Il Buono, il Brutto, il Cattivo (1966)

Amen. Prachtige recensie. Kort maar krachtig!

Wanneer Tuco op het kerhof rent (duidelijk gedreven); is één van de allermooiste filmscènes die ik tot nu toe gezien heb

Uiteraard is het einduel de allerbeste. Ongeloofelijk dat een film die zo oud is nog zoveel indruk maakt.

In de bioscoop op een zomerse avond is het allemaal nog indrukwekkender.

Zo'n oude film, maar met zoveel energie en emotie.

Eindelijk dan The Good, The Bad and the Ugly gekeken.

Toen ik Once upon a time in the west zag viel ik meteen voor het genre dat Leone creerde. The Good, The Bad and the Ugly is evengoed zo niet beter als Once upon. De muziek is gewoonweg heerlijk, normaal zou ik gek worden als in een film steeds maar het zelfde deuntje wordt gedraait maar bij The Good, The Bad and The Ugly verveeld het deuntje geen seconde, en daarnaast zijn er natuurlijk ook nog de andere nummers van de soundtrack van de film die gewoonweg fenomenaal zijn.

Het acteerwerk was ook geweldig, en vooral petje af voor Eastwood. Ik wist dat hij kon acteren maar wat Eastwood in The Good, The Bad and the Ugly doet is meer dan acteren. Hij is gewoon Blondie. De rest van het acteerwerk is ook prima in het begin vond ik die Tuco een beetje irritant maar hoe verder de film vorderde hoe beter hij me begon te bevallen.

De film duurt wel bijna 2 en een half uur maar de tijd vliegt echt voorbij, mede dankzij de bijdrage van de muziek wordt de film de gehele speelduur spannend gehouden. Wat Leone als geen ander kan is 10 minuten lang geen enkel woord laten vallen in een film en toch de kijker ( mij in ieder geval) op het puntje van zijn stoel laten zitten.

De gehele film kent sterke scéne´s maar geen een springt er zo uit als de eindscene. Misschien wel een van de mooiste stukjes film ooit gemaakt in mijn ogen.

Ik zou pagina´s lang door kunnen gaan met het in de hemel prijzen van deze film maar ik denk dat mijn punt wel gemaakt is . Waar ik bij Once Upon nog wel een paar miniscule minpuntjes zag ( die niets afdeden aan het kijkplezier) zijn die in deze film niet te vinden. Vandaar een verdiende nummer 1 in mijn top 10 en een hele vette 5 sterren.

Na Once Upon a Time In the West had ik hier ook weinig vertrouwen in. Maar deze vind ik een stuk beter. Kwa muziek en acteerprestaties vind ik deze wel gelijkwaardig maar kwa verhaal vind ik dit stuk makkelijker te volgen en trekt het verhaal me meer.

Vooral die laatste scenes zijn briljant!

Helaas een stuk minder dan Once Upon A Time in the West. Niet dat dit nou een schande is, want dat is voor mij een perfecte film.

The Good, the Bad and the Ugly is alsnog een uitmuntende film die ondanks de gigantische speelduur toch enorm weet te fascineren. De hoofdsountrack is werkelijkwaar geniaal Wist heel lang niet dat die bij deze film hoorde. Wel vond ik de overige muziek toch een stuk minder dan Once Upon A Time in the West, die toch veel meer herkenbare/meesterlijke soundtracks bevat dan deze film, die het toch alleen heel erg moet hebben van het welbekende, fantastische deuntje.

De film zelf is wat minder mysterieus, bevat ook minder absolute sfeerveelden dan Once Upon A Time in the West. Er zat ook veel meer actie in, waardoor het heel erg bombastisch overkomt. Persoonlijk vind ik de absolute sfeersetting icm de geniale muziekscores leuker Leone's andere meesterwerk.

De cast is wel weer erg geniaal! Eastwood speelt hier 1 van zijn meest geniale rollen(al heeft hij er al een boel gespeeld). Heerlijk hoe serieus en humoristisch de beste man weer kan zijn.
Lee van Cleef is de ideale schurk en Eli Wallach speelt een heerlijke onnozele vent, die tegelijkertijd ook meedogenloos is.

Helaas hangt het verhaal her en der wel van toeval aan elkaar(bv. Eastwood die op het punt staat om vermoord te worden door Wallach en vervolgens gered wordt door een bombardement). Ook leek het vaak een eindeloos kat en muisspelletje waarbij iedereen de hele tijd op dezelfde manier de fout in ging.

Waar ik heel blij van werd was de eindscene op de begraafplaats, heerlijk sfeertje wordt er neergezet en de spanning was weer heerlijk voelbaar.

Zeer goede westerklassieker, alleen niet de beste voor mij. Die is (tot nu toe) weggelegd voor Once Upon A Time in the West.

Ruime 4*

Welke vind je sfeervoller?

Once Upon A Time natuurlijk Neem bijvoorbeeld alleen die 1e tien minuten in die film al, voor mij een bijna ongeëvenaarde openingscene zet al de toon voor die hele film. Waar het hier toch heel anders aanvoelt. Veel minder mysterieus, maar meer op de actie(bombastisch?) gericht. Getuige ook de vele explosies e.d. in de film. Ik vind de soundtrack ook bombastischer.

Overigens een ander vraagje, ik heb die versie dat alles in het Engels gesproken werd, maar je zag duidelijk dat een aantal stemmen Engels gedubt waren. In de originele versie praten ze Italiaans en Engels door elkaar in de film?

Nee, dan zijn de 3 hoofdpersonages gedubt.

Beetje een vreemde gewaarwording dan maar, bevorderde mijn kijkplezier niet echt namelijk.

Vind deze film een stuk sfeervoller en vlotter dan Once Upon a Time in the West....

Ik kijk praktisch geen westerns en deel nauwelijks 5* uit. Maar wel bij deze...

Sfeervoller? Kan me dat niet voorstellen. Het is wel een veel vlottere film ja. Het moet het veel meer van humor en de actie hebben waar ik bij Once Upon A Time in the West echt van de beelden, mysterieusheid(man with the harmonica, Bronson) en de muziek heb genoten.

Ik vond dit eigenlijk veel minder origineel op het scherm getoverd, juist omdat het voor mij meer de standaardelementen(vooroordelen) bevat van zo'n film en de soundtrack is natuurlijk ook veel eentoniger/minder gevarieerd.

Zelfde regisseur, twee compleet verschillende films

Ja, sfeervoller. Alleen die eindscene van dik 20 minuten op het kerkhof al...magnifiek.

Dat heb ik ook aangehaald als sfeervolste moment in de film ja Maar past eigenlijk niet bij de rest van de film, die compleet anders is. In dat opzicht had deze niet misstaan in Once Upon A Time in the West.

ik vind het juist geweldig dat ze zoon fantastische sountrack steeds op een iets andere toon/manier/lengte gebruiken de hele film door het zou in mijn ogen zonde zijn om dit slechts een paar keer te laten horen en afwisselen met andere muziek.

Vind ik niet, ik vind het juist prachtig als ieder personage zijn eigen, herkenbare melodie heeft. Hier hoor je gewoon de hele tijd hetzelfde. Niet dat het lelijk is, maar gewoon niet zo meesterlijk wat mij betreft.

Film is opgenomen in Italië en spanje, de enige drie amerikaanse spelers zijn Eastwood, Elli Wallach en Lee van Cleef. De rest waren itialiaanse acteurs, sommige stukken zijn ook heel anders nagesynchroniseerd, bijvoorbeeld het stukje waar de dirigent tegen de muzikanten ´more feeling´ zegt, zegt hij eigenlijk speel harder. zie Wikipedia

Dit soort films worden nu niet meer gemaakt. En das maar goed ook. Dit meesterwerk is toch niet te overtreffen. 4,5 sterren

Als dit meesterwerk niet te overtreffen is, waarom dan geen 5 sterren?

De eenarmige boef spreekt ook gewoon Engels.

Bedoel je dat je ging liplezen en hij spreekt inderdaad Engels? Volgens mij zijn ze, behalve die 3, allemaal Italiaans.

Nope, ik heb ergens gelezen dat ook hij Engels spreekt.

Heb je gelijk in, naast die drie hoofdrolspelers was er nog één engelstalige. Citaat wikipedia: Alleen de drie hoofdrolspelers Clint Eastwood, Lee Van Cleef en Eli Wallach spraken hun tekst in het Engels in. Alle andere acteurs (met uitzondering van Al Mulock) spraken hun tekst in het Italiaans en werden voor de Engelstalige versie van de film nagesynchroniseerd

Na 14 minuten afgehaakt. Ga geen stem uitbrengen of wat dan ook. Zag dat dit weer zo'n trage Leone film was, waarbij hij je wil koppelen met de oplopende zenuwen van een personage, door het zo traag mogelijk af te spelen. Wellicht dat dat bij jullie lukt, bij mij niet. Kan gewoon niet de moeite opbrengen om door te blijven kijken naar de regissie van Leone. Het ligt me totaal niet. Ook vond ik die stilte op den duur niet meer realistisch.

Iemand die klaagt over het realisme die Avatar op #1 in zijn top 10 heeft...

In zijn genre dan...snap?

Waarom C'era una volta il west dan wel een 5,0*?

Dan moet je maar eens heel gauw wat aan je kijkvermogen doen. Nee flauw, het kan zijn dat het gewoon niet je ding is en alleen van popcorn films houd.

Misschien was die laatste zin over realiteit niet zo op z'n plaats. Ik vond enkel bij Avatar de werkelijkheid niet van belang. De emoties waren wel goed in beeld gebracht, wat hier ook het geval was. Je kon wel de dwang en oplopende zenuwen bij de personages merken, maar 't werd zo verfilmd dat het mij gewoon niet wist te raken.

Denk ook dat onze genres wijken, planet.