog iemand moet veroordelen voor oorlogsmisdaden, dan is het die persoon in Washington wel.

Prima acteerprestaties en locaties.

Ook een prachtige sound die op de DVD staat, tijdens de bombardementsscenes in Afghanistan is het alsof je er middenin zit.

Ik zal deze film zeker geen 2e keer bekijken. Zo indrukwekkend vond ik het niet. Op zich goed geacteerd en de boodschap is overgekomen, maar toch miste ik die emotionele maagstoot.

("...ladies and gentlemen...we've got him!":)

** en een half.

Tamelijk indrukwekkend film die eens voor de verandering het probleem vanuit een ander oogpunt bellicht, politiek gezien een goede en duidelijke vertolking van de realiteit.

Ik vond het een boeiende film. Mooi gefilmd en het geluid was ook prima. Kortom 3,5*

Ooit al een film gezien met slecht geluid, dan?

Klassiekers hebben doorgaans bagger kwaliteit geluid. Alsof alles door een ijzeren buis te luisteren valt.

Verder bedoelt hij waarschijnlijk de soundtrack/score.

Ik denk dat we het er over eens zijn dat anno 2006 zo'n gebrekkige geluidskwaliteit niet meer voorkomt (bij de nieuwe films)...

Het ging me trouwens enkel en alleen om de nogal oppervlakkige formulering van Schiedammer, maar goed...

Da's wel duidelijk ja, maar wie heeft hier verder wat aan ? Alleen maar meer gezeur wat niet op de film slaat. Met een beetje goeie wil begrijpen mensen waar hij het over heeft, laat het dan ook gewoon zo, ipv dom te spelen.

fascinerend hoe zoiets werkt, dat een 'groot' land als amerika zo omgaat en ze op zo'n kinderachtige wijze te laten beamen dat ze van de taliban zijn.

boeiende film, geeftveel inzicht over hoe er word omgegaan met terroristen of mensen die er toevallig komen

3