Bin-jip (2004)

Jammergenoeg mocht ik de film weer eens niet kijken dankzij mijn ouders ('te laat!'). Wat is de wereld toch oneerlijk.

Ik heb hem helaas gemist, doordat ik naar de bioscoop ging. Jammer, want dit is een van de weinige hedendaagse Aziatische films waarvan ik echt wat verwacht.

Is te vinden in elke bibliotheek of betere videotheek hoor.

De bibliotheek heeft hem niet en ik ken geen betere videotheken

Hebben ze in Dordrecht dan nog geen videorecorder uitgevonden????

ik vond hem saai
de hoofdrolspeler zei volgens mij geen één woord
de andere meisje zei ook niet veel
en dat hij onzichtbaar kon worden (of hoe je het ook noemt) snap ik echt niet, de cel was toch vierkant waar moet hij zich verstoppen ?????
vond de eerste 30 minuten of iets minder wel leuk daarna was het echt saai
2*

Bin-Jip heeft sinds gisteravond vele stemmen vergaart en is daarbij maar liefst met vier honderdsten gezakt. Tot mijn verrassing lag het niet aan mij.

Zelden heb ik liefde tussen twee personen zo goed in beeld gebracht zien worden. Stiekem had ik de verwachting dat een dergelijk concept, een blik zegt meer dan duizend woorden, niet echt zou aanslaan. Dat is, niet in deze vergaande vorm. Dat de hoofdrolspeler geen woord uitbrengt heeft me echter allerminst gestoord, integendeel. De hele mimiek, uitstraling en een simpele blik van een beider personages was genoeg om hun liefde voor elkander te belichamen, en bovenal overtuigend.

Overigens moet ik de filmkunsten van Ki-Duk hier ook roemen, ook al lees ik tot mijn verrassing dat velen het niet bijzonder in beeld gebracht vinden. Bin-Jip ziet er namelijk uiterst verzorgd uit, de camera die in stilte al het schone observeert.. Prachtige film, visueel maar ook op het gevoel spelend.

Edit: wat een schitterende scène was dit

Hehe ik heb geen idee hoe dat werkt, misschien toch maar eens een keer uitvogelen, aangezien ik vaak geen films mag zien die laat komen of doordeweeks.

Deze film had ik grappiger verwacht , in de varagids stond dat het begin erg hilarisch was, hmmm wat dan dan was ???

Het idee vond ik wel geniaal maar vond het wel gek dat hij zoveel pikte van iedereen..

Het is een tijdje geleden dat ik deze gezien heb, maar hij deed toch alleen de was en sliep overal wat?

Pikken als in tolereren, niet stelen.

De vermeende Vara-hilariteit ontgaat mij overigens ook, erg vreemd.

zaten wel wat grappige momenten in, maar dan hebben we het over een glimlach..

Saai en onrealistisch, maar toch mooi en wel een goede sfeer.

De film was nog voor elf uur afgelopen. Ik vind het nog wel net kunnen dan voor een 17-jarige die de volgende dag weer naar school moet.
Tenzij de komende week een erg drukke school week is met veel tentamens of zo.
Maar goed, ik ga ook maar voor een deel mee in wat er in de Vara-gids blijkbaar staat over het hilarische begin. Er zitten grappige stukjes in de film, maar het begin vind ik daar niet echt onder vallen. Dat is pas later, als Tae-suk in de gevangenis zit. En het gedeelte waarin hij de man van Sun-hwa in elkaar slaat met golfballetjes en een golfclub heeft ook wel wat grappigs, omdat hij dat op die manier doet.

Beetje voor jezelf leren opkomen hè?

Misschien moet je Matilda eens kijken???? Doet dit me een beetje aan denken, haha

Wederom een sterke film van Ki-duk Kim. Ik had alleen wat moeite met het midden van de film. Op dat moment is het namelijk totaal onduidelijk welke kant de film op zal gaan, en of het de moeite waard is om te blijven kijken. Ik had het gevoel dat de film op dit moment wat stuurloos was, en dat vond ik wel jammer. Gelukkig herstelt de film zich goed, met het prachtige laatste deel als hoogtepunt van de gehele film.

Die heb ik al een keer gezien, en zo erg is het gelukkig niet hoor

De top250-notering schepte een enorm verwachtingspatroon dat 'Bin-Jip' bij voorbaat niet kon inlossen, al is mijn 3e Kim Ki-Duk al bij al niet zo'n ontgoocheling geworden. Het verhaal is origineel, maar de afstandelijkheid waarmee Kim Ki-Duk alles vastlegt biedt helaas weinig perspectieven: het morele vraagstuk over het goede/kwade in Tae-suk's handelen kon aangesneden worden bij de komst van Sun-hwa, maar helaas onthoudt Ki-Duk zich zowel van oordeel als van argumenten. Het 2e deel van de film is interessanter: het verdriet in Sun-hwa komt mooi tot uiting via de eenvoudige, doch rake symboliek, terwijl de spirituele ontwikkeling van Tae-suk de kijker meer op esthetisch (en "verstandelijk") vlak prikkelt. Het vraagstuk waarmee Kim Ki-Duk de kijker dan confronteert (in welke gedaante waart Tae-suk in de huizen rond?) is uiterst boeiend, en ondanks de vele herhaling blijft het regisseurstrucje (losse handcamera achter de personages) aanslaan. De opzettelijke vaagheid zorgt ervoor dat de emotie alle kans krijgt: niets moet hier verklaard, de kijker moet meer voelen dan echt begrijpen. Men zou nochtans kunnen opperen dat Tae-suk, als Boeddha-figuur die de goedheid belichaamt, een soort Nirvana-status bereikt; waarbij hij op de locaties waar hij geweest is een stuk van zichzelf (een stuk "niets" dus) heeft achtergelaten - maar wat doet het er toe?
'Bin-Jip' is een mooie, onderhoudende film, maar als (vastgeroest?) Westerling blijf ik het moeilijk vinden me geheel in te werken in Ki-Duk's Boeddhistische tempo, sfeer en symboliek. Deze film zo af en toe eens kijken zou ervoor moeten zorgen dat ik hier wat meer emotie uit kan destilleren...
3,25*

Een wallpaper van 3-iron voor de liefhebbers. Credit gaat naar Crapmonster

http://www.pixel-ellipsis.net/gallery/displayimage.php?album=lastup&cat=0&pos=3

Dit vond ik echt een hele mooie film. Meer heb ik er eigenlijk niet echt over te zeggen...

Deze film is subliem.

Ik heb nog nooit zo'n sterke film gezien waar nauwelijks in gesproken wordt maar waar de emotie desondanks zo goed te zien is.

Ook de sfeer is prachtig neergezet.

Kim Ki-Duk heeft hier een meesterwerk afgeleverd. Ik heb al wel een aantal andere films van hem gezien en die vond ik minder dan deze. Dus tot nu toe mijn favoriet van Ki-Duk.

5,0*

1 van mijn favoriete films!

Wat een kunstwerk!

Absoluut geen tranentrekker, maar wat een onvergetelijk einde, zo mooi, toen moest ik toch een traantje wegpinken.

Werkelijk fenomenaal hoe de regisseur met een simpel verhaaltje zo'n enorme impact op de kijker kan bewerkstelligen.

Eindelijk heb ik deze film nog een keer kunnen zien. Ik snap niet hoe ik eerst op die 3 sterren ben gekomen, want deze film verdient veel meer! De hele film is zo prachtig subtiel en teder, ongelooflijk mooi hoe een film met bijna geen woorden toch zoveel kan zeggen (sorry voor het cliché, maar ik weet niet hoe ik het anders moet verwoorden). Het is mij alleen een beetje een raadsel waarom de jongen aan het eind nog eens de huizen bezoekt waarin hij heeft 'ingebroken'.

4,5 sterren.

Wederom 'n prima werkje van Ki-duk Kim.

Net als "Spring, Summer, Fall, Winter and Spring" een film vol met stiltes, symbolieken, en spiritualiteit.....allemaal aspecten die ik alleen maar kan prijzen. Een strijd tussen realiteit en fictie....... je wordt neergezet in een sfeervolle wereld waar niet de woorden maar gesticuleren het moeten doen. Als kijker twijfel je consequent tussen essentie en fantasie.

op visuele gebied blijf ik "Spring, Summer, Fall, Winter and Spring" toch hoger vinden, alhoewel het Kim hier lukt om cinematografie sumlimerend te verwerken. Zo besteed hij hier meer aandacht aan details. Maar toch ondanks deze lovende woorden ziet er toch geen meesterwerk in.

Kim probeert de kijker het dromerige en surrealistische wereld in te sleepen, wellicht probeert hij het zo flink dat het maar niet volledig wilt lukken. Zijn films krijgen halfweg een behoorlijke wending, de stiltes en de bedaardheid verdwijnt en maakt plaats voor onnodige ('geweld'?). Het ontbreekt Kim weeral om zijn film in een juiste balans te brengen.

Het grote miskleun in Bin-Jip vind toch Natacha Atlas's nummer ("Gafsa"?). Ik kon niet meer stoppen met raar op kijken, 'n Arabische nummer in een Zuid-Koreaanse productie?. Erg eigenaardige keuze, en totaal misplaatst, vond het verder ook 'n onesthetisch nummer. De deuntje die de film verder bevat vond ik wel erg prachtig en kalmerend. Ki-duk Kim blijf ik een zeer interessante regisseur vinden.

4* sterren.