The Pianist (2002)

Ik denk dat het bij 99,9% van de mensen andersom is

CTK schreef:

(quote)

Maak daar al maar 99.8% van dan

Ik ben dus niet de enige

Natuurlijk mag dat, maar zijn betoog hier EN het (ogenschijnlijke) protest-cijfer van 0,5 voor Schindler's List gaf mij ook een nare smaak in de mond. Maar ik kan het helemaal fout hebben hoor...

Het probleem is dat The Pianist door een Joodse regisseur is geregisseerd net als dat bij Schindlers List (Spielberg) het geval is.

Dat zie ik ook terug in de film. Er is gewoon te weinig genuanceerde beeldvorming omdat ook zij slachtoffers waren van dat regime en hun afkomst dus wel degelijk onderbewust een rol speelt. Dat kun je ze overigens niet kwalijk nemen.

Alleen op het einde zien we nog een 'goede' Duitser, zo van ja mensen, het zijn enkelingen, maar die waren er ook nog.

Zelfs bij die officier zou de kijker nog zijn bedenkingen kunnen hebben, want deed hij het wel voor Szpilman? Of liet hij hem leven omdat hij zo goed kon piano spelen, of had hij Szpilman nodig voor zijn vrijlating in het kamp, want hij wist dat het einde van de oorlog naderde.

Kortom, aardige film, meer niet. In Schindlers List is de film net zo zwart/wit geregisseerd als de kleur van de film zelf. Vandaar een laag cijfer. Die 0,5 is inderdaad niet representatief voor de film en vandaar dat ik hem ook zal verhogen naar een 2,0.

Om maar een klein voorbeeld te geven, die Waffen-SS officier in Schindlers List schiet in een scene lukraak joden neer vanaf zijn balkon, in het echt zat zijn woning in een dal en kon hij helemaal geen gevangenen zien vanaf zijn balkon, laat staan dus dat hij ze zomaar deed neerknallen..

Dat soort scene's (waarmee de kijker constant bestookt wordt) dragen mijn mening gewoon bij aan een absurde beeldvorming over de Duitsers (de Duivelse SS-robotten) in de Tweede Wereldoorlog.

Het grappige is dat ik een bijna identiek betoog heb gehouden hier over 'The Pianist'. Ik ontken echter de gruweldaden niet, maar gaf in mijn betoog aan dat er ook echt wel goede Duitsers waren. Daarom scoort The Pianist bij mij ook wat lager omdat deze film wel héél erg 'zwart wit' de Duitser neerzet. Schindler's List daarentegen vond ik juist een verademing omdat het juist de 'goede' Duitser laat zien.

Maar dat de Duitsers willekeurig mensen tegen de muur zetten en doodschoten gebeurde weldegelijk. In de bekende gevallen kwam dat als 'order' van bovenaf (denk aan Putten, denk aan WoOeste Hoeve) maar op lokaal niveau ook weldegelijk.

En over Amon Goeth valt op Wikipedia dit te lezen:

Maak dus niet de fout door te denken dat alle Duitsers goed waren. De foute deelden weldegelijk de lakens uit. En hoe.

Overigens was hij een Oostenrijker, maar je hebt inderdaad gelijk Stephan.

De sterkste oorlogsfilm die ik ooit heb gezien, zo gruwelijk wel dat het niet voor iedereen is bestemd.

En wat moet ik daar mee? Waarom zou ik mij niet negatief mogen uitlaten over een film?

Trouwens daar is MM toch ook voor, om te plaatsen wat jij vindt van een film. Of het nou een slecht of een goed bericht is.

In tijden van oorlog is het echt zwart wit zeker wat betreft de joden. Men wordt gedwongen onmogelijke keuzes te maken. Als iemand ook maar enigszins joden te hulp kwam werd je zonder pardon doodgeschoten. Dus om deze films te bekritiseren dat ze te zwart wit geregiseerd zijn snap ik niet helemaal . Zo was de situatie nu eenmaal. Als je naar de film der untergang gaan kijken die door duitsers is geregisseerd zie je hetzelfde terug. Dan krijg je ook een zeer realistisch beeld van de absurditeit van de oorlog en hoe zwart-wit het allemaal werkelijk ook is geweest.

Zowel the Pianist als Schindlers list vind ik enorm goede films die de waanzin goed in beeld brengen. En reken er maar op dat de werkelijkheid echt zo was zo niet erger. 6 miljoen joden zijn er vermoord. De werkelijkheid is erger dan zelf maar verfilmd kan worden.

Ik ga deze in 1 van de komende dagen bekijken, gezien de stemmen ben ik erg benieuwd.

Ik heb Roman Polanski profiel bekeken, en wat me direct opviel is dat hij in 1933 geboren is, dus dat is voor de Tweede Wereldoorlog, dus hij heeft het zelf meegemaakt. En kan daarom goed vertellen wat er toen werkelijk gebeurd is.

Ik ben benieuwd wat je er van vind

Niet persé. Hij kan zeker goed vertellen hoe hij het ervaren heeft (als kind) maar dat betekent niet dat het ook werkelijk zo gebeurd is.

Ik kan me voorstellen dat het een traumatische ervaring voor hem was en dat de beeldvorming over het geheel daardoor wat 'gekleurd' is.

Persoonlijk vind ik de sterkste scène's dan ook daar waar geen Duitsers in voorkomen.

Waar zal ik eens beginnen met mijn mening....ik ben gewoon overdonderd door dit meesterwerk. Een meesterwerk dat tragisch, dramatisch en soms mensonterend hard is. Iedereen weet dat de Duitsers de Joden aangedaan hebben, maar deze film geeft er een ongelooflijk kil, indrukwekkend visueel beeld bij. Vooral de scene's in de Joodse ghetto van Warschau...wat waren de Duitsers wreed, wat waren die jaren hard. Ik was tijdens het kijken soms echt verschrikt. Dit kan toch niet? Een Joodse man in rolstoel die van 3 hoog naar beneden wordt gegooid en meer weerzinwekkende wreedheden...

Het verhaal zelf draait om de overleving tijdens de oorlog van de Joodse pianist Wladyslaw Szpilman. Zijn rol is echt enorm sterk neergezet. In het begin is hij nog een sterke kerel en op het einde is hij een wrak. Niet gek na de lange lijdenswegs die hij ondergaan heeft. Een belangrijk aspect in de film is muziek, hoofdzakelijk de piano, waar Szpilman dus erg goed in is. Een aantal keer komt hij aan spelen toe en zeker op het einde maakt het enorm veel indruk.

Ik raad iedereen met interesse in de oorlog en een sterk drama deze film aan. Sterker, eigenlijk zou iedereen hem moeten zien.

Ik deel ze eigenlijk nooit uit, maar The Pianist is me de volledige 5* waard.

Mooi geschreven Ajax&Litamanen. En de 5*

zijn beste acteerprestatie tot nog toe, helaas is Brody overgegaan op de blockbusters. Voor deze film echter de volle punten

wat een slechte film zeg, het camerawerk is dramatisch

Verdient hij alleen door het camerawerk 0,5*, lijkt mij sterk?

Eén van de sterke punten is dat de joden hier realistischer worden voorgesteld dan in andere films. Daar zijn het soms de arme stakkers al die op voorhand al lijden van wat achteraf komt. Hier gaat het over een gemiddeld gezin met een inkomen, passie voor muziek, een gezinsband, een eigen huis, ... en al de gebeurtenissen komen ook echt over als een verrassing. De nieuwsberichten zijn harde noten die ze moeten kraken en telkens krijgen ze ook positieve berichten over verzet, Engelsen, Fransen, ... die hen doet denken 'het duurt maar even, binnenkort is het al gedaan'. Het gebruik van een pianist als hoofdrol is (buiten het feit dat hij in het echt ook bestaan heeft) zo met een culturele sfeer zit dat nieuws en realiteit iets ver weg is. En blijkbaar toch heel dicht. Ook is muziek ergens een houvast die hem doorheen de oorlog sleurt. Zoals humor bij La Vita è Bella. In elk geval heel mooi gemaakt en een aanrader.

Prachtige film, je moet er wel voor in de stemming zijn.

als je in een euforische beu bent doet deze film weinig goed

goed acteerwerk van Brody, helaas speelt hij nu alleen maar in films als Kin Kong...

Een van de mooiste films die ik heb gezien. Een aangrijpend verhaal, goed acteerwerk. Een topfilm.

wat een prachtige film, ik werd er egt helemaal in opgezogen op het einde toen brody naar de russen toe liep en werd beschoten. toen schrok ik me kapot:) zo erg werd ik de film ingezogen

dit vond ik op de eerste pagina

[quote]gijs (-.-) schreef:

[quote]candymancandyman schreef:

Hele goeie oorlogsfilm van polanski. Een echt overlevingsverhaal en met wel 1 goeie duitser erin. Voor de rest een aangrijpend oorlogsverhaal met alles erop en eraan. Je mag niet lachen tijdens zulke films maar 1 keer heb ik me toch laten gaan. DE ROLSTOEL,

Ik vind dat je juist met dat stuk zeker niet moet lachen

Superfilm...........meerdere keren gekeken echt super : 5,0

Tsjonge de recensent van het AD denkt dat deze film wel net zo goed is als 'Meet the Parents'