Il Buono, il Brutto, il Cattivo (1966)

Zou je hem dan nog ff 3 keer kunnen kijken?

Vandaag heb ik deze film voor het eerst bekeken, en het was ook meteen mijn eerste western ooit in mijn korte carrière als filmfanaat

Ik was meteen onder de indruk van de film. Ik hou van de scènes waar er een hele tijd niets gebeurt en die dan plotseling een onverwachte wending hebben bv: de scène in het begin van de film waar ze met 3 man staan te kijken naar elkaar. Je zou denken dat ze gaan schieten op elkaar maar dan stormen ze dat café in. Zalig gewoon!

De soundtrack is ook fantastisch, dat deuntje heeft me nooit geïrriteerd tijdens de film en het zal zich voor de rest van mijn leven in mijn hoofd afspelen.

Ik heb ook gelezen dat er nog een deel 1 en 2 is. Deze zal ik dan ook zeker bekijken!

Heb zelf de ''Extenden Version'' gezien. Vond het echt een goeie film. Ik was bijna van plan om het 4 sterren te geven, maar de laatse halfuur was gewoon zo sterk, fantastische slotstuk, daarom dus 4,5 sterren. Het einde zorgde gewoon voor een smile op mijn gezicht, en dat is in dit geval helemaal goed.

Een van de quotes uit de film: "If you work for a living, why do you kill yourself working?"

Ik blijf het toch intrigerend vinden dat mensen dit soort films zo hoog waarderen. Begrijp me niet verkeerd ik kan westerns soms best waarderen (Unforgiven en Assassination of Jesse James vond ik geweldig), maar zo bijzonder is deze film nou ook weer niet. Het plot leunt nogal eens aan toevalligheden en zakt in het midden van de film wat in. De karakters vind ik wel leuk, maar diepgang is helaas ver te zoeken. Dat zal ook wel bij het genre horen, maar dat kun je de film dan toch nog steeds aanrekenen.

Het gaat om het gevoel. Het geheel.

Wat moet ik trouwens onder 'dit soort films' verstaan?

Kom op chevy, haal nou niet zijn top tien erbij.

Ik kon het niet laten. Misschien ben ik gewoon een oog om oog, tand om tand-type.

chevy93 schreef:

(quote)

(quote)

Diepgang is ook helemaal niet essentieel in een film als deze. Je weet niet eens de naam van de hoofdpersoon, dus waarom zou je moeten weten hoe hij denkt?

(quote)

Ik vind het apart dat iemand The Ring in zijn top 10 zet. Wat toch een zeer matig aftreksel is van een al niet zo goed orgineel.

Wat moet ik trouwens onder 'dit soort films' verstaan?

Onder 'dit soort films' versta ik enkel deze en Once upon a time in the west. Ik sprak mijn verwondering uit over de hoge waardering van deze films, maar respecteer de mening van anderen heus wel, dus je hoeft je niet aangevallen te voelen.

The Ring is één van die zeldzame horrorfilms die de spanning constant, de hele film lang vast weet te houden en mij regelmatig de rillingen door mijn hele lijf liet gaan. En de naargeestige sfeer in die film is wat mij betreft onovertroffen.

Over The Good, the Bad an the Ugly: een vermakelijke film, maar veel te vaak wordt de plot door een toevalligheid verder geholpen en hij sleept op sommige momenten wat lang aan. Onbelangrijke zaken worden te breed uitgemeten, zoals bijvoorbeeld het gedoe met die brug. Je hebt gelijk dat diepgang niet essentieel is in een film als deze, maar van een film met deze lengte zou ik wel wat meer diepgang mogen verwachten, daar hadden wat onbelangrijke zaken best voor opgeofferd kunnen worden.

Misschien zijn westerns niet echt jouw ding. Films als Unforgiven en Assassination of Jesse James zijn toch meer modernde westerns en niet tevergelijken met spaghettiwesterns als deze en Once Upon A Time In The West.

Misschien dat je de andere delen van de Dollartrilogie beter vindt. Beiden een stuk korter dan deze.

Ik zal die andere delen zeker nog eens checken. Ben benieuwd.

Daar heb ik mij eerlijk gezegd ook behoorlijk aan geërgerd.

Ach ja... dat vind ik nou niet zo ergelijk. Is bij zat films zo.

Net als in 't echte leven ook vaak voorkomt

klopt, heb ook voor die reden niet minder sterren gegeven, het was gewoon een vaststelling in de film, maar vond het nogal opvallend

Misschien omdat er vrij weinig gebeurd dat je je met dingen als dat bezig gaat houden.

Elke film hangt door toevaligheden aan elkaar. Anders zou je maar saaie (of hele korte) films krijgen.

Idd mee eens, ik denk ook vaak bij een film "goh dat die hoofdpersoon dat net allemaal overkomt". Maar dan bedenk ik me ook dat ie juist daarom de hoofdpersoon is, en dat als zn vriend die in het begin van de film doodgaat de hoofdpersoon was de film maar 20 min geduurt had

Dat ik hier nog geen stem achter gelaten heb

5*, moet duidelijk zijn

Ongetwijfeld 1 der allerbeste films ooit.

De spanning is de hele film te voelen.

De ''goodguy'' die eigenlijk maar een klein beetje minder verdorven is als de rest, iedereen die iedereen besodemieterd, de filmbeelden, de scene's en oh oh oh de muziek.

0,01 omhoog en gelijk plaats 7!

Daar waar C'era Una Volta Il West eerder een dalende dan stijgende lijn heeft, heeft Il Buono, il Brutto, il Cattivo een stijgende lijn.

Hoe lang duurt het nog, voordat we de beste western ook daadwerkelijk nr. 1 bij de westerns krijgen?

Yes, yes! Opkrikken die zooi!

Goeie film, lekkere soundtrack.

5,-

Zal hier ooit nog wel eens een uitgebreide recensie over schrijven. Ik weet gewoon dat dit één van de beste creaties is op filmgebied en het vliegt mijn top tien binnen. Zo goed vond ik hem. Later meer.

Ben benieuwd naar je recensie!

Geweldige film. Ook een beetje langdradig maar ik houd er wel van als een film lang duurt. Acteerwerk was met name van clint eastwood gewoon geniaal. Verhaal was uitstekend. muziek was goed. Ik heb me prima vermaakt bij deze film.

*4.5

The Good, the Bad and the Ugly, is 1 van de beste western films aller tijden.

Lang en langdradig zijn 2 verschillende dingen, langdradig is eigenlijk altijd negatief.

Niet mee eens. Langdradig is meestal negatief bedoeld, maar in dit geval lijkt me dat langdradig ook gewoon positief kan zijn.

Langdradig niet, lang wel.

If you save your breath I feel a man like you can manage it. And if you don't manage it, you'll die. Only slowly, very slowly, old friend.

Dit is een film, waarna je hem gezien hebt, je wel eens een grote fan van het genre zou kunnen worden.
Bij elke kleine gebeurtenis is er dat deuntje van die ontzettend goeie muziek van Morricone, en laten we vooral starten met de muziek, want die paste gewoon perfect in dit plaatje.
De muziek is bijna zo geniaal als de manier van regisseren, wetende dat dit in ’66 is gemaakt!
De gezichten vertellen een verhaal op zich, dialoog is hier dan ook veel minder nodig (denk maar aan Tuco bij de wapenhandelaar). Blondie en Angel Eyes doen dit echt perfect, en een gemenere dan Tuco hadden ze niet kunnen vinden! Waar ze ook sommige achtergrondpersonages halen... Lijkt gewoon héél echt.

Na het kijken had ik dan ook niet het gevoel dat ik naar een film gekeken had, maar alsof mij een verhaal onder mijn neus geschoven werd die echt gebeurd is, dat is mijn persoonlijke ervaring.

Ik dacht hier eigenlijk veel meer neer te schrijven, maar woorden schieten te kort. Ga na deze film ook maar eens een ander stemsysteem toepassen en aardig wat stemmen aanpassen; want voor een film zomaar sterren krijgt, zal ie ze moeten verdienen. Dit is er één die de volle vijf krijgt.

I have a system, very much like yours. Only difference is I don't shoot the rope, I shoot the legs off the stool. Adios.