A History of Violence (2005)

" Such, as Zizek said in the 9/11 piece, is the nature of 'late capitalist consumerist society' where '"real social life" itself somehow acquires the features of a staged fake'. This is a simulated scenario far bleaker than that of The Truman Show or Dick's 'Time Out of Joint', since it has been freely and knowingly embraced by the subjects themselves. There is no Them behind the scenes orchestrating and choreographing the simulation. At the end of the film, everyone is fooling but no-one is fooled. " - k-punk: When we dream, do we dream we're Joey? - k-punk.abstractdynamics.org

Zie ook: k-punk: A seamless tissue of fantasies - k-punk.abstractdynamics.org

Twee hele mooie stukken over deze film.

Zoals vaak begrijp ik de hoge en lovende waardering, voor films niet zo echt.

Zo ook deze, ik heb hem gisteren op tv gezien en na eerst hier te hebben gekeken, en omdat de reactie hier over het al gemeen positief zijn, dacht ik een aardig film te gaan kijken.

Maar de film heeft mij teleur gesteld, ik vond het verhaal simpel en Mortensen vond ik totaal niet goed en overtuigend acteren.

Een beetje simpel verhaal iemand die in het nieuws komt omdat hij een helden daad heeft verricht en dan ineens een paar gangster op de stoep krijgt die in hem een oude gangster menen te herkennen.

Niet echt vernieuwend of bijzonder.

Een plus puntje vond ik dat de geweld scenes wel lekker hard en bloederig waren, en daar door kwam ik de film enigszins nog een beetje door.

Niet al te bijzonder dus.

Ik ben heel tevreden over de film met zeer sterk acteerwerk.

Mooi scènes en stukken goede actie.

verhaal loopt goed en met een prima opbouw.

4 sterren

Nou, niet zo bijzondere film. Kijkt lekker weg, maar spanning is ver te zoeken.

Vond hier nou echt niets aan. Supersimpel verhaal, geen spanning, saai.

Huisvader die een superheld blijkt te zijn. De schietscnes waren wel heel erg onwaarschijnlijk, m.n. die laatste ihet huis van z'n broer is gewoonweg lachwekkend.

Zwak

Een niet veel zeggende film als je eenmaal bij het einde komt. Het verhaal en de cast trok mij aan en vandaar dat ik deze film ben gaan bekijken. Viggo Mortenson ken ik eigenlijk alleen maar van de Lotr trilogie, en vond hem hier dus ook totaal anders. Niet alleen zijn uitstraling, maar voor mij leek hij een heel ander persoon. Vorigens is hij best aantrekkelijk ondanks zijn leeftijd.
Maria Bello heb ik altijd eens willen zien als actrice maar ik vond haar overduidelijk minder, ik vond haar personage niet echt goed neergezet. Ik vond het eerste deel het beste, en vooral het best schokkende opening. Later nam het een andere wending en werd het niet meer zo spannend, en eigenlijk werd het nergens echt spannend. Snap dus ook de hoge score weer niet. Vond het niet meer dan een leuke film.

Toen Tom naar Richie ging, en ze elkaar zagen leek het wel of ze elkaar wel wilden gaan pakken (om het maar even netjes te houden). Sorry, het zag er echt vaag uit. En toen kwam ik erachter dat ze broers waren, dus misschien niet zo gek maar wel een beetje TE close.

Het einde was dan ook vrij mooi, maar het hield opeens op en had nog wel meer verwacht.

3*

Ik was erg sceptisch toen Cronenberg met deze film op de proppen kwam en na het teleurstellende Eastern Promises was ik overtuigd: deze doorgewinterde 'body horror' regisseur hoort niet thuis in het misdaadgenre. Uiteindelijk heb ik me toch maar aan A History of Violence gewaagd en volkomen terecht, want het is één van de beste films van de afgelopen jaren.

Enkel thematisch zou je het een stijlbreuk met Cronenberg's vorige werk kunnen noemen, want de film heeft hetzelfde ijzige ritme / tempo als bv. Crash. Nog meer dan in zijn andere films, is het begin eerder gemoedelijk en ligt de nadruk op character-establishing. De tweede helft van de film kan dan weer als een soort 'aftakeling' gezien worden, waar de stijl veel afstandelijker wordt en de dialogen schaarser. De intrige leidt nauwelijks tot een echte climax en ik denk dat de laatste schietpartij daarom als onbevredigend overkomt bij veel kijkers. Het is echter een teken dat het gevaar nog niet geweken is, aangezien persoonlijke demonen in de plot een veel grotere rol spelen dan de echte 'bad guys'.

Of Cronenberg echt interessante vraagstukken aanhaalt, laat ik in het midden, maar de film weet rond zijn thema alleszins genoeg suggestie en mysterie te creëren. En dat alleen al is zeer bewonderenswaardig.

Een erg grauwe en tegelijkertijd levensechte film, daarmee bedoel ik dat niks in de film wordt verbloemd, integendeel... Dit is één van de redenen waarom ik de film zo goed vond. Het is gewoon zo gruwelijk zoals je het in het dagelijkse leven zou zien.

Ook vond ik het wel interessant dat men de kijker, het eerste uur zelf laten verkennen in het welles/nietes spelletje tussen Tom en de 'messenger', verder heb ik er niet veel aan toe te voegen, behalve dat ik Viggo weer schitterend vond en dat zijn rol in deze film gewoon weergeeft dat hij een veelzijdig acteur is, ook petje af voor Bello.

Wat ik gewoon heel sterk vond was hoe de film opgebouwd was. Van begin tot eind.

En ik vind dat mensen raar kritiek op de film hebben. Waar ik juist over struikel is het einde. Het is niet dat ik iets tegen vette Hitmans/Assassin's heb maar hoe hij daar uit kwam was wel heel onrealistisch, wat ongelofelijk jammer voor de film is. Vooral hoe de broer van hem hier op reageer is zo B-filmisch dat je er gewoon van moet lachen. Had het dan zo gemaakt dat hij gewoon heen ging om ze af te maken. Dit is gewoon jammer aangezien de actie in het koffiehuis en voor zijn huis wel ontzettend realistisch over kwam.

Super vet, dat wel, maar totaal niet toepasselijk in deze film. Hierdoor gaat er maar liefst een hele punt af voor mij. De reden waarom deze film van mij een 3.5 krijgt is dan ook om de rest van de film en het realisme van de rest van de film en de andere personages die reageren op Tom.

3.5*

A History of Violence is een film met een schijnbaar simpele verhaalopbouw, maar dat is net het intrigerende: de kijker wordt op het hart gedrukt dat niets is wat het lijkt, en wanneer ken je iemand echt?

Een tweede punt dat de film naar een hoger niveau brengt is het zeer genietbare samenspel tussen hoofdrolspelers Viggo Mortensen en Ed Harris. Het beviel de twee zelfs zo goed dat ze opnieuw samen optraden in de de door Harris geregisseerde western Appaloosa.

3,5 sterren.

aanradert

Viggo speelt matig, de rest speelt er goed omheen, schietscene aan het eind sloeg nergens op, de film begon eigenlijk best aardig maar viel steeds meer tegentevallen, desalniettemin geef ik een 3,5 omdat ik WEL duidelijk SPANNING voelde bij bepaalde scenes!

Wat hier de bedoeling van was zal me altijd een raadsel blijven.

De film begint nog wel zo sterk! Je maakt kennis met 2 'slechteriken' en met Tom Stall en z'n vrouw en kinderen.
Croneberg neemt de tijd voor de opening en dat stemde me tot grote tevredenheid. Ook de clash tussen Tom en de 2 schurken was zeer sterk.

Maar wat er dan allemaal gebeurd gaat mn pet te boven.. Blijkt hij ineens een heel ander persoon te zijn, knalt hij iedereen overhoop en that's it. Totaal verbijsterd bleef ik de laatste 3 kwartier zitten kijken.
Weg het prachtige en zorgvuldige opgebouwde begin..

Nee, echt een dieptepunt in het oevre van Cronenberg. Niet meer dan 2 sterren, en die zijn alleen maar voor het mooie begin.

Middelmatigheid troef in deze film met een weliswaar sterk begin, maar ook een geweldadige en overbodige eindafrekening, die niets aan het totaal toevoegt. De slotscene is daarentegen weer opvallend mooi. Cronenberg vergeet uit de doeken te doen, waarom Tom alias Joey zijn leven zo drastisch veranderde.
Viggo Mortensen valt tegen en de enige, die een beetje een goed niveau haalt, is Maria Bello.

Eerste beelden waren verwarrend met sprongen van de ene onbekende groep tot de andere.

Een vrolijk gezin van gezelligheid, werken en kinderen treedt aan en laat duidelijk merken dat de rest van het verhaal er heel anders uit ziet.

Toch blijft de film voor mij eigenaardig met heel wat fragmenten die stilaan opklimmen naar een keihard slot.

Eerste deel een normale familiefilm. Tweede deel spanning zonder echt te weten waarvoor.

De punten blijven, zoals voor velen, een web van mogelijkheden.

Vraag me niet waarom ik maar of toch 2,5 gegeven heb. Gewoon, zoals de film was. Denk ik. Of ben ik iemand anders?

Viggo Mortensen is absoluut geen slecht acteur, maar heeft een beroerd slecht gevoel voor het kiezen van scripts. Buiten The lord of the Rings ken ik geen enkele film met hem die de moeite waard is. Good wel aardig, maar The Prophecy, G.I. Jane, Hidalgo en Alatriste komen niet boven de middelmaat uit. The Road moet ik nog zien, dus hopelijk gaat die verandering brengen.

A History Of Violence doet dat in ieder geval niet. Misschien is dit zelfs de slechtste film die ik tot nu toe met hem gezien heb. Op enkele sleutelmomenten na is het zelfs een compleet waardeloos geval. Ik genoot er wel van hoe die pestkop het ziekenhuis in wordt geslagen en hoe Viggo die neus aan gort mept. De (sporadische) actie is wel lekker hard. Door de titel weet je eigenlijk al precies wat er gaat gebeuren vanaf het moment dat de overvallers worden doodgeschoten. wat volgt, kon iedere simpele ziel wel voorspellen. Het acteerwerk is niet verkeerd, maar het verhaal is te zwak voor woorden. Lekker laten liggen.

Mijn eerste Cronenberg, en ondanks dat het een lichte tegenvaller was is A History of Violence zeker geen slechte film. Het drama met thrillerelementen is goed opgebouwd en wordt rustig verteld, met af en toe een rauwe schietscène. Viggo Mortensen zet een prima hoofdrol neer, al wordt de show gestolen door Ed Harris in zijn bijrol. De scènes waarin hij speelt zijn de beste van de film. Ook de zeer korte verschijning van William Hurt is het vermelden waard.

De film is zeker niet heel oppervlakkig, maar echt aangrijpend wordt het door een gebrek aan diepgang niet. Dat weerhoudt de film ervan een echte topper te zijn.

Inmiddels twee keer gezien. Blijft een boeiende film met goede acteurs en een onverwachte twist. Tegen het einde verloopt de film een beetje.

Dood van z'n broer juist verklaarbaar. Met de dood wil hij zijn verleden afsluiten, hij is de gangster niet meer, maar een huisje-boompje-beesje vader. De vraag die je jezelf moet stellen is in hoeverre ben je veranderd in het geval je je broer vermoordt. Erg paradoxaal dus. De vraag waar hij de hele film mee worstelt.

Doet me denken aan sommige Coen films. Een redelijk luchtige film met wat geweldadige uitbarstingen. Best een goede film.

Supersterk begin waar de misdadigers meteen getrakteerd worden op hun verdiende loon. Verder, prima en onderhoudende film.

Ik herinner me nog erg goed toen A History Of Violence 7 jaar geleden uitkwam en dat het me een erg interessante film leek. Het was immers geregisseerd door de legendarische 'body-horror' regisseur David Cronenberg. 2 jaar later kwam Eastern Promises uit (van Cronenberg) en die vond ik al erg sterk. Echter had ik toen A History Of Violence nog niet gezien en waren mijn verwachtingen gedaald omdat het me eerlijk gezegd een erg simpele film leek. Nu, eindelijk heb ik dan A History Of Violence gezien. Dit is gewoon een meesterwerk! Ik denk ook wel 1 van de beste films, in mijn opinie, die gemaakt is de laatste 10 jaren.

De hele stijl van de film is prachtig. Veel langdradige beweeg-shots en spannende momenten die toch nauwelijks geen opbouw of climax hebben. Ook het erg langzame tempo (erg opmerkelijk bij een film als deze) is uniek en erg vlot gebracht, hoewel ik makkelijk kan begrijpen dat het gemiddelde publiek dat langdradig vinden. De film bouwt wel veel realisme op (kindje wordt gewoon doodgeschoten, en het einde heeft nogal een mistige sfeer) en dat in het juist erg onschuldige en zachtaardige dorpje waar de film plaats vind. Ik had overigens niet verwacht dat Mortensen's karakter ook daadwerkelijk Joey was, ik dacht juist eerder dat de hele film erom ging dat hij probeerde te bewijzen dat hij niet degene was die de maffia zocht. Op dat moment kwam er dus een opmerkelijke wending in het verhaal. En dat kon ik eerlijk gezegd wel waarderen, ondanks dat ik kan begrijpen dat anderen dat minder kunnen waarderen.

David Cronenberg's laatste films (waaronder deze) worden wel erg onderschat, en dat nog wel voor zo'n regisseur die legendarische films heeft gemaakt. Maar deze film is dan nog wel een verhaal apart. Toch wel 1 van de grootste meevallers van Cronenberg's moderne oeuvre over misdadig geweld. En dan nog wel een film die ik als een persoonlijk favoriet beschouw.

Herzien. En op Eastern Promises na (en moet a Dangerous Method nog zien) vind ik Cronenberg's oeuvre er in het nieuwe Millennium niet op achteruit gaan. Zelfs zijn magnum opus is in deze periode uitgekomen. Ook bij herziening merk ik dat ook deze toch bij zijn beste werk behoort.

Het begin zet eigenlijk gelijk de toon. Zeer bevreemdend en door het vreemde gedragspatroon van deze personages ontstaat er al een hele aangename surrealistische vibe. Dan wordt er geswitched naar het gezin van Cronenberg, heerlijk voortkabbelend tempo met prima uitdieping en een fijne seksscene om het mee te beklinken. Dan slaat het om.

Dit doet ook Cronenberg weer wonderwel goed. Hij weet als geen ander een mysterie te presenteren en sterk op te bouwen zonder de kijker een moment rust te gunnen. Vooral op mentaal vlak zeer interessante thematiek en ook de attraction/repulsion die er bij het personage van Bello komt kijken vind ik zeer intrigerend. Ook gigantisch goed geacteerd van Mortensen en Bello.

Ik had eigenlijk helemaal geen probleem met de finale eigenlijk. Dit was onvermijdelijk en juist een gevaar dat geneutraliseerd zou moeten worden. Daarop volgt de prachtige diner scene. Zo effectief dat je er stil van wordt. Perfect slot van weer zo'm beklemmende Cronenberg ervaring.

Fijn geweld, voor de afwisseling een niet suffe William Hurt.

Het vertrouwde genre verlaten loont in artistiek opzicht, zie Gilliam en Cronenberg.

Ik moet deze nog even laten bezinken en zit nu te twijfelen over een lichte voldoende/onvoldoende. Dit is de eerste film van Cronenberg die ik heb gezien en je kunt merken dat hij uit een ander genre komt. De film voelt kil en naar aan, is qua verhaal en script niet realistisch en de film herbergt enkele overbodige scenes ( de openingscene, de seksscene hadden ze van mij achterwege mogen laten ).

Ik geef deze film 1 ster.
Ik vond dat er te weinig verhaal in zat en verder is het allemaal een slap excuus voor een hoop geweld. Er zit een overbodige verkrachting/seks scene in en het begin probeert spannend en shockerend over te komen, alleen maar om die reden. Ook het subplot met dat die zoon op school gepest wordt voegt niks toe aan het "verhaal", wat geprobeerd wordt om te vertellen. Ook dit leidt tot weer een hoop onnodig geweld. Op het begin krijgen we een langdradige introductie aan de hoofdpersonages, maar er wordt helaas maar wat matig geacteerd. Viggo Mortensen is een goede acteur maar in deze film speelt hij zijn personage niet goed. Maria Bello vond ik echter nog veel slechter. Ze speelt haar personage heel erg ijverig en dat is irritant. Verder kan ik er ook echt niet tegen dat het verhaal zo snel binnen een anderhalf uurtje vertelt wordt. Oké, dat hij ineens toch die Joey blijkt te zijn is prima, maar dat hij dan uiteindelijk maar eventjes snel naar zijn broer gaat en ze binnen een minuutje allemaal afknalt is gewoon ongeloofwaardig en dom. En volgens mij weer een excuus voor veel geweld. Als de makers van de film wat slimmer waren geweest hadden ze wat meer tijd aan de spanning besteedt en misschien ook wat meer uitdieping, want nu is dat laatste stuk binnen 10 minuten afgelopen.

Deze film is gewoon troep en een excuus voor een hoop geweld.
0,5

Disney gone bad

Ik zag deze film ongeveer twee jaar terug. Vond het toentertijd niet echt bijzonder; een dun, nogal conservatief verhaaltje en weinig indrukwekkende vormgeving. Drie sterren leken me ruim voldoende.

Nu net een herziening achter de rug. Mijn hemel, wat zat ik fout: alleen de opening al is fenomenaal en zet gelijk de toon voor de rest van de anderhalf uur. Het dunne verhaaltje dat volgt gebruikt vervolgens die conservatieve familiewaarden waar ik eerst zo over struikelde om toch wel erg schrijnend menselijk drama neer te zetten: kijk alleen al naar die in- en intrieste seksscène op de trap. En natuurlijk die prachtige eindscène, waar geen woord gesproken wordt. Een soort R-rated Disneyfilm.

Dat we nooit te veel leren over Stall's persoonlijke "history of violence" is een goede keus gebleken. In plaats dat de focus teveel op de geschiedenis komt te liggen, heeft Cronenberg meer tijd genomen om Stall's worsteling ermee neer te zetten. Overigens erg goed neergezet door nice guy Viggo Mortensen. Sowieso prima cast, trouwens.

En dan die weinig indrukwekkende vormgeving... Tja, ik zal wel niet goed opgelet hebben, want wat een schitterende shots komen er langs. Het is dat jaren 80-gevoel dat Cronenberg niet van zich af weet te schudden dat zo mooi naar voren komt hier. Statische plaatjes, die een mooi contrast vormen met de plotselinge, en geweldig gestileerde, geweldsuitbarstingen. Een man, liggend in een vredig weiland op het Amerikaanse platteland, met zijn neus volledig aan gort geslagen. Het wordt bijna surrealistisch.

Ik kan mezelf wel voor m'n kop slaan, maar goed: van drie naar vier sterren, huppekee. Binnenkort maar weer eens Eastern Promises herzien. Nu nog drie-en-een-halve ster. Kijken wat er gebeurt...

Zo is dat maar net, NYSe. Cronenberg slaat het ideaal van Amerikaans 'suburban family life' aan diggelen en de-mythologiseert archetypische protagonisten uit gelijkaardige films.