The Godfather (1972)

Ik identificeer de film tegenwoordig best wel met die stem van Brando, vind het een van de meest typerende dingen van de hele film.

klassieker, en een van de meest spraakmakende films allertijden.

Meeslepend als ik deze film in 1 woord moest omschrijven.

De reden dat ie niet de volle 5 sterren pakt is omdat er toch een paar afzwakmomenten bij zaten.

Voor de rest mooi gefilmd, geacteerd en natuurlijk de muziek haha

Het stuk waar brando in het ziekenhuis ligt en pacino hem dan komt berschermen en buiten gaat staan alsof die gangster is, en dat dan de corrupte agenten komen en gelijk daar achteraan de mannetjes van brando... heerlijk !

Jemig wat valt deze film mij tegen, vooral omdat ik dat hele maffiawereldje leuk vind. Heb alle dergelijk films gezien, games gespeeld en dan ben ik echt teleurgesteld na het zien van deze film.

Ik had gehoopt het gevoel aan het einde van de film te hebben van WTF, maar dat ontbrak. De acteerprestaties vind ik overigens uitstekend, camerawerk ook, maar de film heeft me niet kunnen pakken.

Morgen 2 kijken

Ik heb het reageren tijdje uitgesteld, omdat ik de film heel erg goed vond. Wellicht een momentopname... Nee toch niet.

Wat is dit een briljante film. De film duurt vreselijk lang maar het verveelt niet.

Briljante film, daar kan ik niet omheen. Ik ben persoonlijk meer fan van het tweede deel. Ik had wel wat meer van Vito's maffiapraktijken willen zien en dat vond ik hier nog wel een gemis. Ik vond de rol van Brando zoiezo te klein. Desalniettemin is de verhaallijn erg boeiend en houdt de film je van begin tot eind vast. Het is geen film waarin constant geschoten en gemoord wordt en die totaal geen sfeer kent. De scènes op Sicilië en de bruiloft vind ik erg mooi en sfeervol. Die laatste illustreert de samenhorigheid in zo'n familie er goed, vind ik. Ook mooi om te zien hoe Michael die niet in de familiezaken betrokken wil raken steeds meer in de maffia wordt meegetrokken tot hij uiteindelijk zelf een maffiabaas is. Ontzettend goede finale waarbij de hypocrisie van de gelovige maffiabazen goed beschreven wordt. Michael zweert zich niet te laten verleiden door Satan en laat tegelijk een flink aantal mensen neerknallen.

voel me na 3 delen achter elkaar zelf een maffiosi , maar wat een meesterwerk blijft dit toch.

Bij mij op nr 3.

Erg goed geacteerd (misschien wel beste cast ooit). Bijna mythische sfeer, mede door de briljante muziek van papa Coppola.

Deze magische briljante film maar eens herkeken, was zo goed als alles weer vergeten, want dit was een van me eerste films. Nu weet ik ook meteen zeker dat deze een plek in mijn top 10 verdiend.

Ik begrijp wat Cenkchief bedoelt, door de normen en waarden in de familie voel je''tenminste ik dan'' aangetrokken, het respect groeit alleen maar ondanks de moorden en maffia praktijken.

De gehele film voelt ook of je er zelf onderdeel van uitmaakt, of je aanwezig bent en van de zijlijn mee kijkt. Je racet daarom ook zo door de drie uur durende film heen.

Verder wou ik nog even kwijt dat Ik Al Pacino zeker net zo goed als Marlon Brando vond spelen. Eigenlijk is hier alles al gezegd, en mijn sterren vertellen genoeg.

Dus nu ga ik Part II en III nog maar eens kijken.

Dit film is het tijd van je leven waard, wat een prachtfilm

Wat een topfilm is dit.

Marlon brando zet hier een knap stuk acteerwerkt neer, net zoals al pacino. Een bijna 3uur durende film die op geen enkel punt verveelt. Leuk afgewisseld tussen alle verhaallijnen. Kan eigenlijk niks negatiefs zeggen over deze film. Ben nog een beetje overrompeld.

zeker een binnenkomer in mijn top 10. en wat een geniaal eind!

Kan me niet voorstellen dat part II of III beter gaan worden dan dit deel. ( maar hoop het wel)

een dikke 5+

Ik vind persoonlijk deel 2 het best, want dan doet De Niro ook mee.

Al zijn alle drie de films gewoon super.

Na het zien van alle delen blijft deze toch wel veruit het beste. De kracht van de familie komt hier perfect in naar voren en begeleid je moeiteloos langs een mooi verhaal. Iedereen speelt ijzersterk en zet een fantastische prestatie neer.

Had deel 1 al vaker gezien maar 2 en 3 nog niet gek genoeg, 2 vond ik wel aardig maar toch wel tegenvallen tegenover deel 1. Ondanks dat ik een grote zwak heb voor Pacino vind ik hem totaal niet op zijn plaats in deel 2, in deel 1 gek genoeg nog wel al vind ik die omslag wel wat makkelijk gaan van zijn karakter. Hij begint als een lieve en sympathieke jongen die los staat van zijn familie en ineens is hij een norse Italiaanse klootzak die denkt dat hij zijn familie beschermt maar eigenlijk helemaal naar de klote helpt, dit vooral is goed te zien in deel 2. Met Brando krijg je sympathie en dat is ook net even wat geloofwaardiger.

Maar goed Deel 1 is dus geweldig en top en verdiend ook zonder enige twijfel de 5 sterren.

Toen ik nog puber was vond ik dit de beste film ooit maja als je wat ouder word en volwassener gaat denken besef je toch wel dat deze film een schijn is, niet realistisch..de maffia bazen lijken eerder charmante kerels onderweg voor een date.

Doe mij maar wat realistische gangster's zoals in The Town, Goodfellas..

maar voor alsnog een 3 voor deze meesterwerk

In Goodfellas vind ik juist dat er veel meer karikaturen zitten dan in The Godfather. Beiden sterke films, maar The Godfather komt realistischer over.

Ter gelegenheid van mijn 1000ste stem had ik mij een tijdje terug al voorgenomen de hele Godfather trilogie te bekijken. Deze had ik tot mijn eigen grote verbazing ook nooit eerder gezien. Vorig jaar zag ik hem in New Castle voor een prikke liggen dus aanschaft en het toch nog voor elkaar gekregen hem dik 365 dagen in de kast te laten liggen.

Maar afgelopen donderdag ben ik begonnen! En daarom bij deze kort samengevat wat ik van de drie delen vond.

Deel 1,.. echt een heerlijke weg kijker. Heerlijke sfeer in de film met zeer aangename personages en goede muziek. De vele italiaanse (bij)namen maakt de film wel tot één waar je ontzettend goed bij moet opletten, anders weet je na een kwartier al niet meer wie wat waar bij wie heeft gedaan.

Toch bleef het spannend en er gebeurd lekker veel!
Pas na de volle 3 uur kwam ik er achter dat Al Pacino de rol van Michael speelde. Heel slecht van mezelf! Maar zoals elke maffia rol was ook deze weer geknipt voor de man. Toch was mijn grote held Marlon Brando als Don Vito Corleone! Schitterend personage.

Het gevoel dat ik kreeg na het eerste deel keerde helaas niet meer terug in deel 2, noch in deel 3.
Het switchen in deel 2 naar de jonge Don Vito was grappig bedacht maar nou niet bijzonder interessant in tegenstelling tot het vervolg van de opkomende macht van Michael. Absoluut een heel redelijk vervolg, totaal niet saai maar helaas net niet zo goed als de voorgaande. Wat ik in deel 1 met Al Pacino had, gebeurde mij hier met Robert de Niro. Ik meende die moedervlek al ergens van te herkennen maar wikipedia gaf de 100% duidelijkheid. Wederom: Heel slecht dat ik dat niet wist!

Het verhaal van deel 3 was denk ik het minst interessante van allemaal. Het gedoe rondom het Vaticaan ging volledig langs mij heen en werd ook negens interessant. Toch hielden de acteurs deze film wat overeind. Film komt zeer vertrouwd over door dat vele oude bekenden uit deel 1 & 2 gewoon weer mee doen, weliswaar met een wat oudere kop. Wel heel erg leuk ze zoveel jaren later weer te zien in exact die zelfde rol!

Al met al best genoten van deze drie misdaad filmpjes.

Voor deel één reken ik een welverdiende 4, daar waar de andere twee het moeten doen met 3,5 sterretjes!

The Godfather speelt zich in een heel andere wereld af dan Goodfellas. De gangsters lijken misschien realistischer, alleen omdat ze op vlak van hiërarchie veel lager staan. Naar mijn herinnering zijn beide films trouwens nogal geromantiseerd, maar ik zou ze echt opnieuw moeten zien om daar een gefundeerde uitspraak over te kunnen doen.

In zowel Goodfellas als Godfather wordt het hele maffia/gangster wereldje nogal geromantiseerd, heb 't gevoel dat de Godfather dat dan nog het minst is, maar dat gebeurt in de meeste gangster/maffia films en trouwens The Town is al helemaal geromantiseerd.

Ja maar in principe maakt dat toch ook niet uit? Het moet wel een beetje leuk zijn om naar te kijken. Als je 3 uur naar een ultra-realistische mafia-docu zit te kijken is het ook slaapverwekkend volgens mij.

Films zijn 'altijd' geromantiseerd, niets mis mee toch

De film wordt er inderdaad niet slechter door, maar ik ben eerlijk gezegd dat constante gedweep met respect en loyaliteit in maffiafilms een beetje beu gezien. Ik hou meer van een afstandelijke, minimalistische aanpak zoals King of New York en Mean Streets

Laten we Gomorra niet vergeten. Goodfellas is al een tijdje geleden maar naar wat ik herinner was die verheerlijking nog een deftige aanpak voor dat verhaal te vertellen omdat vooral de laatste akte daar dan genadeloos op inhakte. Maar hoe de personages werden neergezet was idd wel zoals alle andere maffia-films en bracht weinig nieuws onder de zon.

Ik vind Jeremy Renner niet geromantisseerd hoor in The Town..

Mensen die niet beter weten zouden denken dat Ben Affleck gewoon een ierse knul van de straat heeft opgepikt voor die rol.

Hij leek echt uit Charlestown te komen..

En in Goodfellas (voornamelijk Tommy DeVito) worden de gangsters realistischer neergezet..

en na 2 weken opnieuw gekeken.

en wat blijkt....

de 2e keer is ie nog beter

Ik zal wel een barbaar zijn maar ik hem 'm na een uur uitgezet.

't kon me gewoon niet boeien. Misschien dat ik met m'n 26 jaren te jong ben? Ben ik te verwend met prachtige special effects?

Als je hem na een uur uit zet dan begrijp ik niet wat die 1,5 boven in je geplaatste bericht doet!

Langzaam maar zeker haal ik de schade in. Als ik de top 250 van hier (en IMDB) bekijk, dan zijn er stiekem behoorlijk wat films wat films die ik nog niet gezien heb. Zo ook de hele Godfather reeks. Die heb ik recentelijk maar op dvd aangeschaft. Van Scarface en American Ganster heb ik ten slotte in het verleden ook al erg genoten.

Wat ik wel snap, is de waardering voor deze film, maar niet het feit dat deze hier momenteel op nummer twee van de top 250 staat. Wat maffia/gangsterfilms betreft, kijk ik veel liever naar de hierboven genoemde films of iets als Reservoir Dogs. Dat heeft er vooral mee te maken dat het verhaal van The Godfather nergens echt indruk maakt. Er zijn geen interessante en onverwachte plotwendingen. De personages zijn (met uitzondering van Michael Corleone) niet bepaald boeiend. Marlon Brandon zet een aardige Vito Corleone tussen, maar eigenlijk vind ik zijn karakter niets te bieden hebben. Evenmin begrijp ik waarom hij altijd op de posters, shirts en andere merchandise staat. De film draait niet om niet om hem, maar Michael Corleone, die een sterke transformatie van rustige jongen tot kille, slimme en medogenloze maffiabaas ondergaat. Tom Hagen (gespeeld door een prima acterende ehirnbehirbgfv) doet het goed, maar Sonny Corleone en de rivaliserende maffiosi doen me nauwelijks iets.

Daar staat wel tegenover dat The Godfather een verre van vervelende film. Een lange zit met hier en daar gave toevoegingen (paardenhoofd in het bed, fantastisch!. De sfeer zit er behoorlijk goed in, maar toch biedt de film in mijn optiek niks wat het van andere films kan onderscheiden.