menu

Mishima: A Life in Four Chapters (1985)

Alternatieve titel: Mishima: Een Leven in Vier Stromen

mijn stem
3,44 (81)
81 stemmen

Verenigde Staten
Drama
121 minuten

geregisseerd door Paul Schrader
met Ken Ogata, Masayuki Shionoya en Hiroshi Mikami

In vier delen wordt het leven van de Japanse Schrijver Mishima beschreven. De eerste drie delen handelen over zijn boeken en het laatste deel over zijn dood. Filmmuziek van Philip Glass.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=b50vS55sFYU

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Dopke
3,5
Een fraaie interpretatie van het werk en het leven van Mishima, waar ik verder niet bekend mee was. In plaats van te kiezen voor een realistische weergave wordt er veel gespeeld met kleurgebruik en toneeldecors, als wel zwart/wit fotografie en verschillende lagen die door elkaar heen lopen, zonder ooit het overzicht te verliezen.

Een groot pluspunt is dat, ondanks een grote Amerikaans productieteam, de Japanse cultuur eigenlijk zeer getrouw overkwam, zonder teveel te verwestelijken. Er was slechts een discutabel moment door de aanhalige relatie van een moeder en zoon, omdat zij normaliter veel gereserveerder zijn. Maar een belangrijke handeling als bijv. Seppuku wordt verder niet uitgelegd, terwijl het wel een wezenlijk onderdeel vormt met de achterliggende ideologie van Mishima/de film. Persoonlijk vond ik dat wel fijn, al is het mogelijk dat ik nu wel een hoop andere symboliek gemist heb. Belangrijker is dat de film, in tegenstelling tot bijv. Kundun, de cast gewoon de authentieke taal heeft laten spreken en we slechts af en toe een voice-over van de gedachten van Mishima in het Engels te horen krijgen.

Het enige spijtige is de overkill van de muziek van Glass, dat telkens hetzelfde deuntje uit zijn mauw lijkt te schudden. Jammer genoeg iets teveel hergebruikt door de film heen.

FisherKing
Dopke schreef:

Het enige spijtige is de overkill van de muziek van Glass, dat telkens hetzelfde deuntje uit zijn mauw lijkt te schudden. Jammer genoeg iets teveel hergebruikt door de film heen.


Vreemd, want dat blijkt niet uit de CD die uiterst gevarieerd is.

avatar van Dopke
3,5
Het zal er ook wel mee te maken hebben dat zijn muziek niet echt in het verlengde van mijn smaak ligt en alles dan al snel als een pot nat klinkt. Maar zal eens naar het album luisteren, grote kans dat ik van mening verander.

FisherKing
Je hebt een punt dat je wel van Glass moet houden. Ik had eerst de CD en daarna pas de film gezien.

avatar van AardeWerk
5,0
Ik zag de film voor het eerst in 1988. Moest hem gewoon zien want ik was net een boek van Mishima aan het lezen (Een zeeman verstoten door de zee) en was al jaren liefhebber van de muziek van Glass. Een juweeltje, een prachtig samenspel van beelden en muziek, op een mooie manier aangevuld door de gedachten van Yukio Mishima. En ik moet zeggen dat het nog steeds een van mijn favoriete films is, al heb ik sindsdien toch misschien wel zo'n tweeduizend titels gezien. (4,0 ****)

avatar van AardeWerk
5,0
Inmiddels mijn beoordeling bijgesteld toch 5*

Ben benieuwd heb 'm vandaag binnengehad op DVD. Ziet er veelbelovend uit, helaas maandag pas tijd om te kijken.

avatar van kinjutsu
Mooiere poster hier, helaas niet toelaatbaar op de site omdat het een DVD cover is.

avatar van gauke
3,5
Fascinerende, visueel sterke, maar ook moeilijke film. Ik denk wanneer de regisseur meer aandacht had gehad voor de homoseksualiteit van Mishima, dat de film meer emoties had gehad en mijn betrokkenheid groter was geweest.

3,0
Mooie film met als enig minpunt de soundtrack. Kwam wat vreemd en onpasselijk over bij de anders visueel hoogstaande biografische film.

avatar van Friac
3,5
Vreemd dat er af en toe over de soundtrack geklaagd wordt, maar het zal er inderdaad aan liggen of je het voor Glass hebt of niet. Niet dat ik erg vertrouwd ben met zijn werk, maar samen met de hypergestileerde aanpak vond ik de soundtrack hét grote pluspunt aan Mishima (en zal ik de cd binnenkort zeker en vast kopen).

Mishima is een mooie kunstzinnige film, behoorlijk apart zelfs binnen het geheel van de Amerikaanse films uit de jaren '80. De keuze voor de bijzonder gestileerde decors (met fraaie kleurrijke belichting) beviel me uitstekend en wanneer de camera doorheen het decor walste op de tonen van Philip Glass was dit vaak een bescheiden audiovisueel feest. Bovendien zorgen ook enkele mooie dialogen en zinnen van Mishima's hand ervoor dat de poëzie van de film nog een graad hoger getild wordt.
Wat me weliswaar een beetje tegenstond, is dat de focus op Mishima's leven een beetje vertroebelde door op enkele van zijn bekende werken te focussen. Soms miste ik het overzicht en een écht verhaal, al vormden de gemeenschappelijke elementen tussen de verhalen wel voor een zeker overkoepelend idee van wie Mishima als persoon/auteur was. Toch genoot ik meer van de verhalen in de theaterdecors en minder van de scènes waarin Mishima zelf aanwezig was, ik weet niet of dat echt de bedoeling van de makers was.

Uiteindelijk is Mishima zeker en vast een aanrader voor elke filmliefhebber: de film oogt zeer verzorgd, is poëtisch en bij momenten (licht) diepzinnig en bovendien is de soundtrack van Philip Glass een pareltje. Een stevige 3,5* die misschien nog kan doorgroeien tot 4*.


3,5*

avatar van goongumpa
3,0
Een film die begint met de woorden: 'Francis Ford Coppola and George Lucas present... A Paul Schrader film', wekt toch meteen bepaalde verwachtingen. 'Mishima' is degelijk, maar lost deze verwachtingen toch niet helemaal in. Het is een vrij afstandelijke prent, die me nooit echt kon grijpen of verrassen. Wel wordt er een duidelijk beeld van de persoon Mishima geschetst en is het acteerwerk prima, evenals de Philip Glass-soundtrack.
Visueel had ik er eerlijk gezegd meer van verwacht. De stijl die gebruikt wordt voor de delen in het heden is onopvallend. De kleurrijke studiobeelden die zijn schrijfsels uitbeelden vallen wèl op, maar zelden in positieve zin. Alleen het statische zwart-wit filmwerk in de stijl van films uit de late jaren '50 / vroege jaren '60 vond ik echt geslaagd.
Schrader heeft betere dingen gedaan.

avatar van starbright boy
3,5
starbright boy (moderator)
Best een interessante combinatie met 11·25 Jiketsu no Hi: Mishima Yukio to Wakamono-tachi (2012) die ik een paar weken terug zag. Daar werd de literaire Mishima losgehaald van de politieke en gesuggereerd dat hij niks meer kon met schrijven en daardoor voor actie koos. In deze film zijn ze nadrukkelijk aan elkaar gekoppeld. Drie verschillende verhalen worden (volgens mij nogal samengevat of fragmenten uit) uitgebeeld in deze film in een aparte theatersetting. Waar Wakamatsu's film Mishima behoorlijk aards maakte, houdt deze film veel meer de mythe rondom hem in stand.

Verschillende essentiële gebeurtenissen komen in beide films voor. De gijzeling natuurlijk, maar ook de confrontatie met de opstandige studenten van 1968 en nog een aantal andere scenes. Wakamatsu richt zich veel meer op de opbouw naar de daad en is nadrukkelijk daarop gericht. Die film is daarin dus ook veel gedetailleerder. Deze film is eigenlijk veel ambitieuzer door een poging te doen zijn filosofie, literatuur en politieke ideeën aan elkaar te koppelen en verschillende stijlen te gebruiken in de drie lijnen die worden gevolgd (kort voor de daad en de daad zelf, de opbouw naar die gebeurtenis (in zwartwit) en de literatuur (in theaterdecors). Dat werkt gedeeltelijk. Maar is niet helemaal overtuigend.

3.5*

avatar van Vinokourov
3,5
Lichtelijk wazig, maar dit is een degelijke biopic over een Japanse schrijver, genaamd Yukio Mishima. Belangrijkste onderwerp van deze film is hoe hij een legerkamp binnendringt en daar een generaal gevangen neemt. Ook wat andere flarden uit zijn leven en van zijn schrijfsels komen voorbij. Visueel zag het bij vlagen gaaf uit met mooie sets en dat geldt ook voor de muziek van Philip Glass.

Gast
geplaatst: vandaag om 09:46 uur

geplaatst: vandaag om 09:46 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.