menu

Inferno (1980)

Alternatieve titel: Dario Argento's Inferno

mijn stem
3,19 (227)
227 stemmen

Italië
Horror / Mystery
107 minuten

geregisseerd door Dario Argento
met Leigh McCloskey, Irene Miracle en Eleonora Giorgi

Drie jaar na een incident aan de dansacademie 'Suspiria' is het dit keer een appartement in Manhattan dat in de gaten gehouden wordt door een stel dodelijke geesten die uit zijn op wraak. Een van de bewoonsters Rose Elliot komt via het boek 'Three Mothers' achter de waarheid, maar leeft niet lang genoeg om dit te kunnen navertellen. Haar broer Mark is nu de enige die tijdens het onderzoek naar haar dood achter de waarheid kan komen en stukje bij beetje weet hij de puzzel in elkaar te zetten, maar zal hij het wel overleven?

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=T6H7Ju8G6R4

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Boeikens
3,0
Behaalt nergens het niveau van Suspiria maar op zich toch weer niet slecht.
Sterke sfeerschepping en ook al is de FX soms best wat gedateerd zitten er af en toe wel mooie gore shots in.
De spanningsboog is eerder zwak maar het geheel blijft vermakelijk onderhouden.

3*

avatar van de grunt
Heeft iemand toevallig de Arrow bluray van Inferno ; op de diverse screenshots in de reviews ziet het er aardig gladjes uit (dnr'd) , maar misschien valt het 'in motion' wel mee? Bedankt alvast.

avatar van Rickyman
3,5
Een vreemde en lastige film, want is het nu een meesterwerkje of een veredelde B-film..
Voor die tijd is het geweldig sfeervol neergezet, prachtig camerawerk en het acteerwerk was hier niet eens zo slecht. De muziek past ook perfect bij het rommelige verhaaltje, dat toch heerlijk mysterieus en boeiend blijft tot het eind.
Misschien toch wel één van de betere van Argento.

avatar van Donkerwoud
3,0
Een stuk rommeliger en minder stijlvol dan Suspiria. Argento lijkt ook meer het plot voorop te willen zetten, terwijl het warrige en onlogische script nergens enige binding creëert met de personages. De fijn in beeld gebrachte moorden voelen veel te willekeurig in een langdradig plot waar mensen vooral door lange gangen lopen en serieus kijken. Positieve uitschieters zijn de onderwaterscene en de creatief vormgegeven moorden.

2,0
De muziek ken ik al vele jaren heel goed. Dat is het tweede pianoconcert van Keith Emerson. De opvolger van het stuk op de lp "Works 1". Het is echter nooit als tweede pianoconcert uitgebracht. Keith Emerson heeft het stuk verknipt voor de soundtrack van deze film en er nog wat extra stukjes bijgeschreven. De muziek is fantastisch. De film had ik echter nog nooit gezien, maar daar had ik ook geen hoge verwachtingen van. Horror is niet echt mijn genre. En dit is zelfs ook nog eens zo'n echte belachelijk slechte horror uit de jaren tachtig. Af en toe zo slecht dat ik meer in de lach schoot dan dat ik zat te griezelen. De acteerprestaties zijn echt abominabel. Ook het verhaal springt van de hak op de tak en er is geen touw aan vast te knopen. Regelmatig handelingen die totaal onverklaarbaar zijn en die uit het niets lijken te komen. En dan ook nog van die halloween clichés met veel bloed en achteruit lopen in de handen van een moordenaar achter het gordijn. Geld was er in ieder geval wel genoeg voor deze film. De belichting is meestal erg mooi. Ook de decors zijn mooi gebouwd of smaakvol uitgekozen. En de muziek is uiteraard het absolute hoogtepunt van de film. Ook al is die ook niet altijd even smaakvol geselecteerd bij de juiste scenes. Maar toch leuk om hem een keer gezien te hebben. Ik zal nog wel meer Argento films bekijken vanwege de muziek. Behalve Keith Emerson heeft namelijk ook de Italiaanse band Goblin muziek gemaakt bij zijn films. En Goblin maakt ook mooie muziek.

2,0
Rickyman schreef:
Een vreemde en lastige film, want is het nu een meesterwerkje of een veredelde B-film..


Het antwoord op die vraag is voor mij niet zo moeilijk.

avatar van baspls
4,0
"I do not know what price I shall have to pay for breaking what we alchemists call Silentium, the life experiences of our colleagues should warn us not to upset laymen by imposing our knowledge upon them."

Het vervolg op Dario Argento's Suspiria. Hij werkte hier samen met de late Mario Bava en diens zoon Lamberto Bava, die de special-effects en assistent-regie op zich namen.

Net als Suspiria heeft Inferno een mysterieus plot over hekserij en dergelijke zaken en heeft de film door de surrealistische belichting een apart sfeertje. Ergens vond ik die sfeer hier beter, maar Suspiria vormt verhaal-technisch een beter geheel. De films vind ik eigenlijk allebei ongeveer even goed.

Waar ik bij The Cat o' Nine Tails verwachte dat er mooie beelden van katten zouden zijn was dat niet het geval, maar hier wel. Ik moet wel zeggen dat ik de scènes waar katten zogenaamd iemand dood maken, een kat op bijzonder ruwe manier in een zak met andere katten word gestopt en een scène waar katten worden verzopen heel erg choquerend vond. Ik mag dan een horror-fanaat zijn en echt genieten van goede kills, ik kan er echt niet tegen dat dieren - en dan voornamelijk de mooiste aller dieren, katten - wat word aangedaan. Het leek mij ook af en toe net wat te realistisch. Argento en Lamberto Brava hebben in interviews verteld dat de meest ruwe shots en het verzuipen met mechanische katten zijn gefilmd, dat stelde me enorm gerust.

De beelden waren erg wisselend. Dan was het allemaal een beetje knullig en dan waren er weer shots met uitstekende cinematografie, naar het einde toe bijvoorbeeld. De gore was erg magertjes, het bloed lijkt op rode verf en alles oogt een beetje amateuristisch. Toch waren de kills wel vaak geniaal gefilmd. Vooral die ene die op Va' pensiero... van Giuseppe Verdi was gemonteerd, geweldig.

De muziek van Keith Emerson had een heel ander karakter als we van de Goblin muziek gewend zijn. Toch was de muziek op zich zeker niet slecht, mooie orkestrale pianoklanken, elektronische cue's en dan dat schitterende Mater Tenebrarum.

Ik vond de film maar een lange zit. Dat kwam vooral door de slechte acteerprestaties van de Engelse (stem-)acteurs, de waardeloze audio-bewerking (muziek begint en stopt ineens) en het feit dat de muziek soms totaal out-of-tone is met de beelden. Ondanks dat zaten er een paar briljante shots in de film en had de film een prima sfeertje. Alles bij elkaar toch weer echt een must voor liefhebbers van Italiaanse horror, al moet ik wel zeggen dat dit een van de mindere van Argento is.

avatar van Spetie
3,0
Voldoende score van mijn kant voor deze Argento, wat vaak wil zeggen dat het een degelijke stabiele film is, maar Inferno is verre van dat. De balans is echt ver te zoeken en het gaat qua niveau echt alle kanten op.

Er zitten een paar erg leuke momenten in, waarbij vooral de kills in positieve zin opvallen. Het verhaal is daarnaast echt ontzettend zwak en springt van de hak op de tak. De muziek is dan wel weer erg sfeervol, in combinatie met de prima belichting. Het acteerwerk is niet al te best en buiten de kills om, zitten soms best wel wat zwakke momenten.

Maar al met al best een aardige Argento. Niet zijn beste werk, daarvoor is het geheel te onsamenhangend en niet goed genoeg, maar de hand van hem is wel zichtbaar en hij heeft vaak toch wel een paar creatieve vondsten.

3,0*

avatar van Bélon
3,0
Donkerwoud schreef:
Een stuk rommeliger en minder stijlvol dan Suspiria. Argento lijkt ook meer het plot voorop te willen zetten, terwijl het warrige en onlogische script nergens enige binding creëert met de personages. De fijn in beeld gebrachte moorden voelen veel te willekeurig in een langdradig plot waar mensen vooral door lange gangen lopen en serieus kijken. Positieve uitschieters zijn de onderwaterscene en de creatief vormgegeven moorden.


Eens met je review. Ik vond ook die scene met die katten & ratten eruit springen, was erg creepy.
Toch wel een visueel feestje -ook erg fraai naakt in de onderwaterscene- vandaar een goede 3,0*

avatar van RuudC
3,5
Een wat vreemd vervolg op Suspiria. Je merkt in alles dat dit niet werkt als trilogie. Dario Argento mag dan wel achter het roer staan en Inferno zit vol met de bekende blauwe en rode panelen, maar verder heeft het nauwelijks overeenkomsten. Dat gedoe met 'de drie moeders' lijkt er met de haren bijgeslepen te zijn. Als 'gewone' spookhuisfilm is het helemaal niet slecht. De stijl van Argento is datgene wat het meeste aanspreekt. De film is lekker griezelig en er gebeuren flink wat nare dingen. Daar staat wel tegenover dat personages vaak al gesneuveld zijn voordat ze ook maar een fatsoenlijke introductie gehad hebben. Het is een erg chaotische prent. Het is ook de bedoeling dat het surrealistisch overkomt. Inferno is als het ware een nachtmerrie. Hoe hoog ik Emerson als muzikant heb zitten, Goblin leverde in Suspiria veel beter werk af met de soundtrack. De muziek van Inferno is goed, maar niet legendarisch.

avatar van baspls
4,0
RuudC schreef:
Een wat vreemd vervolg op Suspiria. Je merkt in alles dat dit niet werkt als trilogie. Dario Argento mag dan wel achter het roer staan en Inferno zit vol met de bekende blauwe en rode panelen, maar verder heeft het nauwelijks overeenkomsten. Dat gedoe met 'de drie moeders' lijkt er met de haren bijgeslepen te zijn. Als 'gewone' spookhuisfilm is het helemaal niet slecht. De stijl van Argento is datgene wat het meeste aanspreekt. De film is lekker griezelig en er gebeuren flink wat nare dingen. Daar staat wel tegenover dat personages vaak al gesneuveld zijn voordat ze ook maar een fatsoenlijke introductie gehad hebben. Het is een erg chaotische prent. Het is ook de bedoeling dat het surrealistisch overkomt. Inferno is als het ware een nachtmerrie. Hoe hoog ik Emerson als muzikant heb zitten, Goblin leverde in Suspiria veel beter werk af met de soundtrack. De muziek van Inferno is goed, maar niet legendarisch.

Een vervolg in de standaardzin is Inferno niet, het is eerder een film die zich in dezelfde wereld afspeelt en enigszins vergelijkbaar thema bezighoud. Het 'verhaal' is inderdaad rommelig, maar dat komt ook omdat Argento de film eerder aan de hand van een thema dan aan de hand van een verhaallijn heeft gemaakt. Het is - zoals je als zegt - een nachtmerrie, zonder echte logica of samenhang. Lucio Fulci deed dat ook in The Beyond.

Ik heb sinds kort een boek over het werk van Argento, waarin hij zelf zijn films toelicht en andere crewleden en filmrecensenten ook aan het woord komen. Erg interessant om over de achtergrond van de productie te lezen en ook waarom Argento de film heeft gemaakt zoals ie is.

avatar van K. V.
3,5
Een tijdje geleden Suspiria bekeken en nu eens deze. Het was zeker geen slechte film, maar vond het toch allemaal dat ietsje minder. Het verhaal is ook minder meeslepend.
De film verveelde gelukkig niet en zag er nog altijd mooi uit.

avatar van tbouwh
3,0
Inferno is in bijna alle opzichten het mindere broertje van Suspiria. De zo intrigerende blauw-(rode) tinten garanderen wederom een film met een stijlvol uiterlijk, ware het niet dat de stoffige achterkamertjes in New York zich beperkter lenen voor Argento's kunsten dan die lugubere dansschool uit Inferno's voorganger. De score van Suspiria vond ik meesterlijk en eng tegelijk. Hier valt vooral op dat de muziek matig gedoseerd is. Sommige sequenties (ik denk aan het Latijnse koorgeweld in de kelder, richting het einde) missen hun uitwerking door muzikale overdaad, andere sequenties missen juist weer spanning (en daarvan was in Suspiria nooit sprake).

Vergelijken met Inferno's voorganger is haast onvermijdelijk, maar dat neemt niet weg dat ik wel heb kunnen genieten van deze thematisch verwante sequel. Sfeer en cinematografie doen het werk in deze filmische nachtmerrie, de zo karakteristieke keuzes in het decor leiden de aandacht af van het incoherente en ook wat fragmentarische plot.

Ik blijf wel uitkijken naar meer van Argento, maar als ik later teruggrijp naar dit tweeluik zal ik Inferno waarschijnlijk snel links laten liggen.

avatar van Noodless
3,5
Deze film is eigenlijk de tweede film uit een drieluik over The Three Mothers.
In Suspiria ( moet ik dringend terug herzien ) zagen we Moeder de Zuchten. In Inferno maken we kennis met Moeder der duisternis en Moeder der Tranen zou pas veel later haar opwachting maken in het tegenvallende laatste deel van de trilogie Mother of Tears.
Het verhaal in deze film is bijzaak want logica is ver te zoeken. Maar qua vorm stelt de film niet teleur.
Argento slaagt erin om het hele verhaal voortdurend een mysterieus dreigend sfeertje te creëren.
De fotografie is heel knap. De film is voortdurend in rode en blauwe kleuren wat een zeer sfeervolle impressie geeft. Visueel ziet de film er prachtig uit. Ik denk bv. aan de beginscène in de kelder wanneer Rose in het water duikt of de sfeervolle onderzoekingen door Mark enerzijds in het appartement en anderzijds Mark's vriendin in de bib. Een film vol occulte geheimen die bol staat van mysterie, sfeer en knappe visuele beelden. Maar iets meer verhaal en bloederige kills had wel gemogen. Daarom net geen 4 sterren. 7,5/10

avatar van alexspyforever
1,5
Door de recensies hier wat te doorlezen weet ik dus dat Inferno een sequel is op Suspiria. Dat stemde me alvast niet hoopvol aangezien ik niet bepaald een fan van die film. En bij Argento lijkt het mij ook altijd style over substance te zijn en dat is hier niet anders. Altijd wel goede ideeën, maar omdat er aan het verhaal vaak nauwelijks een touw aan vast te knopen is en de personages nogal 1-dimensionaal zijn is het moeilijk om me in zijn films in te leven. De meeste moorden zijn niet echt origineel of gruwelijk, dat deed Suspiria dan toch beter. Het beste was sowieso de moord opdie man op zijn krukken vooral als je weet wat hij met die arme katjes had gedaan verdiende hij ook niet beter. Deel 3 ga ik alvast aan mij laten passeren. Ik wilde eigenlijk me niet verder verdiepen in Argento helaas besliste Valak om deze te nomineren en ik zal dan ook maar dankzij baspls Profondo Rosso doorspartelen

avatar van baspls
4,0
alexspyforever schreef:
Deel 3 ga ik alvast aan mij laten passeren. Ik wilde eigenlijk me niet verder verdiepen in Argento helaas besliste Valak om deze te nomineren en ik zal dan ook maar dankzij baspls Profondo Rosso doorspartelen

Aangezien deel 3 zelfs door die hard Argento-fans niet wordt gewaardeerd lijkt me dat een juiste beslissing

avatar van Flavio
3,0
Ik hoor toch veel liever een Goblin score want de muziek, op de fraaie Verdi-verbastering na, vond ik maar zo-zo. Het verhaal is ook erg rommelig, maar dat is het zwakke punt van zo’n beetje elke Argento die ik heb gezien, dus daar verbaasde ik me niet echt over. Visueel is er weinig aan te merken, maar zo mooi als in Suspiria of Profondo Rosso wordt het niet. Kills waren leuk gedaan.
De climax was helaas een anti-climax. Alles bij elkaar redelijk vermakelijk maar ook niet meer dan dat.

avatar van Baggerman
3,0
Tot mijn verbazing is dit pas de eerste van Argento die ik zie. Ik was in de veronderstelling meer van hem gezien te hebben, maar blijkbaar was ik in de war met Lucio Fulci.

Ondanks het foute acteren, de af en toe huiveringwekkend slechte muziekkeuze en de kartonnen decors vond ik nog best leuk om te kijken. Het begon ook wel lekker met natte vrouwen zonder BH! Helaas zette Argento deze lijn niet door, jammer. Sfeer scheppen en dingen prettig in beeld brengen kan Argento wel. Eng wordt het nergens en het verhaal leek me intrigerend, maar bleek uiteindelijk nergens op te slaan.

avatar van mrklm
2,5
Het tweede deel van Argento's 'Three Mothers'-trilogie is een teleurstellend vervolg (min of meer) op Suspiria. Hoewel er momenten zijn die deleted scenes uit dat meesterwerk hadden kunnen zijn, is hier nauwelijks sprake van suspense en is de samenhang ver te zoeken. Leigh McCloskey is houterig als Mark Elliot, een student musicologie in Rome. Hij maakt zich zorgen over zijn zus Rose [Irene Miracle] die in New York woont en hem regelmatig brieven stuurt waarin ze het vermoeden uitspreekt dat haar huis behekst is. Wanneer een telefoongesprek tussen Mark en Rose plotseling wordt afgebroken, besluit Mark af te reizen naar New York in de hoop dat hij samen met zijn zus de waarheid kan achterhalen.
Dit is een typisch geval van een film met een aantal sterke horrorscènes, die op matige wijze met elkaar zijn verbonden in een warrig en regelmatig saai scenario. Van sfeer is nauwelijks sprake, maar de aanwezigheid van Alida Valli (die in Suspiria de rol speelde van danslerares Miss Tanner) is een pluspunt. Nadeel is dat het je als kijker nog maar eens herinnert aan het feit dat het eerste deel in deze trilogie in alle opzichten superieur was.

Gast
geplaatst: vandaag om 07:25 uur

geplaatst: vandaag om 07:25 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.