Seul contre Tous (1998)

Brrr, wat een onsmakelijk filmpje…maar fascinerend!

Ik moest het geheel geruime tijd op me in laten werken alvorens ik er iets van kon vinden. Confronterende beelden, gecombineerd met dito uitspraken en gedachtes. Hier moest een doel achter zitten, daar was ik zeker van, maar wat?

Het eerste wat in me opkwam was maatschappijkritiek gehuld in een nihilistisch jasje, zoals ik recentelijk nog had gezien in Taxi Driver. Er waren ook zeker enige parallellen te trekken tussen de beide films, maar dat zijn slechts oppervlakkige overeenkomsten. Na een tijdje was ik er zeker van dat Seul Contre Tous geen maatschappijkritiek kón zijn. Immers, de hoofdpersoon verguist alles en iedereen en doet dat op zo’n irrationele en krankzinnige wijze dat het als zodanig moeilijk serieus te nemen valt. Daar moet wel tegenover staan dat de film wel degelijk de kwestie ‘moraal’ treffend aan de orde stelt. Maar dan heb je het met enigszins gegronde kritiek wel gehad.

Vervolgens dacht ik aan een aanklacht tegen het nihilisme. Alle handelingen en gedachtes van de slager zijn zó over the top en ridicuul, dat alle waanzin tentoon wordt gespreid. Ongeveer hetzelfde als de situatie in Apocalypse Now, waarin een commandant een heel Vietnamees dorp platbombardeert, alleen omdat hij daar wil surfen. Hierin wordt middels een gruwelijke daad met een compleet onzinnig motief fel uitgehaald naar zinloosheid en waanzin. Seul Contre Tous zou wellicht ook een soortgelijke insteek kunnen hebben.

Om die vermoedens bevestigd te krijgen, ben ik vervolgens wat interviews met de heer Noé op gaan zoeken. Maar geen enkele bron vermeldde iets wat in die richting wees. Noé zegt puur en alleen datgene te laten zien wat er in de slager omgaat en wat hij doet, meer niet.
Dientengevolge blijft er eigenlijk niets anders dan de eigen interpretatie over.

Welnu, aangezien ikzelf een fel tegenstander van nihilisme ben, ben ik geneigd bij mijn vermoedens te blijven. Dat mensen echt zo kunnen ontsporen, erken ik. Zonder meer. Maar begrijpen doe ik het niet. En de hele levenshouding die daaruit voortvloeit en de manier waarop ze zich opstellen, vind ik verwerpelijk.
Tegelijkertijd heeft dit in films een verslavende werking op me, personen die zich zo in de afgrond storten. Ik word er heel naar van, maar ik moet kijken.

Een harde klap in het gezicht, dit Seul Contre Tous. Gedurfd dat Noé het zo heeft gefilmd, ik las dat het maken van deze film zeer moeizaam verliep. En begrijpelijk, want ik denk niet dat de meerderheid van de mensen deze gitzwarte kant van het bestaan onder ogen durven te zien.

En daar is 'ie weer.

De film gaat inderdaad niet over een lieveheersbeestje. Goed gezien fk. Als jij de hoofdrolspeler smakeloos vindt, is dit heel begrijpelijk. Maar het is mij een raadsel waarom jij e.e.a. verwart met de persoonlijke opvattingen en gedachten van de maker.

Ik vind het een heel nobel streven een film te maken die een kijkje geeft in de ziel van een ontspoorde, op hol geslagen man waarbij alle stoppen zijn doorgeslaan. Heel leerzaam mijns inziens. Opdat wij de gedachtengangen van de Murats in deze wereld een klein, ietsie pietsie beetje beter gaan begrijpen.

Daar gaan we weer.

Grrr, zit ik zo'n heel pleurisverhaal te tikken, wordt vervolgens alleen dat stukje eruit gequote ten behoeve van een discussie die hier al eerder ruimschoots is gevoerd.

Daar word IK nou agressief van hee!!

Als deze film ergens over gaat dan is het juist zeker maatschappijkritiek,waarom gaat het anders de helft van de film over de tegenstellingen tussen arm en rijk.Dit is juist een van de grootste kwellingen van het hoofdpersonage.Dus neem nog een tijdje en schrijf een stukje dat werkelijk ergens over gaat.

Beste pedante bisse,

Gaarne zou ik je willen verzoeken eens beter te lezen. De tegenstellingen tussen arm en rijk waren mij natuurlijk opgevallen, en het is inderdaad maatschappijkritiek. Maar dan slechts in de wereld van de hoofdfiguur. Hij kankert immers op alles wat hij niet is. Als je uit dat kader stapt, en als kijker sta je al automatisch mijlenver buiten dat kader, komt het over als irrationeel, rancuneus gezwets van een ontspoord iemand. Derhalve kan ik [let op de persoonlijke ondertoon in deze opmerking] het niet als serieuze kritiek opvatten.

Hopende je hiermee voldoende te hebben ingelicht verblijf ik,

Kusjes,

Dionysos

Beste Dionysos, ik sta gelukkig als kijker niet bij voorbaat buiten dat kader.Ik beschik namelijk over een geweldige eigenschap genaamd inlevingvermogen.Maar ik begrijp je nu beter alhoewel dat echt niet uit jouw oorspronkelijke tekst valt op te maken.

p.s. wat betekent " pedante".

Ik bedoel ook niet zozeer dat je je niet zou kunnen inleven in het karakter - hoewel ik me voor kan stellen dat het menig individu flink wat moeite kost - maar dat je buiten het kader van de film staat wanneer het gaat om de persoonlijke ervaringen waaruit die kritiek voortvloeit. Het is eenmaal niet een film waarvan je snel zegt: "Oh jaaaa, dat herken ik zo!".

En pedant betekent lief...

Pedant betekent niet lief maar verwaand.

Had eerst Irreversible gezien en was wel benieuwd naar de voorganger. Vond deze film daarom vooral een opstapje naar Irreversible. Kreeg het wel weer behoorlijk benauwd toen in een keer in beeld kwam "U heeft nog 30 seconden om de projectie van deze film te verlaten". Met de weerzinwekkende scenes uit Irreversible in mijn achterhoofd dacht ik "oh jee, niet weer". Gelukkig viel dat mee, hoewel je van het einde (en van de hele film trouwens) natuurlijk niet vrolijker word.

Al met al een vingeroefening voor Irreversible, die wel blijft boeien door de extreme gedachtegang van de hoofdpersoon, maar nergens echt verassend is. Je word als kijker wel meegesleurd in het deprimerende wereldje van de hoofdpersoon, maar desondanks voelde ik me nergens echt betrokken.
Trouwens, is de hoofdpersoon in deze film dezelfde als in de openingscene van Irreversible, in die cel? Daar vertelt die namelijk dat hij met zijn dochter geslapen heeft en daarom in de cel zit maar in deze film schiet hij zichzelf door het hoofd toch??

Ja, dat is dezelfde, Philippe Nahon. Hij speelt nu een meedogenloze moordenaar in Haute tension. Topacteur!

Prachtige film dit.

Sublieme schets van een man die steeds verder afglijdt in z'n eigen donkere gedachten. Een stortvloed van nihilistische, ranzige gedachten wordt over de kijker uitgegooid, met af en toe een luide knal die ervoor zorgt dat de gewenning, oh zo duidelijk in films als Passion OTC, geen kans krijgt.

Waar het eerste deel nog op het randje zweeft van drama en donkere komedie, wordt de film steeds drukkender en zwarter naarmate het einde nadert. Prachtige opbouw die je steeds dieper meeneemt in de wereld van een gek, maar wel een zeer menselijke.

Dat mensen het niet eens zijn met het einde kan ik wel begrijpen ... als voel je toch zelf wel aan dat een huilende vader/dochter in elkaar armen hier eigenlijk niet op z'n plaats is. Als je als filmmaker al zover gaat als Noé in de eerste 85 minuten, dan ga je gewoon all the way, en geef je een einde waar de kijkers misschien niet op zitten te wachten, maar wel geloofwaardiger overkomt (rekening houdend met het personage waar we mee te doen hebben).

Heerlijke film, perfect vorm gegeven. Alleen overtreft Noé zich nog in Irréversible, dus 4.5*

Edit: en nog een pluim voor de acteurs.

Philippe Nahon RULES!!!

Ik snap niet, gezien jouw expliciete afkeer jegens deze film - jouw goed recht, overigens -, dat je ondanks al dat galspuwen nog kan zeggen dat het hier veel geschreeuw en weinig wol betreft.

Als dat werkelijk zo was, zat jij je niet constant bezig te houden met het weerleggen van positieve argumenten en was je deze film nu allang vergeten, of niet?

De zwartgalligste film die ik ooit heb gezien. Ik was echt overdonderd nadat deze film af was, een week lang zat ik in de sfeer van de film gevangen, wat ik een heel knappe prestatie vind van zowel Noé als Nahon.

Irréversible vond ik stilistisch iets beter, omdat de dubbele gevoelens tegen het einde echt het effect van de vertelvolgorde kracht bijzetten, dus als film is die beter geslaagd.

Ik heb ze beide op DVD en Irr. heb ik reeds 4x gekeken. Seul Contre Tous heb ik tot nog toe geen 2e keer aangedurfd...

Precies ! Dus waarom laten zien, enkel om te provoceren dus.

Lege huls, foute vorm is dit. Doet me weer denken aan de fantastische discussie die Ramon gevoerd heeft. Het einde wordt via verhaal gegeven, script dus... nauwelijks door beelden, die zijn hier erg bedrukt en bedompt een ontzettende laagvlieger dus.

oke mijn 0,5 blijft bikkelhard staan.

Heeft iemand hier de korte film Carne van Gaspar Noé gezien, waar wat meer over het leven van "the butcher" (Philippe Nahon) uit Seul Contre Tous wordt verteld?

http://us.imdb.com/title/tt0218871/

Ik heb zelf, ook nog geen 2e keer van Seul Contre Tous aangedurfd, ik weet niet waarom....

Blijft een erg naargeestig filmpje, met één van de indrukwekkendste filmscènes die ik ken. Blijft toch erg fascinerend.

Misschien zelfs wel de ergste in zijn soort. Bijzonder beklemmend inderdaad, moet hoognodig een * bij.

Ik wil verder geen discussie uitnodigen hier, heb ik al genoeg gedaan, maar vind je dat nou écht ? Vonden jullie hier geen onaangename zwier overheen hangen van té vér gegaan om een indruk te maken ?

Is het normaal dat je laat zien dat een man een zwangere vrouw haar buik kapotstampt

Ik kan niet anders vinden, dat ik het ziekelijk vind, dat iemand dat op film vast wil leggen.

Maar goed. Ik sta hierin alleen. Discussie over punten van goede smaak zijn verder zinloos.

Veel plezier verder met deze film, en verhoog het gerust nog met meerdere sterren.

Fish, chapeau!

(en yep, ik ben ziek, maar dat wist je al )

Plezier heb je niet met deze film maar met dat doel is de film ook niet gemaakt lijkt me. Voor plezier kijk je naar andere films.

Wil je een confrontatie met de keiharde zelfkant dan kijk je naar deze ongebreidelde harde film. Het leven is niet altijd mooi...;)

Juist Redlop, juist...

elke scene is een herhaling van de daaropvolgende

na 2 keer had ik het wel gezien, en had ik ook geen zin meer om de ondertiteling te lezen

er gebeurde gewoon te weinig om het interessant te houden

Het verhaal kon ook in 30 minuten verteld worden mijn inziens

Phoeh. Dit kwam aan. Meestal kan ik geweld en ellende wel relativeren als het om inktzwarte, cynische humor gaat. Misschien vind ik sommige scenes als ik later over de film nadenk grappig. Dat heb ik wel vaker. Maar nu, net na de film ben ik nog steeds aan het nagriezelen. Wat een ontzettend enge film! Ik was echt bang van die man. Op het moment dat de film aangaf dat het gevaarlijk ging worden (wat ik een geweldige vondst vond), was ik geneigd de boel maar af te zetten. Zou vast gruwelijk worden en dat klopte.

De filosofie van de man is niet intellectueel. Het is ook geen intellectuele man. Het is een door het leven murw geslagen zielepoot, die drijft op ergernis, woede, haat zelfs. Hij kwam niet dichtbij me, al heb ik soms ook minder vredelievende beelden in mijn hoofd als ik me erger of boos maak. Maar ze ten uitvoer brengen, of iemand werkelijk pijn doen: nee dank je. Beetje stoom afblazen in de fantasie is meer dan genoeg.

En dat maakt deze man zo vreselijk eng. Het is een gewone man. Een man die relatief normaal leefde. Een man met een troosteloos verleden, maar dat zijn er zo veel. En bij deze man is de grens tussen de fantasie en het ten uitvoer brengen ervan dunner dan een zijden draadje.

Hoeveel van deze types lopen er op straat, tikkend als een tijdbom?

Uiteindelijk gaat hij onder het mom van liefde, veel te ver. En praat dat voor zichzelf nog goed ook. Dat is zijn moraal. Geen vrolijk beeld en zoals iemand al eerder schreef, ik ben heel blij dat ik mezelf niet in deze man en zijn kijk op het leven herken.

Dan ben ik . Het topic dat FisherKing noemde staat hier.

Met de nadruk op "noemde".

[Edit: altijd handig, mensen die, nadat anderen op hun posts gereageerd hebben, hun posts weer verwijderen.]

Blijft een akelig hoog gemiddelde hier houden. Voor een volledige 0.5*