The Pianist (2002)

Woorden schieten tekort om deze film te beschrijven.

Meesterwerk. Verplichte kost voor elke filmliefhebber!

Zojuist gezien, en mijn excuses dames en heren: ik ga het gemiddelde toch echt naar beneden stemmen. Hoewel er een indrukwekkend verhaal wordt verteld, vond ik 'm als film nogal tegenvallen. Dit heeft niet te maken met een stoïcijnse houding ten opzichte van het onderwerp, maar met de gehanteerde filmtechnieken en de vertelstijl.

'The Pianist' is voor het grootste gedeelte puur registrerend, en bovendien een chronologische opsomming van gebeurtenissen - wat nog eens werd benadrukt door vele fade-to-blacks die de onderdelen van elkaar scheidden. Hoewel het levensverhaal van Szpilman zich misschien moeilijk anders laat vertellen (althans moeilijk góed, want ik kan me ook wel een variant voorstellen met allerlei drakerige flashbacks van een stokoude Szpilman) vond ik het filmisch gezien bepaald oninteressant om heen te kijken. Szpilman wordt door machten buiten de zijne om letterlijk verplaatst van de ene naar de andere oorlogssituatie, registreert elke situatie, en zo kabbelt de film voort. Het is als een documentaire die verschillende facetten van de oorlog belicht, en ik ervaarde de film dan ook net zo passief als ik een oorlogsdocumentaire zou ervaren. Slechts enkele bloedstollend mooie scènes wisten me in het verhaal te sleuren, maar lieten me vervolgens weer los om met het volgende onderdeel van het verhaal te beginnen.

Je voelt als het ware de drukkende passiviteit die velen voelen in een oorlogssituatie - misschien dat dit een emotie is waar Polanski op uit was, maar voor een film, en zeker een lánge film zoals deze, wil je niet registreren maar voelen. En dat miste ik in deze film.

Indrukwekkende dan Schindler's List, stond op de voorkant van het hoesje waar de dvd in zat. En aangezien ik Schindler's List al ongelofelijk goed vond kon ik niet geloven dat er een film zou zijn die dat zou overtreffen.

............

Dit was dan ook het eerste wat er door me heen ging toen de film was afgelopen, want wat een GEWELDIGE film is dit zeg! Een prachtig en aangrijpend verhaal (wat die Szpilman allemaal heeft meegemaakt is gewoon niet te geloven), een ijzersterke cast (Brody in een werkelijk briljante rol) en het prachtige pianospel, maken van deze film één van de beste films die ik ooit gezien heb.

Polanski is denk ik ook dé regisseur om over dit onderwerp een film te maken. Een film als Schindler's List is natuurlijk prachtig, maar nu ik er zo over nadenk toch nog net een beetje te Amerikaans: Ralph Fiennes die als een soort beest wordt neergezet die voor de lol een paar joden afknalt en er zijn in de film ook weinig (ik geloof geen) Duitsers die nog een beetje menselijkheid in zich hebben.
Polanski brengt in zijn film toch dat kleine beetje menselijkheid; de man die Szpilman helpt door hem uit de grote menigte, die op weg is naar de trein, te halen. Ook blijkt dat de kapitein die Szpilman helpt op het eind van de film, door hem eten en drinken te brengen, nog een beetje menselijk te zijn, maar hij geeft ook ongelofelijk goed de gruwelijkheden van de oorlog neer.

Hartverscheurend, aangrijpend en ontzettend mooi!! (een smylie is bij deze film denk ik niet op z'n plaats)

5* en een hoge plaatst in mijn top 10. (en wie weet bij mijn herziening wel op nummer 1)

Erg goed. Veel is al gezegd.
Opvallend en heel goed werkend was het zeer spaarzame gebruik van muziek in de film. Dit zorgde ervoor dat de film ver bleef van elk sentiment (gevaarlijk bij een onderwerp als dit) en het zorgde ervoor dat de muziek van de hoofdrolspeler juist een des te grotere rol ging spelen bij mij als kijker. Dat maakte de scene waarin Brody speelde voor de Duitser des te indrukwekkender.
4.0*

Zet mij maar bij het groepje die als minpunt het gebrek aan genoeg nuance aanhaalde. Jaja, de Duitsers gedroegen zich als zwijnen, en dat vaak genoeg dat het zeker bij iedereen is doorgedrongen. Sterker nog, ze deden niet alleen alsof ze zwijnen waren, ze zagen er zelfs uit als zwijnen. Dikke kop die net in de helm past, uniform maatje te klein, naar de Joden en elkaar kwelen. We get it, Roman! Thank god dat er op het einde nog een Duitser is die niet als een varken alleen maar "ALLES KAPUT!" roept, hoewel ik het gevoel kreeg dat deze er juist om dat gebrek aan nuance op te vullen was ingeschreven.

Gevolg hiervan was dat ik toch een beetje werd afgestoten van al het geweld. Het leek een beetje beuken om het beuken, en soms werkt dat (RFAD), hier niet. Waarschijnlijk omdat het onderwerp zo langzamerhand toch wel erg bekend is geworden. Ik vond de eenzaamheid van Wladyslaw dan ook veel indrukwekkender. Die man had echt helemaal niets en niemand meer. "I was cold". Brrrr...

Dat brengt me bij Brody: zijn oscar is dik verdiend. Filmisch is de film verder ook in orde. Muziek: perfect. The Pianist krijgt 3,5 ster. Zeer degelijk verzorgde film, maar de ultieme perfectie laat Polanski toch liggen en daardoor is de film niet zo bijzonder als ik had gedacht.

Zoveelste teleurstelling uit de top 20.

Kan me wel vinden in de eerdere kritiek van Yak. Veel poeha, er gebeurt erg erg veel, maar ergens boeit het allemaal niet. Het is erg droog, erg verhalend en nodeloos uitgesponnen.

Er zitten enkele degelijke momenten in de film (het pianostukje met de Duitse soldaat), maar maar 1 enkele scene die ik echt goed vond (het gepiep/tuut na de tankaanval). Verder zijn de sneeuwscenes wel mooi, maar daarmee is het positieve ook wel gezegd.

Zo'n typische "degelijke" film, waar ik verder helemaal niks aan heb. Waste of money wat mij betreft. 1.5* voor enkele aardige dingen, maar had ook in 10 minuten gekund.

The Pianist is geen slechte film, maar wordt hier toch wel zwaar overschat vind ik. Waarom?
Wel, laat ik beginnen met te zeggen dat er door vele personages slecht geacteerd werd, zelfs het hoofdpersonage hield met moeite stand. De dialogen waren matig tot slecht en zaten vol flauwe oneliners. Ook werd er op essentiële elementen helemaal niet diep genoeg ingegaan. Hoe verwerkt Szpilman het verlies van z'n familie bijvoorbeeld? Daar werd nauwelijks aandacht aan besteed, spijtig.
Pas na een uur en half werd met de jacht op Szpilman de film boeiender en spannender. Ik had ook de indruk dat Adrien Brody vanaf dan iets sterker ging acteren.
Maar zoals ik al zei is de film niet "slecht". Polanski weet op een indrukwekkende manier de wanhoop van de Joden en het sadisme van de Duisters over te brengen. Zeer realistisch en daarom ook schokkend. Verder staat The Pianist garant voor enkele interessante scènes, met als hoogtepunt de confrontatie tussen Szpilman en de Duitse officier met de daaropvolgende pianosolo.
The Pianist is een gemiddelde film met een leuk verhaaltje, maar de matige acteerprestaties, het ontbreken van enkele essentiële elementen en het feit dat hij pas echt loskomt tegen het einde verhinderen dat het een topper is. Bovendien geraak je nooit echt ontroerd wat denk ik wel de bedoeling was.

Ik zal de film nooit los kunnen zien van de potsierlijke stelling 'beter dan Schindler's List', die zich op de voorkant van de dvd had genesteld. Een aanfluiting.

Niet alleen lijkt me een dergelijke vergelijking ongepast, hij gaat ook nog eens niet op. Polanski's film weet nooit voor de volle 100% te boeien en is gewoonweg veel te lang. Brody is wel goed maar niet super, al met al een overschat werkje.

2,5*.

Typisch weer zo'n redelijke film uit de toplijsten. Niet slecht, maar ook zeker niet geniaal. The Pianist is in het begin op z'n sterkst. Het verhaal ontwikkelt zich goed met een paar sterke schokkende scènes. Denk hierbij aan de scène met de man in een rolstoel. Schokkend.

Helaas begint het verhaal na verloop van tijd oninteressant te worden. Langdradige en voorspelbare scènes dragen hierbij een steentje aan mee. Daarnaast is het hoofdpersonage niet hartstochtelijk genoeg om met hem mee te kunnen leven. Wladyslaw Szpilman is namelijk een emotioneel loze man, nergens treurt hij om zijn familie en vrienden. De kleurloze acteerprestaties van Adrien Brody helpen verder ook niet mee.

Ook zet ik mijn vraagtekens bij het geloofwaardigheidgehalte van dit waargebeurde verhaal. Wladyslaw Szpilman komt namelijk wel telkens de 'aardige' Duitsers tegen. Hij kan zijn werk slecht uitvoeren en liegen tegen soldaten, terwijl de personen rondom Wladyslaw Szpilman om de meest belachelijke (of geen) redenen worden uitgemoord.

Ook weet de regie van Roman Polanski, op een paar sterke scènes na, mij niet te overtuigen. Gelukkig bevat The Pianist wel een adembenemende soundtrack. Spijtig genoeg is de rest vrij kleurloos en standaard.

3*

Deze film heeft op mij nog meer impact gemaakt dan Schindlers list. Waarschijnlijk juist omdat je bij SL de hollywood-sfeer toch nog blijft proeven. Deze film vind ik dat niet hebben.

Intrigerende film, vond hem alleen tegen het einde erg langdradig worden, daarom 3.5*

Vond de film tot het moment dat Szpilman zijn familie kwijtraakt best tegenvallen. Slechte dialogen, droog acteerwerk vooral maakten het wat goedkoop overkomen. Maar na dat moment wordt de film opeens een stuk interessanter met een aantal memorabele scenes.
4*

Erg mooie film over hoe de Joden moeten overleven. Ik ben al jaren in dit soort dingen geintereseert dus deze film was voor mij goed op de plaats.

De film was echt heel uitgebreid en kon je je meeleven met de Joodse bevolking. Van het gelukkige begin tot een tragisch eind. Veel dingen zien er gewoon echt realistisch en eng uit. Eng daar bedoel ik mee: hoe die Joden werden behandeld door de moffen. Alles word gewoon duidelijk op volgorde verteld in deze film. Niks Hollywood heldengedoe, overleven daar ging het om. Ook vond ik die scene's in die dichtgemetselde getto's erg ondroerend waarbij je gewoon echt ziet hoe erg die Joden het dan hebben en dat er nog ergere dingen op hun te wachten staan. Sommige zag je ook gewoon creperen op straat.
Of dat er zo'n razzia was en dat die Duitsers een verlamde oude man uit de rolstoel van het balkon afgooien. Echt gemeen waren die moffen.
Nee, deze film is erg leerzaam vind ik zelf.

Bij die scene dat de Joden naar de treinen worden vervoerd moest ik een traantje wegpinken. Het zal je maar gebeuren.

Overgens vond ik Brody echt heel goed spelen. Maarja dat deed bijna iedereen in de film. Echt veel dingen worden zoals net gezegt te realistisch en teder in beeld gebracht. Ook hoe Szpilman de enige in de familie is die het overleefde. En de situatie;s daarna. Over hoe Szpilman het als enige in de familie moet redden en moet onderduiken voor de Duitsers. Dat Szpilman hulp krijgt van die Duitse officier (een prachtrol van Kretschmann), vond ik zowat de mooiste scene van de film. Wel jammer dat die officier later snel dood ging. Zo zie je maar dat er ook wel aardige Duitsers waren. In Hollywood is natuurlijk iedere Duitser een slechterik.

Er valt gewoon bijna niks te zeggen ik vond deze echt zo goed. Echt een klassieker. Als mensen geintereseert zijn dan moeten ze echt deze film checken. Of als je leraar bent. Moet je beslist de film eens laten tonen bij geschiedenisles. Nee, echt zo mooi. Die pianoopera gaf de film ook een erg mooie einde en ze laten nog zien dat Szpilman nog heel oud word. Wel jammer dat je dan ook te lezen krijgt dat die Duitse officier in een gevangenkamp stierf, echt verdiend had ie dat niet.

Een dikke 5,0*

Oorlog heeft me altijd geïnteresseerd.

Ik snap namelijk nog steeds niet waarom mensen naar wapens grijpen hoewel de geschiedenis al heeft uitgewezen dat oorlog enkel zorgt voor ontwrichte gezinnen, kapotte steden en op enkele zeer kleine uitzonderingen na weinig of geen nut heeft.

Oorlogfilms hebben me dan ook altijd al geïnteresseerd.

Ook deze film heeft me ten zeerste aangesproken. Sterke scenes en erg ontroerend. Een topper! Verdient dan ook een plaatsje in mijn top 10.

Jammer genoeg is het is ondertussen al een jaar of twee geleden dat ik "The pianist" gezien heb en dus dringend tijd dat ik hem eens opnieuw bekijk, maar intussen krijgt hij toch al 4.5 sterren. Dalen zal hij zeker niet meer doen. 5 sterren krijgt hij misschien wel nog na een tweede kijkbeurt.

Zeker een aanrader!

Zeer mooie verfilming van het verhaal van een talentvolle pianist uit Polen die door de oorlog in het getto van Warschau beland. Adrien Brody speelt deze rol echt perfect en de film is verder zeer aangrijpend.

Hoe hij dit getto overleeft is zeer indrukwekkend.

Mooie film! Prachtige acteerprestatie van Adrien Brody die het echt super doet wat mij betreft. Mooi verhaal die zo af en toe erg schokkend kan zijn. Polanski laat de kijker op een mooie manier zien hoe het in de tweede wereldoorlog ongeveer is gegaan, want dat was verschrikkelijk natuurlijk. De manier waarop je als kijker met Brody meeleeft is erg knap gedaan.

* * * *

Ontzettend sterke film.

Helaas heb ik inmiddels al veel films gezien over het joodse ghetto (en de opstand daar) in Warschau, dus ben ik inmiddels al een beetje immuun voor het koude, bijna terloopse geweld dat ook in deze film zit.

Als je nog nooit zo'n soort film hebt gezien slaat dit volgens mij in als een bom! (want veel beelden blijven toch enorm schokkend!).

Je vraagt jezelf naderhand ook wel af wat jij zou hebben gedaan als je toen had geleefd (zonder dat je wist wat wij nu weten). En dan ook nog voor ieder geval, d.w.z, als je Joods of Duits of Pools zou zijn geweest.....

The Pianist laat zien hoe de jodenvervolging heeft plaats gevonden en waar discrimimatie en vreemdelingenhaat toe kan leiden. Een zeer realistische oorlogsfilm.

Voor mij een film om in een keer uit te kijken, en niet nog een keer te zien. 4*

Een boeiende film met veel aangrijpende scènes maar op een gegeven moment raak je wel wat afgestompt door de zoveelste scène met jodenleed. Subliem geacteerd, dat wel.

Het is filmisch/visueel ook geen briljante film (camerastandpunten enzo), maar dat is in lijn met de plot. Het kabbelt wat voort en is nooit extreem spannend. Het is een aaneenrijging van scènes. Wel boeiend, maar geen briljante film.

Toch 4 sterren. Dat hoofd van Brody. Subliem.

Film begint vrij droog en 'standaard'. Pas wanneer het echte overleven begint, wordt het echt indrukwekkend. Het pianostuk met de Duitse generaal is dan wel meteen weer briljant. Volgens mij ook de eerste keer dat hij in de gelegenheid is om zijn stuk af te maken.

Verder toch wel grappig om toch wat Polanski-elementjes in zo'n oorlogsfilm te zien. Ook leuke referenties, zoals de oude aardappel (Repulsion).

Mooie film die weer eens laat zien hoe wreed oorlog kan zijn. Ondanks dat er vele oorlogsfilms gemaakt zijn blijven ze mij op de eeen of andere manier boeien. Vond Brody erg overtuigend spelen, je kon op het eind echt zien dat hij vele kilo's afgevallen was. De film zelf was som een tikkeltje langdradig, maar gelukkig was inderdaad het laatste half uur zeer en zeer sterk. Geen meesterwerk in mijn ogen, maar toch wel een behoorlijke goede oorlogsfilm!

4,0*

Prachtige film. Raakte me diep.

Ik vind hem ook beter dan Schindler's list. Ik kon me ook beter verplaatsen in deze film en ik denk ook dat dat komt omdat hij niet in het zwart-wit is. Veel mensen vinden dat misschien wel goed voor de sfeer van Schindler's List maar ik vind het juist minder realistisch overkomen dus ik heb liever kleur, zoals in The Pianist dus.

Ja, nu weet ik weer waarom ik deze film zo vervelend vond.

Verschillende joden staan samengepakt op een groot plein. Ondertussen zien wij de gebruikelijke laatste emotionele ontmoetingen tussen mensen die elkaar nog eens in de armen sluiten of er komt ineens iemand aangerend waarna er gehuild wordt en men elkaar weer stevig vastpakt. Dit tafereel balanceert op zo `n dun draadje dat je de doorzichtigheid ervan die eronder ligt toch nauwelijks kan ontgaan. Nou, had ik al niets met de hoofdpersoon op. Maar de manier waarop dit gebracht werd vond ik gewoon veel te geroutineerd. Net zoals ademen automatisch gaat.

De film mag dan nergens echt slecht zijn of saai. Het is allemaal veel te voorspelbaar. Soms leek het net op een slechte remake van Schindler `s List. Polanski doet vaak geen enkele poging om origineel te zijn. Natuurlijk is het waarheidsgetrouw dat men de joden op de trein zette en dat men de joden selecteerden op mensen die konden werken en niet. En natuurlijk werd er ook nog eens een bataljon mensen afgeknald, bij voorkeur door het hoofd en met de camera erbovenop. Opdat men dit toch zo `n harde film zou vinden. En als verrassingselement werd er eerst een vrouw afgeschoten die jammerde wat er nou toch zou gaan gebeuren. De schokdempers waren desondanks nog steeds niet aan mij besteedt.

Gedurende het vervolg van de film bleef het niveau erbarmelijk. Een paar mooi geschoten plaatjes van ' Warschau on fire ' en een koets die door een straat paradeert. Maar verder te doorzichtig en te onintensief gebracht om daadwerkelijk te kunnen boeien. Met name die tijdssprongen deden meer kwaad dan goed. Frédéric Chopin vond ergens onderdak, de arme ziel had honger en om deze actie kracht bij te zetten kwam de eigenaar van het huis binnen 30 seconden ineens 2 weken later thuis. Ja, echt! Twee weken in een voor de film cruciale periode worden even overgeslagen. Chopin moet er immers slecht uit zien want dat verkoopt...Slechts het eindconcert was verder nog een aardige gebeurtenis, verder ontsteeg deze film nergens het niveau van een tv - serie. Aangedikte scenes die ik gewoon al zo vaak beter zag uitgewerkt. Niet slecht, niet saai. Wel zonder passie, ziel en enig gevoel voor ritme gemaakt. Het deed mij allemaal niets. Daarbij vind ik Schindler `s List gewoon veel beter dan deze lelijke draak. Polanski mag zich melden in de hoek. 1,5*

Ik had hoge verwachtingen bij deze film en ze zijn helemaal ingelost, mensen toch wat een indrukwekkende film. De scene waarin hij toch nog iets of wat vriendschap sluit met die Duitser is schitterend. Al de rest is ook zeer goed in beeld gebracht met mooi shots en decors, zo een volledig geruïneerde stad bouwen, je moet het maar doen. De harde scenes lieten een diepe indruk na zoals die scenes waarin rijtjes mensen worden neergeschoten. Adrien Brody zet hier in mijn ogen één van de beste rollen ooit neer, ik was zeer onder de indruk van hem, de andere castleden doen het ook allemaal perfect. Het enige minpunt dat ik kan bedenken is dat Polen Engels zitten te praten maar omdat de Duitsers wel Duits praten wordt dat wel gecompenseerd. Terechte oscar voor Brody en Polanski, de beste film mocht er ook nog wel bij.

*****

Wat een schitterend mooie film. Ik heb deze titel dan ook hoger in mijn top 10 staan dan SL. prachtig verhaal, en zeer sterk geacteerd, Brody laat zich hier van zijn beste kant zien. De film laat goed, in hoeverre dat mogelijk kan zijn, de gruwelijkheden zien van de oorlog.

Mooie muziek ook, al vond ik de OST van SL (J. Williams) nog iets mooier.

4.5*

The Pianist is een prachtige film. Het waargebeurde verhaal wordt hier heel erg mooi weergegeven. Op mijn dvdhoes staat er in de laatste regel het volgende: "Elke stap wordt zonder veel commentaar genomen, alsof Polanski geen dramatisch verhaal vertelt, maar alleen wil zeggen: zo is het gegaan". Zo heb ik de film ook beleeft. Niet als gewone film of als gewoon verhaal. Je word helemaal in het verhaal meegesleept dat het is alsof je erin zit. Alles is ook realiteit en natuurlijk schrikbarend. Bijvoorbeeld de scene waarbij een groep duitsers een appartement van joden binnenvalt. De joden zijn aan het eten en worden gecommandeerd om op te staan. Opa in de rolstoel kan niet meer staan en wordt simpelweg met rolstoel uit het raam gegooid. Dit vond ik een zeer harde scene. Maar het is wel de realiteit, zo ging het er toen aantoe.

Adrien Brody speelt echt geweldig. Hij maakt het hele verhaal zo meeslepend. Het is ook helemaal terecht dat hij hier een Oscar voor heeft gewonnen.

Ik vond er een goede sfeer hangen. Meestal spannend en beklemmend. Wel had ik even een momentje in de film dat het even langdradig leek te worden maar dat momentje werd gelijk teniet gedaan door weer een goed stuk.

Een van de mooiste scenes wil ik hier toch nog wel even plaatsen. Op het einde als hij dat blik probeert open te doen. Dit blik blijft hij overigens meeslepen want ik ook al heel prachtig vond. Plotseling staat er een duitser voor hem waar hij voor gaat spelen. Dat hele moment vond ik echt prachtig.

Ik was wat aan het twijfelen tussen 4,0* of 4,5* maar nadat ik dit allemaal heb gezegd ben ik overtuigd van 4,5*. The Pianist is voor mij toch wel een van de beste oorlogsdrama's.

Met The Pianist heeft Roman Polanski wat mij betreft een plaatsje verdiend in de galerij der allergrootste regisseurs. Hij heeft hier een sober, meeslepend verhaal neergezet over een intrieste periode in de Europese geschiedenis. De vergelijking met dat andere meesterwerk Schindler's List is onvermijdelijk. Beiden zijn zeer mooie, sobere films over de gruwelen tegen en de gevolgen voor de joodse gemeenschap tijdens WO 2.

Adrien Brody draagt de hele film, en dat doet hij met verve. In het tweede deel van de film, als hij in zijn appartementje vlak bij het getto zit zie je hem langzaamaan wegkwijnen en loopt hij erbij alsof hij het gewicht van de hele wereld moet torsen. Verstoten van familie en vrienden, amper eten of drinken, het constante gevaar van een mogelijke ontdekking door de nazi's...moet een echte hel geweest zijn, en Brody slaagt erin dit geloofwaardig over te brengen. Daarbij wordt hij geholpen door indrukwekkende beelden van een aan puin geschoten Warschau.

Er zitten inderdaad een aantal harde momenten in deze film: zoals eerder al vermeld: de oude man die vanuit z'n rolstoel de straat wordt opgekeild, maar ook de totale willekeur van de nazi's: in de scène waarin een aantal joden een stap naar voren moet zetten, moeten gaan liggen en simpelweg een headshot krijgen...gruwelijk, omdat het allemaal zo willekeurig en toevallig lijkt te gebeuren.

Kortom: dit is een pakkende film voor iedereen die van drama en oorlog houdt, en die tegelijkertijd ook wat geschiedenis wil opsteken

Erg sterke WOII-film en volgens mij ook een erg persoonlijke film van Polanski. Andere films van hem zijn totaal niet te vergelijken met The Pianist. Er zitten een paar gruwelijke gebeurtenissen in deze film, die je niet zomaar verzint. Adrien Brody vertolkt zijn rol enorm overtuigend. Vooral de scenes waarbij Szpilman geen woord zegt en maar op de vlucht is (je ziet het van kwaad tot erger gaan) zijn zo ontzettend sterk. Muziek van Chopin heeft bij mij ook altijd een streepje voor.

Ik heb me laten vertellen dat The Pianist wellicht een van de meest deprimerende films allertijden moet zijn - en dat is een mening die ik zou kunnen delen. De schier oneindige stortvloed aan ellende die de kijker over zich uitgestort krijgt is - vooral in het begin - verlammend, en lijkt slechts in te spelen op goedkope sentimenten. Dat de joden onder het regime van Hitler verschrikkelijk zijn behandeld, daar twijfel ik totaal niet in, maar The Pianist brengt zo'n onversneden en hard beeld van deze praktijken, dat ik mij afvraag wat het doel van de regisseur nu precies was; hij lijkt de kijker alleen maar verdrietig te willen maken en deze een schuldgevoel aangaande zijn comfortabele leven aan te willen praten, en biedt geen enkel sprankje hoop of een vaag licht in de verte. Kijken naar The Pianist is als het ontvangen van enkele stompen in de maag, totdat deze compleet gevoelloos is geworden; de gruwelheden die men als kijker te verduren krijgt leiden uiteindelijk af van het verhaal en scheppen een niet meer te overbruggen afstand. Hierdoor wordt de film algauw langdradig, daar het moeilijk is het nog veel langer uit te houden tussen al deze verschrikkingen: The Pianist wordt saai en begint te slepen - en dat al na een halfuur. Slechts één mooi moment kent deze prent, geheel tegen het eind, als Brody opnieuw onder moet duiken in de getto en een Duitse officier tegenkomt. De rest van de film was ondoenlijk.

2,0*

Na laatst het zeer sterke Repulsion te hebben gezien was het ditmaal de beurt aan the Pianist van Polanski. Hier verfilmt hij het waargebeurde verhaal van de pianist Wladyslaw Szpilman die probeert te overleven tijdens WOII.

Het eerste uur in de ghetto's van Warshau is aangrijpend, weerzinwekkend en demoraliserend tegelijk. Alle vernederingen en executies die de joden moesten doormaken zijn zeer realistisch weergegeven door Polanski en zijn zeer shockerend. Hier gaat het niet alleen om de beelden maar ook om de verhalen eromheen. Voorbeeld hiervan is een moeder die haar eigen kind wurgt om zo niet ontdekt te worden door de Duitsers. Zoiets valt niet te bevatten net als het hele eerste uur eigenlijk.

Maar dan komt het tweede deel van de film. Intussen is de rest van de familie van Szpilman naar een concentratiekamp vervoerd en vanaf dit moment wordt het allemaal wat afstandelijker. Het gaat nu alleen nog maar over Szpilman en de film zakt een klein beetje in. De relatie met zijn familie is weg (hier wordt trouwens bewust niet bij stilgestaan) en de film wist me niet meer te raken net als het eerste uur. Weet eigenlijk niet goed hoe dit komt. Misschien werd het allemaal teveel van hetzelfde (vluchten, onderduiken enz.) Neemt niet weg dat dit een goede film is met zeer sterk acteerwerk van Adrien Brody en eentje die geweldig in beeld is gebracht door Polanski.