Hard Candy (2005)

Lijkt me inderdaad het geval. Ik kan me niet inbeelden dat Slade hier ook maar de minste intenties tot een luchtige film had. Waarom denk je dat wibro?

En als hij onschuldig was geweest, zouden de mensen denken 'goh, wat erg' en denken ze er verder ook niet meer na over de film. Ik zie in ieder geval niet tot wat voor reflecties zoiets zou moeten leiden.

Tussen over The Top en serieus zitten nog een heleboel gradaties vind ik.

Omdat het verhaal voor mij door en door ongeloofwaardig is zie ik deze film als een sadistisch sprookje. Zou ik deze film moeten beoordelen om de geloofwaardigheid van het verhaal dan zou ik niet alleen deze film maar bijna alle films een onvoldoende moeten geven. Film is voor mij kunst, het in beeld brengen van dromen, het in beeld brengen van de fantasie. Met de realiteit heeft het voor mij in de meeste gevallen niets te maken. En dat is maar goed ook. De realiteit is al erg genoeg, die hoeft voor mij niet nog eens op het doek voorgeschoteld te worden.

Realiteit gaat niet per definitie gepaard met een ernstige aanpak, of vice versa. Je kan geloofwaardige onderwerpen op een luchtige manier brengen of ongeloofwaardige onderwerpen op een serieuze manier. Hard Candy lijkt me een voorbeeld van het tweede, althans de aanpak lijkt mij bloedserieus. Ik zie geen enkele indicatie dat dit niet zo zou zijn. Tenzij je mij kan overtuigen met concrete voorbeelden?

Dit is geen serieuze film in de zin van dat het geen filosofisch of ethisch punt wil maken. Het doel is louter vermaak.

Maar het is wel een serieuze film in de zin dat het om een vrij controversieel onderwerp gaat dat zonder de minste ruimte voor luchtigheid wordt belicht. Of zie ik dat fout?

Ach, wat maakt het ook uit. Een film als deze heeft geen al te diepzinnige discussie nodig, want zoals je zegt is het puur vermaak.

Het is maar wat je vermakelijk vindt dan... ik heb me er niet mee vermaakt. Als dat de doelstelling was is het alsnog een mislukte film, misschien nog wel meer dan als het serieus is bedoeld.

Dat kan, maar of dat ligt aan het gebrek aan diepgang? De afwezigheid van spanning is voor jou waarschijnlijk het grootste probleem. Als je dat wel had gevoeld, was je waarschijnlijk niet over een gebrek aan diepgang begonnen.

Dat is gedeeltelijk waar, maar ik had gehoopt verrast te worden. En als je dan toch een controversieel onderwerp aansnijdt durf dan eens echt te prikkelen. Nu wordt het meer als effectbejag gebruikt, beetje jammer.

Ik vond de luchtigheid voornamelijk zitten in de levendige dialogen en de stilering.

Verder snap ik niet goed wat je bedoelt met controversieel. Als de film geen punt probeert te maken, kan die ook nooit leiden tot controverse.

De film stelt zelf geen vragen, maar roept zeker wel vragen op. Er zijn bijvoorbeeld genoeg mensen die zedendeliquenten willen castreren. Deze film is een mooi uitgangspunt voor een discussie hierover.

Precies en daar speelt deze film op een totaal verkeerde manier op in.

Maar ik wil verder niet discussieren over hoe het bedoeld is, want het gaat erom wat men er uit haalt en bij mij was dat helaas vooral ergernis.

De controverse schuilt al een beetje in het thema, maar nog meer in de uitvoering (= Klein meisje dat volledige controle heeft over een volwassen man.) Er hangt ook een seksuele spanning tussen de twee personages, iets wat wettelijk gezien uit den boze is en daarom alleen al controverse kan oproepen. De uitvoering met enkele grafisch expliciete scènes dikt die controverse alleen maar aan in mijn ogen. Maar ik heb inderdaad niet het gevoel dat Slade een statement wil maken, daarom zie ik Hard Candy in de eerste plaats als vermaak.

Indrukwekkend en spannend filmdebuut van regisseur David Slade. Deze thriller heeft een nogal vergezocht uitgangspunt, maar het is geheel overtuigend door de dialogen en ontzettend goed spel van de twee hoofdrolspelers. De manier waarop het meisje de man probeert te breken is schokkend, maar het mooiste is eigenlijk dat je nooit echt het idee hebt dat je een simpel good vs. evil verhaal voorgeschoteld krijgt. Dankzij het prachtige spel van Ellen Page en Patrick Wilson krijg je bij beide personen gevoelens van sympathie, maar ook afschuw door wat wat ze in het verleden hebben gedaan of op dit moment aan het doen zijn. Er is geen zwart of wit bij de personages in deze film, en dat maakt het een stuk interessanter dan de gemiddelde thriller.

4 sterren.

dit is echt een van de raarste films die ik ooit heb gezien. ik heb me de hele film geergerd aan de monologen van dat meisje, ze gedroeg zich iets te wijs voor haar leeftijd en haar motief was me volstrekt onduidelijk. behalve dat hij een pedofiel zou zijn (want hebben we daar echt bewijs voor gezien?) heeft hij haar toch niks gedaan? zij was degene die op het begin een en al hitsigheid was en ik heb hem daar niet op in zien gaan. ik snapte ook weinig van het hele verhaal rondom dat verdwenen meisje, wat had die er nou helemaal mee te maken? en de liefde voor zn ex vond ik ook ietwat overdreven, hij zegt op een gegeven moment tegen hayley dat als ze de politie belt hij alles zal aangeven, maar het idee dat zijn ex zou weten van zijn vuile daden (wat die ook mogen wezen) is blijkbaar genoeg voor hem om van het dak te springen. een beetje vreemd, vind ik.
maar het acteerwerk was goed.

Als 32 jarige afspreken met een 14 jarig meisje is toch niet normaal denk ik. Ik zou zeggen bekijk de film nogmaals, bewijzen genoeg voor zijn pedofilie.

daar heb je wel gelijk in maar behalve dat heb ik weinig 'bewijs' gezien.

Dan raad ik je aan de film nogmaals te bekijken

Goed, laat ik het anders zeggen. De dingen die je noemt heb ik allemaal wel gezien en zijn natuurlijk niet goed te noemen, maar wat het meisje doet vind ik gewoon vrij sterk in dit geval.
Ik vond het verhaal te vaag, de buurvrouw, het verdwenen meisje en de ex-vriendin hadden weinig toevoegende waarde (vond ik), en alles duurde zo verschikkelijk lang. Daarbij vond ik het niet spannend en met een 100 minuten durend martelspelletje kan me niet echt vermaken. Ik kan me voorstellen dat er mensen zijn die het allemaal wel lekker vinden voor die jongen en dat hij krijgt wat hij verdiend, maar daarvoor vond ik de aanloop van het hele spelletje te kort waardoor ik te weinig tegen die vent had. Ik hoef ook niet perse een pedofiel echt bezig te zien om te weten dat hij fout is, maar toch heb ik de hele film meer sympathie voor die man gevoeld dan voor het meisje. Misschien was dat juist de bedoeling van de film, misschien ook niet. Misschien kan je je daarin verplaatsen, en misschien ook niet.
Wat de foto’s betreft, voor mij was het niet duidelijk wat daar nou eigenlijk op stond. Kan natuurlijk ook aan mij liggen en misschien moet ik de film inderdaad nog een keer kijken om overtuigd te raken, maar de kans is klein dat ik dat ga doen.

Vreselijke film. Origineel concept, slechte uitvoering. Erg ongeloofwaardig allemaal. De enige reden dat ik deze film heb uitgekeken is in de hoop dat de hoofdpersoon dat wicht eens te grazen zou nemen. Helaas, dit gebeurde niet.

Ik heb me de gehele film zitten ergeren aan het meisje en voelde veel meer sympathie voor de hoofdpersoon dan voor haar. Het meisje oogde ook totaal geen 14. En jezus, wat een slap einde.

Met een betere uitwerking had dit een leuke film kunnen worden, maar dit verhaal was te ongeloofwaardig en het meisje simpelweg te irritant.

1.5*

Wie zegt dat ze 14 is, ze liegt wel over meer dingen.

Bah, weinig interessant.

1. Te sadistisch zonder dat er werkelijk aanleiding toe is... goedkoop! De "oog om oog, tand om tand" boodschap is een veel te makkelijk middel om pedofilie te veroordelen. Door zo te werk te gaan, vinden we Jeff sympathieker dan die arrogante "i'm so fuckin' smart" snol

2. Ook inhoudelijk zwak : er wordt nooit verteld waarom Hayley die kerel gijzelt. Werd ze zelf misbruikt? Was Donna haar vriendin? Het gebrek aan antwoorden verhindert ons om begrip voor de situatie op te brengen.

Het is een film die op het einde duidelijk een positie tegen pedofilie inneemt, maar voortdurend rond de pot draait met wat ze duidelijk willen maken, en een verkeerde aanpak kiezen. De film zou al stukken beter zijn, moest het meisje werkelijk een slachtoffer zijn ipv een minderjarige psychopate. Sorry mensen, 1*

Wat een negatieve reakties allemaal. Mensen, het is film!! Met de realiteit heeft dit niets te maken, net zoals een droom met de realiteit iets te maken heeft. Wat nemen jullie toch alles serieus, zeg. Hebben jullie nu helemaal geen fantasie? Moet dan alles realistisch uitgebeeld worden?

Mijn advies; ga overdag in het park zitten en naar de eendjes kijken als alles zo realistisch moet ogen.

Dat weet ik ook wel dat het film is en geen realiteit. Trouwens heb Casino Royale bvb een 4,5 gegeven. Je kunt me dus zoiets niet gaan verwijten.

Hier gaat het eerder om de logica. Ik vond dat er enkele belangrijke elementen ontbraken om de film op een iets hoger niveau te tillen. Denk dat m'n punt wel duidelijk genoeg is.

Zeer duidelijk. Deze film is gewoon niet jouw ding.

btw De vergelijking met "Casino Royale" is wel erg ver gezocht. Die behoort toch wel tot een heel ander genre.