Match Point (2005)

Ongelooflijk saaie film. Ik snap niet waarom deze zo goed scoort (al heb ik een lichtbruin vermoeden dat dit enerzijds (en voor een groot deel) te danken is aan Johansson en anderzijds dat een groot deel van de Allen-fans er sowieso een hoge score aan geven).

Enkel naar het einde toe gebeurt er iets, de rest is (naar mijn mening) vrij voorspelbaar.

Op een bepaald moment had ik zelfs het gevoel dat ik naar een derderangs drama zat te kijken.

Voor een Woody Allen film waren de dialogen ook aan de zwakke kant en de relatie tussen de hoofdrolspelers kwam niet geloofwaardig over.

1*

Tot halverwege de film dacht ik dat t weer zo'n typisch simpel romantisch verhaal zou gaan worden. Maar ik moet zeggen dat ik positief verrast was over het vervolg van de film. Ik liet mij in het verhaal meeslepen. Met een onverwacht goed uitgewerkt slot! Niet bepaald een 'gewoon' eind.

3.5*

Wow..,. en die Scarlett Johansson; zag de film/DVD opnieuw, maar ditmaal bij 46" en 1920x1080P(pixels).

Script, acteurs, beeld, geluid, geweldig allemaal! IMDB 9,0/10.

Clichématige film, met nadruk op matig. De laatste 30 minuten begon het zich pas te onderscheiden van de honderden andere gelijksoortige verhalen. Het leukste element in de film was toch nog de ring. mention de opstuiting van de ring op de stang, net als de bal op het net in het begin van de film . Verder wel netjes geacteerd maar ook niet echt daverend. Al met al niet meer dan 2,5 sterren.

Fantastische film. Het vooroordeel dat ik had ten opzichte van Woody Allen werkt hier heel duidelijk in het voordeel van de film. Want dit verhaal zag ik echt totaal niet aankomen. Wat een verrassing, zeg. Heel prettig, heel goed!

2 jaar na mijn eerste kijkbeurt eindelijk eens herzien. Ik was aanvankelijk nogal negatief, wat ook te verklaren valt door het feit dat ik niets wist van de film voordat ik hem de eerste keer zag, zelfs niet de titel (het was een sneak-preview). Gewoonlijk kan het positief uitvallen als je niets van de film weet van te voren, maar in dit geval niet. Ik had toen geen flauw idee waar de film heen wilde en niet in de gaten dat het een thriller moest voorstellen. Ik dacht dat ik naar een art-house relatiedrama aan het kijken was. Anders gezegd: het voelde als een film zonder doel aan. Tot het laatste stuk.

Bij herziening wist ik wel wat ik kon verwachten en het beviel me allemaal wel beter. Al zit er voor een thriller wel erg weinig (lees: geen) spanning in. De film vond ik nu niet meer saai en ik kon wat meer genieten van het geheel. Het einde blijft briljant gevonden. Maar tegelijkertijd vind ik het jammer dat het einde het enige echt interessante moment in de film is. De rest van de film kent geen hoogtepunten of maar enige speciale scènes of dialogen. Niets is slecht, maar bijzonder is het allemaal niet.

Leuk dat Woody Allen eens iets anders probeerde dan zijn gebruikelijke komedies, maar desondanks vind ik dit zijn minste film. Wel leuk dat zijn stijl herkenbaar blijft. Ondanks de serieuze toon is het wel een echte Allen-film op veel vlakken.

In Match Point gaat men ook naar de bois en wordt er "Du rififi chez les hommes" gekeken.

Een meesterlijke Johansson, en natuurlijk een geniale Woody Allen.

Jezus, ik krijg van deze film spontaan goede zin.
Dat Woody Allen ervoor heeft gezorgd dat ik opgelucht adem haal wanneer ik zie dat het allemaal goed afloopt met de moordenaar is natuurlijk zeer goed van hem.
Eigenlijk weinig negatiefs over deze film te zeggen.

4,5*

Een film waar Johansson laat zien dat ze meer is dan mooi. Leuke film, absoluut het kijken waard maar geen topper.

Een goede film zeker geen tijdverspilling

Dat doet ze zowiezo in alle films waarin ze speelt als je het mij vraagt.

Ik vind het een zeer getalenteerde actrice.

Ik vind dat ze soms een beetje kwakkelt. Sommige rollen zijn briljant Maar om de een of andere reden zag ik haar als het mooie poppetje die films als de prestige en in good company mag komen opleuken.

Goede film met een sterk script en goede geloofwaardige dialogen.

De film kent een erg sterke opbouw en gaat heel langzaam naar een zeer sterke climax.

Het had wel iets van een Griekse tragedie.

Inderdaad. Sorry, was van 'Missi'. Bij het editen van de quotes ben ik soms al eens onhandig. Waarvoor excuses.

Meesterwerk. Alles was goed aan deze film. Mijn eerste Woody Allen. Scarlett zag er nog mooier uit dan normaal.

echt een superrrrr film.. Scarlett was geweldig.. tis alleen zo jammer dat ik Jonathan Rhys-Meyers zo irritant vind.. pfff.. dus 4*

Wow.

Doorgaans ga ik een film zonder enkele voor-informatie in, en Match Point was daarop geen uitzondering. Ik wist enkel dat de regie in handen van Woody Allen lag, wat voor mij reden genoeg was om behoorlijke verwachtingen te koesteren.

Iedereen rept trouwens over hoe ongewoon deze film voor Allen is, en in grote lijnen is dat ook wel waar, maar je herkent toch duidelijk de hand van Allen. Ten aanzien van een mooie stad gaat het weer om allerlei complexe relatieperikelen en uiteraard wordt, zoals ik inmiddels van hem gewend ben, zijn goede smaak weer eens ten tonele geforceerd (dit maal Dostojevsky, opera etc.).

Het ontvouwt zich als een relatiedrama. Direct viel me op hoezeer de cameraman op dreef was; het ziet er prachtig uit. Ook is de muziek dik in orde, meer dan dat: bij tijd en weile sluit het fantastisch aan op het uitgebeelde. De hoofdpersonen verwikkelen zich geleidelijk richting een steeds complexere situatie, die enorm goed voelbaar is en haast pijnlijk wordt voor de kijker. Een zeer, zeer boeiend schouwspel waarbij het ook niet tegenwerkt dat de hoofdpersonages uitermate degelijk acteerwerk verrichten. Ik kon me goed inleven in zijn zorgen, die constant moeilijker en pijnlijker worden. Ik had al een aantal scenario's in mijn hoofd waarmee hij ze eventueel waarschijnlijk oplossen zou, maar het scenario dat er na ca. 90 minunten uiteindelijk uitrolde zat hier niet tussen. Onvoorspelbaar en schokkend, damn!

Wat volgt is nog een half uur thriller van de bovenste plank, die ik niet had zien aankomen en waar ik ook niet eens naar verlangd had aangezien ik me uitstekend vermaakte. Het doet de film echter niets verkeerd, integendeel. Het werd nog even een aantal malen bijzonder spannend, en ik betrapte mijzelf erop dat ik hoopte dat Chris er nog volledig zonder kleerscheuren uit zou komen ook. Allen gaf me allerlei hints waarmee ik de uitkomst zou kunnen raden, maar die bleken allen vals. Bastard! De uitkomst had echter niet mooier kunnen zijn, het eindshot was ook schrijnend; hij stond niet met de rest te genieten van zijn eigen zoon, had wel degelijk zijn welverdiende straf ontvangen.

Uitmuntende film van Woody, waarmee hij me verrast heeft. Erg knap gefilmd, goed acteerwerk, uitstekende muziekkeuzes, interessante thema's en uiteraard de onvoorspelbaarheid. Chapeau. Pas mijn 5e Allen-film, maar ik begin steeds meer te geloven dat hij misschien wel het leukste oeuvre heeft dat er in de filmgeschiedenis aan een persoon toe te schrijven valt.

Voor mij al weer een tijdje geleden dat ik echt nog eens een goede film heb gezien en dit was er zeker een. De acteerprestaties waren top en Woody Allen mag zo'n soort films nog meer gaan regiseren voor mij. Hij kon met sommige shots zoveel vertellen en je voelde gewoon mee met Chris hoewel hij toch zo'n ongelofelijke zak kon zijn. Het einde maakte het gewoon af en was onverwacht en origineel. Voor mij een 4,5* en wellicht een 5 bij herziening.

Zeer aangename film.
Goede plotwendingen, houdt je aandacht goed vast.
Fenomenaal eind, die laat zijn dat Chris zijn uitspraak : "I'd rather be lucky than good" eigenlijk wel klopt, maar hij op het einde niet gelukkig is...
Ook als hij het geweer van zijn schoonvader pakt en zijn vrouw eigenlijk komt kijken en net op het laatst moment wordt geroepen, ook geluk.
De muziek is ook zeer goed gekozen, de opera muziek geeft misschien aan dat er theater wordt gespeeld?

4,5*

Prima filmpje levert Allen weer.

Dit keer met een Hitch-sausje wat resultaat in een aanzienlijk spannende film. Verder natuurlijk typisch Allen-elementen die keer op keer weer groots aanpakken. Tevens mijn eerste Allen zonder de man zelf er in, wat ik overigs wel jammer vond. Wat minder in de film is de Opera-tunetje wat op een gegeven moment irriterend werkt. Verder was ik minder blij met de Britse accenten.

Voor de rest dikke pruim voor dit briljant werkje. 4*

Oprah-toentje?

Oops...typefoutje.

Echt een film met wat inhoud. Het draait niet allemaal om de entourage, maar om het verhaal zelf.

Ik vond het een erg goede film. Prettig dat Woody Allen er deze keer geen personages in heeft gezet die op zijn eigen persoon geënt zijn, dus geen neurotische, zeurende nerds, hoe geestig die ook kunnen zijn. Enfin, mooi acteerwerk (zeker ook van Scarlett J.), messcherp verhaal dat naar het einde toe steeds wranger wordt, en een einde dat ik niet aan zag komen. 't Bewijst ook dat Woody Allen bepaald geen zonnige kijk op het leven koestert op zijn oude dag. Aanrader, wat mij betreft.

Match Point van Woody Allen is beklemmend. Niet omwille van een hoog thriller-gehalte, maar door het gedrag van het hoofdpersonage (een uitstekende Jonathan Rhys Meyers. Hij trouwt met de zus van zijn beste vriend, maar heeft meer dan een oogje op de Amerikaanse vriendin van die vriend. Het een en ander leidt tot situaties en gedrag waar je een beklemmend gevoel aan over houdt. Scarlett Johansson was nooit meer sexy dan in deze prent. Een aanrader!.

Viel me echt erg goed mee! Je leeft ook erg mee met het verhaal. Heb dikwijls gedacht: wat is die Chris toch een loser! Maak een keuze! Maar als je zelf in die situatie zou zitten lijkt het me ook niet altijd even makkelijk kiezen. Scarlett is hier trouwens geweldig!

Niet mijn eerste Woody film. Om precies te zijn: Achtendertig

Woody´s - dat zijn ze bijna allemaal heb ik bekeken én er

mijn mening over geschreven (heb ze ook alle achtendertig

op dvd natuurlijk). In alfabetische volgorde ga ik ze op MM

zetten, zo objectief als maar mogelijk is, dit voor de Woody

Allen fanaten, maar ook voor hen die Woody nog niet kennen.

Hier gaan we:

Geen verrassing als je´t mij vraagt (maar niemand vraagt mij wat). Ik voelde het met de natte vinger aankomen: Woody & Scarlett ! Dat moet - moest - vonken geven.

Passie, verlangen en obsessioneel gedrag. Dat zijn de hoofdlijnen. Een serieuse film van… Woody Allen ! Niet zijn eerste (alhoewel!) Geen kaskraker, maar dat zijn Woody´s filmen nooit, en daar gaat het voor de Woody fans niet om. I Loved It again and again. "Voor herhaling vatbaar" dacht ik nadat ik de film had gezien, en, ja hoor, 'Scoop' was reeds in de maak. Drie vette sterren.

Confucius junior en zijn variant op een quote van Allen:

"Je kunt gemakkelijk 100 worden, als je maar alle(n) films van Woody in huis haalt."

Sja, hoe leg je uit dat je na afloop van de film blij bent dat het allemaal goed is afgelopen voor de man die z'n minnares, het kind waarvan ze zwanger was en haar huisbaas vermoord heeft met een jachtgeweer?

Het is in ieder geval een ontzettend knappe prestatie van Woody Allen. De scenes lijken allemaal zo makkelijk, maar het zit echt geniaal in elkaar. Fantastisch hoe dat element van die bal die aan beide kanten van het net kan vallen terugkomt... en je alsnog op het verkeerde been zet.
Briljant ook, hoe Dostojewski erin verwerkt wordt: als een ware Raskolnikow lijkt Chris niet aan zijn noodlottige daad te kunnen ontsnappen, dat waarover hij nu juist van mening is dat het het resultaat is van geluk - of niet. Mooi dat hij Misdaad en Straf zelf ook leest (inclusief compendium), zodat hij nog schuldiger is aan dit lot dan hijzelf kon vermoeden. En Allen is werkelijk geniaal in het opbouwen van die spanning, en intussen het zo simpel vertellen van een zo complex verhaal.