Suspiria (1977)

Helemaal visueel sterk en geweldig camerawerk, alleen teleurstellend plot en had veel meer van het einde verwacht.

Mijn eerste Argento, en het is me eigenlijk een beetje tegengevallen.

Ik ben me tegenwoordig aardig aan het verdiepen in oude films, en dat het liefst horror uit de jaren 70/80. Dus ik was erg benieuwd naar de films van Dario Argento, ik had toch veel goede dingen gehoord.

Maar op de een of andere manier was dit toch niet helemaal mijn ding. Ik vond het heel erg vaag, het zag er erg slecht uit en het acteerwerk was ook niet goed. Terwijl ik toch wel wat gewend ben ondertussen. Er was wel enorm veel sfeer aanwezig, en visueel zagen vele scene's er ook mooi uit maar ik kon niet langs de negatieve punten kijken. Jammer want ik kon wel merken dat deze film veel potentie had, de decors waren mooi en ook de muziek was erg passend, maar het plot kwam gewoon niet goed over bij mij. Toch weer een heel ander soort horror dan dat ik gewend ben uit de jaren 70/80 en opzich maakt Argento daarmee wel een statement maar het viel mij iets tegen.

Toch blijf ik wel benieuwd naar zijn films, dus ik ga er binnenkort nog maar eens een opzetten. Geef niet zo snel op

Vandaag voor het eerste gezien en ik moet zeggen dat ik het een fantastische film vond.

Natuurlijk zijn er minpunten: de nasynchronisatie en het magere plot. Maar Dario Argento compenseert dit veel met prachtige beelden, sfeer en een geweldige soundtrack. Die soundtrack is trouwens doodeng en blijft nog een tijdje in je hoofd naspoken. Dat zie je tegenwoordig niet meer.

Een klassieke horror/thriller die de spanning langzaam weet op te bouwen tot een hoogtepunt. Mede door de prachtige beelden en de muziek.

4 sterren

Ik heb het bekijken van Suspiria erg lang uitgesteld. De plot en setting spreekt nou niet meteen aan en overal las ik dat de film het vooral van zijn stijl moet hebben in plaats van een toffe moordenaar of splatterfest. Dus wat als mij het stijltje ook niet bevalt? Zomaar uit het niets had ik vandaag opeens zin in deze film.

Vanaf het moment dat Susy bij de academie aankomt zat ik aan het scherm gekluisterd. Op de een of andere manier had de film meteen mijn aandacht te pakken, waarschijnlijk door de visuele stijl dat meteen opvalt. Een enorm rood gebouw dat opdoemt tegen de zwarte achtergrond. Al snel blijkt dat de binnenkant nog indrukwekkender is met erg mooie kleurcontrasten en schaduwspel. Zowat elke scene heeft ook een andere kleur achtergrond waardoor het elke keer weer fris aanvoelt. Audiovisueel is het ook echt genieten. Wanneer er dreiging is hoor je de enorm sfeervolle score en veranderd de setting naar donkere onheilspellende kleuren die het prachtige decor spontaan doet veranderen in een spookhuis. De verschillende contrasten zijn erg sfeervol en tegelijkertijd spannend. Bijvoorbeeld de man op het witte plein in een zwarte omgeving. Visueel één van de mooiste horrors die ik heb gezien.

Dan blijkt dus toch dat de film het vooral van de sfeer moet hebben want het acteerwerk is vrij slecht. De dialogen zijn kinderachtig, niet zo gek ook als er alleen maar twaalfjarige in het oorspronkelijke script hoorde te spelen. Maar dan nog zijn de rollen niet boeiend en weten Harper en de rest geen greintje sympathie op te wekken. Helna Markos werd zelfs gespeeld door een 90-jarige ex-hoer die ergens op straat was gevonden door Argento.

Het verhaal is een beetje vaag en volgens mij zitten er hier en daar wel wat gaten in. De wending die de film op het einde krijgt, de geschiedenis van de academie, vind ik dan wel erg tof en goed in de film passen maar het einde was dan weer iets te makkelijk. De kills, zeker de eerste, waren best goed gedaan, al moet je geen gorefest verwachten.

Het verhaal en de acteerprestaties zijn van onderschikt belang en het mooie is dat het dit keer niet eens stoort. Ook de kinderlijke dialogen maakte me niet minder nieuwsgierig naar de rest van de film. Dit komt omdat de briljante visuele stijl een grote overhand heeft en je makkelijk door de film weet te dragen. Een dikke meevaller dus en op naar Inferno.

Ik blijf maar herhalend dat Theme nummer van "Goblin" te luisteren, zouw gewoon fantastisch zijn om een concert mee te openen.

Goede hexenthriller.

Had op wat meer gore gehoopt maar uiteindelijk viel de film best mee.

Suspiria moet het vooral hebben van de prachtige mysterieuze en beklemmende sfeeropbouw. Het verhaal vordert met toenemende spanning maar eindigt in een, voor mij, toch iets teleurstellende finale.

3,5*

Beviel stukken beter dan Profondo Rosso. Het plot stelt wederom niet veel voor maar -mede dankzij de kortere speelduur denk ik- heb ik me niet zitten vervelen. Acteerwerk stoorde ik me niet aan, beter in ieder geval dan in Profondo Rosso, waar ik me echt aan heb geïrriteerd op momenten. Jessica Harper lag ook een stuk beter op 't netvlies dan de hoofdrolspeelster uit PR.

De cinematografie is echt een plaatje en de grote troef van deze film. De kleuren spatten van het scherm af (vooral rood/groen/blauw). Goede zet geweest om de film te printen op 3 strip Technicolor op een van de laatst overgebleven machines in Italië. Soundtrack werkt ook erg goed. Had wel meer (dodelijke) actie mogen zitten, soms zakt 't tempo te veel in. Zeker style over substance maar wat voor een stijl.

4*

Tamelijk belachelijke Argento-film met oranje bloed en een uitermate storende score waarvan de overgangen zo slecht waren, dat ik het nauwelijks kan geloven. De acteerprestaties waren niet al te best en het houten Klaas-gehalte van deze film was ver boven het maximum dat ik kan verdragen. Dit was een pijnlijke teleurstelling.

God damn, ik denk de op één na mooiste film van de jaren 70 (en waarschijnlijk nog wel verder dan dat). Want Hausu blijft wat dat betreft nog wel m'n favoriet .

Maar goed, Argento.. toch wel één van de grotere, ook voor mij nu. Tenebre was al geweldig en z'n MoH entries waren ook lang niet slecht. Ik heb er nog een aantal klaarliggen op dvd dus die gaan spoedig volgen. Al heb ik er een hard hoofd in, aangezien ik nu wel van z'n hoogtepunt heb geproefd.

Prachtige..maar dan ook echt PRACHTIGE cinematografie. Weggeblazen door z'n fantastische kleuren, maar ook z'n geduldige en surrealistische regie. Het is één bonk sfeer met een verhaaltje wat daar volledig voor in dienst staat. Leidt allemaal tot een bizar sterk einde waar het ene shot nog mooier is dan de ander, betoverend gewoon.

Blij dat ik hem eindelijk eens erbij heb kunnen pakken. Sowieso blij dat ik ooit de niet-double feature versie ben tegengekomen . Aangezien ik niet kon stoppen met ratelen over dit meesterwerk, heb ik dat in nog tig andere alinea's proberen te verwoorden. @ Tony's Cinema Trash: Suspiria (1977) - tonypulp.blogspot.com

Welke films van argento moet je nog zien dan jeroentjuhhhhhhh?

Mwah. Phenomena vond ik nog sterker en Opera is (bijna) net zo sterk. Dus heb je nog wat om naar uit te kijken

Ik snap de 3 zussen films niet zo goed. Ik zou blijven met de giallo classics

De rest Maar bijvoorbeeld 'Creepers', 'Deep Red' en 'Two Evil Eyes' heb ik al op dvd. Inferno en Opera ga ik binnenkort aanschaffen!

'Giallo' staat ook hoog op m'n lijst, lijkt me erg fijn.

Dan begin je wel gelijk met de beste. Moet ook wat meer Argento en Giallo gaan kijken. Iets teveel stromingen die mijn toegewijde aandacht nog niet gehad hebben. De vloek om een brede ineteresse te hebben, en ook nog een gigantische serie buff te zijn.

Deep red is echt een hele goeie. Maar ook Bird/plumage. Heerlijke detective maar dan net wat gekker. Tenebre: classic! en Cat/nine tails vind ik een hele fijne druilerige zondagmiddag film met een wijntje.

Opera vind ik het mooist en Phenomena is zelfs spannend

Dan staat je nog veel kijkgenot te wachten jeroentjuhhh,creepers en Deep red zijn allebei heel goed,al moet je creepers niet al te serieus nemen trouwens.

En net wat vascago al zegt Phenomena (mijn persoonlijke favoriet) en opera zijn ook heel sterk.

Echt wel de betere uit zijn werken.

Persoonlijk wil ik daar Sleepless nog aan toevoegen,ik weet wel dat de film hier regelmatig word verguisdt maar ik vind het een prachtige film.

?

Creepers = Phenomena dus die 2e en 3e zin vind ik een beetje vaag

Damn je hebt gelijk Vascago, ik was met demons in de war.

Ik dacht ff dat creepers een andere benaming voor demons was.

Hehehehe goed dat je me ff terecht zet

Trouwens ook wel goed..demons

1e Argento.

Het leek me verstandig om te beginnen bij de meest geprezen film van een van de masters of horror. Van Argento ga ik zeker meer zien, want deze beviel me prima.

Hoewel de film niet eng is, de effecten nogal lachwekkend zijn, het acteerwerk geen indruk maakt, het verhaal me koud liet en de voice-dub vreselijk was... heb ik best genoten. Argento creëert een zeer fijne sfeer en dat maakt al de helft van het werk. Door middel van het zeer mooie camerawerk en de goede soundtrack ontstaat er een mysterieuze spanning.

Het bloed in de film ziet er amper uit als bloed, maar meer als ketchup. Maar dit heeft ook zijn charme. De kleur rood komt erg vaak terug in de film en ook qua kleurgebruik zit deze flim uitstekend in elkaar.

Hier kan ik wel van genieten. Hoewel ik de film niet geweldig vind vond ik hem toch zeer leuk om naar te kijken. En die verouderde effecten hebben in dit geval een bepaalde charme. 3,5*.

2e argento, en ik moet zeggen dat de film knap in elkaar zit. Niet spannend maar wel een goeie sfeer.... Ga zeker meer kijken en hoop dat het ook nog een keer echt eng wordt....

Zooo, had van tevoren nooit gedacht dat ik dit een geweldige film zou gaan vinden. Prachtige beelden en magnifiek kleurgebruik. Ook de muziek zorgde voor een creepy sfeertje. Voeg daar nog eens een occult verhaaltje aan toe en je hebt wat mij betreft een topfilm.

Suspiria!

Met dank aan de knock-out top tien en ben daar dankbaar voor! Suspiria is de eerste film die ik zie van Argento en wat was dit visueel schitterend zeg, wow! Dit nodigt uit om toch meer films te kijken uit het horrorgenre in de jaren 70. Argento neemt in Suspiria de tijd om alles erg goed uit te werken, de opbouw van de spanning/verhaal is echt goed gedaan. Verder is het visueel, zowel beeld als muziek verbluffend mooi! De hele film door heb ik geboeid zitten kijken met veel mooie momenten en een aantal schrikmomenten. Ook het slot is mooi uitgevoerd en geeft een voldaan gevoel! Minpunt vond ik toch wel het acteerwerk wat niet altijd even sterk was. 4* en mijn interesse is gewekt!

Ik had er wat meer van verwacht.. Slecht overgedubte scenes laten een film zo goedkoop lijken. Jammer..
Sommige scenes waren behoorlijk gruwelijk en eng, zoals die vrouw die zomaar in het prikkeldraad viel.. ik schrok me rot man

De muziek is geweldig.. lijkt veel op wat Amon Tobin maakt.. op zijn eerdere albums

Visueel sterk, maar door het zwakke plot en acteerwerk vond ik er helaas toch niet veel aan. Ik vond de muziek overigens het grootste deel van de tijd ook maar zozo.

Niet zo vreemd als je weet dat Erasmus daar (in Freiburg) ook werkelijk heeft gewoond.

Dat wist ik niet.

Hmm, de muziek wordt nu juist geroemd (en terecht) door de meeste critici. Acteerwerk is niet het sterkste onderdeel van deze film, dat moet ik met je eens zijn, maar de muziek...? Misschien heb je op dat gebied je horizon nog niet genoeg verbreed.

Met "zozo" bedoel ik noch goed noch slecht. De muziek is in deze film vrij nadrukkelijk aanwezig, en speelt stilistisch ook een belangrijke rol. Ook is de muziek - zeker tegenwoordig - niet main stream. Een logische consequentie daarvan is denk ik dat de waardering die mensen voor de muziek hebben een relatief grote rol gaat spelen bij de waardering voor de hele film.

Verder is het verschil tussen een filmcriticus en een normale filmliefhebber die veel films kijkt denk ik met name dat de eerste bewezen heeft goed te kunnen schrijven, en de tweede niet persé. Algemene ontwikkeling is echter geen vereiste om filmcriticus te worden, er zijn zelfs filmcritici die niet eens zijn afgestudeerd. Ik persoonlijk vind filmkritieken wel interessant, maar meer als zijnde een goed opgeschreven verhaal van iemand met een grote kennis van films, die mij kan vertellen wat voor vlees we in de kuip hebben. De meer subjectieve elementen van een kritiek vind ik ook wel interessant, maar beschouw ik niet als maatgevend. Je vergist je als je denkt dat de waardering voor een film iets puur objectiefs is, waarbij deze een soort absolute kwaliteit bezit die door mensen met meer kennis van zake c.q. filmcritici beter kan worden ingeschat. Het is uiteraard wel degelijk mogelijk dat mensen soms een totaal verschillende smaak hebben, en dat staat los van de breedte van hun horizon.

Vroeger toen ik jong was (13-15jaar) keek ik graag naar horror/slacher films. Maar met ouder worden begin je wel een afkeer te tonen tegen dat soort films vanwege de bijna altijd slechte verhalen en waardeloze acteerprestaties en de cliche's. Een vriend van mij zei toen dat deze suspiria wel heel goed is. Ik kon het moeilijk geloven maar probeerde het toch eens. Ik moet mijn vriend gelijk geven want dit is toch wel een enge film. Er gebeuren niet veel moorden in de film maar dat vind ik helemaal niet erg. Het wordt allemaal goed gemaakt door de soundtrack. Man wat is die eng. Ook de decors en de sfeer zijn zeer goed. Dit is toch wel een horrorfilm die zeer te pruimen was. Echt een aanrader ook als je geen horrorfan bent zoals ik.