Blade Runner (1982)

Borg zijn inderdaad geen androïds en het was geen goede vergelijking van mij. Maar ik had het wel over de acteerprestaties die niet overtuigend zijn van de androïds en niet over hoe ze ontmaskerd kunnen worden.

Ik ga hier geen eindeloze discussie houden over deze film. Eerlijk gezegd waren mijn verwachtingen hoog maar werden ze helaas niet ingelost. Misschien krijgt Blade Runner alsnog een ster meer bij een tweede kijkbeurt.

Kijk, ik zie wel dat het de bedoeling was om de kijker over zulke zaken te laten nadenken. Ik vind het alleen niet erg bijzonder gebracht of interessant.

Ik ben een SF fan, althans wanneer het op boeken aankomt. Films slagen er mijns inziens niet zo dikwijls in SF op een goede manier te brengen. Ook hier vind ik het resultaat mager.

Als de acteerprestaties en het design dan ook nog niet mee willen houdt het voor mij op.

Het acteerwerk is koel en berekenend, net als de personages die worden neergezet, zeker in het geval van de androïden. In welke context vind je het mager dan?

Klaarblijkelijk is dat nou net wat de film doet dus dat is het probleem niet. Het zit 'm dus in de manier waarop het wordt gebracht waardoor het bij jou niets teweegbrengt. Wat schort er aan? (Ik heb het volgens mij al gezegd maar daar wordt niet op gereageerd). En het design? Wat is er mis mee? Dat wil ik ook graag begrijpen.

Goh, ik word hier blijkbaar op het matje geroepen door de fanboys. Ik ga me hier echt niet verantwoorden voor mijn mening over een film.

- Het scenario en de vragen die men daarbij wilt stellen vind ik niet bijster interessant

- het design vind ik niet geslaagd

- de acteerprestaties zijn niet uitzonderlijk en soms zelfs ondermaats

Daar zul je het mee moeten doen. Punt, klaar.

Leuke discussie, rafke pafke. Ik leer er niks uit.

Je zei dat de stad eruit ziet zoals elke "nachtmerriestad" in de jaren '80. Is het nu zo moeilijk om ons (de fanboys) te vertellen naar welke films je verwijst? Of lul je maar wat raak?

Ik verwijs helemaal niet naar andere films, ik begrijp niet waar je dat haalt. Ik zei ook niet dat de film er als "elke nachtmerriestad (?) uit de jaren 80" uitziet. Je hebt mijn bericht duidelijk niet goed gelezen. Over maar wat raak lullen gesproken...

Sorry, dat had ik blijkbaar verkeerd begrepen. Ik dacht dat je het een cliché vond (een stad die je al te veel in andere films had gezien). Ja, ik lul ook maar wat raak.

Goh, wat interessant allemaal, zeg.

Een steekje onder de gordel dat niet hoeft. Ik heb mijn mening over de film gegeven en erbij verteld hoe ik daartoe kom. Wat wil je in hemelsnaam meer?

Ik denk dat je niet overal aanstoot van moet nemen. Ik denk dat hij het gewoon in het algemeen bedoelt en niet persoonlijk naar jou toe.

De laatste 2 boodschappen van AC1 waren duidelijk aan mij persoonlijk gericht, dat lijkt me duidelijk. En ik ging er gewoon op in.

Als 'fanboy' (was dat ook geen steekje onder de gordel?) wil ik graag weten en begrijpen waarom de 'look', design, sfeer en de existentiële thema's - kwaliteiten die van Blade Runner een classic hebben gemaakt - voor jou de archilleshiel van de film vormen. Ik ben oprecht geïnteresseerd maar jij ziet het blijkbaar als een aanval. Misschien wil ik te veel? Als iemand mij die dingen zou vragen, ik zou er maar al te graag op ingaan.

Blade Runner

Wat een herziening al niet kan doen. Een aantal jaren geleden heb ik deze film voor het eerst gezien. Destijds vond ik het een goede film met een aardig plot, ik werd er niet door omver geblazen maar ik vond het ook niet slecht. De lofzangen over deze film door velen kon ik echter niet geheel plaatsen, zo bijzonder was de film toch niet?

Afgelopen maandag heb ik de blu-ray aangeschaft waarop de final cut te bewonderen is en derhalve heb ik hem dinsdagavond in de herziening gegooid. Dit keer werd ik dus wel omver geblazen door de meesterlijke sfeer die Ridley Scott op het doek weet te toveren. Ik ben fan van science fiction films waarin toekomstbeelden worden geschetst en ik denk dat het toekomstbeeld dat Blade Runner ons voorschotelt één van de meest realistische is die ik ooit heb gezien. Natuurlijk zijn er een aantal dingen in de film die heden ten dage gedateerd ogen zoals de computers en nog wat andere apparatuur (ook had ik een grijns van oor tot oor toen ik op de achtergrond ergens een Atari logo zag opdoemen ). Maar voor begin jaren 80 begrippen kan ik mij terdege voorstellen dat mensen zich de ‘verre’ toekomst zich zo zouden voorstellen. De sets zijn magnifiek waarbij er door Scott goed is gelet op het niet louter laten zien van futuristische snufjes, zo is het straatbeeld behoorlijk realistisch. Chinatown is nog steeds Chinatown met allerhande kraampjes en flikkerende neonlichten zijn ook heden ten dage niet van het straatbeeld verdwenen. Verder verschillen de appartementen waar de mensen in wonen van binnen niet heel veel van nu. Uiteraard hebben wij op dit moment (nog lang niet) te maken met vliegende auto’s en vuurspuwende wolkenkrabbers, maar wellicht dat dit over 30 jaar wel tot de mogelijkheden behoort. De aankleding van de film is dus fantastisch, iets wat op blu-ray nog beterr tot zijn recht komt en dan heb ik het nog niet eens gehad over de manier waarop er met licht gespeeld wordt in de film. In één woord schitterend.

Het plot begreep ik dit keer ook beter. Het idee van replicants die door de overheid worden ingezet om bepaalde zware klussen op te knappen (zoals zwaar fabriekswerk) is erg interessant. Natuurlijk kleven hier ook weer risico’s aan. Wat ik van de film begrijp is dat hele replicant gebeuren nog volop in ontwikkeling is en bepaalde risico’s dienen derhalve nog ingedamd te worden (het ontwikkelen van bepaalde emoties bij de replicants kan bijvoorbeeld verstrekkende gevolgen hebben). Vandaar dat good old Harisson Ford wordt aangewezen om enkele gevaarlijke replicants richting hun zogeheten pensioen te dirigeren. Een erg interessant verhaal gegoten in een zeer sfeervol film noir stijltje.

De manier waarop de rollen worden ingevuld verdienen niets meer dan lof. Ford zet Deckard neer als een verre van perfecte agent die daardoor een bepaalde charme oproept bij mij als kijker en Hauer is ontzettend intrigerend als Roy Batty, één van zijn beste rollen vind ik. De bijrollen worden verder goed ingevuld en de personages zijn stuk voor stuk erg geloofwaardig.

Tjah wat kan ik er verder nog over zeggen behalve dan dat er nog bepaalde plotpunten zijn waar tot in de lengte der dagen over gediscussieerd kan worden, waardoor deze film mij waarschijnlijk niet snel zal gaan vervelen. Ook bepaalde details die een eerste kijkbeurt waarschijnlijk niet zullen opvallen, maar die zich zullen ontvouwen naar pas 5 of 6 kijkbeurten (ik weet zeker dat ze er in zitten). Kortom prachtige film.

Anderhalve punt erbij op en een top 10 notering.

Ok, ik pleit niet helemaal onschuldig en zal proberen er wat dieper er op in te gaan:

- design: wat ik bedoelde met nachtmerrieversie van grootsteden uit de jaren 80 is dit:

LA zoals het er in deze film uitziet komt me voor alsof men gewoonweg alles wat "slecht" was aan grootsteden uit de jaren 80 heeft uitvergroot:

Massa's flatgebouwen => in de film worden er dat nog meer en vooral nog immenser

De grauwheid en vuilheid wordt hier naar een nog hoger (lager?) niveau getild

Het hectische wordt in de film nog hectischer.

Veel neon => nog meer neon

De wagens zien er ouderwetser en gammeler uit dan de auto's die omstreeks 1982 uit de fabrieken rolden. Ik heb echt niet het gevoel dat er goed werd nagedacht over hoe de toenmalige technieken zouden kunnen evolueren.

Al bij al vind ik dat nog al een makkelijke en flauwe toekomstvisie. En naar mijn mening zien steden er tegenwoordig meestal fraaier uit dan in de jaren 80. Meer oog voor groen, voor mooie architectuur, warmer en uitnodigender,... Dat kon men destijds waarschijnlijk niet weten, maar iets meer vindingrijkheid had ik in een SF film toch wel verwacht.

- sfeer: de film noir benadering vind ik eigenlijk wel een goede zet, maar het zijn het design en de acteerprestaties die dit postieve punt dan toch weer om zeep helpen.

- de existentiële thema's: zoals gezegd, ik zie wel welke vragen men tracht op te roepen. Alleen heeft dit bij mij niet het effect dat ik er na de film nog mee in mijn hoofd zit. Dan is men dus niet in het opzet geslaagd. Waarom dit bij mij niet lukt is een moeilijk vraag: misschien omdat het verhaal me niet genoeg intrigeert, ik het verhaal nogal zwak uitgewerkt vind, ...

Er zitten wel een aantal heel knappe shots in de film: o.a. in de trappenhal met het licht dat door een draaiende ventilator schijnt, de kamer met de creaturen van JF Sebastian... En het zijn die dingen die me ertoe brengen de film nog net voldoende te geven.

Oké, bedankt voor je reactie, Rafke Pafke.

De stad, de wagens, de design: Je spreekt over "groener en mooier" maar daarom is de design niet "slecht". De film wil een pessimistisch toekomstbeeld schetsen en niet zozeer om realistisch te zijn maar omdat dit het kader is waarin het verhaal zich afspeelt. De wereld van Blade Runner is geen uptopia maar een dystopia: Overbevolking, pollutie, klimaatsproblemen, ... Iedereen die de mogelijk heeft om de Aarde verlaten heeft dat al lang gedaan. Wat ik mooi vind is het behoud van het oude (ik vind dat heel herkenbaar. Waarom zou alles verdwijnen? Dat is ook nu niet het geval) en de introductie van het nieuwe. Die bijna nostalgische combinatie van het oude en het futuristische wordt in Blade Runner over de ganse lijn doorgetrokken, niet alleen in de architectuur, maar ook in de mode, de auto's op straat, enzovoort. Oud en nieuw staan hier naast elkaar en heel dikwijl wordt het nieuwe op het oude gemonteerd (zie je ook vandaan de dag), alsof het nieuwe een parasiet is die de bomen aantast. Het zijn upgrades oftewel 'retrofitting'. In plaats van afbreken worden dingen aangepast aan nieuwe omstandigheden. Dat zorgt voor die drukke, organische look (i.p.v. clean en gestroomlijnd) die je ook al een beetje in Alien zag.

De (existentiële) thema's: Misschien verwacht jij ergens dat de film dieper op z'n eigen thema's zou ingaan ... Ik geef toe, de film werpt alleen maar vragen op. De thema's worden alleen maar aangeboden en kunnen zelfs volledig over het hoofd worden gezien (vooral tijdens de eerste kijkbeurt want dan gaat de meeste aandacht naar het verhaaltje). Het is aan de kijker om ze op te pikken en er zelf iets mee te doen. Vandaar dat zovelen aanvankelijk teleurgesteld met Blade Runner. De magie van de film komt gewoonlijk pas vrij tijdens het herbekijken. Dat was bij mij ook zo. De eerste keer (in 1982) vond ik de film wel aardig maar ik verwachtte meer spanning (was dit niet de Ridley Scott van Alien?) en opwinding. De tweede keer heb ik een hele andere film gezien en was ik een fan voor het leven. Ik ken geen enkel andere film die, zowel artiestiek als inhoudelijk, zoveel informatie en emotie gooit naar de kijker en die dan ook bijgevolg zo herbekijkbaar is als Blade Runner. Elke keer zie ik nieuwe dingen of bekijk ik het toch weer vanuit een ander perspectief.

En dan hebben we het nog niet eens gehad over de ware identiteit van Rick Deckard!

....

Met elke kijkbeurt ontdek je nieuwe dingen. Klassiekers als BR maar ook Taxi driver, The deer hunter, Stalker en Deliverance hebben dat. Dat maakt ze juist zo goed.

Nou de manier waarop AC1 de essentie van de film verwoord had nooit zo goed uit mijn vingers kunnen komen. Chapeau!

Ik kan wel begrijpen waarom de film zo hoog aangeschreven wordt. Maar voor mij deed ie het net niet. Je moet gewoon veel te lang op je honger blijven zitten, en vooral/enkel het laatste half uur is echt van topniveau. De prangende vraag: waarom kon de film niet van het begin af aan van hetzelfde niveau zijn?
Ik weet niet of men bewust gekozen heeft voor een simpel verhaal, om op die manier de sfeer er beter te laten uitkomen? Ik vind het alleszins niet volledig geslaagd. Men had in het eerste deel best een spannend en complex verhaal mogen opbouwen, om daarna te vervallen in een melancholische mengelmoes. Kwestie dat je dan toch het eerste deel van de film kan overbruggen. Moest je het eerste uur van de film liggen slapen hebben, dan heb je eigenlijk niets gemist.

Want de film begint namelijk als een doorsnee SF-film. Het enige waar je misschien voor wakker wil blijven is de omgeving, die overigens wel zeer keurig gemaakt is en zich zelf kan meten met de hedendaagse SF-film. (Die Coca-Cola-reclame: is dat een knipoog of is dat gewoon een schoolvoorbeeld van Product Placement?).

Goed, de film wordt een pak interessanter nadat reeds een groot deel van de vijanden al uit de weg zijn geruimd. (Gaat lekker snel). En wie dan ook gaat hopen op een plotse ommezwaai in het verhaal, is er aan voor de moeite.
De vaart gaat er uit, en al snel krijgen de personages een defaitistische ingesteldheid. Die sfeer slaat ook compleet over op de film.

Langzaam maar zeker krijgen we een beeld van wat de personage bezig houdt. Zo leren we dat de replicants enkel voor een volkomen menselijke eis , een langer leven, naar de Aarde zijn gekomen. Tevergeefs, zo blijkt. Bijgevolg ga je als kijker de replicants ook niet meer gaan zien als ‘de vijand’, die door ‘de held’ moeten afgeknald worden, en krijg je zelfs medelijden met hen.

Alles wordt afgewerkt met zeer keurige dialogen en een spacy soundtrack. Waardoor het geheel - vooral op het einde - wel ongeëvenaard is. (Of zijn er nog SF-films met zulke diepgang in de personages?)


3,5
Maar er had toch veel meer in gezeten. Ik kan het niet genoeg benadrukken.

Nu ik er over nadenk, is je wel eens opgevallen dat steden in de toekomst vrijwel altijd bij nacht gefilmd zijn? Over het algemeen gaat het dan om "dystopian cities".

Blade Runner speelt zich vrijwel uitsluitend 's nachts af, dat geldt ook voor Escape from New York, Escape from LA, de Somni-tijdlijn in Cloud Atlas, Judge Dredd, zo kan ik nog wel even doorgaan.

Met Dark city bijvoorbeeld (what's in a name??)

Boeiende film, die er ook nog eens fantastisch uitziet. Het enige bezwaar dat ik heb, is dat de film veel te kort is. De krappe twee uur zijn niet genoeg om alle verhaallijnen en personages voldoende uit te diepen en de geweldige sfeer komt zo ook niet volledig tot zijn recht. Ook bij herziening vond ik het veel te gehaast allemaal. Jammer, want ik had graag meer tijd in deze wereld verbracht. Toch dikke vier sterren.

Ik hoop dat dit niet waar is:

Michael Bay penned to direct stunning Blade Runner prequel:

Link

hahaha. denk het niet hoor.

Oeioei dit gaan er veel niet graag horen denk ik ! En al zeker niet als Bay de productie opzich neemt.

Nou zegt Michael Bay in dat artikel dat hij in Ridley Scotts versie de robotpersonages er niet uit vond zien als robots "vanwege het gebrek aan CGI-mogelijkheden in die tijd". "En laat ik zeggen dat je nu wel zult gaan merken dat de robots in de nieuwe film echt uit de 21ste eeuw komen!" Maar... het was toch juist de bedoeling dat niemand kon zien dat de replicanten geen echte mensen waren... of begrijp ik het nou verkeerd? Of doelt hij op andere figuren, bijvoorbeeld de poppen van J.F. Sebastian?

Ik geloof niet dat ik hier warm voor kan lopen. (Overigens vond ik van Michael Bay Transformers en Bad boys verschrikkelijk, maar The rock en The island juist weer erg goed, dus wat hem betreft heb ik persoonlijk gemengde maar niet per se enkel negatieve gevoelens.)

Hij moest eens weten wat we van zijn CGI vinden, dat ziet er pas niet uit. Nee, die praktische stunts/special effects werken meestal veel beter dan die digitale troep.

         (Met name in Transformers vind ik zijn CGI soms gewoon echt lélijk)

Praktische SFX special effects werken velen malen beter dan die digitale troep. Ja, een film als Avatar is gewoon mooi, maar niet alleen vanwege de CGI maar ook vanwege de film in zijn geheel maar Bay gaat gewoon voor de blockbuster: een no-brainer actiefilm voor de zomer. Blade Runner is zoveel meer dan dat.

Behalve dat, vind ik Blade Runner er overigens nog steeds geweldig uitzien, visueel gezien. Het is geen film alla Indiana Jones of Star Wars die met name het publiek moeten entertainen. Dit is een realistische, film-noire dat dichtbij de werkelijkheid blijft. Los Angeles ziet er vervuild, duister uit en de zon lijkt nergens op te komen. Scott creëert hier een wereld die zelfs af en toe eng is. Vooral valt het me ook op dat de toekomstvisie in deze film de letterlijkheid neemt met wat wij de aarde aandoen.

Het is dus zoveel meer dan een Michael Bay filmpje, zoals Bay het hier interpreteert met zijn digitale onzin.

Inderdaad, replicants zijn niet te onderscheiden van mensen. Bay doet echt gekke uitspraken hier. Misschien bewijst dit dat het artikel nep is? Een vroege aprilvis? Ik kan me ook moeilijk voorstellen dat WB een prequel wil laten maken door Bay terwijl Ridley Scott een sequel op de planning heeft staan.

Het is hollywood je weet maar nooit !