Bin-jip (2004)

mooie dvd versie http://www6.cd-wow.com/detail_...

heel mooi gedaan, zeer sfeervol, mooie beelden en goed geacteerd - maar wist me toch niet zo te raken, komt denk ik door die vrouw die zich zo slachtofferig opstelt. Waarom gaat ze toch de hele tijd terug naar die rotvent???? Ze laat zich gewoon meenemen uit het politiebureau en laat dat ventje gewoon lekker wegkwijnen in de cel.

Wat een prachtige film, werkelijk geniaal! Prachtige beelden en geweldig geacteerd. Ik kan niets anders doen dan de volle 5 sterren geven en een top 10 nominatie.

Mooi hoe een vreselijk simpel verhaal zo mooi kan worden uitgewerkt.
Mooi hoe ook de hoofdpersoon geen woord zegt de hele film.

Er gebeurt niet gek veel in de film, maar hij pakt je en laat je anderhalf uur niet los.

4*

Dat wordt dan zilver voor jou....:P

Mooi, en vaak ook grappig, maar maakte niet heel diepe indruk. Betoverde me niet zoals Bom Yeoreum Gaeul Gyeoul Geurigo Bom dat in zo grote mate heeft gedaan. Ook geen geurigo soep genuttigd na afloop zoals toen. Scheelt ook.
Ik vond het allemaal net wat te veel verzonnen. Het golf-bal incident overtuigde me niet en vooral de nasleep ervan. Ik ging trouwens alle rampspoed die de jongen ten deel van zien in dat licht, want ik kon niet snappen dat die gebeurtenis anders zo weinig zou nalaten.
De muziek vond ik ook een beetje irritant. En de politie-inspecteur werd wel erg makkelijk overgehaald door de rijke amateurgolfer het vriendje van zijn vrouw in elkaar te beuken. Ik ben het ook eens met de kritiek dat die vrouw wel erg passief is.
Wat dan wél weer leuk was, was dat ik met mijn vriendje van Koreaanse afkomst deze film bezocht. Hij wist als Engelstalige niet of hij nu het Koreaans kon volgen of de Nederlandse ondertiteling. Het bleek geen probleem te zijn met zo weinig dialoog. Dit was de eerste Koreaanse film die hij zelf in de bioscoop heeft gezien.

Wat ik al een tijdje vermoed is denk ik nog maar eens bevestigd: het wordt nooit wat tussen mij en de aziatische cinema. Ik heb inmiddels meer dan 20 films uit dat werelddeel gezien en ben nog steeds niet boven 3,5* uitgekomen. Ook deze bewierookte film met een krankzinnig hoog gemiddelde kon mij niet bovenmatig boeien. Niet dat ie slecht is, maar hij heeft in mijn ogen absoluut niets bijzonders of is niet gezegend met iets dat een term als meesterwerk rechtvaardigd. 3*.

Heeft iemand enig idee waar ik bovenstaande poster kan kopen?

Dát zou ik ook graag willen weten

De gyros was trouwens ook best geurigo.

Na het wat tegenvallende Samaria weer een briljante film van de man waarbij het altijd lente wordt en waarbij de stilte regeert.

Vreemd genoeg deed het me aan het zwaar onderschatte 'De Vliegende Hollander' denken. Ga die ook maar eens kijken als je van stille mystieke liefde in een ruwe wereld houdt.

Verder sluit ik me aan bij alle superlatieven hierboven. Voorlopig 4,5*

Ik ga hem vanavond zien. Ik ben erg benieuwd!!

Een film die invloed uitoefent op mijn gemoedstoestand, zoals deze film dat heeft gedaan, kan ik alleen maar het plakaat ‘topper’ meegeven. ****1/2. Als men íets meer had besteed aan het visuele aspect van de film, had ik Bin-Jip vijf sterren gegeven.

Een film zonder al teveel woorden, met een mooie omgeving, en een prachtig, rustig verhaal, en ook nog es goed acteerwerk! Hier laat men zien dat je zonder een woord te zeggen nog een goeie acteerprestatie neer kan zetten! Een film waarbij je nog uren over napraat! Toppertje!!!

4,5 sterren

PS: Als ik het zeggen mag: Het is Kim Ki-Duk, en niet andersom! Misschien veranderen?

Erg gestileerd, wat tegelijk prachtig is maar ook te geknutseld. Te zeer een sprookje om echt het drama te kunnen voelen. De thema's worden op zeer mooie en bijzondere (creatieve) wijze verbeeld maar ook afstandelijk.

Genot voor de ratio en niet voor het gevoel. Wat moet je daar nou voor beoordeling aan plakken? 3,0* voorlopig maar.

Hoe bedoel je dat?

Een herformulering van het cliché dat Aziatische films vaak nogal droog en gevoelloos overkomen denk ik .

Wat mij betreft geldt voor deze film net het omgekeerde, maar daar zullen we wel nooit helemaal uitkomen.

Zo beleefde ik de film. Heb niks substansieels aan mijn vorige bericht toe te voegen over mogelijke oorzaken daarvoor (maar misschien kent Onderhond nog wat bruikbare cliché's ).

Stilzwijgende personages en expressieloze gezichten worden vaak als boosdoeners aangedragen. Ook het missen van een duidelijke goed/fout scheiding maakt het voor sommigen moeilijk om 'zich in te leven'.

Misschien heb je hier wat aan

Ik zag een erg goede, mooie film. Maar het zo noodzakelijke 'inleven' om 'geraakt' te worden door het geheel, ontbrak inderdaad enigszins.

Onderhonds cliché-argumenten hebben er denk ik wel wat mee te maken, maar deze zouden in een andere film net zo goed als positief kunnen gelden.

De boosdoener is voor mij denk ik toch vooral de gekuntseldheid. Het is te overduidelijk allemaal bedacht. De kleding die ze dragen en de inrichting van de huizen is wel erg op de gewenste kleuren gericht. De momenten waarop de telefoon gaat, mensen thuis komen, etc. zijn perfect getimed. Dat haalt mij 'uit' de film.

Nu ik het toch over kleurgebruik heb: de kleuren in de film zijn allemaal naar het blauw getrokken, er ligt een soort blauwe waas over de hele film. Dit versterkt voor mij het kille en afstandelijke gevoel dat, wie weet, al door de wat expressieloze gezichten bij mij was opgeroepen.

Niet dat ik de kleuren niet mooi vond, ze zijn prachtig, maar wel erg uitgedacht en aan de kille kant dus voor deze film misschien minder geschikt wat mij betreft.

Poe, toch nog een hele uitleg op deze manier.

Ik dus ook. Dat je het niet raakte dat kan natuurlijk. Maar een genot voor de ratio begrijp ik niet helemaal. Ik zie niets rationeels terug in de film. Of ik begrijp je opmerking verkeerd.

Tja, Ingrid lijkt dat in de weloverwogen stilering van de film te zien. Persoonlijk is de karige stilering van Bin-Jip net het enige wat mij van 5* afhoudt, maar ik hou dan ook van extreme stilering in film. Kan er ergens wel inkomen dat zoiets afdoet aan het realisme, maar voor mij blijft dat de kracht van film.

Bin-jip verenigt op een mooie manier het gewone met het ongewone.

Waarbij gewoon ongewoon wordt, en ongewoon gewoon.

Ki-duk heeft het lef en het talent om verhalen te schrijven die zich van de geijkte filmwetten niet veel aantrekken. Bij een andere regisseur zou ik veel van deze rare fratsen en onlogica hard afstraffen, bij Ki-duk niet (uitgezonderd Seom en Bad Guy waar wat mij betreft de balans ontbrak).

Het steeds opnieuw opzetten van hetzelfde nummer deed me denken aan Wong Kar Wai's Chungking Express, waar hetzelfde 'principe', overigens in nog extremere mate wordt doorgevoerd.

Er zit ook in deze Ki-duk film weer veel symboliek. De slotzin stipt nog even kort de kern aan. Deze zin was niet strikt noodzakelijk geweest, maar toch vind ik 'm mooi.

De film is deze week voor het laatst in de bioscoop (althans in Utrecht), dus ik ben gauw nog even geweest.

Lelijke Amerikaanse poster.

Wat een onding

Ik kreeg een foutmelding, deze link werkt wel bij mij:

http://www.empiremovies.com/po...

Wat een lelijk kitschding inderdaad.

Afschuwelijk zeg.

Haha, geweldig..