The Pianist (2002)

Dat is hetzelfde slappe argument dat je geen grappen mag uithalen met hongerlijdende Afrikanen of dat je allochtonen niet voor de gek mag houden. Ook in de tweede wereldoorlog praatten mensen met elkaar, en ook toen werden wel eens grapjes gemaakt. Hoewel het een verschrikkelijk tijd was om in te leven, was het voor velen echt niet zo dramatisch zoals in films over die tijd vaak wordt getoond.

Het verhaal gaat dat de film Edges Of The Lord gaat over Polanski's ervaringen tijdens de oorlog, maar ik geloof niet dat dat ooit bevestigd is.

Ik doelde ook niet op de specifieke scene, het gaat over humor in dergelijke films en de houding van mensen t.a.v. zaken in het algemeen.

Dat vond ik trouwens ook een verschil met Schindler's List. Daar zou je de man bikkelhard op de grond terecht zien komen. Geen ruimte om het plaatje in te vullen en er een soort cartoonesk idee bij te krijgen. Wat dat betreft blonk "die andere film" uit in het ongecensureerd tonen van de gruwel, terwijl het in de Pianist hier en daar dus wat gestyleerd werd.

Dit is wel een zeer gruwelijke film hoor.Het geweld wordt veel beter gedoseerd zodat het zoveel meer effect heeft dan in "Schindler's List".Spielberg blijft beuken op de deur en raakt niet binnen,Polanski draait de sleutel om.

Daar ben ik het dus niet mee eens. In SL had het geweld nog een (ogenschijnlijke) oorzaak. In The Pianist vond ik het geweld bij vlagen 'ongeloofwaardig' random. Zelfs al zou dat de waarheid meer benaderen, dan heeft het op mij alsnog minder impact. In SL zag je hoe geraffineerd ze je zo de hoek in zetten dat ze altijd een reden zagen je af te knallen. Die berekendheid, dat kille (en vaak 'intelligente') doet mij veel meer bibberen dan het haast hysterische 'uit de lucht' vallende geweldin the Pianist..

Maar het zal ook hier een kwestie van smaak zijn.

ik zie toch liever in zo'n films dat ook gewoon de echte taal word gesproken, in dit geval Pools. Polen die amerikaans tegen elkaar praten is toch minder voor de realiteit van deze film.

TSSS! Heb de film laten opnemen en volgens de gids duurde die minder dan 2 uur... dus heb het einde niet kunnen zien Ander keertje...

Tot zo ver vond ik het een mooie film, ook al had ik er wat meer van verwacht. Maat het is waargebeurd? De oorlog natuurlijk wel, maar die pianist bedoel ik...

Vond het wel een hele guwelijke film... vooral de scene met die man in de rolstoel op het balkon en wat erna gebeurde... net als zomaar een kogel door de kop van een meisje Is dat niet overdreven of gebeurden dit soort dingen echt? Het is gewoon zo moeilijk om voor te stellen... op deze manier...

Tijdens een oorlog gebeuren wel meer dingen die moeilijk zijn voor te stellen. De genocide van meer dan 6 miljoen joden bijvoorbeeld.

50 miljoen doden in totaal tijdens de tweede wereldoorlog.

Dit is de mooiste filmp over een ghetto beter dan schindlers list dit laat nog meer de rauwe maar realistisch waarheid zien. Ik vind dit een mooie film. Ook als er dingen gebeuren waar van je zegt oeff. Maar hij werdt niet voor niks uitgezonden op nederland 2 en na 23.00 uur

Schiet niet op de pianist. De heer Szpilman had er vast geen boodschap aan gehad toen dit gezegde in oorlogstijd bijzonder sarcastisch had geklonken voor hem. Voor een artiest is naast het verliezen van waardigheid en geliefden, het kwijtspelen van artistieke vrijheid een extra last. Polanski heeft dat allemaal goed in beeld gebracht, en weet met ondermeer geweldige belichting en pittoreske sneeuwvlokjes vele mooie plaatjes op het scherm te toveren welk voor heel wat sfeer en visueel smulwerk zorgt.

Sfeer die deels vernietigd wordt door het armoedige acteerwerk van Adrien Brody, die ongeveer evenveel gevoel voor expressie heeft als dat ventje uit The Corpse Bride, waar hij ook nog een beetje op lijkt. In elk geval meer dan Johnny Depp. Grootste domper is het feit dat dit weer zo’n film is waarbij Duisters, Joden en zelfs Russen gewoon Engels spreken, al is het dan wel met een accent.

Schiet niet op de pianist, schiet op de producenten.

2,5*

vreemd dat je brody's acteerprestatie zo ondermaats vond. ik heb er me totaal niet aan gestoord, ik von hem eerder sterk acteren. vooral de scene waar hij afscheid neemt van de duitse officier die hem geholpen heeft vind ik zeer sterk. hij speelt idd niet heel expressief maar dat is gewoon zijn personage

Slap argument als je Braveheart in je top 10 hebt staan.

Euhm, in Braveheart spreekt iedereen de taal die ze behoren te spreken. In het geval van Schotten en Engelsen is dat Engels (het Schots uiteraard in wat Schots klinkend dialect). Gibson is daar met al zijn films trouwens punctueel in, het respecteren van de oorspronkelijke taal. Mocht dié ooit een film over de tweede wereldoorlog maken, zou je geen Duitsers en Polen Engels horen praten. Wees daar maar zeker van.

De Schotten spreken van origine Gailic geen engels, dusss....

een voorbeeld hoe de mensheid kan falen

Ja, okee: en dat Engels is natuurlijk ook niet zoals het echte oude Engels zoals men sprak in de 13de eeuw. Beetje moeilijk te verwezelijken allemaal. Maar er wordt tenminste gekozen voor de meest getrouwe oplossing, en niet voor een compleet andere taal die er niks meer mee te maken heeft. Dat is dus iets helemaal anders dan Polen en Duitsers die Engels spreken in de tweede wereldoorlog.

Je probeert iets recht te lullen wat krom is.

Zoals hij bij de Passion of Christ deed, of Apocalypto, zo had hij het dan ook bij Braveheart moeten doen. Dat wil zeggen, als je zo vast wil houden aan "de originele taal". De Schotten spraken geen modern Engels. Punt uit.

Maar als het verhaal goed genoeg verteld wordt, dan behoort dit geen enkel probleem te zijn. Het is het streven naar een overdreven perfectionisme dat niets te maken heeft met het verhaal, waar het in eerste instantie om gaat. Is dat slordig of niet in orde, dan ga je je waarschijnlijk ergeren aan het detail.

Het valt in Braveheart niet zo op omdat het tenminste Engels is (op zijn 'modern Schots'). Mochten die Schotten in Braveheart bijvoorbeeld Japanees gesproken hebben had ik er net zo hard aan getilt als de Engelssprekende Duitsers, Polen en Russen in the Pianist. Hoe goed de film dan ook mag verteld zijn.

Ik kan ermee leven wanneer een film een beetje niet klopt, alleen als het er in niets op lijkt vind ik het een bezwaarlijke factor.

Precies, in 1e instantie het verhaal en daarna de perfectie. Dit tilt de film wel naar een hoger niveau. Ook als het een prachtig verhaal is erger ik me aan een foute taal. Het valt op, vooral als het een heel andere taal is. Als je dan toch regisseur bent en een dik salaris hebt mag je er ook wel wat meer aandacht aan besteden.

Voor mij is dit een zeer mooie en prachtige film, het verhaal van een pianist in oorlogstijd, ook prachtige muziekscènes van de pianist op het einde van de film, echt mijn genre oorlog en muziek te samen.
De mooiste scène : het stukje pianowerk dat hij speelde voor die Duitser.
Het speelt hier voor mij geen rol of er nu Chinees, Engels of Duits in deze film wordt gesproken.

Ik zou het niet zozeer perfectie noemen, eerder een elementair aspect in het vertellen van zo'n film. Een verhaal goed vertellen betekent ook de kijker zoveel mogelijk realistisch aanvoelende aanknopingspunten geven om zich in te kunnen leven. Vooral toch wanneer het over een ernstig bedoelde, op waargebeurde feiten berustende historie gaat als The Pianist, is het zo authentiek mogelijk laten overkomen van de gebeurtenissen essentieel. Een taalgebruik kan het meeleven maken of kraken. Een film over de 2de WO maken en Duitsers Engels laten spreken vind ik een doodzonde. Ik snap niet dat zoveel mensen zo vergevingsgezind zijn tov dit soort lompe keuzes.

Ik vind het een beetje onzin om te verwachten dat een Amerikaanse film, met Amerikaanse acteurs ineens een andere taal moeten spreken, zodat de bezoekers er niets van verstaan en gedwongen worden ondertitels te lezen.

Natuurlijk is het een keuze. Maar The Pianist met Poolse acteurs bezetten en een onverstaanbare dialogen opleveren waarin men de helft van de emotie mist? Ik verzeker je dat elke investeerder zijn geld terug zou trekken en je daarmee de film als "niet gemaakt" kunt bestempelen.

Verwachten dat filmmakers (deels zakenmensen) daaraan gehoor geven vind ik naïef.

Zo simpel is het.

Het kon wel met Der Untergang, The Passion of The Christ, Apocalypto, Zwartboek enzoverder. Niet allemaal Amerikaanse films, maar dat is The Pianist ook niet.

Feit is dat er wél investeerders voor te vinden waren en dat de films een succes waren. Daarbij, commerciele keuze of niet, dat maakt mijn zaak niet. Het blijft een keuze die imo de kwaliteit van een film beinvloedt. Genoeg filmmakers die het anders doen.

Gaeilic (een keltische taal) is anders een compleet andere taal dan Engels en zelfs Schots (germaanse talen). Gibson heeft het in Braveheart net zo fout (of goed wat je wil) gedaan dan Polanski hier, zie daar geen verschil tussen eigenlijk.

Maar zie verder het probleem ook niet. Ja, er zijn regisseurs die het anders doen met taal er zijn er ook die dat niet doen. Ik noem; Paths of Glory, Enemy at the Gates, Ben Hur, Gladiator... Het is gewoon een creatieve beslissing die als het goed gedaan is totaal niet van invloed is op de kwaliteit van een film.

Mijn collega vindt dit overigens een schitterende en aangrijpende film en zij is Poolse...

Ach dat Polen, Joden en Duitsers allemaal Engels spraken klopte idd niet maar daar lette ik niet eens op omdat er wel een hoop andere dingen waren waarop ik mijn aandacht bestede. Prachtfilm.

1. Het is niet zeker en onduidelijk wat ze nu eigenlijk spraken in Schotland eind 13de eeuw, terwijl iedereen weet dat Duitsers allesbehalve Engels praatten eind jaren 30.

'It is not clear how long Gaelic has been spoken in what is now Scotland'

'Desalniettemin was het Schots-Gaelisch in de *elfde* eeuw de meest gebruikte taal van Schotland; de grote achteruitgang valt aan talloze factoren te wijten, waaronder religieuze conflicten.'

'Gaelic began to decline in Scotland by the beginning of the 13th century, and with this went a decline in its status as a national language'

Bronnen: wikipedia, savegaelic.org

2. The Pianist speelt meer op bitter zuiver realisme, terwijl Braveheart nog deels een soort verheerlijkte popcornversie is op zijn gebaseerde feiten. Dat maakt het minder erg. Het belang van de nauwkeurigheid van authenticiteit hangt af van de mate waarin iets ernstig danwel ontspannend bedoeld is.

3. In Scotland spreken ze nu Schotse dialecten zoals het klinkt in Braveheart. In Polen, Duitsland of Rusland spreken ze nu nog steeds geen Engels. Braveheart klinkt dus nog een beetje vertrouwelijk, The Pianist gebruikt een taal die compleet (nog steeds) niks met de uitgebeelde nationaliteiten te maken hebben.

Ik kom meteen al op 3 verschillen. Vooral die laatste 2 maken voor mij de grens tussen aanvaardbaar en nefast. Mij best hoor verder dat anderen daar geen punt van maken. In mijn beleving is het nu eenmaal een belangrijke factor bij dit soort films.

Nu is ineens modern engels (met schots accent) in plaats van onverstaanbaar en totaal verschillend "oud Schots" (Gaelic of niet) wél oké?

Maak je punt dat de taal "moet kloppen" en verschuif niet ineens de doelpalen omdat het even zo uitkomt. Eigenlijk is het al niet juist dat Braveheart door een Amerikaan gespeeld wordt. Dat horen de echte Schotten zeker. Als de Duitsers in Amerikaanse films Vlaams spreken is het voor ons ook absurd te horen. Elk ander (behalve Duitsers en BeNeLuxers) zal het worst wezen.

Ik vind ondertitles eigenlijk nog meer afbreuk doen aan een film omdat je gewoon twee dingen tegelijk moet doen. En lezen en kijken/luisteren. Je kunt het wel gewend zijn, maar je mist gewoon een hoop informatie door te moeten lezen.

Gelukkig kan ik ze op een DVD uitzetten als ik de taal machtig ben.

Ik heb liever fantastisch spel en emotie in een taal die ik snap (of het nu de officiële taal is of niet), dan noodgedwongen naar de vertaling van een ijverige vertaler moet kijken en daarbij de nuances in iemands ogen mis. Nog los van dat ook vaak in vertalingen de nuances verloren gaan.

Het lijkt me duidelijk wat belangrijker is.