Land of the Dead (2005)

Even een Romero zo na het gamen, en tja, met Romero zeg je natuurlijk nogal een naam op zombie gebied. En dat creëert verwachtingen die achteraf niet helemaal ingelost worden.

In het zombie genre is natuurlijk al heel wat gemaakt, echt vernieuwen op dat vlak is lastig. Maar laat dat nu ook niet perse hoeven want met een handvol overlevers, een horde zombies en de nodige kills heb je toch eigenlijk het recept. Is het altijd het zelfde dan...? Ja, eigenlijk wel maar mij maakt dat weinig uit. Zo heeft Land Of The Dead ook het gebruikelijke, en het moet gezegd dat de setting en omgeving niet verkeerd zijn, en met een aantal aardige sfeershots lijkt het zeker niet de verkeerde kant uit te gaan met Land Of The Dead. Vooral de zombie versus het kapitalisme idee is best grappig.

Dat er dan toch veel mis kan gang binnen de genoemde kaders van wat een zombie film maakt laat Land Of The Dead vervolgens toch goed zien. Simon Baker is niet slecht maar is toch net wat teveel lichtgewicht om iets meer te geven. Hopper, natuurlijk de grootste naam en een prima cast als bad guy, helaas komt hij te weinig in beeld om indruk te maken. En tja...dan heb je Leguizamo. Ga lekker in Justin Bieber clips spelen vent, want als acteur ben je negen van de tien keer niet te pruimen met die arrogante overacting van je en voor mij net zo vaak een reden een film over te slaan. Het is daar waar Romero toch zijn touch kwijt lijkt te zijn, iets dat hij ook al liet zien met het tegenvallende Diary Of The Dead.

Maar ja, zoals zo vaak, een zombiefilm is net pizza. Zelfs de slechten zijn best nog oké, en zo is Land Of The Dead ook best nog wel te pruimen.

“In a world where the dead are returning to life, the word "trouble" loses much of its meaning.”

Nu de horrormaand in volle gang is heb ik besloten eigenlijk gelijk de laatste trilogie van zombielegende ‘George A. Romero’ te gaan kijken, die ik om één of andere reden altijd op zij heb gezet voor een later tijdstip. Ik denk dat dit voornamelijk komt door de negativiteit die deze trilogie te verwerken heeft, de cijfers hier op ‘MovieMeter’ vallen niet mee en zijn toch allemaal onvoldoende. Toch waag ik mijn pogingen en beviel mij het eerste deel van de reeks mij behoorlijk, deze ‘Land of the Dead’ brengt dan wel niks nieuws onder de zon, is qua script verre van bijzonder en verhaaltechnisch echt niet bijzonder, voor horrorvermaak zit je dan wel weer op het goeie adres aangezien de film bordenvol gore momenten zit, lekkere kills kent en wat dat betreft gewoon ene hersenloze zombiefilm blijkt te zijn, wat je ook mocht verwachten.

Toch lijkt de magie van de meester ver weg te zijn, en had ik het echt geen film van ‘Romero’ genoemd. Toch is dat wel het geval, en hij werkt wat dat betreft leuk weg met verdere ideeën van een bepaalde zombie ideologie, en wijkt totaal af van zijn eerdere plannen in de reeks van de ‘Night of the Living Dead’ films, rond de jaren zeventig. Geen blauwe zombies dit keer, ook geen zwart-wit film. Dit keer bedenkt de beste man een soort super zombie, eentje die slimmer is dan de rest. Zie het als de bepaalde alfa van de horde. Deze lijdt bijvoorbeeld de hele horde zombie naar de beveiligde stad, weet hoe hij door het water heen moet komen en; hij weet hoe de wapens werken, dit zou toch een hele leuke tegenstander voor de cast betekenen maar, ‘Romero’ doet hier eigenlijk heel weinig mee.

Hij werkt namelijk veel meer op een clichéverhaal, wat eigenlijk nergens echt wat voorstelt. We volgen namelijk een stad met overlevenden waar het leger beschikt over een sterk uitgerust pantservoertuig, of misschien wel beter gezegd; gewoon een vrachtwagen met een trailer. Met dit wapen kunnen ze steden plunderen met voorraden voor de mensen in de stad die uiteindelijk moeten overleven, dit allemaal wordt beheerd door een rijk man genaamd ‘Kaufman’. Wat je met veel geld moet in een apocalypse vraag ik me erg af, het zij zo. Met zogenaamde luchtbloemen (gewoon simpel weg zogeheten ‘Shells’; vuurwerk) leiden ze de zombies af om naar buiten te kunnen. Wanneer deze tank buiten hun beschikking raakt richten de zombies zich op de stad met overlevenden om hier vervolgens binnen te dringen en de stad aan te vallen. Het is vervolgens aan ‘Riley’ om dit tegen te houden, de truck terug te halen en de stad te redden, al is dat geen makkelijk opgave.

Wat ik al zei, de film zit gelukkig vol met voldoende gore om er toch nog enigszins vermaak uit te halen. De nodige darmen vliegen over je scherm heen, en dat is iets waar ‘Romero’ toch mee weet te overtuigen. Het begin vond ik echt niet heel bijzonder, de film voelt over het algemeen nogal sfeerloos wat de spanning veelal omlaaghaalt. Qua actie is het overigens ook prima, dat is niet te missen in deze film.

Snap ik de negatieve reacties? Ja, want zeker met een naam als ‘Romero’ verwacht je toch wel wat meer klasse zeker binnen een zombiefilm. Toch vond ik deze film echt wel vermakelijk en zowaar het einde nadert werd de film steeds interessanter, steeds gewelddadiger en bloederiger. Qua make-up was het wel echt gaaf hoor, hoe de gezichten uit elkaar getrokken werden, en zelfs een hand zag je in tweeën splitsen door de zombies, dat is toch één van de grootste pluspunten van deze hele film.

Gelukkig ziet ‘Romero’ af van die vreselijke blauwe zombies. En is het oud en vertrouwd. Er had voor veel momenten wat meer uitgehaald mogen worden, en ik denk dat daar de zwakte van deze film te vinden is. Ik ben benieuwd naar de andere twee delen, al is de laatste deel wel een pijn in de weg, met zo’n beroerd gemiddelde sla ik hem toch veel liever over.

Twintig jaar na het verschijnen van de Dead-trilogie kwam er dit een vierde deel, die op net zoveel punten wel als niet werkt. Zo zijn de zombies lekker bezig! De zombies trekken hoofden van rompen, rukken armen af, knagen aan navelpiercings en smullen van ingewanden, huid, hersens en vingers. Jammer is wel dat de thematiek er wel erg dik bovenop ligt! Het wordt bijna letterlijk uitgespeld...De film richt zich dus duidelijk meer op vermaak en actie en iets minder op morele vraagstukken dan zijn voorgangers. Daarnaast is er ook vreemde logica; Hoe kan het dat dollars nog steeds waarde hebben terwijl de rest van de wereld in puin ligt? Hoe kan het dat als de zombie-uitbraak inmiddels lang is gebeurd men nog steeds niet weet dat je ze in hun hoofd moet knallen? Ondanks die vraagtekens werkt het als vlotte zombiefilm gewoon goed. Hij ziet er goed uit, de bloedigere effecten zijn goed en ruim aanwezig en ook het acteerwerk is prima.

Het is moedig dat een regisseur als George A. Romero na zijn klassieke filmsuccessen begint aan een nieuwe trilogie met exact hetzelfde onderwerp. Wat er ontbreekt aan originaliteit wordt gelukkig goedgemaakt met entertainment, aangezien de ledematen en bloedhopen in hoog tempo om je oren vliegen. Er wordt verder ingezet op excentrieke personages, maar deze komen door kleurloos spel matig voor de dag. Het moet puur van de horror en actie komen om hier actief wat uit te halen en dat schroeft zichzelf zeker richting de finale erg lekker op. Hierdoor is Land of the Dead geen vermoeiende zit, maar wel eentje waarin de elementen die om het zombiegebeuren heen worden gebreid niet echt werken. Zeker de kritische noten komen matig voor de dag.

De hoeveelheid afgescheurde ledematen en bloed redt deze film van een dikke onvoldoende. Op papier een geinige cast, maar het komt totaal niet over. Misschien had er nog meer zwarte humor in moeten zitten en had Dennis Hopper helemaal los moeten gaan. Ook de alpha zombie is uiteindelijk geen echte dreiging, wel geinig dat hij oprecht om z'n ondode kompanen lijkt te geven.