Harry Potter and the Goblet of Fire (2005)

Prima 4e Potter film, al is deze net een tikje minder dan de vorige film.

Dat komt vooral door het warrige verhaal, welke ik dit keer lange tijd wat oninteressant vind. De film begint best sterk met het WK Zwerkbal wat ook meteen weer verder gaat in de duistere sfeer van de vorige film. Ik mag dat hele sfeertje wel. Daarna begint het scholen kampioenschap en ook al zitten daar prima scene's in (Het gevecht tussen Harry en de draak zag er geweldig uit en was aardig spannend!), ik vond het nou niet iets waar ik op het puntje van de stoel mee kwam te zitten. Thema's als de dood worden ook niet gemeden. Het maakte de film soms best wel heel volwassen. Deze en de vorige film lijken me al niet echt meer voor kinderen bedoeld. Mij spreken deze laatste 2 films gelukkig wel veel meer aan, maar ik ben dan ook al lang de kinderfase voorbij, haha.

Gelukkig is het laatste gedeelte van de film in verhaal weer wat diepgaander. De confronatatie tussen Harry en de herrezen Voldemort was echt een sterk stuk. Benieuwd wat Voldemort in de komende films allemaal gaat doen.

Gelukkig is de film niet compleet donker en duister, maar is er ook plaats voor wat humor (Malifidus die betovert wordt tot een dier) en romantiek (Jaloezie op Hermelien en haar bal-date). Overigens is dat laatste best terecht, aangezien Hermelien een erg aantrekkelijke meid aan het worden is zeg! Wel heeft ze nog steeds af en toe een irritante rol omdat ze zon perfecte betweter is. Maar ook dit wordt wat beter. Haar loyaliteit aan Harry en Ron vind ik ook wel mooi. Rons rol wordt ook nu iets uitgediept, al mag hij soms wel meer in de film betrokken worden. Daniel Radcliffe wordt ook gelukkig steeds beter als Harry Potter zelf. Hij heeft op zich best talent, al is hij geen wereldacteur. Zeker de emotionele scene's (doe maar niet meer huilen, dat zag er niet best uit) kunnen echt een stuk beter.

Wat ik een beetje mis in de films is 1 goed doorlopend verhaal. Elk jaar begint toch weer opnieuw met een nieuw schooljaar, een potje Zwerkbal en wat ander standaard gedoe. Het maakt het soms wel een beetje voorspelbaar. Toch heeft de film me prima vermaakt. De vorige staat op 3,5* en ook al vind ik deze een tikje minder, ik geef toch ook 3,5*. De verschillend zijn klein, zeker kleiner als een halve ster verschil.

3,5*

Dit vond ik persoonlijk het minste deel uit de serie (t/m 6 in ieder geval).
Dit komt voornamelijk doordat het doorlopende verhaal met Voldermort hier op een laag pitje wordt gezet. Pas het laatste half uur ongeveer komt er weer wat van dit verhaal terug. Weliswaar is er een grote ontwikkeling hierin, maar het komt veel te laat naar mijn mening.
Daarbij komt nog dat ik het kampioenschap niet zo heel interessant vind. Er gebeuren best leuke dingen, maar het is het allemaal net niet.

Het positieve is dan wat er in de andere delen ook zit. De personages zijn leuk en de CGI zijn allemaal erg mooi.

Na deel 3 weer een stapje terug.

Ook weer voorspelbaar, een erg kindvriendelijke aanzet die gek genoeg zowat 2 uur aanhoudt. Dat hele toernooi boeit verder voor geen meter, en omdat al vrij snel duidelijk is dat die Moody Potter's naam in die beker heeft gegooid. Hij helpt hem immers wel heel duidelijk aan vanalles. Het was door die droom ook wel aardig duidelijk dat het allemaal een valsstrik was, wat ook niet echt helpt als je daarvoor door 2 uur onzin moet worstelen. Alleen het laatste halfuur komt de film er bovenop. Dat doolhof is best goed gedaan, en als Voldermort verschijnt heb je eindelijk het idee dat de serie echt van start kan gaan.

Ander voordeel was dat de humor (woordgrapjes vaak) een stuk beter waren in dit deel. Visueel was het wel een stuk minder jammer genoeg, dacht bij deel 3 dat er wel een stijgende lijn in was gekomen. Verder waren er allemaal lopende cliché's toegevoegd, te weten die Oost-Europeanen (zwijgzaam en bruut), en de Fransaises (elegant en liefelijk), en die rol van Cedric leek wel speciaal geschreven om die Twilight acteur erin te stoppen. Heb de boeken niet gelezen, maar kan me niet voorstellen dat je voor één deel zo'n halfgare rol schrijft.

2*

Filler.

Ik kan uiteraard niet vergelijken met de boeken, maar het zou me niet verbazen moest Rowling ook in haar boeken wat problemen hebben gehad om haar paginas vol te krijgen. Getuige een hele zijweg over een toernoei dat niks maar dan ook niks te maken heeft met de overkoepelende verhaalboog.

Het vreemdste is nog wel dat in het daarop volgende half uur één van de keyscenes van het hele verhaal uit de hoed getoverd wordt, namelijk de herrijzenis van Voldemort. Iets waar ik op die moment al lang geen zin meer in had.

Film duurt veel te lang, is weinig spectaculair en volgt de avontuurtjes van aardig vervelende kinderen, die steeds meer op een kruising tussen de middeleeuwen en de 70s gaan lijken. Een goeie kapper zou geen overbodige luxe zijn. Ik zit verder in ieder geval niet te wachten op een schoolbal en nog meer whateverbalwedstrijden.

Beetje nutteloos deel, uitgezonderd het laatste half uur dan. Daar hadden ze beter hun gehele film rond gebouwd.

1.0*

Eerst ging Christoper Columbus weg. Toen kwam Alfonso Cuaron. Ik was blij dat Columbus in ieder geval een waardige opvolger kreeg. Maar toen moest ook Cuaron weg en was het Mike Newells taak om The Goblet Of Fire (een van de beste boeken uit de saga) op film goed neer te zetten. De voortdurende overschakeling van regisseurs schaadt de serie. Er is bij de Harry Potter- serie geen sprake van een unieke sfeer die de hele serie omvat (zoals The Lord of The Rings). Dat maakt de serie iets minder.

Mike Newell heeft wat mij betreft een matige prestatie neer gezet. Hij wilde iets te graag het boek verfilmen en ik vind dat hij te weinig lef in zijn regie toont. Zijn doel is geweest de rode draad van het verhaal te verfilmen en daar richt hij zich volledig op. De details die de eerdere delen zo magisch maakte worden voortdurend ontzien in Newell's moordende filmtempo (want zo voel ik het, ook al duurde de film toch ruim 2.5 uur. ). De film boet daarom met sfeer in. Een belangrijk onderdeel wat een film een vleugje magie geeft, wat in Harry Potter zeker een vereiste is.

The Goblet of Fire is zeker niet saai. Maar het is meer een magische actiefilm geworden. Een verandering die mij niet bevalt. Natuurlijk was dit onvermijdelijk door de plot van het vierde boek, maar daarom schreeuwt de film wel om sfeer, opgewekt door het concentreren op details. Dit ontbreekt volledig en maakt deze film tot een matig geheel.

Cruciale momenten in de film (De chaos op het WK Zwerkbal, de zoektocht in de doolhof) worden te haastig gefilmd. Een Harry Potter-leek, die de boeken nog niet gelezen heeft, zou dit denk ik niet kunnen begrijpen. Het vraagt aandacht om het verhaal over te brengen.

Over de finale (Harry Potter vs. de herrezen Heer Voldemort) kan ik niets zeggen. Dit is erg goed verfilmd en heeft de nodige kracht in zich. Dit krikt het niveau van de film dan ook iets op. Ook de acteerprestaties zijn in orde.

De ontknoping, waarin blijkt dat Barto Krenck Jr. de infiltrant was die Heer Voldemorts terugkeer mogelijk maakte, is een dieptepunt in de film. Hoe krachtig deze passage was in het boek, zo zwak is hij in de film. Door de eerdere haastige filmstijl van Newell is het al onmogelijk om deze ontknoping nog goed te verfilmen. En dat is de valkuil waar Newell in is getrapt. Krenck Jr. krijgt nauwelijks iets te zeggen (hij heeft ook niks uit te leggen, aangezien de gevolgen van zijn acties slordig zijn gefilmd), wordt naar Azkaban gestuurd en de 'onknoping' wordt een grote sof. Een erg slecht punt uit de film.

Dit was een teleurstelling. Dit is het moment waarop het mis begon te gaan met de Harry Potter serie voor mij. De overige films zijn niet slecht, maar boksen niet meer op tegen de uitstekende eerste 3 films. Sfeer wint het bij mij van star de verhaallijn volgen. David Yates deed het iets beter om dan Newell (maar kreeg ook meer tijd om zich te bewijzen). Het niveau van de eerste films werd voor mij nooit meer geëvenaard. Jammer, maar helaas.

Haha, hier heb wel even moeten lachen.

The Goblet of Fire is vermakelijk, maar tot nu aan toe zeker de minste van de 4 die ik tot nu aan toe heb gezien. Deze film mist de sfeer van de eerdere delen. Het is nu allemaal een stuk grauwer. Ook zat er een beetje te veel actie in voor een Harry Potter film. Jammer, want dat zoek ik niet echt in een HP film. De dramatische scène, waarin Harry Potter bij het lichaam van Cedric Diggory zit en waar iedereen heel emotioneel is, vind ik het dieptepunt van de film. Het kwam allemaal een beetje nep over.

Op gebied van acteren zat het zeker weer goed bij HP. Zeker bij de volwassenen. Vooral Brendan Gleeson vond ik zeer goed als Professor Alastor 'Mad Eye' Moody. Maar ook Ralph Fienes als Voldemort was perfect. Van de 3 hoofdrol spelers vind ik Rupert Grint denk het best acteren en had eigenlijk gehoopt dat hij de hoofdrol zou hebben speelt.

De film blijft hoe dan ook leuk. Door de nieuwe avonturen en nieuwe acteurs blijft de 2.5 uur durende film vernieuwend en boeiend.

3.0*

Deze film is naar mijn mening een van de duisterste Harry Potter films. Nog steeds heel vermakelijk, maar de magie is hier officieel dood. Ik moet eerlijk zeggen toen deze film net uit was, en ik nog een stuk kleiner was, ontroerde de dood van Carlo mij wel, dus dat hebben ze goed gedaan. Maar nog steeds is het niet beter dan de eerste 2.

Goeie film waarin Harry Potter op mysterieuze wordt geselecteerd voor een belangrijk toernooi. En die wedstrijden zien er stuk voor stuk spectaculair uit. De film is avontuurlijk en onderhoudend en ook is de humor een stuk beter in vergelijk met zijn voorgangers. Ook de liefdesperikelen zijn een welkome aanvulling en maken de personages wat boeiender. En in dit deel krijgt Voldemort eindelijk een gezicht, en Ralph Fiennes doet dit bijzonder goed.

Uitstekend Fantasy/Mysterie film...

Prachtig effect gemaakt...

Uitstekend camerawerk...

Uitstekend acteerwerk...

Uitstekend achtergrond muziek/geluid (DTS)...

Prachtig HD kwaliteit...

Prima vervolg...

Zo zeven jaar geleden, keek ik nog een herzien...

Heerlijk genoten!

Vind dit deel weer in de verkeerde richting bewegend (na het uitstekende Prisoner of Azkaban), al wordt er wel meer aandacht gespendeerd aan het in beeld brengen van actiescènes. Ook de personages worden verder uitgediept en op de proef gesteld. Toch een 3.5je, omdat deze (samen met Azkaban) mijlenver boven de eerste 2 delen uitsteekt

Degelijk.

Harry en co zijn een jaar of 14 en zodus moeten hun puberkwesties aandacht krijgen. Godzijdank levert dat een paar komische momentjes op. Vooral Ron met zijn onderdrukte gevoelens voor Hermelien doet wel eens een grijns tevoorschijn komen.
Verder is het toernooi best leuk, maar heeft het eigenlijk geen bal te maken met het overkoepelende plot met Voldemort, tot de laatste opdracht. Dat gebrek aan samenhang steekt me ook wel wat tegen. Harry en Voldemort hebben toch wat gemeen en personages als Sirius Zwarts en professor Sneep hebben het potentieel om geweldige ondersteunende karakters te zijn, maar feitelijk wordt elke film hetzelfde gedaan: een wedstrijd/ opdracht/ queeste/ ... en op het einde een (weinig indrukwekkende) onthulling over Voldemort.
Hier is de onthulling best goed met de wedergeboorte van Voldemort, maar de clash tussen Harry en hem stelt me toch wat teleur.

Van de vaste cast weet ik ondertussen wat te verwachten, dus is het uitkijken naar de nieuwe namen. Hier is het vooral Brendan Gleeson die een opvallende rol neerzet. Ralph Fiennes is behoorlijk theatraal als Voldemort; eng helaas niet.
Over Michael Gambon zal ik wellicht niet tevreden worden, daar hij veel te veel als een overjaarse hippie ipv een wijze tovenaar overkomt.

De grootste vooruitgang is geboekt op vlak van special effects, waarbij vooral de draak waartegen Harry moet vechten zowel qua design als CGI de show steelt.
Verder is Zweinstein weer sfeervol als vanouds en het is het muzikaal weer wat ingeperkt. Mike Newell zit qua aanpak een beetje tussen Chris Columbus en Alfonso Cuarón in, maar slaagt er niet echt in een eigen stempel te drukken.

3

"Ey, Hermione, you're a girl.."
"Very well spotted!"

Dit deel steekt voor mij er bovenuit vanwege de inhoud. Het tovenaarskampioenschap is schitterend gebracht en elke taak ziet er inderdaad spectaculair uit. De CGI is er op vooruit gegaan met name de draken zien er super realistisch uit. Dit was voor mij (samen met Deel 1) het betere werk in de HP-saga

4*

Dit is de vierde Harry Potter film, deze film heeft een hoop spectakel maar de magische sfeer ontbreekt.

Eerst maar eens over het acteer werk. Daniel Radcliffe als Harry Potter, Emma Watson als Hermelien en Rupert Grint als Ron Wemel doen het weer goed, en we zijn weer een film verder en hun acteer werk is weer gegroeid. Nieuweling in de film is Ralph Fiennes als Voldemort. Ralph Fiennes zet Voldemort fantastisch neer. Ik vind ook dat de film makakers Voldemort er gaaf er uit hebben laten zien. De rest van de acteurs doen het ook goed op Michael Gambon als Albus Perkamentus na. Michael Gambon zet nog steeds een veelste afstandelijke en koude Perkamentus neer. Als Harry,s naam uit de vuurbeker komt schreeuwd Perkamentus bijna argressief tegen Harry de vraag of hij zijn naam in de vuurbeker heeft gestopt. Echt een belachelijk moment omdat Perkamentus in de boeken en ook toen Richard Harris hem nog speelde een rustige man was die nooit op zo manier tegen Harry zou schreeuwen Aan het eind van de film als Perkamentus nog even met Harry praat komt Michael Gambon als Perkamentus maar wat koeltjes en koud over. De perkamentus van Michael Gambon vind ik afstotelijk. Pas in Harry Potter and the Half-Blood Prince komt Michael Gambon enigzins goed op mij over dat vind ik wat laat.

Deze film is ongelofelijk spectaculair Op Zweinstein word het Toverschool Toernooi gehouden. De deelnemers waaronder Harry Potter moeten drie opdrachten vervullen en dit staat garant voor een baar bijzonder spectaculaire scenes.De eerste spectaculaire scene is de scene met de draak. wat ziet die draak er ongeloofelijk goed uit en wat een goede en spectaculaire scene krijgen voorgeschoteld. De tweede scene speelt zich af in het meer van Zweinstein. Maar de beste scene vind ik de doolhof scene. 4 deelnemers in zo groot en enorm doolhof waar van alles gebeurt, Spanning en spectakel ten top. Vervolgens krijgen we de confertatie met Voldemort. Een erg spectaculaire scene.

De speciale effecten zijn geweldig ik noemde al de draak , maar de meermensen zien er ook geweldig uit. Ik noemde Voldemort die er echt gaaf uitziet., en ook alle andere effecten zijn erg goed gelukt..

Maar bij Harry Potter gaat het bij mij niet alleen om het spectakel en de special effecten maar ook om de sfeer en het verhaal . En die sfeer is vrij donker. Maar absoluut niet magisch. De magische sfeer die deel 1 en 2 en in mindere mate deel 3 ook had. Is weg bij deze film. Je krijgt ongeloofelijk veel spectakel naar je hoofdgeslingerd maar is er is er word geen magische sfeer neergezet. Zwerkbal kwam ook niet voor in het boek dus dat er niet inzit in deze film kan ik mee leven. Maar we krijgen in deze film maar 1 les te zien. en dat is de les van Alastor Dolleman. Ook dat we in deze film De Duffelingen niet te zien krijgen vind ik belachelijk. De Duffelingen horen er gewoon bij.

Het zwakste gedeelte van de film is het middenstuk. Het gedeelte met het kerstbal. Het minste gedeelte van het boek en ook het minste gedeelte van de film. Ik heb nooit echt begrepen waarom J.K. Rowling zo nodig een kerstbal in het verhaal moest schrijven. Houd alleen maar de spanning weg van het verhaal. Tijdens het kerstbal treed er ook een rock band op. Dit is echt het diepte punt van de film. De ooit zo goede magische sfeer is ver te zoeken.

Vanaf dit deel krijgen we ook te maken. met die liefdes verhaaltjes. In deze film hebben we het verhaaltje dat Harry v Cho Chang leuk vind maar die is al met Carlo Kannewasser. Dit liefdes gedoe leid alleen maar af van het verhaal en is naar mijn mening totaal onintressant. Bovendien vind ik de liefdes scenes in de Harry Potter serrie knullig gespeeld. Waar ik wel om moest lachen was dat Hagrid verliefd was op Madame Mallemour, het schoolhoofd van Beauxbatons.

Harry Potter and the Goblet of Fire is een dik boek. ongeveer 550 bladzijdes Dus het is onvermijdelijk dat er dingen geschrapt moeten worden. Ik vind het bijvoorbeeld een terechte keuze dat Dobby niet in de film voorkomt. Maar het verhaal had echt beter uitgewerkt moeten worden vooral het gedeelte over Bartolomeus Krenck Jr. is slecht uitgewerkt. De film duurt 157 minuten maar had dus nog wel wat langer gekund om het verhaal beter uitewerken.
The Lord of the Rings films doen ruim drie uur. En zo lang had deze film vanmij ook wel mogen duren voor een betere uitwerking van het verhaal. De film makers hadden natuurlijk ook wat minder aandacht aan het liefdes gedoe en het kerstbal kunnen besteden. Maar voor een van deze twee opties hebben de film makers niet gekozen.

Dan nog het personage Ron. Als Harry,s naam uit de vuurbeker komt krijgen we opeens te maken met de jaloezie van Ron. Ongeloofelijk irritant stuk in het boek en dus ook in de film

John Williams componeert Harry Potter niet meer en we hebben nu Patrick Doyle als componist, Hij componeert vrij spectaculaire muziek dat goed past bij de actie scenes. Maar zijn muziek mist de magie die de muziek van John Williams wel had.

Harry Potter and the Goblet of Fire is een erg spectaculaire film maar hij was zoveel beter geweest. Als de filmakers het kerstbal en het liefdes gedoe schrapten. En ook dat irritante Rita Pulders gedoe dat in deze film dan wel wat minder voorkomt vergeleken met het boek mocht er van mij uit. daarvoor in de in plaats had er meer aandacht geven moeten worden aan de lessen, en aan een betere uitwerking van het verhaal., en de Duffelingen moesten gewoon in de film te zien zijn . Ik mis in de film de magische sfeer van de vorige films, zonde


2 sterren voor deze film.

Dit is nou echt een deel waar je het boek voor moet hebben gelezen om het volledig te kunnen waarderen, want door alles wat er geschrapt is komt het niet allemaal bijster goed uit de verf. Naar het einde toe valt het allemaal wel aardig in elkaar, maar zeker het begin is erg hak-op-de-tak, en zal de niet-lezers met vragen doen zitten.

Een duidelijke smet op dit deel is de afschuwelijke acteerprestatie van Michael Gambon, die voor de mensen die Dumbledore hoog hebben zitten echt een verschrikking is. Schreeuwend en chagrijnig stampt hij rond, en laat niks zien van de kalme waardigheid die Dumbledore hoort te hebben. Ook Daniel Radcliffe is op momenten weer niet om aan te zien zo slecht.

Voor de rest is het uiteraard allemaal wel uit te kijken, vooral de terugkeer van Voldemort is goed gedaan, en alles rondom het Yule Ball zorgt voor wat humor dat we eerder nog niet echt hebben gezien (vooral dankzij Grint die weer uitblinkt), maar nergens heeft dit de magie van deel 1 en 2, of de prachtige sfeer, graphics, en vakkundig uitgewerkt plot van deel 3. Wellicht een wat complex boek om echt lekker op het scherm te krijgen, maar desalniettemin wel een van de minste delen.

3 - 3,5*

Een tweetal weken gelden pas begonnen met de hele HP reeks dankzij mijn vriendin. Naarmate de serie vordert merk ik dat het toch wel handig kan zijn het boek te hebben gelezen, dit heeft te maken met bepaalde tekens, karakters, bijnamen etc. Dan komt het goed van pas als degene met wie je kijkt de boeken WEL gelezen heeft. Maar de films zijn - tot nu toe - ook zonder het lezen zeer goed te volgen.

In HP en de vuurbeker begon ik me langzamerhand wel meer te storen aan de middelmatigheid van Daniel Radcliffe. Dit geldt niet alleen voor HP, maar ook bijvoorbeeld voor zijn rol in "the woman in black". Voor deel 1 en 2 is hij natuurlijk perfect gecast, maar Daniel heeft niet vooraan in de rij gestaan bij het uitdelen van acteerkwaliteiten. Gelukkig zijn er tal van andere acteurs die dat goedmaken. In tegenstelling tot andere meningen vond ik de magie nog meer dan voldoende aanwezig, met als hoogtepunt de wederopstanding van Voldemort! Spannend!
4 sterren voor mij.

Vanavond deel 5

The goblet of fire vond ik altijd een van de sterkere delen uit de serie. Na herziening moet ik toch terugkomen op die mening. De film blijft goed, maar echt geweldig wordt het nergens en hij verbleekt toch wel bij het derde deel. Juist dat duistere en grimmige sfeertje uit deel 3 is hier niet meer te vinden. Het blijft nog altijd een duistere film, maar dan anders en minder leuk in beeld gebracht. Het voelt op de een of andere manier allemaal een beetje sfeerloos aan.

Het boek is erg dik en complex en dan kun je eigenlijk al een beetje verwachten hoe de film gaat zijn: op bepaalde plaatsen erg afgeraffeld en de leuke details en subplots vallen weg. Newell gaat in een razendsnel tempo door het begin heen. De duffelingen worden al helemaal opzijgezet en het WK Zwerkbal en de chaos daarna komt maar heel kort in beeld. Een beetje gemiste kansen, want van het begin hadden ze nog wel iets leuks van kunnen maken. Eenmaal op Zweinstein wordt het boek wel iets nauwer gevolgd, al blijven er wijzigingen en kleine irritaties. Zo lijkt het wel alsof de regisseur graag zoveel mogelijk actie wil en liefst zo snel mogelijk achter elkaar. De drie opdrachten volgen elkaar (iets te) snel op.

Visueel wordt er wel een groot deel goedgemaakt. Special effects zijn meestal van een hoog niveau. enkel de tweede opdracht vond ik er niet zo goed uitzien. Die onderwaterwezens zagen er niet goed uit. Ook jammer dat de obstakels in het doolhof zijn weggelaten. maar de meeste dingen zien er dus goed uit. Het absolute hoogtepunt van de film is de herrijzenis van Heer Voldemort. Zijn duel met Harry Potter zag er goed uit en de hele scène was best spannend.
Qua acteerprestaties zit het wel goed. De drie hoofdrolspelers doen het goed. Emma Watson en Rupert Grint zijn wel nog steeds beter als Radcliffe. De bijrollen worden ook goed gespeeld, zoals altijd.
De muziek was wat minder als anders, maar nog behoorlijk goed.

Een van de mindere films uit de serie, maar toch nog een goede film en daardoor blijft de 4* sterren staan.

Waar ik na het geweldige deel 3 al wel om was voor de Harry Potter-serie, gaat deel 4 nog een stukje verder.
Dit is mijns inziens de eerste echt volledig volwassen film, waar deel 3 al een erg donkere sfeer kende.
Dit brengt, zoals verwacht, nu ook enkele liefdesverhalen met zich mee. Dit stoorde echter niet, ik vond de scenes rondom het kerstbal juist erg leuk. Zo is de jaloezie van Ron bijvoorbeeld ook een logisch gevolg van het feit dat de jongens ouder worden, waardoor barsten in een vriendschap kunnen ontstaan.
Wat vervelender is dat pas op latere leeftijd opvalt dat Radcliffe gewoon niet echt een heel goede acteur is. Toch bereikt hij nooit echt een dieptepunt, en door de spanning en het verhaal heb ik me er nooit echt aan ge-ergerd.

Want wat een heerlijke film is dit... Het WK Zwerkbal met daarna de aardig creepy-e Dooddoeners-scene, de Goblet of Fire-contest... Het zorgt voor een groots spektakel dat ik nog niet eerder heb gezien in de reeks.
Ook is het gaaf om zoveel nieuwe personages geintroduceerd te zien, waardoor het niet langer meer draait om enkel Watson, Grint en Radcliffe.
Een Watson die het overigens, wederom, fantastisch doet.
Fiennes zet een geweldige Voldemort neer, mooi dat hij in deze film eindelijk een gedaante aanneemt en zich aandient als het grote kwaad waar we de komende delen rekening mee moeten gaan houden.

De vele plotjes in deze film ( wie is er een verrader en wie niet, bijv ) zorgen voor een heerlijke spanning, aangezien ik de boeken ( nog ) niet gelezen heb.
De magische sfeer van de eerste 2 delen is inderdaad enigszins verdwenen, maar daarvoor in de plaats komt eindelijk echt spektakel. Dat is waar ik op wachtte, en ook waarom deze film door mij vele malen hoger wordt beoordeeld dan de vorige 2 delen.

Het ontbreken van de magische sfeer komt ook gedeeltelijk door het ontbreken van Williams als componist. Hij zette het Zweinstein-sfeertje perfect neer, waar de muziek nu vooral op epiek en bombasme in de actiescenes gericht is.

Topvermaak, bovengemiddeld. 4,5*

Het beste boek uit de Harry Potter-reeks kreeg ook de beste verfilming. Ondanks dat boek 4 qua inhoud een stuk uitgebreider werd, heeft regisseur Mike Newell er toch een evenwichtige film van weten te maken, waarbij ik niet het idee had dat ik delen van het verhaal miste.

Hierdoor is The Goblet of Fire een spannende film geworden met enkele uitstekende actie-momenten.

Deze vierde Harry Potter film komt erg rommelig op gang en heeft weinig met het doorlopende verhaal over de dreiging van Voldemort vandoen, tot aan echter de finale die veel goed maakt.

Wat we hiervoor in de plaats voor geschoteld krijgen is voor de vierde keer Zwerkbal (dat begint nu wel erg onorigineel en afgezaagd te worden) en een soort van Tovenaars Spelen.

Best vermakelijk allemaal, maar nergens echt geweldig tot dus de finale in het geheimzinnige doolhof en de herrijzenis en eerste echte confrontatie met aartsvijand Voldemort. Eindelijk krijgen we dan echte spanning en een lekkere duistere sfeer, dit doet je even op het puntje van je stoel zitten.

Kortom: niet zo'n geweldig deel, maar de laatste twintig minuten maken veel goed!

Een zes, ofwel drie sterren.

De eerste drie films gingen van heel goed naar steeds een stukje minder. Met deel IV wordt deze neerwaartse lijn echter doorbroken. Zo goed als deel I wordt het niet, maar het gaat zeker die richting op. Dat komt omdat het verhaal mee heel erg aansprak. Het begint al met het WK Zwerkbal en vervolgens de wedstrijd voor de Toverschool Trofee. In het verhaal worden bovendien veel andere personages gebruikt die een toegevoegde waarde hebben. Daarnaast is de finale één van de betere van de eerste vier films. De herrijzenis van Voldemort en het duel zit erg goed in elkaar, daarnaast belooft het veel voor de volgende delen.

Toch had er tijdens het verhaal veel meer ingezeten. De Toverschool Spelen worden wel aardig in beeld gebracht, maar de opdrachten volgen wel heel snel op elkaar. Daarnaast lag de focus voor mij iets teveel op alleen Harry. Misschien niet heel gek, maar ik vond het wel wat jammer. Daarnaast lijken de dames ook iets meer in de tovenaarshoofden van Harry en Ron voor te komen, maar wordt niet echt uitgebuit als verhaallijn. Mijn inziens kan je het dan beter eruit laten.

De muziek is ook minder en ik kan nog steeds niet aan de nieuwe Dumbledore wennen. Hij is mij veel te energiek. Op een gegeven moment springt hij op en laat hij zichzelf tegen een muur vallen. Dat is niet iets wat bij een oude professor past. Door de mindere muziek en een andere invulling van de beelden is de algemene sfeer ook wat minder. Het is niet extreem duister zoals deel III, maar ook niet zo sprookjesachtig als deel I. Desalniettemin heb ik me uitstekend vermaakt met dit deel. 4*

Na het zien van het derde deel valt The Goblet of Fire me toch een klein beetje tegen. In het derde deel was er steeds een fijne dreiging voelbaar, en hoewel in dit deel de dreiging veel zichtbaarder is, vind ik 'm toch minder onder je huid kruipen. De intro is dan wel weer fantastisch onheilspellend, al denk ik dat het voor mensen die het boek niet gelezen hebben niet bijzonder veel toevoegt. Na de intro gaan we vrij snel door het WK zwerkbal heen, waarna iedereen ineens al op school is en het toernooi begint. Dit zet wel de toon van de film, die mijns inziens veel te gehaast is.

Zo lijken de leerlingen op Zweinstein niets te doen te hebben behalve naar het Toernooi kijken en zich druk maken over het Kerstbal. We krijgen welgeteld één les te zien, en ik ben blij dat ze in ieder geval die erin hebben gelaten. Hoog tijd dat Marcel wat meer aandacht krijgt (mijns inziens geen probleem dat hij die gestolen heeft van Dobby, later in de film) hoewel ik niet weet of iedereen de link heeft gelegd tussen Marcel en de Foltervloek. Dat is mede te danken aan het feit dat de scène in de Hersenpan er ook maar een beetje tussen lijkt gepropt. Voor de film als geheel geldt dat hij lijkt te bestaan uit belangrijke scènes die elkaar opvolgen, met slechts heel af en toe een wat luchtiger scène (en juist de perikelen rondom het Kerstbal vond ik dan weer niet zo boeiend). Wat mij betreft had de film iets langer mogen duren, zodat er meer ruimte is voor sfeer, maar ook voor meer uitleg/uitwerking van het verhaal. Zo komt Dolleman vaak genoeg in beeld (goed neergezet ook, trouwens, door Brendan Gleeson) maar op het eind is er nauwelijks ruimte voor het kwartje om te vallen, en blijven er nog vragen over. Heeft hij al die tijd in de kist gezeten? En waarom wilde Krenck eigenlijk per se Dolleman worden? En hoe komt Krenck senior eigenlijk ineens dood?

De drie opdrachten zijn spectaculair uitgevoerd (met duidelijk betere CGI dan in de eerste delen) maar volgen elkaar veel te snel op, alsof het hele toernooi in een week afgelopen is. Ook is de laatste opdracht veel te veel ingekort en van zijn magie ontdaan. Gelukkig, gelukkig, na de derde opdracht is het nog niet voorbij. Ralph Fiennes verschijnt ten tonele - en wat ben ik blij om hem te zien. Zijn Voldemort is een schurk bij wie je je onwillekeurig onbehaaglijk gaat voelen. Die stem alleen al... Overigens vond ik David Tennant ook erg goed, met het trekje rond zijn mond dat wel wat doet denken aan The Joker uit The Dark Knight. Ik wou dat er wat meer tijd was besteed aan Krenck junior en senior.

Verder is het acteerwerk degelijk tot goed. Rupert Grint krijgt weinig te doen behalve de jaloerse puber uithangen (dit is eigenlijk de saaiste film voor Ron), maar dat is niet zijn schuld (evenmin als zijn afschuwelijke kapsel). Emma Watson wordt duidelijk per film beter; hoewel Hermelien in deze film alleen lijkt rond te lopen voor de romantische ontwikkelingen (terwijl ze juist in het vorige deel zo stoer mee deed). Van Daniel Radcliffe kan ik niet zeggen dat ik hem erg slecht vind, maar fan ben ik ook weer niet.

Ik mis de magie een beetje in dit deel. Heel veel wordt er eigenlijk niet getoverd. Zweinstein lijkt een jaar stil te hebben gestaan voor het Toernooi, een toernooi dat nog niet eens helemaal goed uit de verf komt ook. Ik mis wat subplotjes uit het boek, en een betere uitwerking van de wel getoonde plots. Ik vind, al met al, The Goblet of Fire meer een functionele dan een goede film. Verder sluit ik mij volledig aan bij de conclusie van JR-Style.

Aangezien VIER (Vlaamse zender) alle HP-films in de zomer heeft uitgezonden heb ik deze allemaal opgenomen en vandaag heb ik het vierde deel ervan teruggezien.

Harry Potter En De Vuurbeker is misschien wel m'n persoonlijke favoriet. Al ontelbare keren herbekeken en steeds weet de film me weer kosteloos te vermaken. Misschien is het wel omdat het een redelijk atypische Harry Potter is die meer een soort van Blockbuster-format opzoekt en daarom net anders is dan de rest. Een andere reden kan zijn dat het misschien de enige film op de finale na is die de opbouw van Voldemort perfect weet te combineren met een verhaal dat daar ook los van staat. Daardoor staat de film perfect op zichzelf en voelt het niet als voorspel zoals bij enkele delen hierna wel het geval is.

De film start zoals de meeste films waarin vooral enkele nieuwe magische leukigheden tentoon worden gesteld. Het WK Zwerkbal bijvoorbeeld, al had dat misschien net nog iets uitgebreider gemogen en is het een raadsel waarom Harry Potter zelf niet in een Nationaal Team zit. Een doodgewone tent die plots en villa is vanbinnen, een schoen die ja naar overal kan sturen en ga zo maar door. Tussendoor word het eerste luikje geopend van Voldemorts wederoptreden. Alles bij elkaar is Voldemort misschien wel éen van de beste badguy's in de 21e eeuw. Uiteraard door de mooie opbouw (niet elke badguy krijgt verschillende films om het karakter uit te diepen en te versterken), maar anderzijds zeker ook door de neerzetting van Ralph Fiennes. Al is de nieuwkomer van deze film toch zeker Gleeson. vanaf zijn verschijning ben je meteen helemaal in zijn personage. Na de intro en de eerste onthullingen gaat de film een tandje lager. Deze film draait vooral om de vriendschapsrelaties tussen Ron, Harry en Hermelien die gepaard gaan met de puberteit. Het is misschien een stap terug qua volwassenheid van de personages maar anderzijds wel realistisch en verwarmend om die driehoek te zien. Toch is de voornaamste kracht van deze film voor mij het tornooi op zich. Waar de eerste opdracht een echt opwarmertje was is de 2e opdracht in het water en de finale opdracht zeker op hoog niveau. Dat we daarna een duel tussen Harry en Voldermort krijgen is dan de apotheose en is het ook leuk om te zien dat Harry hier nog tekort komt om de man aan te kunnen wat de slechterik toch een zekere extra dreiging meegeeft. Toch heeft Rowling of de man die het boek overnam hier een zekere fout gemaakt. Voldemort zegt tegen volgeling Malfidus dat dat de man geen enkele poging heeft gedaan Voldemort terug te halen terwijl vader Malfidus toch een zeker aandeel had in de tot leven gekomen Maarten Villijn in de geheime kamer.

En zowel de makers van de film als Pattinson zullen gevloekt hebben dat ze Rowling gevolgd hebben in het doden van z'n personage . Pattinson had zeker de kwaliteiten om meer te doen in deze reeks en dan had hij zich niet zo belachelijk moeten maken in die Twilight-reeks.


Harry Potter En De Vuurbeker is éen van de betere HP-films. Een perfecte balans tussen voorbereiding en een solide op zichzelf staand verhaal met een gezonde dosis actie, karakterontwikkeling en zeer sterke toevoegingen maken deze film een op en top blockbuster.

Ook dit vierde deel haalt een goed niveau. Alhoewel ik dit deel een tikkeltje minder vind dan z'n voorganger is dit een vermakelijke en spannende film met als hoogtepunt eindelijk de ontmoeting met Voldemort.

Het begin van de film is van de hak op de tak maar als het toernooi eenmaal begonnen is wordt het beter.

Een compliment waard is de rol van Brendan Gleeson. Een van de betere karakters uit de reeks.

Het acteerwerk wordt sowieso wel wat beter naarmate ze ouder worden. CGI is ook wat beter voor mekaar. Ik ben erg benieuwd wat de volgende delen brengen, zeker na de eindscene van deze film.

Ook voor dit vierde deel een ruim voldoende

"Dark and difficult times lie ahead. Soon we must all face the choice between what is right and what is easy."

Harry Potter and the Goblet of Fire, vroeger vond ik dit toch wel het engste deel van de reeks.

Harry heeft last van nachtmerries en een bezoek aan het WK Zwerkbal loopt totaal mis als Dooddoeners alles opblazen. Eenmaal op Zweinstein krijgen de leerlingen te horen dat de school dit jaar meedoet aan het Toverschool Toernooi. Hoewel Harry eigenlijk niet mee mocht doen werd hij toch als een van de deelnemers gekozen.

Na 3 films dan eindelijk een Harry Potter-film geregisseerd door een Britse regisseur. Hoewel Chris Columbus twee hele sterke delen heeft gemaakt en ons introduceerde tot de wereld van Harry Potter, Alfonso Cuarón een sterk derde deel maakte en zorgde voor de nodige veranderingen en David Yates de serie natuurlijk mooi heeft afgemaakt, is Mike Newell mijn favoriete regisseur van de serie. Ook omdat hij van allen naast Harry Potter het meeste goede werk heeft afgeleverd (Donnie Brasco en The Awakening).

Dit is het deel waarin iedereen ineens lange haren had, en dan vooral Harry en Ron. Het is dan ook het deel waarin Daniel Radcliffe het meest lijkt op de Harry uit de boeken (die had namelijk lang en warrig haar). Een heel sterke toevoeging vond ik David Tennant als de bad-guy. Tennant is een van mijn favoriete acteurs, door zijn schotse accent maar ook omdat hij zo lekker overdreven heftige emoties, pijn en gekte kan uitbeelden. De rol past hem dan ook uitstekend, jammer dat hij niet heel veel screen-time heeft. Robert Pattinson doet het hier prima, later zou hij in de beruchte Twilight-films gaan spelen (wat in mijn ogen alleen maar benadrukt hou hopeloos Twilight gebruik wil maken van het succes van Harry Potter, een reeks die in alles superieur is).

Een van de mooie dingen van de Harry Potter-reeks is toch wel dat de films als het waren met de doelgroep meegroeien. Het wordt steeds wat duisterder en minder kinderlijker en de hoofdrolspelers worden ook steeds ouder. Hier zijn echt tieners geworden en zijn er ook even onderlinge spanningen en problemen. Hoewel Cuarón vaak wordt geloofd om de manier waarop hij de tieners heeft neergezet vind ik toch dat Newell het het beste doet. De drama is uitmuntend, zowel wat onderlinge verhoudingen als heftige emoties betreft. De dingen als het bal en dergelijke vond ik ook een sterke toevoeging, gaf je haast een melancholisch gevoel. Grappig was ook het Assepoester-moment van Hermelien (ineens doet iedereen "Ooh wow, she's beatiful!"), maar wij als kijkers zagen dat natuurlijk al vanaf de eerste seconde dat Watson op het scherm verscheen.

Het concept van een wedstrijd in een een serie als Harry Potter is vaak mit-en-miss. The Hunger Games vind ik bijvoorbeeld niets aan. The Goblet of Fire is dan wel weer zeer geslaagd en dat komt vooral omdat het Toverschool-Toernooi eigenlijk alleen een sub-plot is voor de terugkeer van Voldemort, die hier briljant wordt vertolkt door Ralph Fiennes. Wel apart dat het gevaar hier een keer niet iets mysterieus is, maar iets dat doelbewust op de leerlingen wordt losgelaten. Harry's relatie tot Perkamentus is ook apart in dit deel. Perkamentus is hier namelijk helemaal niet de warme wijze oude man maar lijkt gefrustreerd en het lijkt niet alsof hij het beste voor heeft met Harry. Wat ik wel merk is dat vanaf deel 3 de films wat minder op-zich-zelf staan en meer een soort voorspel op de ontknoping in de latere delen zijn. Overigens is de structuur van de films wel behoorlijk typisch, opbouw met lessen en dergelijke, een kerst-gedeelte en aan het einde vrij plotseling een ontknoping. Ook was de dood van Cedric mischien dramatischer geweest als hij in de vorige delen ook een rol had gehad.

Waar Cuarón de vorige delen wat experimenteler was qua cinematografie, kiest Newell weer voor de degelijke uitstraling van de eerste twee delen, cinematograaf Roger Pratt is dan ook weer terug. Er zitten weer een aantal erg mooi geschoten shots in en de special effects worden slim in beeld gebracht. De special effects waren goed gedaan, al zie je in dit deel wel vaak duidelijk dat het CGI betreft. Een aantal erg gave grootschalige spektakel scènes. Vooral de draak en Voldemort vond ik erg sterk gedaan, maar die waren dan ook veel practical. Voor de onder-water scènes is het op-een-na grootste bassin ooit gebouwd en moest Rafcliffe 40 uur onderwater doorbrengen.

Patrick Doyle, die eerder al met Mike Newell en Kenneth Branagh werkte, krijgt dit deel de moeilijke taak om het stokje van John Williams over te nemen. In plaats van heel erg op de bekende thema's van Williams te teren levert hij hier zowaar het beste werk van zijn carrière. Van alle Harry Potter films heeft deze toch wel de meest eigen soundtrack. De heerlijk bombastische epische muziek afgewisseld met mooie emotionele muziek die perfect werkt onder de dramatische scènes.

Toch heeft de film wel een groot probleem, dat is namelijk dat het op-een-na-langste boek relatief kort is verfilmt in slechts 157 minuten. Zeker als je bedenkt dat deel 2 maar 254 bladzijden is en wel 161 minuten film heeft. Oorspronkelijk was dan ook de bedoeling dat dit deel net als deel 7 in tweeën gesplitst zou worden. Newell bedacht echter dat het wel in een film zou lukken als hij alle sub-plots uit het boek achterwege zou laten. Zo komen bijvoorbeeld de oom en tante van Harry in dit deel niet voor. Helaas voelt de film daardoor nogal pats-boem aan en is er erg weinig ruimte voor luchtige momenten en dergelijke. Vooral het einde voelt een beetje afgeraffeld aan. Twee films was misschien iets teveel van het goede, maar had dan één film van drie uur gedaan. Het komt trouwens heel vaak voor dat ik een film terugzie die ik al heel vaak heb gezien en hem te kort en te haastig vind. Dat had ik ook met de Star Wars-films, met name de prequels.

Ondanks het probleem met het tijdsverloop is ook dit deel weer een heerlijk Harry Potter-avontuur. Het wordt weer wat grimmiger en het kinderlijke is er bijna helemaal van af. Naast dat dit deel weer lekker duister is (met de dooddoeners ect.), maken de personages belangrijke ontwikkelingen door en krijgen we heerlijke epische taferelen voorgeschoteld. Wederom heerlijk om terug te zien.

En ook deze opnieuw bekeken, op Blu-ray.

Blijft een prachtige film, deze met de beste speciale effecten tot nu toe.

Dat de verhalen van Harry Potter niet geschikt zouden zijn voor volwassenen is ook niet waar, ik beleef er net zoveel plezier aan als aan elke andere film.

Meer dan het bekijken waard zelfs !!

Herziening.

Weer een stapje terug naar af, want het hele Triwizard Tournament moet in één film gepropt worden. Daarbij verliest de regisseur belangrijke nuances uit het oog en gaat er te veel schermtijd aan bijzaken verloren. Zo krijgt het gedoe over het Yule Ball meer aandacht dan pakweg de plotse dood van Barty Crouch sr. of zelfs de finale van het WK Quidditch. Een en ander blijft voor de minder 'geleerde' Harry Potter-fan onduidelijk, maar de diehard wil die essentiële momenten ook verfilmd zien. Daarom is de afwezigheid van Dobby zo'n gemis.

Het Tournament biedt wel een goede afwisseling op het traditionele schooljaar, en omdat de CGI er elk jaar op vooruit gaat, krijgen we een paar spectaculaire scènes te zien. Alleen blijf je tijdens de laatste opdracht wéér op je honger zitten, want een letterlijke adaptatie van het boek had een extra grote dosis magie opgeleverd. De doolhofscène voelt daarom als een noodzakelijk opstapje voor de finale, die niet minder verbluffend is.

Hoewel Gambon in de vorige film een puike vervanger voor de rol van Dumbledore was, houdt hij in dit deel constant een nerveuze en agressieve toon aan. Zeer on-Dumbledoreachtig, en dat valt toch op het conto van de regie te schrijven. Brendan Gleeson is dan wel weer keurig gecast als Mad-Eye. De prestaties van de drie hoofdpersonages blijven wat oppervlakkig. Watson groeit, Grint levert een portie puberaal gedrag in plaats van komedie, Radcliffe blijft een beetje awkward.

Kortom, een paar gemiste kansen. Het had nog duisterder, magischer en mysterieuzer kunnen zijn.

Ik begin echt in the mood te komen voor de Harry Potterreeks. Ook dit vierde deel beviel ongeacht het feit dat de magie op den duur te veel van hetzelfde wordt. Het blijft gewoonweg leuk om te volgen. Dit deel staat in het teken van de twee grote toernooien: het WK Zwerkbal en het Toverschool Toernooi. Het is een geheel andere invulling van de film die goed aanslaat mede door de goede special effects.

Het is ook fijn vast te stellen dat de films van Harry Potter Boyhoodgewijs mee-evolueren in leeftijd: de acteurs en de personages die ze spelen worden samen ouder. Ron, Hermelien en Harry zijn intussen tieners geworden en liefde, vriendschap en jaloezie komt de kop opsteken. Ook in dit deel wederom een stel nieuwe geslaagde personages met gerenommeerde acteurs als Brendan Gleeson en Ralph Fiennes. Ook Robert Pattinson doet het goed.

Het einde met de terugkeer en het duel met Voldemort was prima. Een Potterfilm die opnieuw nog wat dreigender en donkerder was dan de vorige delen. Denk maar aan de chaos na het WK Zwerkbal en de eindscène. Minder magie dan in de vorige delen, maar het toernooi was een leuke afwisseling, vooral de draak- en vliegscène.

Tof hoor.

Heeft van de eerste 3 delen veruit de beste effecten en een paar ontzettend goede scenes. Fiennes als Voldemort is weer eens goed op dreef en zet een bijzondere schurk neer. Daarnaast doet zo'n beetje elk lid het wat beter.

Radcliffe blijft een beetje hetzelfde, maar Watson begon hier haar acteren vooral te verbeteren. De effecten zijn sterk, vooral in de finale en is het verhaal ontzettend fijn om te volgen. Sowieso liggen me die toernooi dingen altijd wel een beetje.

Alles is wat verbeterd, al stelt het verhaal dan weer iets minder voor. Moeilijk voor te stellen, omdat de Harry Potter reeks toch wel uit goede verhalen bestaan. Mike Newell heeft niet veel beters meer gemaakt hierna.

Tijdens een herziening van de gehele Harry Potter reeks (+ Fantastic Beasts) ben ik aangekomen bij het deel waar ik altijd al een flinke dosis matigheid aan vond kleven. En dan bedoel ik vooral hoe de film eruit is gekomen, want het boek vond ik geweldig.

Wat mij zo stoorde aan dit deel was hoe Dumbledore zo erg niet Dumbledore was, ik heb er nu even speciaal op zitten letten en echt in elke scène kijkt hij chagrijnig of is hij weer aan het schreeuwen. Sowieso schreeuwt iedereen maar in het rond deze film, zullen wel de aanwijzingen zijn van Mike Newell. Nou die regisseur kan ik dus totaal niet serieus nemen, heeft echt geen weet van wie de personages zijn. Waar ik eerder Voldemort zijn terugkeer tof vond ben ik nu wel van mening veranderd en vond ik zelfs die scène vrij afgeraffeld en Voldemort is veel te druk en manisch waar hij in het boek juist veel koeler en meer psychopaat is.

En ik moest wel lachen over hoe weinig tijd er tussen de Second Task en de Third Task zit, ze lieten één dag zien na de Second Task (alles vanaf het gesprek tussen Crouch sr. tot de scène van Harry met Snape was dus op dezelfde dag) en toen meteen door naar de finale. Maar bij Goblet of Fire blijkt wel het meest dat Harry Potter veel meer geschikt zou zijn voor een televisieserie zoals Game of Thrones, want wat het vaak goed maakt (en wat deel 2 & deel 3 veel beter deden naar mijn mening) zijn de momenten van lessen of de alledaagse schoolactiviteiten waar je Harry kan zien als gewone schooljongen (en wat zorgt voor de magische momenten).

Dus ik verlaag mijn stem met een krappe 3,0 en dat terwijl ik een gigantische fan ben van de Harry Potter reeks, maar dit deel mist gewoon teveel en dan vooral sfeer.

“No spell can reawaken the dead, Harry. I trust you know that. Dark and difficult times lie ahead. Soon we must all face the choice between what is right and what is easy.”

Uitstekende Harry Potter film. In Goblet of Fire doet Voldemort eindelijk echt zijn intrede (en Ralph Fiennes), en dat laatste gedeelte met de strijd tussen Harry Potter en Voldemort is fantastisch gedaan. De rest van de film is ook sterk, en het hele ‘Triwizard’ toernooi zit goed in elkaar. Complimenten voor Mike Newell, want zo'n verhaallijn kan als snel saai en repeterend worden. Maar qua regie, acteerwerk en vooral audiovisueel komt alles mooi samen, en Goblet of Fire laat zien dat een meer volwassen Harry Potter mij wel ligt.