Triumph des Willens (1935)

Ik vind het niet helemaal eerlijk om de film af te rekenen op het hebben van het Nazi-gedachtengoed. Ja, het is afschuwelijk, maar Triumph des Willens is en blijft toch revolutionair op het gebied van cinematografie. Wat me vooral opviel was die camera die je af en toe in de vlaggen op en neer zag gaan.

Met verbazing heb ik ook zitten kijken naar Hitler. Bewondering, zelfs. Zijn ideeen zijn walgelijk, maar de manier waarop hij het brengt...volgens mij is hij een van de beste sprekers ooit. Zie maar eens zo'n enorme menigte zover te krijgen dat ze je alleen tot jou richten. Zo'n mensenmassa!

Wel jammer: heel erg veel parades: op een gegeven moment had ik ze echt wel gezien. Wat mij betreft duurde de film ook een half uur te lang, maar als ik lees dat ze slechts 3% van al het beeldmateriaal hebben gebruikt vind ik het nog een indrukwekkende prestatie.

3*

Ik snap de antipathie voor Riefenstahl niet zo goed. Ze kreeg een opdracht en die heeft ze zo goed mogelijk uitgevoerd. Zoals elke filmmaker haal je het beste uit je product, of het nu paprika's zijn, de jaarlijkse bijeenkomst van de schaakvereniging, of de partijdag van de NSDAP. Op het moment van maken had de partij, in een geweldadig land vol legertjes en afscheidingen, geen werkelijke 'foute' uitstraling. Sterker, het was op dat moment een frisse wind die door het land blies en de Duitsers weer zelfrespect en eigenwaarde gaf.

Een charismatische leider, duizenden 'mooie' mensen die gedisciplineerd hun fakkels en vlaggen zwaaien... wat kun je je nog meer wensen als visueel ingesteld mens.

Dat ze haar ziel en zaligheid in de film legt, en dat tot aan haar dood heeft verdedigd is haar goed recht en eigenlijk verwacht je van een kunstenaar niets anders, hoe erg ze het ook hebben gebruikt om hun foute ideeen te propaganderen.

Overigens wordt er in alle speeches van Hitler geen onvoltogen woord gezegd. Niets richting de Joden of tegen 'minderwaardige elementen'.

Ze heeft ook in al die jaren nadien niets meer in opdracht voor de Nazi's gemaakt, met uitzondering van een registratie van het veroverde Polen, wat ze zwaar tegen haar zin deed.

(Even voor de duidelijkheid: Olympia maakte ze in opdracht van het IOC)

Ze maakte dus geen propaganda, maar haar werk werd als zodanig gebruikt.

Een groot verschil.

Goed gesproken!.

moest hem verplicht kijken bij geschiendenis. Ik vond hem in het begin nog wel gaan, maar later begon alles veel te veel op elkaar lijken

1*

Ik vond de acteurs later ook een stuk minder spelen, een beetje ongeloofwaardig.

.

Maar dat komt niet omdat ze zich ineens tegen de Nazi's keerde of zoiets dergelijks maar gewoon omdat Hitler en Goebbels inzagen dat dit soort documentaires slechts geschikt waren voor festivals in het buitenland, waar ze hoge ogen gooiden. Commercieel waren Riefenstahls films niet bijzonder succesvol, want het grote publiek wilde immers niet naar propaganda kijken maar vermaakt worden. De reden dat Riefenstahl daarna nauwelijks nog werk kreeg was omdat Goebbels de Duitse cinema een neiuw Hollywood wilde maken, met voornamelijk vermaaksfilms, al dan niet met Nazi-ideëen. Daarin had Riefenstakl dan weer geen interesse. Wel toonde ze in haar latere naoorlogse werk, voornamelijk foto's, toch interesse voor nazi-ideeën.

Het is sowieso een foute algemen aanname dat onder de Nazi's alleen maar propaganda gemaakt werd. Iedereen spreekt altijd over de films van Riefenstahl en over Jud Süss en Der Ewige Jude, maar dat zijn eigenlijk haast meer uitzonderingen en alleen Jud Süss was daarvan een groot succes, niet op de laatste plaats omdat die een wat meer Hollywoodachtige stijl heeft. Het grootste deel bestond uit relatief onschuldig volksvermaak, overwegend musicals.

De nazi ideologie buiten beschouwing gelaten is dit met "Pantserkruiser Potemkin" van Eisenstein toch een van de beste propagandafilms die ooit gemaakt is.

En Leni Riefenstahl is toch altijd nog een van de beste vrouwelijke filmregisseurs - misschien wel dé beste - in de geschiedenis van de Cinema.

Ik zou deze film toch wel eens willen zien, net zoals de Olympia delen

Kan toch voor jou geen probleem zijn. Amsterdam moet toch over voldoende cinematheken beschikken waar deze film te huur is.

Ja, ik zal hem eens bij de cult videotheek huren. Als ze hem daar hebben?

Je kunt hem ook op youtube zien hoor.

Ik heb de film inmiddels al zelf Hij was voor een laag prijsje te krijgen en ik liet hem zeker niet liggen.

Moet hem alleen nog zien.

Waar heb je hem gekocht?

Silverscreen, Amsterdam. Ik zag laatst ook een exemplaar liggen bij de Fame

Ik heb hem nog niet helemaal uitgezien, dus stemmen doe ik later.

Van wat ik al gezien heb vind ik het soms een beetje saai, de speechen zijn interesant en op een gegeven moment kreeg ik zelfs kippenvel van Hitler

De beruchte NSDAP-film van Leni Riefenstahl. Prachtige camera-standpunten en briljante montage die bovendien destijds nogal revolutionair waren.

Tevens dankzij het onderwerp een stuk beter te genieten dan de Olympia-film die de VPRO een jaar of twee geleden heeft uitgezonden.

Propaganda?: Anno nu nauwelijks meer. Hordens marcherende stormtroopers en een hoop hard schreeuwende Duitsers. Ook Hitler declameert hier niet zoveel meer dan wat Laibach-achtige teksten (hij zal met dit soort teksten toch niet in de vaart der volkeren zijn opgestegen???). En een beetje aandacht voor het persoonlijke individu of een sprankje humor, daar had het Nationaal-Socialisme ook geen oog voor.

Maar goed: een hoop beelden uit de film zijn her en der wel in allerlei docu's over Hitler en z'n handlangers vertoond en deze film laat wel iets unieks zien van de hele Nazi-ideologie. Een combinatie van oude Heidense gebruiken, Romeinse cultuur vermengd met Duitse folklore en een hoop leger-attitude en Volkstummliche marsmuziek.

De film zelf is niet zoveel waard.

2 Dingen die mij tot dit cijfer uit laten komen :

Camerabeelden, dit is zowaar de uitvinder van vogelperspectief en kikkerperspectief vanuit een camera. Geweldig!

Ten 2e, Ik heb het altijd al geweldig gevonden hoe Adolf Hitler sprak.

Imens goed en hij had gewoon iedereens aandacht.

Wat ie gedaan heeft is fout, maar ik vind het toch geweldig hoe hij zover is gekomen.

Ik ben blij dat ik geen Duitser was in die tijd...ik had me doodgeschaamd als ik hierop terug moest kijken.

Een hoop machtsvertoon en niks bereikt, wat een losers

Haha.. grapje zeker?

''Een hoop machtsvertoon en niks bereikt, wat een losers ;')''

Meen je dit nou echt? Ze vertonen hier heel veel macht, die macht hebben ze ook laten zien. Ze hebben heel Europa veroverd, een deel van Afrika en een deel van Azië. Dat noem ik niet bepaald ''een eitje''. En je zegt dat ze niets bereikt hebben? Nou toch zeker wel, ze hebben het voorelkaar gekregen om meer dan 55 MILJOEN mensen het leven te ontnemen. En dat in 5 á 6 jaar tijd...

Jij noemt hun losers? Laat me niet lachen. Ze zouden nooit verslagen worden als Amerika er niet bij sprong (dan zou er geen 2-frontenoorlog geweest zijn). Zij hebben het voorelkaar gekregen om in hun eentje jaren lang verzet te bieden tegen de grootste, machtigste landen uit die tijd. Waaronder de VS, UK en natuurlijk de Sovjet-Unie. Aan het eind v/d Tweede Wereldoorlog stonden 750.000 Duitse ''militairen'' (Hitler Jugend soldaatjes en bejaarde v/d Volkssturm) tegenover 2.500.000 a 4.000.000 Russische militairen en toch hebben ze het 3 maanden kunnen volhouden. Je gaat mij toch niet vertellen, dat ook wij dat gedaan zouden hebben in hun plaats?

Losers.. dat waren ze zeker niet. Het waren ''mensen'' die de oorlog verloren hebben op een manier, waar je respect voor moet tonen.

Hoeveel slechte dingen ze ook gedaan hebben, de militaire tak van

Nazi-Duitsland (de Wehrmacht) is de sterkste, meest gedisciplineerde uit de geschiedenis.

Leni Riefenstahl, bekend als actrice in 'Das Blaue Licht' (1932) en van de later te verschijnen tweedelige uiteenzetting van de Olympische spelen (Olympia 1. Teil - Fest der Völker - 1938, Olympia 2. Teil - Fest der Schönheit - 1938) wordt, terecht, geroemd voor haar technische innovaties en vernieuwende vormen in de cinematografie.

In 'Triumph des Willens' (1933) toont Riefenstahl, in opdracht van de minister van propaganda Joseph Goebbels, het verloop van het congres van de partijdagen van de Nationaal Socialistische partij van Adolf Hitler. Niet alleen passeren alle prominente partijleden van de Nationaal Socialistische partij de revue, waaronder Hitler zelf, maar komen zo ook de massale bijeenkomsten van partijleden en sympathisanten in beeld. Parades bestaande uit hordes mensen oplopend tot in de honderdduizenden.

Ook in 'Triumph des Willens' hanteert Riefenstahl technieken zoals bewegende camera's, tele-lenzen, luchtfotografie die in bepaalde opzichten innovatief waren.

Echter, in tegenstelling tot waar deze technieken in het tweeluik van de verslaglegging van de Oympische spelen een verfrissend spektakel opleverde zijn het de herhaling van facetten in 'Triumph des Willens' die de documentaire de das omdoen. Wat 'Triumph des Willens' opbreekt zijn niet alleen de telkens opnieuw in beeld gebrachte marcherende mensenmassa's en de krakelende simplistische monologen van de partijleden maar het repeterende karakter hiervan.

Het gebrek aan veranderlijke vorm kan niet als negatief punt eenzijdig op de conto van Riefenstahl geschreven worden. De partijdagen waren immers zodanig gearrangeerd dat, zij het in een ietwat andere volgorde, de parades en dito toespraken niet veel van elkaar zouden afwijken; een bekend verschijnsel wanneer men spreekt over een dictatoriaal regime dat de, in dit geval, Nationaal Socialistische boodschap op imperatieve wijze aan de man wil brengen.

Het is dan ook dat, naast de imposante scènes van honderdduizenden partijleden, deze documentaire met name fundeert op een herhaling van facetten die op den duur de ronduit banale en een ietwat slaapverwekkende momenten opleveren.

De toespraken van Hitler en consorten weten de benepen sfeer niet breken. Dit komt met name door de inhoudelijke aspecten van de speeches; veelal kleurloos, simplistisch, demagogisch en een energie verterende bezigheid voor één ieder in bezit van een kleine hoeveelheid gezond verstand.

Net als Hitler's 'Mein Kampf', eveneens kleurloos, maar vooral erg slecht geschreven, is de enigste verdienste van 'Triumph des Willens' dat naast een indrukwekkende hoeveelheid beeldmateriaal het genoeg stof tot nadenken voortbrengt. Ook vindt men veel aspecten uit 'Triumph des Willens' terug in Charles Chaplin's meesterwerk 'The Great Dictator'(1940). Voor de oplettende kijker vormen zelfs de twee microfoons, waar menig Nationaal Socialistisch partijlid in krakeelt, een verdienstelijk aspect in Chaplin's vertolking van Hitler.

1.5* voor de, bij vlagen prachtige, cinematografie.

Deze documentaire die ik vandaag weer eens heb herzien wordt door veel critici cinematografisch gezien als een meesterwerk. Dat wil ik best geloven, maar om deze documentaire daarom als een meesterwerk te waarderen, dat gaat mij toch veel te ver. De cinematofrafie mag dan wel prachtig zijn, maar dat gebral van Hitler hing mij op een gegeven moment toch danig de strot uit. Voor mij is het volstrekt onbegrijpelijk dat een volk van grote denkers zoals Leibnitz, Kant en Hegel en componisten zoals Bach en Beethoven achter zo'n idioot als Hitler aan hebben kunnen lopen. Wat dat was Hitler; een grote mislukkeling, die zijn frustraties op de Joden projecteerden omdat die veel begaafder waren dan hij. Je haat nu eenmaal geen mensen die zwakker zijn dan jij. Dat de Duitsers van nu zich diep schamen voor die periode is meer dan terecht. Ik zou als ik een Duitser was dat ongetwijfeld ook doen.

Terug naar de documentaire; de mooiste beelden - want die waren er zeker ook - waren die van de historische stad Neurenberg, waarvan het middeleeuwse centrum op 2 januari 1945 door een geallieerd bombardement systematisch volledig met de grond gelijk gemaakt werd, wat zeker ook niet goed te praten is. Gelukkig werd het centrum na de oorlog weer in de oude stijl herbouwd.

Voor de rest blonken de overige beelden van de redevoeringen, parades etc toch vooral uit in saaiheid. Die parades met al die vaandels en ook de Hitlergroet deden me erg sterk denken aan de gloriedagen van het Romeinse Rijk. Wat dat betreft was Hitler ook niet bepaald origineel.

3,0*

Mee eens, daar had ik ook behoorlijk last van. Ik zou zelfs willen stellen: Hitler & consorten, want die hielenlikkers, die hij om zich heen had verzameld, kwamen eveneens superlatieven tekort tijden een sessie hartstochtelijk blèren.

Sommige fragmenten zijn inderdaad mooi geschoten, maar inhoudelijk is de film van een eentonigheid die ik oneerbiedig niet anders kan omschrijven als 'saai'. Een herhaling van facetten, telkens opnieuw die parades en shots van honderdduizenden 'padvinders'.

En dan zwijg ik nog maar even over de muzikale voorziening bij de beelden. Voor 'Triumph des Willens' leek het devies te zijn: meer is beter. Deze film is een schoolvoorbeeld dat dit geen definitie betreft.

Knap dat jij de gloriedagen van het Romeinse Rijk hebt meegemaakt.

Dat is niet knap hij heeft het gewoon meegemaakt en... overleefd, en dat is wel knap.

Sowieso knap als iemand en het romeinse rijk en het 3e rijk van Hitler heeft weten te overleven... En dan ook nog zo actief zijn op MovieMeter.

Die parades met al die vaandels en ook de Hitlergroet deden me erg sterk denken aan de gloriedagen van het Romeinse Rijk. Wat dat betreft was Hitler ook niet bepaald origineel.

Toch wel leuk dat ik hier commentaar op krijg. Hoe het in het Romeinse Rijk aan toegegaan is weet ik natuurlijk niet, maar die Hitlergroet en die vaandels heb ik toch ontzettend veel gezien in films die gingen over het Romeinse Rijk, vandaar mijn opmerking.

Maar wat nog veel belangrijker is zijn de overeenkomsten tussen het Romeinse Rijk en Hitler's Derde Rijk. Beiden hanteerden een agressieve veroveringspolitiek. Beiden rijken hadden een enorm superioriteitsgevoel tov de volkeren van de door hun veroverde gebieden. In het Romeinse rijk waren het de Christenen die vervolgd werden en voorts voor de leeuwen geworpen werden, in het Derde Rijk waren het de Joden die vervolgd werden en voorts in vernietigingskampen vergast werden. mav Van de Joods-christelijke moraal moesten beide rijken niets hebben.

Je kunt het Romeinse Rijk echt NIET vergelijken met Hitler's Derde Rijk. Lol. Lol. Als je terecht moest staan ten tijde van het Romeinse Rijk, had je nog het recht om eerlijk gestraft te worden. Ten tijde van HDR had de rechter al besloten dat je kop er af gehakt moest worden, voordat je maar de kans kreeg om je naam te zeggen.

Tijdens de periode van het Romeinse Rijk, dat in totaal 1226 jaar heeft geduurd, zijn lang niet zoveel mensen vermoord vergeleken met Hitler's Derde Rijk, wat officieel maar 12 jaar heeft geduurd.

In 6 jaar tijd werden tussen de 50 en 80 miljoen (!) mensen vermoord.

Dat komt gewoon met hetzelfde overeen:

Je zegt:

Dat is niet knap... hij heeft het gewoon meegemaakt..

en dat is wel knap.

Precies wat ik zij.

Je vergeet mijns inziens: homo's, lesbiennes, (geestelijk) gehandicapten, zigeuners, etc. Nazi Duitsland had wel meer 'vijanden'. Saillant detail maar wel één die de moeite waard is te vermelden.

Maar even los van de geschiedenis. De film op zichzelf heeft een zekere importantie. Wat je hier terecht afvraagt: "[i]hoe kunnen mensen zo volgzaam zijn geweest...[i]" is nog steeds relevant.

De film indoctrineert door z'n repeterende karakter; het telkens in beeld brengen van honderdduizenden soldaten die gehoor geven aan de oproep van Hitler hun leider. Het is te hopen dat deze film binnen deze context nog een zekere educatieve waarde kent.