Walk the Line (2005)

Walk the Line

Ik heb een tijd geleden de documentaire Johnny Cash's America gezien en vond het leven van Cash zeker heel interessant en ik had deze nog liggen. Dus ik was wel benieuwd hoe Walk The Line me zou bevallen.

Het verhaal van Cash is zeer intrigerend en leent zich ook bijna perfect tot een film en hier slaagt James Mangold en de zijnen er geweldig in.
Maar de ster van de film is Joaquin Phoenix (die trouwens ook zijn broer is verloren toen hij jonger was). Hij slaagt er geweldig om die snijdende, zware stem van Cash te imiteren. Qua uiterlijk leek hij er zeker wel wat op. Ook Reese Whiterspoon verraste me zeer positief, geweldig country accent trouwens.

Wat natuurlijk je ook natuurlijk niet mag vergeten is de live muziek en de duetten die een aantal keer in de film voorkomen. Ik vond ze vooral echt knap doordat ze door de acteurs zelf zijn ingezongen.

Walk The Line bevat ook de meeste belangrijke stukken uit Cash's leven de dood van zijn broer, het concert in Folsom Prison(alleen spijtig dat van San Quentin niet wordt gesproken? Nochtans ook een bijna even bekend concert als in Folsom), de moeilijke relatie met zijn vader, ...
Alleen over zijn geloof wordt geen woord gerept?

Geweldige acteerprestaties, een meeslepend verhaal en tel daar nog eens de geweldige muziek die doorheen heel de film zit bij en dan kan ik niet op minder dan 4.5 voor deze prachtige film over the Man In Black komen.

Volgens mij eindigt de film zo'n beetje in het leven van Cash op het moment dat hij opnieuw gelovig werd maar de film besteed er inderdaad niet veel aandacht aan.

Heb af en toe het idee dat de persoon Cash nogal overgewaardeerd wordt. Kan hem wel waarderen, is duidelijk een cult-figuur geworden. En dan ga ik zo'n film kijken en dan valt me die zo tegen, heb 'm in 3x gekeken en plotseling was hij afgelopen. Volgens mij is er nog een heel leven na waar de film eind.

Leuk om naar te kijken, meer niet.

Vind de film dan ook overgewaardeerd.

Johnny Cash is groot geworden vanuit het niets, en een toonaangevende persoon in zijn muziekstijl. Hij is bekend geworden omdat hij erg goed is in wat hij doet, in tegenstelling tot veel sterren van tegenwoordig. Dat hij overgewaardeerd wordt vind ik persoonlijk dan ook vrij onzinnig.

Ze hebben gewoon voor een happy end gezorgd, ik zou trouwens wel eens de extended cut willen zien, weet iemand waar ik die nog ergens kan vinden

Vind zelfs dat hij de laatste jaren eindelijk een beetje de waardering krijgt die hij verdient. Ik werd vroeger (zo'n 10-15 jaar terug) altijd uitgelachen als ik zei dat ik Cash geweldige muziek vond maken. Die man heeft zulke mooie nummers gemaakt en kan het met zo veel gevoel brengen niet minder dan geniaal gewoon. Echte pure muziek.

Wauze, sorry maar je weet niet waar je over praat.

Ik vind nochtans dat Phoenix het nog redelijk goed kan, ik had eerst echt gedacht dat deze film ging tegenvallen omdat Cash zo fantastisch was maar het viel nog goed mee

Voor straf de American Recordings luisteren

http://albumcovers.toomanyvoices.com/img/johnnyCash-americanRecordings-716x706.jpg

Optredens in San Quentin en Folsom Prison blijven altijd nog geweldig

Hoewel ik het een goede film vond kan ik niet anders zeggen dan dat dit de enige waarheid is

Phoenix kan best zingen.. maar nou eenmaal niet iedereen heeft een stem die je zo diep kan raken als die van Cash.

Prachtige film die eigenlijk in alle opzichten uitstekend scoort. Het verhaal verveelt geen seconde, niet in de laatste plaats door de perfecte mix van muziek, zijn relatieproblemen en z'n verslaving. Sentiment wordt vermeden, dramatische scenes duren nooit te lang, zijn to the point en met nuancegevoel (bijvoorbeeld de relatie met zijn pa die het midden houdt tussen haat en liefde).

Cash komt er richting de climax niet best van af, maar uiteindelijk eindigt de film op een prachtige manier.

Door bovendien de goede montage, het ijzersterke spel van de cast en de aanstekelijke muziek is dit zondermeer een topper!

een hele goede onderhoudende film alleen toch een klein beetje tegengevallen. nadat ik na het zien van de film RAY helemaal in de ban was van autobiografische films over het leven van een rock/soul star vond ik deze toch soms iets te langdradig

June Carter Cash is in deze film wel een stukje mooier dan in het echt. Maar Witherspoon mist toch dat uberlekkere randje aan het accent van de echte June.

mooie film, goed vertolkt door joaquin phoenix, maar wat speelde reese whitherspooon hier overtuigend zeg!

joaquin phoenix speeld hum ongelovelijk goed en reese whitherspoon ook geweldig gespeeld ben altijd al fan van cash geweest helaas wordt er weinig laten zien in de film erg kort maar wel krachtig gaat alleen over hoe die verslaaft is geworden en wie hem daarbij helpt om uit zijn wereldje te komen verder was het een goeie film respect johnny cash

Leestekens zouden wel fijn zijn. Het is zo bijna niet te lezen.

Ik dacht al dat het aan mij lag.

Mooie film met heerlijke muziek.

Phoenix en Witherspoon spelen hun rollen met veel overtuiging en ook hun zangkwaliteiten zijn dik in orde.

Door deze film ben ik me in de muziek van Johnny Cash gaan verdiepen, van te voren wist ik niet veel van de man en het interesseerde me ook niet echt.

Het is dat mijn vriend graag naar deze film wou, hij had sowieso meer met hem.

Maar als je wat ouder wordt (ahum) leer je steeds meer muziek waarderen en ik kan nu dan ook zeggen dat ik zijn muziek mooi vind, ook zijn latere nummers.

Prachtige film over het leven van Johnny Cash en June Carter, en ook erg goed gespeeld door Joachim Phoenix en Reese witherspoon.

5*

Prima film over de ups en downs van het bewogen leven van een rasartiest.

Johnny Cash, voor mij toch wel één van de beste zangers die er is geweest. En zoals zovele groten kreeg hij pas de waardering die hij verdiende nadat hij was gestorven. Walk The Line, Folsom Prison Blues... maar vooral twee nummers die helaas niet in de film voorkwamen, namelijk Man In Black en A Boy Named Sue... de man zong heerlijke liedjes.

Phoenix weet Cash op een uitstekende wijze neer te zetten. Een beetje een chagrijnig ogende, donkere man... en om Zinema te quoten: een bad ass motherfucker. Hij heeft zat stoute dingen gedaan, en dat blijft gelukkig ook niet achterwege.

Witherspoon zet June Carter Cash ook wel op een zeer aardige manier neer. Ik vond dat er zeker wel chemie was tussen beiden.

Verhaal dat geschetst wordt is zeker boeiend, het hapert echter op het feit dat het vrijwel enkel ingaat op de verhouding Cash - Carter. Het had wat mij betreft wel wat breder getrokken kunnen worden. En daarmee had meteen voor wat meer diepgang gezorgd kunnen worden.

Binnen dat kader is de uitwerking echter prima in orde. Al met al een vermakelijk, vakkundig geheel: 4*.

Een ware legende die Johnny Cash. Al ben ik pas viertien ben ik al van jongs af aan opgegroeid met oude muziek. Wat de film betreft vond ik de acteerprestaties erg goed, met name bij de hoofdpersonen. Jaoquin Phoenix en Reese hebben nog een goeie stem ook! Knap stukje filmgeschiedenis.

Heerlijke sfeerfilm. De beelden zijn erg lekker, muziek is goed en het acteerwerk zeer overtuigend!

Goed, maar had door de lovende recenties nog meer verwacht.

Vond het wel een beetje een aaneenschakeling van 'bewijsmateriaal': Cash als stoere vent, die dronken en high zijn minderwaardiheidscomplex te lijf gaat.

Muziek van Cash kan ik overigens zeer waarderen.

Phoenix is echt fantastisch in deze film. Vooral op momenten dat hij onder invloed is, ziet het er erg realistisch uit. Ik vraag me af of hij niet echt wat genomen tijdens de opnames van die scenes. Zelf kreeg ik ook een beetje het gevoel dat ik 'n beetje van de kaart was tijdens de periode in de film dat hij aan de pillen is. Witherspoon doet het ook gewoon goed, en zij met z'n tweetjes tillen de (op zich onderhoudende) film naar een hoger niveau. Daarom toch wel een 4,0* (Zonder hen waarschijnlijk tussen de 2,5* en 3,0*)

Phoenix liet mij al heel gauw vergeten dat hij niet echt Cash zelf was, en dat is als een groot kompliment bedoeld.

Ik had graag nog wat meer aandacht gezien voor de muzikale carrière van Cash, want daar werd toch wel met zevenmijls laarzen doorheen gegaan, ten gunste van het in beeld brengen van de relatie tussen Cash en Carter.

Maar dan had de film natuurlijk nóg langer moeten worden.

Ik heb wel de 'extended cut' niet gezien, dus wellicht is er daarin wat meer aandacht aan gegeven(?)

Laatst herzien en waar dit in mijn ogen een ideale mogelijkheid moest zijn om mijn cijfer weer wat op te krikken, gebeurde het compleet tegenovergestelde. Wat een ongelofelijke, standaard biopic is dit toch zeg! Zeggen dat de muziek van Cash mij niet zozeer ligt is een, maar Mangold breekt zijn scenes veel te snel af waardoor je constant naar verschillende concerten kijkt maar je ook nooit de kans krijgt om uberhaubt van de muziek cq sfeer te genieten. Verder ging het drama, ondanks de goede acteerprestaties van met name Reese Witherspoon en Joaquin Phoenix, compleet langs mij heen en dat duurt dan bijna 140 minuten lang! De muziek viel niet echt te behappen, veel erger was het vreselijk ongeinspireerde camerawerk en de vreselijk voorspelbare keuzes die Mangold maakt om deze film op te vullen. Iets waar Mangold sowieso wel een handje van lijkt te hebben.

Enige moment wat echt de moeite waard is, is het concert in de gevangenis waar Cash Folsom Prison Blues vertolkt. Verder kijkt het allemaal nog wel redelijk weg, op de momenten na dat Mangold weer eens wisselde van concert of Cash in een dip zat, momenten waarop ik mijn hoofd wijselijk afwendde richting het prachtige landschap van Nieuw - Zeeland. 2*

ik vond de film leuk ,

erg intresant het leven van Cash,

acteer werk vind ik goed .

alleen op sommige momenten woord het een tikkie langdradig .

het is zeker een film die bij me blijft hangen ...

Vandaag voor het eerst de extended cut gezien, en deze is nóg beter dan de theatrical cut. Phoenix en Witherspoon spelen de pannen van het dak en de muziek blijft me bekoren.

Die 5* blijven lekker staan