Dominion: Prequel to The Exorcist (2005)

net iets beter dan de beginning.zeker vermaakt met de film.een tijd niet gezien binnenkort maar weer eens zien.

Helemaal eerlijk is het niet om deze film te betitelen als niet geslaagd! Regisseur Schrader werd de laan uitgestuurd omdat de studiobazen iets anders wilden en vervingen hem door Renny Harlin. Later werd Schrader's versie toch nog uitgebracht maar op kleinere schaal. Men wil de productiekosten van de geflopte film toch terugverdienen! Maar de beste man heeft, zover ik het heb kunnen ontdekken, nooit de kans gehad om de film te volbrengen. De film was dan ook niet echt af.

De films komen op veel punten overeen maar er zijn evenwel ook verschillen. Je ontkomt er eigenlijk niet aan om deze twee films met elkaar te vergelijken. Deze versie (van Schrader) is eigenlijk niet meer dan een soort psychologische thriller waarin vrijwel alleen gesproken wordt en Harlin's versie moet het meer hebben van de actie en gore. Karakter-verdieping is er in zijn versie niet te vinden. Regisseur Schrader interesseerde zich veel meer voor het drama dan de gruwel, en dat zie je; desillusies over het christelijke geloof en God’s invloed op de mensheid of juist het gebrek eraan komen aan de orde. Helaas ogen ook de computer-gegenereerde beelden erg ongeloofwaardig en nep. Het levert twee totaal verschillende films op waarbij een ieder waarschijnlijk zijn eigen favoriet zal hebben.

Halfje eraf. Eerste deel is wel ok , serieus maar later is het niet geloofwaardig meer ondanks goede rol Skarsgard. Die oorlogsscene hadden ze ook beter weg kunnen laten , zo cliché , zo vaak in andere films gezien. Exorcist 1973 en Legion zijn toch echt de beste. Heretic is vermakelijke onzin maar daar zit Linda tenminste nog in.

Echt boeiend en spannend was het allemaal niet, is voor een keertje te doen.

Het feit dat deze film uberhaupt bestaat is helaas interessanter dan de film zelf. Regisseur Paul Schrader werd de laan uitgestuurd omdat de studiobazen iets commerciëlers voor ogen hadden en vervingen hem door Renny Harlin. Die leverde vervolgens Exorcist: The Beginning af. Later werd Schrader's versie toch nog uitgebracht. De nadruk ligt hier meer op sfeer en psychologie, terwijl Harlin's film het meer moet hebben van spektakel en bloederige toestanden. Ik moet zeggen dat ik me meer vermaakt heb met The Beginning. Dominion begint weliswaar redelijk sterk en de film kan bogen op fraai camerawerk van Vittorio Storaro, maar al snel begint de plot te slepen en zijn de horror-elementen vooral suf.

Het is bijzonder om voor te stellen dat een ervaren regisseur als Paul Schrader met zo'n saai resultaat aan kan komen zetten, al valt een deel te wijten aan de achtergrondproblemen. Het wordt er extra in gewreven nadat de opening op overtuigende wijze de toon zet en de film daarna vervalt in slap gezever en oninteressante gebeurtenissen. Het duurt daarnaast een aanzienlijk lange tijd voordat de horror om de hoek komt kijken, eerst moet het personage van Stellan Skarsgård namelijk uitgebreid worden geïntroduceerd en vormgegeven. Dat is natuurlijk logisch omdat Dominion een oorsprongsverhaal betreft rondom dit figuur, maar als datzelfde figuur geen moment aanslaat wordt het snel een vermoeiende zit. Schrader rekt het gebeuren verder nodeloos uit tot wel 2 uur en betrekt weinig hoogtepunten om de aandacht vast te houden, maar de finale is best sfeervol en Billy Crawford acteert uitstekend als bezeten jongen. Het is zeker een professionele productie die de moeite onderneemt om een doordacht verhaal te presenteren, maar de saaie vormgeving zorgt ervoor dat er weinig van bijblijft na afloop.

Helaas, de voorgeschiedenis van de film is interessanter dan de film zelf. Schrader kreeg de opdracht om een prequel van de klassieker The exorcist te maken, stopte die vol met zijn gebruikelijke dada's (paranoia, geloofscrisis, cultuur clash) maar de producenten zagen liever een mainstream horror en bedankten Schrader voor de moeite. Renny Harlin werd ingehuurd die nieuw filmmateriaal (lees : meer actie en gore) opnam. Maar Schrader kreeg het voor elkaar om zijn film te presenteren. Ondanks de boeiende psychologische benadering van het hoofdpersonage Skarsgard (zijn eigen God liet hem in de steek waardoor een voltallige dorp werd geëxecuteerd) is de film toch eerder sloom en voorspelbaar gebracht. De fotografie van Vittorio Storaro en de muziek van Angelo Badalamenti houden de film net boven de middelmaat. Een paar goede scenes die de dramatisch kracht versterken (de Engelse officier die de inboorlingen bedreigd waardoor een déja vu ontstaat) maar van Schrader 'zie Cat people) had ik toch een betere visuele invulling verwacht.