menu

The Breakfast Club (1985)

mijn stem
3,57 (1975)
1975 stemmen

Verenigde Staten
Komedie / Drama
97 minuten

geregisseerd door John Hughes (I)
met Judd Nelson, Emilio Estevez en Molly Ringwald

Een groep studenten moet zaterdagochtend nablijven. Niemand heeft een vriend aan een ander en iedereen zit er om verschillende redenen. De opdracht die ze krijgen is het schrijven van een opstel, onder doodse stilte en zonder van plaats te veranderen. Aan het begin van de ochtend doen ze dat nog, maar al snel maken ze er een puinhoop van. Gaandeweg ontdekken ze dat ze meer met elkaar gemeen hebben dan ze dachten.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=XE7-Xl4wmCk

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Rosicky
3,0
Sterk begin, maar tegen het einde wordt de film behoorlijk onrealistisch en een tranentrekker. Zonde. Toch is the Breakfast Club ondanks al z'n gebreke een film die heel lekker wegkijkt.

avatar van Ajax&Litmanen1
3,5
Onderhoudende de film, waar vooral een sterke opbouw in zit. The Breakfast Club begint als een standaard highschool film, maar eindigt erg serieus en volwassen met een kijkje in de complexe hoofden van de nablijvers. Daar komen uiteindelijk toch boeiende dialogen uit die je als kijker zelfs weten te raken. Iedereen heeft zijn of haar eigen problemen en verleden en dat blijft boeien vanwege de diversiteit van personages in de film. Richting het einde werd het misschien iets te opgeblazen met al dat relatiegedoe, maar het waren 90 prettige minuten film.

3,5*

avatar van Anyaamsreob
4,5
Erg leuk, erg eighties, maar het laat me achter met een gevoel van.. en nu? Ik ben erg benieuwd naar hoe het verder zou zijn gegaan..

avatar van Metalfist
4,0
Does Barry Manilow know that you raid his wardrobe?

The Breakfast Club is zo'n film die precies elk jaar aan aanhang wint. Iets wat vreemd is, want je zou denken dat een eighties filmpje over een aantal scholieren die een zaterdag moeten spenderen in strafstudie niet echt enorm veel aantrekkingskracht heeft, maar er wordt nog veelvuldig verwezen naar de film in recente films of series waardoor steeds nieuwe mensen de film ontdekken. Ik vond het dan ook beschamend dat ik de film nog steeds niet had gezien dus het werd hoog tijd om daar eens iets aan te gaan doen.

Ik moet wel zeggen dat ik een ander soort film had verwacht. Om de één of andere reden zat ik met het gevoel dat dit een soort Ferris Bueller film gingen worden (misschien omdat dit van dezelfde regisseur is?), maar dat draaide dus wel even anders uit. Het fragment tekst uit David Bowie's Changes zet meteen de toon en wat volgt is een film die anderhalf uur lang blijft boeien. Ik vind het altijd knap hoe je met een beperkte locatie en weinig acteurs toch iets weet te maken dat nooit inzakt. Een bewijs dat je met een degelijk uitgewerkt verhaal best wel ver kunt komen. Het plot achter The Breakfast Club is dan ook simpel (neem 5 scholieren die allemaal tot een andere kliek behoren en laat ze hun verschillen en gelijkenissen ontdekken), maar Hughes weet er een gewoon erg mooie coming-of-age film van te maken. Geen bordkartonnen personages, maar mensen van vlees en bloed met elk hun eigen gebreken. Misschien zijn die gebreken cliché en voorspelbaar te noemen (de prom queen die geen liefde krijgt van haar ouders en de jock wiens vader perfectionistisch is) en naar het einde toe vliegt Hughes misschien een tikkeltje uit de bocht met de verschillende relaties, maar deren doet het niet.

Het is namelijk de cast die hier het verschil maakt, want die zijn gewoon uitstekend op elkander ingespeeld. Iedereen van de vijf tieners heeft zijn eigen five minutes om indruk te maken aan de hand van een monoloog, hetgeen ze ook lukt, maar het is vooral in de groepsscènes dat ze echt weten te overtuigen. Hier en daar een grappige scène om het geheel wat luchtiger te houden, die dansscène was fantastisch, maar het is knappe prestatie van Estevez, Nelson, Hall, Ringwald en Sheedy. De focus van de film ligt vooral op de jongeren en de luttele volwassenen voelen een beetje geforceerd. Hoe goed Hughes de dialogen van de tieners ook weet neer te pennen, bij de volwassenen geraakt hij niet verder dan overdreven one-liners. Zeker Paul Gleason als Vernon is overduidelijk de zwakste schakel.

Ik moet zeggen dat ik hier wel wat van had verwacht en het doet me deugd dat de verwachtingen dan ook volledig uit zijn gekomen. Een puike cast, een simpel doch doeltreffend verhaal en een heerlijke soundtrack.

4*

avatar van Film Pegasus
4,5
Film Pegasus (moderator)
Ik wist niet wat ik hiervan moest verwachten. Breakfast Club is zo'n titel die ik al veel zag langskomen en ook de hit van Simple Minds is bekend natuurlijk. We krijgen eerst een groep tieners in strafstudie en het leek dan ook over te komen als jeugdnostalgie van velen. Vraag was of dit wel zo'n sterke film was als de commentaren en lijstjes deden uitschijnen. Gaandeweg wordt dit een groep tieners die na de verschillen tussen elkaar, meer en meer gelijkenissen volgen. Stilaan vallen de maskers. Het is een enorm boeiende film geworden en één van eerste keren dat ik een highschoolfilm zie waar we echt proberen te weten komen wat tieners denken. Dit moet in elk geval de meest verdienstelijke poging zijn. Geen flauwe lovestory's of puberale grappen. Ook de leerkracht komt stilaan uit zijn cocon, al is de kracht van de film natuurlijk de 5 tieners. Die zeer emotioneel en filosofisch worden naar het einde van hun strafstudie. Met de open vraag of er wat zal blijven hangen eens ze elkaar maandag terug op school zien. Maar dat is juist kenmerkend voor die leeftijd. Sommigen dingen zijn wel herkenbaar, ondanks het Amerikaanse karakter. En ik had die leeftijd pas in de 90's, dus qua tienerervaring verschilt het wel met de mijne. Maar andere zaken zijn dan weer tijdloos en evengoed herkenbaar.

Mooie film die toch wel blijft hangen. En niet zomaar de flauwe komedie blijkt te zijn. Prachtig!

avatar van mcdaktari
Film Pegasus schreef:
Ik wist niet wat ik hiervan moest verwachten. Breakfast Club is zo'n titel die ik al veel zag langskomen en ook de hit van Simple Minds is bekend natuurlijk. We krijgen eerst een groep tieners in strafstudie en het leek dan ook over te komen als jeugdnostalgie van velen. Vraag was of dit wel zo'n sterke film was als de commentaren en lijstjes deden uitschijnen. Gaandeweg wordt dit een groep tieners die na de verschillen tussen elkaar, meer en meer gelijkenissen volgen. Stilaan vallen de maskers. Het is een enorm boeiende film geworden en één van eerste keren dat ik een highschoolfilm zie waar we echt proberen te weten komen wat tieners denken. Dit moet in elk geval de meest verdienstelijke poging zijn. Geen flauwe lovestory's of puberale grappen. Ook de leerkracht komt stilaan uit zijn cocon, al is de kracht van de film natuurlijk de 5 tieners. Die zeer emotioneel en filosofisch worden naar het einde van hun strafstudie. Met de open vraag of er wat zal blijven hangen eens ze elkaar maandag terug op school zien. Maar dat is juist kenmerkend voor die leeftijd. Sommigen dingen zijn wel herkenbaar, ondanks het Amerikaanse karakter. En ik had die leeftijd pas in de 90's, dus qua tienerervaring verschilt het wel met de mijne. Maar andere zaken zijn dan weer tijdloos en evengoed herkenbaar.

Mooie film die toch wel blijft hangen. En niet zomaar de flauwe komedie blijkt te zijn. Prachtig!
Heb je toevallig gisteren ook op HBO die komedie gekeken waar deze film ook in voorkomt?? Ik wel namelijk, en dacht toen meteen, ik zal The Breakfast Club toch maar weer eens een keer gaan kijken.

avatar van Film Pegasus
4,5
Film Pegasus (moderator)
Nee, ik had deze al een tijdje geleden opgenomen op tv. En ik ben nu aan een lange filmmarathon bezig om uit elk jaar een film te zien. Voor het jaar 1985 leek me dit de ideale film te zijn om te bekijken.

avatar van mcdaktari
Inderdaad niks mis mee.

avatar van Thomas83
3,0
Al wat leuker en beter dan Sixteen Candles. Naast de weer goede Ringwald is nu Nelson een nieuwe goede toevoeging. Samen, mede door hun onderlinge chemie, trekken ze een beetje de film, want zo'n personage als dat van Estevez blijft maar wat vlak. Anthony Michael Hall is nu een stuk minder irritant. Dat kan van Sheedy's rol als de outcast die niet praat niet gezegd worden helaas. Wat een vreselijk kinderachtige rol. Richard Vernon is gewoon de bad guy en niet meer. Zelfs overdreven vals en slecht. Hij wil zelfs met een leerling op de vuist, haha.

Dat film zo vlot is ondanks dat alles zich eigenlijk vooral op 1 locatie afspeelt is wel erg knap. Al is het idee van het opstel dat geschreven moet worden misschien een wat te pretentieuze omlijsting. Verder wel wat vervelend die heel kinderachtige scènes tussendoor, waarin de leerlingen door de gangen lopen en zelfs dansen op een gegeven moment. Of samenhorig fluiten met z'n allen.

Richting het einde toe wordt de toon misschien wat al te serieus en zwaarmoedig, terwijl intussen de diepgang er toch echt niet zo is. In plaats daarvan komt Hughes met clichés en domme momentjes als die waarin de "jock" opeens gaat lopen stretchen, zodat we niet vergeten wat zijn rol in het verhaal is. Maar ondanks al die bezwaren is het toch wel erg amusant allemaal moet ik zeggen. Jammer dat het alleen zo ongeloofwaardig en zoet moet eindigen.

Neemt niet weg dat hij wat mij betreft een van de meest overschatte regisseurs is. Als ik hem weer ergens geprezen hoor worden dan wordt vaak als argument aangevoerd dat hij pubers zo goed begreep. Nou, ik zie er maar weinig van terug. Ik zie vooral wat simpele en schijtlollige films waarin vooral typetjes rondlopen in plaats van echte mensen. Overigens niet helemaal ongebruikelijk in de jaren tachtig. 3.0*.

avatar van .Steffff
3,0
Om eerlijk te zijn vond ik driekwart van de film saai. Hij was langdradig. Er gebeurde maar weinig. Zo af en toe deed er iemand iets grappigs, maar nou ook weer niet hilarisch. Alleen de laatste 15 à 20 minuten vond ik boeiend. De boodschap dat iedereen raar is en moeilijkheden heeft maar deze gewoon niet allemaal met anderen deelt, vind ik sterk. Het is iets waar ik zelf ook al achter was, maar toch is het mooi om te zien wat voor issues de personages in de film hebben; hoe verschillend iedereen is en toch op elkaar lijkt. 'A brain and an athlete and a basket case, a princess and a criminal...'

avatar van stefan dias
4,0
Ik wist wel dat dit een iconische 80's film was maar ik heb 'm blijkbaar al die tijd verward met die andere 80's cultfilm St. Elmo's Fire.
In het begin dacht ik dan ook heel de tijd 'wanneer komt de film nu eindelijk op gang'? Toen mijn frank begon te vallen, pakte dit geweldig goed uit. Met name het tergende begin is fantastisch. Geen noot muziek, de stilte is te snijden, tergend claustrofobisch en je vraagt je af hoe dit verder gaat, moet.
Ja, er zijn zeker zaken die heel ongeloofwaardig zijn. Dat het rijke nufje alsnog valt voor de haar volledig respectloos behandelende hufter bijvoorbeeld, is zeer twijfelachtig. Maar dit is dan weer zo'n film waar je het er allemaal bij neemt. Ook de restyling van Ally Sheedy op het einde was volstrekt overbodig en wat mij betreft zelfs storend.
Gelukkig wordt er niet gemoraliseerd en worden alle figuren met liefde en respect benaderd. Ouderwets misschien, maar ja, toch genoten van dit toch wel vrij aparte scenario.

En wat zagen die blikjes Coke er in de 80's fantastisch uit zeg.

4,0
1 van mijn favoriete jaren 80 coming to age films.
heerlijke film, geweldige muziek en vooral een bijzonder, voor mij dan, aantrekkelijke Ally Sheedy.
toppertje die wel wat gedateerd aandoet, maar voor de rest.
geweldig !

avatar van stefan dias
4,0
Het 'gedateerde' bepaalt toch mee de charme: hij is heel representatief voor die tijd. En Ally Sheedy: absoluut. Hoewel Molly er ook mag zijn.

avatar van Tarkus
1,0
Het is niet mijn ding deze film.
Vond hem veel te saai.....

avatar van cucciolo
4,0
Pareltje. Alleen al die speciale 80's feel maakt em erg bijzonder. Daarbij is het script, voor zover het geschreven is, echt fenomenaal. Dit is voor mij een typisch voorbeeld van dat een film niet per se realistisch hoeft te ogen, en dat er toch iets tot leven gewekt kan worden. Net pas gezien, maar vind em nu al monumentaal!

avatar van Flavio
3,5
Flavio (moderator)
Film die de tand des tijds verrassend goed heeft doorstaan. Minimalistisch, low-budget en toch een groot succes- je zou zelfs van een iconische film kunnen spreken.
Het verhaal is weinig bijzonder maar acteurs zijn stuk voor stuk geloofwaardig, met name Ringwald en Hall. Maar ook de anderen weten van hun rol meer te maken dan de clichématige archetypes. Opvallend dat al deze acteurs, leden van de beroemde Brat Pack, nu toch vooral weggestopt zijn in TV-series en B-films (al spelen sommigen nog wel eens een bijrol in een grotere productie).

avatar van blurp194
3,0
Coming of age in negen uur.

Geen standaard highschool film, en daarom misschien indertijd de hit die het toen was. De cast van een paar bratpackers zal daar ook wel wat aan bijgedragen hebben. Niet echt een slechte film of zo, maar dertig jaar later valt me toch wel op dat het script wat simplistisch en wat moralistisch is - er wordt nogal makkelijk ingespeeld op de stereotype tieneremoties. Waarvan de beste samenvatting wellicht in de film zelf uitgesproken wordt: ouders en kinderen kunnen niet goed met elkaar overweg, anders zouden ze wel bij elkaar blijven wonen.

Vooral naar het einde toe wordt het nog simplistischer, en neemt de film een paar al te makkelijke afslagen om tot het voorspelbare einde te komen. Jammer, dat had toch wel beter gekund. Net als het eindshot van Judd Nelson op het voetbalveld me net op het verkeerde moment doet herinneren aan nog wat flauwe en zwakke cinematografie. Haalt de film toch behoorlijk naar beneden.

Jeugdsentiment voel ik er ondertussen, dertig jaar later, niet echt meer bij. Aan de andere kant is het ook niet bepaald strafwerk om de film nog eens te zien.

avatar van Pim1993
3,0
Zonde dat hier nooit een vervolg van gemaakt is. Het liefst een vervolg dat je de personages 20 jaar later ziet met uiteraard gewoon dezelfde acteurs. Dat had me nog eens interessant geleken. Helaas.

De karakters worden vrij clichématig maar duidelijk gepresenteerd. Je kunt jezelf gemakkelijk aan een van hen identificeren aangezien ze allemaal een eigen subcultuur vertegenwoordigen. De toch wel buitengewone vriendschap die op miraculeuze wijze ontstaat is best leuk om te zien, maar heel bijzonder was het wat mij betreft niet. De muziek gooit een sierlijk lintje om het her en der kale pakketje.

Vermakelijk was hij best, en hij werd nergens saai. Verder vond ik dat het verhaal veelal op de vlakte bleef en nergens echt bovenuit kon stijgen.

Een aardige voldoende.

avatar van stinissen
4,5
stinissen (crew)
Pim1993 schreef:

Vermakelijk was hij best, en hij werd nergens saai. Verder vond ik dat het verhaal veelal op de vlakte bleef en nergens echt bovenuit kon stijgen.

Een aardige voldoende.


Gewoon een van de beste films uit de jaren '80 en ook een van de betere films all time.

avatar van gauke
3,0
Misschien wel de moeder van alle middelbare school films, maar dertig jaar na dato wel wat gedateerd, die begon en eindigde met het aanstekelijke "Don't you forget about me" van de Simple Minds. Destijds een onverwacht verfrissend praat tienerkarakterportret, met uiteenlopende, doch ook voorspelbare personages en een het verhaal dat snel verteld was over de dingen waar jonge mensen mee worstelden.

avatar van arno74
4,5
"When you grow up, your heart dies"

Mooie jaren '80-film met een hele fraaie soundtrack. Achter het ogenschijnlijk eenvoudige verhaal gaat de nodige diepgang schuil. De film is tijdloos en roept inmiddels ook de nodige nostalgie op. Verplichte kost voor wat betreft de (jongeren)films van de jaren '80. Fijne film, ruim 3,5*, richting 4*.

Thereisnospoon
Toch een mooie film.
Ook zonder social media wisten ze in 1985 te duiden hoe het jonge grut al wist
hoe te pesten en zich te confronteren met het gezag, de boze bovenmeester.
Mooie uitvergroting van iets wat vandaag de dag niet veel anders is.

avatar van baspls
3,0
"We're all pretty bizarre. Some of us are just better at hiding it, that's all."

Mijn zomervakantie is begonnen en wat is nou een betere manier om je vakantie te beginnen dan om 80s classic te kijken. Netflix had deze titel (die ik al lange tijd wou zien) dan eindelijk erop staan en heb meteen bekeken.

Voor een film die in slechts twee dagen is geschreven en waarvan een groot deel van de dialoog is geïmproviseerd heeft The Breakfast Club een erg sterk script. Het acteerwerk van de redelijk jonge cast was erg sterk. Anthony Michael Hall en Molly Ringwald hebben hier ook veel betere rollen als in Sixteen Candles.

De soundtrack vond ik geweldig. Heb waarschijnlijk nog dagenlang Don't you forget about me van The Simple Minds in mijn hoofd, echt een lekker nummer. De rest van de muziek vond ik ook heerlijk, mooie 80s synthesizer soundtrack en goed synthpop tussendoor, die perfect werkt met de scènes in de film. Dit soort films kan ik soms ook gewoon puur om de muziek opzetten.

De film was mooi opgenomen, ook in de geïmproviseerde scènes weet John Hughes de beelden sterk te houden. Eigenlijk is het een vrij simpele film, we volgen 8 uur lang 5 tieners die voor straf in hun school nablijven, maar het werkt perfect.

Ik ben zelf 15 maar ik moet bekennen dat ik het niet erg herkenbaar vond. Of dat komt omdat de personages in de film één jaar ouder zijn, de film 30 jaar oud is, het Amerika is en niet Nederland of omdat mensen gewoon een erg stereotype beeld hebben van tieners weet ik niet. Altijd als ik dit soort films kijk vraag ik me wel altijd af; ben ik nu zo ab-normaal? Maar dat zal wel puur mij wezen.

Ik kan ook waarderen hoe de film onvoorspelbaar blijft en eigenlijk van alles doet. Ik vind het erg mooi hoe de hoofdpersonen aan het eind zijn veranderd en anders tegenover elkaar staan.

Zonder twijfel John Hughes beste film, al vond ik Ferris Bueller's Day Off ook een erg leuke film.

avatar van IH88
3,5
Goede "coming of age" film van John Hughes. Heel veel is geïmproviseerd en dat is bij deze film wel een pluspunt. Er wordt erg sterk geacteerd en de opbouw is ook erg goed. Het is op zich niet erg origineel dat er eerst wrijvingen ontstaan binnen de groep, waarna ze toch nader tot elkaar komen. Door de goede dialogen en originele vondsten voelt het toch allemaal fris.

(verwijderd)
Herkeken en wat blijft dit een geweldige film. Erg knap dat ze zo iets goeds neer weten te zetten met dit best wel simpele concept. Prachtige sfeer, allemaal interessante karakters, goede dialogen en natuurlijk een geweldige soundtrack!

Stem verhoogd van 4* naar 4.5*

avatar van Boenga
4,0
(verwijderd) schreef:


Stem verhoogd van 4* naar 4.5*

Waarom niet 'echt' stemmen, Teejey ?

(verwijderd)
Boenga schreef:
(quote)

Waarom niet 'echt' stemmen, Teejey ?


Ja ik stem voorlopig nog alles enkel op imdb, omdat ik daar het al zo'n 3 jaar bijhoud (ben nu 19). Hier kom ik net kijken, maar t bevalt me goed dus de kans zit er dik in dat ik het ook hier ga bijwerken. Vind t zelf ook vervelend als een gebruiker hier nauwelijks informatie over zijn filmhistorie heeft, gelukkig heb ik nog een top 10

avatar van Boenga
4,0
@ Teejey
Oké, verklaring aanvaard. 't Is gewoon wel een beetje vreemd dat je het aantal * wel in je bericht schrijft/vermeldt, maar niet effectief ook stemt...

(verwijderd)
Boenga schreef:
@ Teejey
Oké, verklaring aanvaard. 't Is gewoon wel een beetje vreemd dat je het aantal * wel in je bericht schrijft/vermeldt, maar niet effectief ook stemt...


Een beoordeling zonder cijfer is nog vreemder nietwaar

avatar van Richard_Voorhees
3,5
Een aantal op het eerste oog stereotype personages komen op de zaterdag bij elkaar om na te blijven. Vooral in het begin moeten ze maar weinig van elkaar hebben, maar naarmate ze meer aan de praat raken beginnen ze te merken dat ze meer gemeen hebben dan ze ooit gedacht hadden.
Een redelijk interessant concept dat hier en daar best goed uitgewerkt is. Het eerste stuk van de film wil vooral wat op de komische noot richten. Paul Gleason weet te vermaken als een verbitterde leraar en Judd Nelson weet wel te vermaken in zijn rol als de herrieschopper.
Wanneer men met de wat meer diepgaande gesprekken begint zijn het vooral de verhalen van Emilio Estevez en Anthony Michael Hall die overtuigend overkomen. Realistische informatie over hun personages die ze beiden gewoon goed over weten te brengen.
Verder is Ally Sheedy's personage nog wel leuk door haar onberekenbaarheid. Een personage dat alles zou kunnen doen en zeggen en die hier en daar dus nog voor wat verassingen weet te zorgen.
Wat dat betreft blijft het personage van Molly Ringwald wel het platst, maar dat is meer een probleem van de schrijvers dan van de actrice zelf. Zij blijft een beetje dat standaar prom queen popje. Iets waar Nelson's personage in de film nog een aantal rake opmerkingen over geeft.
Het hele liefdegebeuren op het einde had men dan weer achterwege mogen laten. Goed, Nelson en Ringwald zat er vanaf het begin al wat aan te komen, maar Sheedy's personage nog even een metamorfose geven om haar aan Estevez' personage te koppelen... Dat vind ik dan weer wat onrealistisch en vergezocht.
Verder is de hele film door hun kledij, de typetjes en de muziek lekker doorspekt met de jaren '80 en dat kan ik wel waarderen. Zo deed Gleason mij een paar keer denken aan een personage uit een van de Twisted Sister jaren '80 video's. Daarnaast is Nelson's personage het toonbeeld van de gevreesde "losbandige jeugd" waar veel van de Amerikaanse huishoudens zich in die tijd druk over maakten.
Door de redelijk minimalistische setting, enz. waarschijnlijk niet een film die voor iedereen weggelegd is, maar ik vond hem best leuk.

Gast
geplaatst: vandaag om 08:09 uur

geplaatst: vandaag om 08:09 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.