The Trouble with Harry (1955)

? Deze film is toch gewoon een klucht, typischer krijg je ze niet. Verder mikt deze film helemaal niet op spanning. Film is een welkome afwissing in zijn oeuvre. Misschien moet ik 'em eens opwaarderen.

Het mag dan niet de bekendste en ook niet de beste film van Alfred Hitchcock zijn, toch is het een verborgen juweeltje. Alles aan de film klopt; de prachtige cinematografie (de film is buitengewoon sprankelend als je bedenkt dat hij al ruim vijftig jaar oud is) en de soundtrack van Bernard Hermann (de eerste film waarbij hij met Hitch samenwerkte, er zouden er nog velen volgen) maken het geheel af. Laat het maar aan Hitchcock over om zoiets macabers als de dood in een luchtig en soms zelfs hilarisch jasje te stoppen. 'The Trouble with Harry' is van begin tot einde een genot om naar te kijken.

4*

Aardig tussendoortje van de "Master of Suspense". Wat het meest opvalt in deze komedie zijn de schitterende herfstplaatjes in een voor mij idyllisch ogend landschap. In geen enkele film heb ik zulke mooie herfstkleuren gezien. Ik vraag mij af in welk gedeelt van de VS Hitchcock deze film heeft opgenomen. Ik zou haast denken in New England.

Het openingsshot in deze film vond ik zeer mooi, ook door de passende muziek van Bernard Herrman. Het debuut van Shirley MacLain vond ik overigens zeer verfrissend. Voor de rest valt er voor mij over deze film weinig bijzonders te vermelden.

3,5*

Volgens IMDB in Vermont.

Met New England bedoelde ik ook het Noord-Oosten van de VS, waar ook Vermont toe behoort.

De Wiki zegt over Vermont o.a. het volgende;

Vermont is beroemd om zijn mooie landschap, prachtige herfstkleuren, idyllische dorpjes met witte huisjes en kerkjes, melkproducten en ahornstroop (maple sirup).

Dus, ik had het kunnen weten.

Toch wel een vermakelijke Hitchcock, die echter verre van spannend te noemen is. Het verhaal zit echter wel aardig in elkaar, al had ik al vrij snel door dat de jager Harry niet vermoord had en er meer mensen mee te maken hadden. De film is daarnaast erg sfeervol. Er hangt een prachtige herfstsfeer met al die mooi gekleurde bladeren en ook de acteurs doen het goed. Edmund Gwenn is prima op dreef als charmante oude jager, maar vooral John Forsythe doet het erg goed. Zijn zelfverzekerde overkomen, praten en ja zelfs een beetje zijn uiterlijk deden mij erg aan Humprey Bogart denken. Verder dus geen hoogvlieger, maar een fijne wegkijker en leuke tussendoortje van Hitchcock.

3,0*

De ene keer heb ik bij een film die ik na jaren weer eens bekijk dat hij in waardering gelijk blijft of zelfs nog beter is geworden. Bij deze vond ik dat duidelijk niet, hoewel hier en daar grappig had ik ook vaak het gevoel waar ik nou naar heb zitten kijken. Een schilderachtige film met een verhaaltje van10 minuten dat wordt uitgerekt tot anderhalf uur. Weinig mysterie ook, alleen de opengaande deur was leuk gedaan. Helaas half puntje eraf.

op imdb staat dat je alfred hitchcock na 25 minuten te zien krijgt.

ik heb gezocht en heb hem na 21 minuten zien doorlopen.

Jennifer Rogers: I've never been to a home-made funeral before.
Capt. Wiles: I have... it's my third. All in one day...

Mijn achste film van Hitchcock als ik het goed heb geteld. En wat een grote verrassing was The Trouble with Harry zeg! De notering op MM is nou niet echt hoog en het verhaal sprak me ook niet aan.

Hele grote meevaller dus. Wat heet, een bijna briljante film dus! De film begint al meteen leuk. Edmund Gwenn speelt de zogehete Capt. Albert Wiles, erg grappig personages. Ook John Forsythe deed het erg goed. Kwam zelfverzekerd over, en was een perfect koppel met de debuterende Shirley MacLaine. Ik snapte wel waarom Hitchcock er gecast had.

De setting waren ook erg sterk. Mooi herfstachtig gebied. Een paar erg komische scenes zaten erg ook bij. Vooral dat opgraven van Harry de hele tijd was erg grappig. Niet echt een film van The Master of Suspense zou je zeggen. Aangezien de film niet spannend is, maar Hitchcock heeft me met deze film bewezen dat hij ook erg leuke ''zwarte komedies'' kan maken.

Dikke 4,0*

Tja, echt belachelijk natuurlijk.

Nooit gehoord van pal speedup?

Nee, vertel.

Bij een PAL-DVD wordt alles met een factor 1,04 versneld ofzo.

http://www.michaeldvd.com.au/articles/palvsntsc/palvsntsc.asp

PAL's 4% Speed Up

Movies on PAL DVDs play back 4% faster than their NTSC counterparts.

Oh, vandaar. Ik had er nog nooit van gehoord.

Ik snap de lage score hier niet. Hitchcock bewijst hier dat hij meer kan dan spannende films maken. Het is zeker geen slapstick en de tranen rollen niet over je wangen, maar het is zeker een zeker amusante, luchtige film. Het be- en opgraven van Harry en dan vooral de houding van de kapitein. De mensen die achteloos langs het lijk lopen. Zo heerlijk luchtig.

4,0*

P.S. Alfred blijkt het toch niet aan te kunnen, een film zonder suspense maken. Tegen het einde aan zit er toch nog een kleine suspensescène in. Met een leuke twist.

Tot nu toe vermaak ik me altijd prima met Hitchcock films, alleen echt top vind ik ze niet.

Dat is ook hier weer het geval, heb een aantal keren genoten van de idiote personages+situaties. Vooral dat kindje Arnie was bijzonder grappig, zorgt voor een aantal hilarsche dialogen.

Echter is het verhaal gewoon te mager en is het richting het einde niet onderhoudend genoeg. Had het einde ietsje beter verwacht.

3*

Een wat koddige film. Daardoor qua suspense wat niemendallerig, maar wel grappig en vooral heel atmosferisch. De schitterende locatie zorgt voor een prachtig herfsttafereel. En alleen daardoor al is dit eigenlijk één van de betere Hitch's.

Leuke film.

Hele flauwe humor, maar toch leuk.

Het is weer typisch Hitchcock.

3,0*

Mweh, een mislukte klucht van Hitchcock is dit. Het komt (zeker in het begin) niet echt uit de verf. In plaats van een spannend thrillerplot heeft Hitchcok hier een nogal flauw gebeuren van gemaakt met een lijk waarmee heen en weer gesleurd en gegraven wordt. Daaromheen zitten wat matige grappen en evenzo matige personages. Alleen een jonge Shirley MacLaine was wel aardig om te zien.

Gaat deel uitmaken van ALFRED HITCHCOCK: THE MASTERPIECE COLLECTION. V.a. 10 oktober een limited box blurays in de Nederlandse winkels, uitgebracht door Universal. De box bevat 15 films.

Leuk filmpje, ik denk dat het een erg gewaagde film was het is tenslotte 1955.

? In welk opzicht dan.

The Trouble with Hitchcock.

10de Alfred en voor dat jubileum heb ik maar eens wat anders geprobeerd. Dat bleek niet eens zo makkelijk te zijn, Hitchcock heeft toch vooral veel dezelfde films gemaakt. Maar uiteindelijk toch uitgekomen bij deze Harry, een wat luchtigere poging van de man.

En inderdaad, weg is de suspense, de gladde personages en de serieux. Aan het plot sleutelt Hitchcock amper. Met een beetje goede wil had dit gewoon weer één van de zovele Hitchcock films kunnen zijn, gelukkig probeert hij eens wat anders.

Een donkere comedy dan maar, uitgedost met een selectie aan personages die betrekkelijk rustig blijven onder de situatie. Dat levert een paar grappige momenten op, maar niet alles is even geslaagd. Wandelende clichés zoals de dokter halen het niveau omlaag. Verder is de scherpte ook niet meer wat het geweest is. Dark comedies gaat tegenwoordig wel iets verder en zijn wat snediger.

In ieder geval wél de beste Hitchcock die ik gezien heb. Ik heb niks met z'n suspense en z'n personages, deze film kijkt dan ook heel wat vlotter weg. Blijft alleen wel zo dat het allemaal veel te braaf is en het ook nooit echt wil boeien. De luchtigheid zorgt dat het aardig blijft, maar daar is dan ook alles mee gezegd.

1.5*

Deze eigenaardige enigszins aanstellerige amusante zwarte komedie, met de dood als luchtige vrolijke gebeurtenis, is zeker niet mijn favoriete Hitchcock. In verhouding met zijn gebruikelijke thrillers vond ik het verhaal te rustig en gewoontjes, de dialogen wat klungelig en de cast te houterig spelen. Maar vanzelfsprekend was er genoeg te genieten: de kenmerkende hand van de oude meester bleef merkbaar en als vanouds waren zowel de cinematografie als de soundtrack prachtig.

Tja, misschien is het gewoon een kwestie van verwachtingen : jaren geleden zag ik deze ooit en vond hem toen tegenvallen, nu toch maar weer eens geprobeerd en aangenaam verrast, want hij begon leuk en werd alleen maar beter. De sfeer blijft continu tegelijkertijd intiem en absurd, de vertolkingen zijn goed tot uitstekend (van met name Forsythe en MacLaine) en de opnames oogverblindend. O ja, en dan de muziek, echt groots, die Bernard Herrmann is toch wel een geweldenaar, op sommige momenten hoor je ook al aanzetjes van de geweldige filmscores die hij voor Vertigo, North by Northwest en Psycho zou schrijven, en hoewel die films nog (ver) in de toekomst liggen gaf déze muziek me nu al rillingen van plezier (en héél veel zin om die latere meesterwerken weer eens te gaan zien). Een soort voorpret, zeg maar.

        Overigens was ik naast voornoemde lage verwachtingen sowieso al ontvankelijk voor deze film, want Hitchcock is één van die handvol regisseurs van wie ik zó veel films zó vaak heb gezien dat ik na vrijwel elke minuut van willekeurig welke van zijn films al helemaal "in zijn wereld zit". (Bij mijn 25 favoriete films aller tijden zitten vier Hitchcocks, en op mijn boekenplank staan diverse boeken over hem, waaronder de definitieve biografie The dark side of genius van Donald Spoto. Hoezo vooringenomen of bevooroordeeld?) Zoals een vriend van mij zegt: "Elke Hitchcock heeft altijd wel iets."

Wel een aardige Hitchcock, maar ook weer niet top.

Vond het een beetje kinderachtige film...

Met deze persiflage op moordmysteries tapt Hitchcock uit een heel ander vaatje dan je van hem gewend bent. In een Douglas Sirk-achtig decor laat ‘Hitch’ met deze klucht zien dat hij tot meer in staat is dan het maken van thrillers. Het zou welkom zijn als gevierde hedendaagse filmmakers als Tarantino, Fincher e.a. ook een poging zouden wagen om eens met iets anders te komen dan meer van hetzelfde.

Een kolderieke film met een opmerkelijk debuut van Shirley MacLaine en een leuke rol van Edmund Gwenn: “Couldn’t have had more people here, if I had sold tickets.”

Na herziening nog amusanter dan de eerste keer.

We kennen allemaal wel de films waar er gezeuld wordt met een dode. Denk aan Weekend at Bernie's (1989) of recentelijk Swiss Army Man (2016)

Hitchcock maakte ook zo'n film. De film zal niet tot (zijn) de beste behoren maar is zeker het kijken waard. Vooral visueel is het een prachtige film. Alles is in mooie herfstkleuren gefilmd. Shirley MacLaine in de film haar eerste rol voor het grote doek en doet dit zeer overtuigend. Niet alle grappen in de film zijn even geslaagd maar er waren zeker een paar hele leuke. Naar mijn mening gaat het ook net iets te veel door. Ondanks dat de dialogen wat klungelig overkwamen en de cast te houterig speelt. Laat Hitchcock toch zien dat hij ook met andere genres wel iets leuks kan maken. Zijn thrillers zijn overtroffen maar het mag er wezen de Herrie om Harry.

Absoluut één van de minder Hitchcock films die ik heb gezien. Verhaal kabbelde traag voort, en er gebeurde weinig verrassends.

Typetjes zijn erg simpel en oubollig. Weinig spektakel, te weinig mysterie en al helemaal geen komedie.

Leuke Hitchcock. De plottwists waren vond ik erg komisch. De humor lag er niet te dik bovenop en dat kan ik altijd wel waarderen. Ook de setting (een zonnige herfstdag in een bergachtig dorpje) vond ik erg sfeervol. Voor herhaling vatbaar.