Blade Runner (1982)

God, ik kan onnoemelijk veel films toevoegen aan dat lijstje, maar ook zeker Clockwork Orange en Deliverance, Dead Man's Shoes, Apocalypse Now en Space Odyssey..

Bij die films voelde ik helemaal niet dat ze over eenzaamheid gaan. Deliverance ... Hmm, laat me even denken ... Nee, ik zie het echt niet. A Clockwork Orange ook niet. Vele films kunnen dan wel gaan over 'vervreemding' maar geven je toch niet dat gevoel van eenzaamheid waar de karakters mee leven. Met A Space Odyssey voel ik wel een soort van 'alleen zijn' maar dat vind ik niet hetzelfde als 'eenzaamheid'.

Ik wil wel een lans breken voor Deliverance. Immers zijn de vier hoofdrolspelers op een gegeven ogenblik overgeleverd aan de grilligheden van de natuur en de twee psycho's. Rotsen en stromend water om je heen. Helemaal op jezelf. Dan ben je echt even alleen...

(En ik denk dat orbit hierboven die films noemde als voorbeelden voor klassiekers-die-je-steeds-meer-gaat-waarderen in het algemeen...)

Dat is toch helemaal iets anders. Ze zijn niet eens alleen. Het is nog steeds onze vrienden tegen de natuur/hillbillies. Je kunt dit toch niet vergelijken met Blade Runner waar het thema van eenzaamheid van het begin tot het einde uit elke porie druipt? Momenten zoals in Deliverance, wanneer slachtoffers in de penarie zitten, zie ik in elke horror of survival film. Zijn het daarom allemaal films die uitblinken in het thema? Een film zoals Sunset Boulevard vind ik dan wel weer een mooi voorbeeld.

Nee, zeker niet. Ik zei ook al: dit was waarschijnlijk meer een opmerking van algemenere aard over films die bij elke kijkbeurt beter worden, en niet meer specifiek over het door mij als voorbeeld aangehaalde thema van de eenzaamheid en de vervreemding. Beetje een mix-up hier.

Ben overigens wel benieuwd naar Sunset Boulevard. Waarom acht jij die hoog als het gaat om het thema van eenzaamheid en vervreemding?

aardige actie- s.f.

...mooie omgeving, origineel verhaal en goede casting..

Alweer een film die ik pas na paar kijkbeurten weet te waarderen. Blijkbaar was ik in begin niet in de stemming of had ik andere verwachtingen.

Het hele replica-verhaal is zeer interessant, de toekomst ziet er fantastisch uit en de sfeer is één van de betere in de genre.

Misschien dat Dark city van Alex Proyas jou dan ook wel kan bekoren (vanwege fantastische aankleding, sfeer en toekomstvisie...)

Klopt, DC kon mij ook bekoren. Niet alleen vanwege sfeer en decors, maar ook het verhaal dat me deed denken aan The Matrix en Thirteenth Floor

Ik lees momenteel de biografie van Rutger Hauer en het is interessant te lezen hoeveel scénes er door Rutger zijn veranderd, en ze zijn zoals ze zijn.

Wat mij betreft ook de mooiste scénes en tekst.

Ridley Scott had oorspronkelijk toch wel mindere ideeën voor deze film. Met name het einde.

Ik hoop dat er meer consistentie zit in deel 2.

Hoezo ontbreekt het in deel 1 aan consistentie? (Ik hoop dat er helemaal geen deel 2 komt)

In godsnaam niet nee!! En ik ken weinig consistentere SF films, dus die opmerking is me ook een raadsel

De film is in te delen in twee delen, zoals Onderhond ook al ergens zei. De eerste helft wordt er nog rustig aan gedaan en is er tijd voor mijmeringen, intrige en detectivewerk, maar de tweede helft is het vooral een catch the baddies film. Dat vond ik jammer, want de sfeer was gelijk heel anders. Ik hoop daarom ook dat deel twee niet verzandt in een soortgelijk iets. Ghost in the shell, die dik geinspireerd lijkt te zijn door Bladerunner, deed het wel goed, want die hield het filosophische aspect de hele film door.

het lijkt misschien vooral een catch the baddies film...

Het is ook een catch the baddies film. Dat is vanaf het begin al duidelijk tijdens de briefing die Ford krijgt van die vetklep achter zijn bureau.

Sowieso kun je je al afvragen waarom ze als baddies beschouwd worden, en wat ze eigenlijk fout doen (ja ze overtreden de regels, maar moreel ligt het natuurlijk veel complexer). Twee, zeker tegen het einde gaat de film allang niet meer over het vangen van de Replicants, Ford is in zijn hoofd bezig met hele andere dingen, hoewel het op de voorgrond misschien nog lijkt alsof hij puur achter slechteriken aan zit .

Ik snap niet dat je bij GitS wel vind dat het de hele film door filosofisch is, en hier niet. Allebei briljante films, en qua structuur verschilt daar m.i. niet zoveel in, in beide films loopt de missie op de voorgrond van begin tot eind, net als de persoonlijke ontwikkelingen van de personages.

Omdat het in GitS niet zozeer gaat om het vangen van de Puppet Master en dit ook heel duidelijk laat merken. In BR doet Ford gewoon wat hem is opgedragen zonder daar al te veel aanstoot in te nemen. Het filosophische aspect van BR is me niet ontgaan hoor, maar er had veel meer mee gedaan kunnen worden. Iets wat GitS wel goed doet.

Het gaat hier toch ook niet zozeer over het vangen van Roy Batty?

Jawel? En de andere 4 replicaten. Dat is duidelijk de hoofdlijn.

De hoofdlijn inderdaad, maar waar verschilt GitS dan van Blade Runner op dat vlak? De hoofdlijn is daar het vangen van The Puppet Master, hier het uitschakelen van de 5 replicants. Dat zijn echter in beide films niet de kernthema's.

Wat is het kernthema in Bladerunner dan?

Wat mij betreft het aloude credo van Descartes; 'Ik denk dus ik ben.' Wat is wat een mens menselijk maakt? Zijn vaardigheden om bewust te zijn over zijn bestaan als mens en af te vragen wat zijn positie is. Nu is de mens in staat om androiden te maken die eveneens deze vaardigheden bezitten, terwijl deze als slaven, sex-speeltjes, oorlogstuig etc worden gebruikt. Is dat normaal, wie zou zich daar niet tegen verzetten?Maakt de hele film een vertroebelde strijd en zijn er wat mij betreft helemaal geen goed/slecht verhoudingen meer naar verloop van de film.

Daarmee in relatie komt er nog eens bij dat Deckard verliefd wordt op een replicant, op een artificieel wezen dus, en hij zelf ook twijfelt of hij een replicant is of niet. Kan dus ook zijn dat de verliefdheid tussen de twee niks meer is dan een computerprogrammering. Kan ook net zo goed zijn dat de 'gestopte Blade Runner' Deckard, net als Rachael herinneringen geimplanteerd heeft gekregen, en als replicant gebruikt wordt omdat verondersteld wordt dat hij de enige is die het kan opnemen tegen de andere 5, en dus helemaal geen Blade Runner was voor aanvang van de film. Is dat het geval dan is Deckard net zo goed een slaafje, en dat maakt het allemaal veel en veel ingewikkelder dan op het eerste oog.

Want ja er worden 4 replicants uitgeschakeld, en die zijn wellicht slecht omdat ze een opstand hebben gecreeeerd, maar gaandeweg de film ontvouwen zich veel meer interessante invalshoeken. Juist tegen het einde lopen er heel veel dingen door elkaar zodat ik het onbegrijpelijk vind om dit af te doen met de veelgebruikte terminologie 'simpel catch-the-baddies' film oid.

Dat Deckard begint te twijfelen zie je pas tegen het einde van de film wanneer Batty hem heeft gered en door de eenhoorn origami. Ik heb hem de rest van de film niet kunnen betrappen op enige twijfel aan zichzelf. Je kan er vanalles bij halen, maar uiteindelijk blijft het een simpel verhaal die qua uitdieping veel steken laat vallen. Iets wat, zoals ik al zei, wel aanwezig is in GitS.

Daarom is het ook een film die elke kijkbeurt beter wordt. De eerste keer verkijkt iedereen zich erop. Verder halen weer niets bij wat er niet in zit. Het is alle behalve een simpel verhaal. Kijk 'm nog maar een paar keer, dan wordt het allemaal steeds duidelijker. Hoge school filmkunst!

Iets wat niet opvalt, is niet meteen afwezig.

Zelfs als Deckard er totaal niet mee bezig is dat hij wellicht zelf een replicant is (wat ik betwijfel gezien de hints over zijn personage, alleen zijn naam al), dan is hij toch zeker wel bezig met het in bescherming nemen van een replicant waarvan hij veronderstelt wordt deze uit te schakelen. Bovendien weet Deckard dat de replicants niet erg lang meer te leven hebben, dus een absolute noodzaak ze razendsnel uit te schakelen is er m.i. ook niet. Zeker niet als alleen Batty nog over is, die heeft nog maar een paar uur te leven op dat moment. Met andere woorden, Deckard is ook benieuwd aanwijzingen te vinden die iets over hemzelf kunnen vertellen.

Ik heb 'm nu 3x gezien en ik heb er geen diepere laag in kunnen ontdekken. Wel aanstalten tot, maar telkens wanneer je dacht: nu komt het, kreeg je weer een actiescene. Ik zal wel iets missen dan, maar de enige genialiteit dusver van de film is de soundtrack en het visuele gedeelte.

Ik denk dat jullie de film mooier maken dan dat ie in werkelijkheid is. Zo moeilijk is het allemaal niet namelijk.

Actiescene? Zit toch helemaal geen enkele echte actiescene in de hele film. Enkel één achtervolging..... .te voet.

Maar omdat wij het er wel uithalen en jij niet, maken wij het mooier dan het is...... Yeah, sure, maar als je zit te wachten tot het allemaal net zo voorgekauwd wordt als in bijv. Inception, kun je lang wachten. De film hint er duidelijk naar het is aan de kijker op de puntjes met elkaar te verbinden..

Waarom zou het boek 'Do Androids Dream of Electric Sheep?' heten? Omdat het een simpel catch the bad guy verhaaltje is?

Inception? Dat betrek je er nu zelf bij, ik heb het er niet over gehad in ieder geval. Het boek ken ik niet, maar wat ik van wikipedia begrijp is het verhaal van de film nogal anders dan de boekvariant.