Blade Runner (1982)

Zie niet wat háár nou menselijker maakt dan mens. Rachael is equal to human. Zij is echter een proefversie en niet ontworpen met bovenmenselijke krachten. Het concept van geïmplanteerde herinneringen wordt op haar getest om later toe te passen op replica's met bovenmenselijke krachten en DAN worden de replica's more human than human. De übermensch zal geschapen worden en zonder enkel berouw of sympathie ingezet om de grootste k*tklusjes op te knappen.

Toch wel. De 'real humans' (het mensdom) zijn allemaal behoorlijk onmenselijk (koud, hard, afgestompt, bitter, sarcastisch, etc.). Rachael laat juist de meeste emoties zien (na haar transformatie) en is het meest warme, onzekere, fragiele, doch trotse personage in film. Wanneer Tyrell het heeft over "more human than human" refereert hij naar Rachael, niet naar de domme kracht van Leon. Hij streeft naar menselijke perfectie, niet naar werkrobots. Het feit dat Rachael als enige een metamorfose ondergaat (zij doormaakt de grootste emotionele evolutie) en zij van haar voetstuk wordt geslagen maakt haar al menselijker dan alle andere personages. Rachael is ook het laatste model van de replicants (Ridley Scott noemt haar zelfs Nexus 7) en dus is zij het antwoord op het beoogde motto van Tyrell. Alles is natuurlijk afhankelijk van de kijker maar dat is net het mooie van Blade Runner. De indrukken en gedachten die we krijgen zijn het gevolg van de interactie tussen de film en de kijker.

Ik denk niet dat het de intentie van Tyrell was om Rachael op die manier meer menselijk te maken, hij implanteerde enkel herinneringen om de emoties stabiel te houden. Het probleem ontstaat juist wanneer Rachael er achter komt dat ze geen 'echt' mens is, dit was onvoorzien, Rachael slaat op de vlucht. Dat Rachael doorslaat in haar emoties lijkt mij op het eerste gezicht niet de intentie van Tyrell.

Ik kijk vooral naar de film en karakterontwikkeling en niet zozeer naar de beperkte informatie die we krijgen van de dialogen. Op die manier kan je er veel meer uithalen. Je ziet toch duidelijk dat Rachael veel menselijker is dan de bende van Batty, niet? De VK-test wijst uit dat Rachael emotioneel reageert als een mens. De film schuift haar naar voren als heel menselijk. Welke weg wil Tyrell op? Naar domme werkslaven? Nee, die tijd is voorbij (dat more human than human zou slaan op 'supersterk' is niet wat de bedoeling is van die scène en tevens de reden waarom ik aanvankelijk op jouw post reageerde). Hij wil menselijke perfectie. Een replicant die niet van 'the real thing' is te onderscheiden. Replicant die elke test op menselijkheid kan doorstaan. Replicants die denken dat ze mens zijn. Replicants die doorgaan als mens. De grens tussen mens en replicant niet alleen vervagen maar zelfs volledig uitwissen. Daarom gaat Ridley Scott op het einde van de film dan ook nog één stapje verder.

Ok, ja nu snap ik je gedachtegang, volledig mee eens. Enkel zie ik Rachael nog niet 'volledig' als mens (het is nog steeds en testreplica en uit VK blijkt dat ze replica is). En vraag me dan ook af waarom Tyrell dit wil, denk enkel vanuit wetenschappelijk oogpunt. Maar ik ontkracht mijn eigen stelling niet, want als je alle eigenschappen van deze Nexus 7 aan een Nexus 6 zal toevoegen, zal je dus een 'replica' creëren, qua emoties gelijk, maar fysiek en mentaal beter dan de mens, in bedwang is, en de 'vuile' klusjes kan opknappen. Kijk naar Deckard zelf, hij is een replica, intelligenter dan de mens zelf en voert de vuile klusjes uit, namelijk het uitroeien van de ontsnapte replica's.

Kortom, wat je zegt, daar ben ik het mee eens. Maar wat Tyrell denk ik wil, is deze replica's die gelijk zijn aan de mens, meer menselijk maken, op emotioneel niveau gelijk, maar mentaal & fysiek beter om, wat ik net zei: de k*tkusjes op te knappen. Waarbij daarna de ethische en filosofische kwesties om de hoek komen kijken.

Ik zie niet in waarom je de replica's bijna menselijk gaat maken om het vuile werk op te knappen. Wie kunnen beter het vuile werk opknappen dan replica's zonder enige vorm van ethiek. Ik denk ook dat Tyrell een replica wil maken die niet van een echt mens is te onderscheiden. Dus met emoties en herinneringen en de mogelijkheid tot ontwikkeling.
Het "feit" dat Deckard een replica is blijf ik wat gezocht vinden. Door de scene met de eenhoorn aan de film toe te voegen kun je bijna geen andere conclusie trekken. Of Deckard moet over zijn dromen met anderen gesproken hebben. In de oorspronkelijke film zonder de eenhoorn scene is er echter totaal geen reden om aan te nemen dat Deckard niet menselijk zou zijn. Ford zelf dacht tijdens de opnames ook dat hij een mens speelde en geen replica.



Deze ethische kwesties zijn de spil waarop de hele film draait.

Dat had hij zo afgesproken met Scott maar die dacht daar duidelijk toch anders over. In een interview met Ford zei deze dat hij tijdens de opnamen wel doorhad wat Scott van plan was en dat dit soms voor spanningen op de set zorgde. Ach, het speelt toch geen rol wat Ford dacht, Deckard moest sowieso overkomen als een gewoon mens. In ieder geval, ook zonder unicorn voel je de insinuatie, al moest je daarvoor de film misschien wel meer dan één keer bekijken. De originele Theatrical Cut, waarvan de unicorn sequence is verwijderd, is op dat vlak toch iets meer ambigu.

Er zijn natuurlijk verschillende replica's, prostitutie, werk, replica's als Deckard etc. Voor sommige replica's is het belangrijk om menselijke trekjes te hebben omdat zij ook sociaal moeten zijn in de omgang. Ik weet het fijnen er ook niet helemaal van. Maar de replica's werden dus al voor klusjes ingezet, begonnen emoties te ontwikkelen, en werden gevaarlijk. Met het meegeven van herinneringen kunnen deze emoties onder controle worden gehouden.

Wat betreft het replica zijn van Deckard: Klik

Toch vind ik dat de relatie tussen Deckard en Rachel een stuk minder interessant worden als beide replica's zijn.

Idd ben persoonlijk ook geen fan van de - alhoewel sterkt gebrachte- plotwending

Waarom? De thema's die de film aankaart hoeven daarom toch niet per se te veranderen? Je hebt ze toch sowieso meegekregen? Je krijgt er zelfs een heel nieuw perspectief bij. Hoe meer ideeën, hoe rijker de film wordt. Het is alleen jammer dat het iets te nadrukkelijk wordt gebracht in de DC en de FC. De TC liet het op dat vlak toch iets meer aan de kijker over en dat is best wel opmerkelijk gezien die vaak wordt bestempeld als de versie voor mensen die een handleiding nodig hebben.

Onlangs op het grote scherm, met een goede geluidsinstallatie mogen bekijken - zo komt deze film helemaal tot z'n recht. Genieten!

Ik had verwacht dat de film na een kleine 30 jaar er hopeloos gedateerd uit zou zien. Maar door het decor en belichting is dit één van de visueel sterkste films die ik ooit heb mogen aanschouwen. Veel is waarschijnlijk te danken aan de opknapbeurt in 2007, wat echter de acteerprestaties en verhaal niet heeft kunnen oppoetsen. Die zijn vrij beroerd.

3 sterren.

Uitstekend SF film...

Prachtig en uitstekend mooi HD kwaliteit (blue ray)...

Uitstekend muziek "Vangelis" (Dolby Stereo)...

Prima acteerwerk...

Wel jonge bekende acteur Harrison Ford en Rutger Hauer...

Prima verhaal...

SF is mijn zeer goede smaak...

Het is echt aanrader...

Herhaling gekeken en cijfer blijft hetzelfde...

Echt een topper. Eindelijk een keer gezien! Hier houd ik dus van: toekomstfilms. Ik heb zelf de Final Cut gezien in blue-ray. Het eerste wat met meteen opviel is dat de film ontzettend mooi is gemaakt. Dit zorgde voor een realistisch spektakel waardoor ik helemaal in de film werd gezogen. De hele toekomst/noir sfeer in Los Angeles is echt top gedaan. Hierdoor komt de plot en acteurs veel geloofwaardiger over.

4.5*

Je haalt hier iets heel boeiends aan, brabasRUS. Inderdaad, eens je je laat onderdompelden door de 'sights and sounds' van Blade Runner voelt alles (het verhaal, de karakters, hun lotsbestemming, de wereld van LA 2019, et cetera) veel intenser en echter aan. Het is zo dat je de film moet 'beleven' (geldt ook voor 2001: A Space Odyssey). The 'how' amplifies the 'what'. De stijl versterkt de inhoud.

Breaking news: Scott is op zoek naar een schrijver voor BR2 en heeft al met Hampton Fancher gepraat.

Scott talks Ford & Blade Runner | Heroes & Hellions - heroesandhellions.com

....

Hm. Bij Alien had ik niet zo'n probleem met een vervolg - daar waren er immers toch al drie van -, maar een Blade Runner 2... ik weet het niet hoor.

Laat maar komen. Harrison Ford moet dan wel terug, anders is de kans groot dat het een flop wordt.

Liever niet.

Eén film maakt het meer uniek.

Niet dat ik denk dat ze de unieke sfeer kunnen 'dupliceren', hoor. Daar is nog niemand in geslaagd.

Correctie, 4 delen.

Eén origineel en drie vervolgdelen, meneer de wijsneus

Die vervolgdelen van Alien hebben wel ervoor gezorgd dat het wezen zijn mystiek volledig is kwijgeraakt. Eens een enigma, nu een vervelend insect. Wat ik wil zeggen is, ook bij Alien ware het beter geweest dat ze geen sequels hadden gemaakt.

Ik heb zelf ook geen probleem dat Alien met een nieuwe film komt maar ik zou het jammer vinden als BR2 eraan zou komen, ik zou hem wel bekijken maar ik vrees dat het niet meer dezelfde impact gaat geven dat het mij gaf met BR zelf ..

Inderdaad vervolgfilms doen meestal enkel afbreuk. Gelukkig is het prequel van The Thing zo slecht dat je het er nauwelijks mee kan associëren. Een BR2 zit ik ook totaal niet op te wachten.

Voor de eerste keer gezien en ik vond er eigenlijk niet veel aan...

Nog een paar keer kijken dus..

Ja, meestal gebeurt 'het' wanneer je je niet langer focust op het verhaaltje. Het is onbeschrijflijk hoe anders mijn tweede keer was.

Klassiekers als Blade runner, Taxi driver en The Deer hunter worden beter met elke kijkbeurt en zeker ook naar mate je ouder wordt. Omdat je dan, door je eigen levenservaring, meerdere lagen ontdekt. In deze drie genoemde films bijvoorbeeld voor mij: het thema van eenzaamheid en vervreemding (van de dingen en mensen waarvan je eigenlijk houdt...).

Absoluut waar, yorgos. Ik wil ook Midnight Cowboy toevoegen aan je lijstje.