A Clockwork Orange (1971)

Jarenlang draaide de film in de nachtvoorstelling van The Movies, Amsterdam (tot '97 ofzo). Veel Engelsen kwamen hiervoor speciaal naar Nederland.

De film was natuurlijk gewoon hartstikke beroemd, ondanks die banning.

Misschien wel dankzij die ban.

Welnee. Volgens mij wist de rest van de wereld daar weinig van.

De film is toch vooral beroemd door de film zelf.

wijze les:

de mens is van nature slecht en sommige in extreem hoge mate.

sad but true

maar de laatste keer dat dit meesterwerk uitgezonden is, hebben ze toen net als bij v8(dat toch bij dezelfde draakorganisatie uit Scandinavie behoort net als veronica, alleen ff het naampje veranderen, overigens zonder echt resultaat want veronica lijkt in de verste verte niet meer op hoe het was en over de radio maar te zwijgen........)

maar hebben ze 'm nou helemaal uitgezonden zaterdag.

BTW

ik ergerde me eigenlijk al kapot omdat zoals altijd bij de commercielen de aftitel en dus de prachtige muziek niet uitzonden en BANG weer die kut aankondigingen voor zo'n 13 in dozijn film de dag erna en reclames.

Het begin van het nummer van A Clockwork Orange is precies hetzelfde als het nummer dat aan het begin van Stanley Kubricks 'The Shining' wordt gedraaid. Het is met een soort tuba, in ieder geval een zwaar blaasinstrument gespeeld. Daar daat het alleen niet over in schijnbaar vrolijk hoog gepingel. Het klinkt vrij angstaanjagend.

Een van mijn favoriete films!

Ik had expres eerst de film gekeken en daarna het boek gelezen, omdat ik altijd de neiging heb om me te ergeren aan een film waarvan ik het boek heb gelezen. Dat merkte ik wederom toen ik hem na het lezen weer bekeek, maarja, een film kan nooit zo gedetaileerd zijn als een boek.

Een schitterend verhaal, ondersteund door schitterende muziek. De duidelijke lijnen tussen goed en kwaad die worden gehanteerd in het dagelijkse leven worden hier met een mooie zwiep van tafel geveegd. En zo hoort het ook, het zijn immers zinloze abstracties.

Viddy well, oh my brothers, viddy well!

Toppertje deze film!!!! Eigentijds en toch ook weer van deze tijd. Subliem acteer en filmwerk.

Moet je echt gezien hebben.

Er fascinerende film. Roept ook veel vragen op.

Zinloos geweld van jongeren die strak staan van de drugs; als je dat naar real life vertaalt denk je al gauw aan rohypnol voetbalhooligans, vreemd verklede jonge moordende rebellen in Sierra Leone en Liberia. Zijn deze mensen van nature slecht, wat moet je ermee, kun je ze veranderen, zo ja; wat zijn je motieven daarvoor en zijn de mensen in dit soort corrigerende instellingen vaak niet net zo slecht als de misdadigers zelf?

Erg mooi en apart vormgegeven film met dito soundtrack.

Grappig dat de muziek was verzorgd door Walter Carlos (later tot vrouw omgeturnd tot Wendy Carlos). De eerste lp die ik ooit op mijn verjaardag kreeg van mijn Bach-minnende ouders was "switched on Bach" van diezelfde Walter Carlos. Een hele lp vol met dezelfde, door de primitieve syths gehaalde klassieke muziek. Echt een aanrader.

een klasse film !!

Deze filmklassieker is er weer eentje uit de onuitputtelijke (meesterwerk)koker van regisseur Stanley Kubrick, die al weer ongeveer 3 jaar geleden het leven liet. Hollywood was in diepe rouw en dat is ook wel terecht. Met Kubrick is één van de meest eigenzinnige regisseurs uit de geschiedenis van Hollywood verloren gegaan. Zijn films waren vaak controversieel (Lolita, Eyes Wide Shut), soms ook beeldschoon (2001: A Space Odyssey), maar bovenal onthutsend. Dat laatste is vooral van toepassing op zijn meest spraakmakende film: A Clockwork Orange.

De film speelde zich destijds af in de nabije toekomst, nu dus ongeveer, en heeft als centrale thema: individueel en geïnstitutionaliseerd geweld.

A Clockwork Orange is na 30 jaar nog steeds een keiharde en bittere satire, zo hard zelfs dat hij in Engeland verboden was 2 vorig jaar, inderdaad een jaar na Kubricks’ overlijden. Hypocrisie kun je dus blijkbaar ook aan de Engelsen wel overlaten.

4*.

De film was niet verboden, maar Kubrick gaf geen toestemming voor vertoning in GB gedurende de rest van zijn leven, naar aanleiding van de aanvankelijke controverse. Is wel even een verschil.

Exact. Hardnekkig terugkerend misverstand.

Ja, jullie hebben gelijk, mijn fout.

Is het niet zo dat hij bang was geworden, na wat er met Polanski, of beter gezegd met diens vrouw, is gebeurd?

wat is daar mee gebeurd dan?

Die werd vermoord door volgelingen van Charles Manson, als ik mij goed herinner.

Had hier niks mee van doen.

dat kun je toch niet weten?

Jawel, want het is allemaal gedocumenteerd.

Bovendien werd Sharon Tate reeds in '69 vermoord.

Kubrick vroeg Warner mei 1973 de film te bannen in de UK (61 weken na release) omdat hij geweld jegens zijn familie schuwt. Veel geweldsdelicten worden namelijk toegeschreven aan zijn film.

Klassiekers, ze zullen nooit m'n ding worden. Nu had ik nog wel lichte hoop voor deze aangezien Eyes Wide Shut en The Shining er nogal vlot ingingen. Ik moet zeggen dat ik de film met moeite heb kunnen uitkijken.

Niet dat er niks gebeurt, maar uiteindelijk boeide me het maar weinig. Na 30 jaar is alle shock er wel zowat uit, en het sarcasme in de film kan ik met een beetje goeie wil zelf wel opbrengen.

De vormgeving (hier sterk gelauwerd) vond ik eigenlijk zeer gewoontjes, hoewel de kostumering ed wel zeer specifiek en consistent was. Jammer genoeg heb ik een hemelhoge aversie van de jaren '70 esthetiek, en die knalt letterlijk van het scherm. Verder was Kubrick's liefde voor klassieke muziek weer aanwezig, een liefde die ik absoluut niet deel, wat het effect van de film een aantal keer totaal teniet doet (voor Kubrick moet de gedachte dat je niet meer van Beethoven's 9de houdt best wel gruwelijk geweest zijn ... ik kan alleen maar sympathie tonen voor de situatie).

Binnen het kader (tijd en persoon Kubrick) verdient deze film eigenlijk een 2.5*, maar jongens wat een belerend toontje. En subtiel was het ook allerminst. Weer zo'n het gaat de slechte kant uit met de jongeren / in hoeverre mag de mens god spelen moraaltje dat ik echt niet meer in mijn strot geramd hoef. Een laatste punt van kritiek zijn de uiterst lange en verhalende dialogen (buiten de voiceovers van Alex), vooral dan die tergend lange laatste scene.

Dus kom ik uit op 2.5*, voor een film met een duidelijke visie, maar dan wel één die totaal haaks staat op wat mij boeit, verlaagd naar 1* voor een veel te belerend toontje.

Voor mijn gevoel mis je dan de complete essentie van de film. De eerste boodschap speelt volstrekt geen rol, de tweede slechts zijdelings.

De essentie is dat het mij allemaal weinig kon schelen wat er gebeurde, zelfs afgezien van wat de moraal dan ook mag zijn.

Mijn conclusies zijn afgeleid uit het feit dat Alex mooi boete moet doen voor al zijn zonden door bij iedereen die hij vroeger onrecht heeft afgedaan.

Het God spelen zit er wel degelijk in (de hele vraag hoever men mag gaan in het controleren van menselijk gedrag, Kubrick besteedt er echt wel veel tijd aan).

Op die manier bekeken heb je wat betreft het God spelen wel gelijk, ik interpreteerde jouw conclusie anders.

Maar het eerste blijft totale onzin.

En als het je afgezien van de moraal ook niet boeide, waarom leg je dan de nadruk op verlaging naar 1* door het volgens jouw belerende toontje? (daar herken ik overigens ook niks in)

Het boeide je maar weinig, de shock schijnt er wel uit te zijn, je vindt de vormgeving gewoontjes, je houdt niet van de jaren '70 esthetiek, niet van klassieke muziek, etc. Zoiets komt op mij ongeveer over als "Ik ben geen liefhebber van de zee, dus ik geef Jaws 0,5 sterren"; het is volkomen persoonlijk en/of niet onderbouwd. Wanneer je een film 2,5 sterren geeft met persoonlijke voorkeuren als maatstaven zijn er maar weinig mensen die er waarde aan hechten. Niet dat het verkeerd is, maar om het te gaan verkondigen op een discussiesite lijkt me vrij overbodig, aangezien niemand er iets mee kan. Hetzelfde geldt voor je verhaal bij Pulp Fiction.

Beetje onsportief om dit te verkondigen. In feite doet iedereen dit. Objectieve maatstaven zijn er maar weinig. Dan zou iedereen dezelfde beoordeling moeten geven.

Precies. Wat zou de wereld zijn voor een plek, als iedereen alleen maar een objectieve mening had? Gewoon lekker films kijken dus, en het cijfer geven wat je vind dat de film verdient.

Ik heb het woord "objectief" dan ook opzettelijk vermeden

Je hebt gelijk wanneer je zegt dat niemand een film objectief kan beoordelen, maar het is in dit geval vooral het gebrek aan onderbouwing dat me stoort. Ik kan gewoon niets met het feit dat iemand niet van klassieke muziek houdt, of vindt dat de film vandaag de dag niet meer shockeert, zonder uitleg over hoe zoiets de film precies benadeeld. Vandaar dat Jaws voorbeeld ook.

De film op zich kreeg 2.5*, voor een film die ik absoluut niet kon pruimen (afgezien van het belerende dat me stoorde)? Nog te weinig of zo.

Als je denkt dat je films kunt beoordelen op niet persoonlijke criteria (om het woord subjectief niet te hoeven gebruiken), zit je er stevig naast. Dat jij er niks aan hebt, kan best zijn, negeer mijn post dan gewoon. Het enige wat ik doe is opsommen wat de film biedt, en daarbij mij persoonlijke mening en motivatie waarom ik het wel en niet goed vind. Ik dacht dat dit zo een beetje de bedoeling was van discussiefora als deze. Ik kan mij natuurlijk stierlijk vergissen.

Lijkt me dat je gewoon wat last hebt van een andermans mening, die indruist tegen de jouwe.

Je hebt volkomen gelijk en je omstreden stemmen onderbouw je altijd, maar bij deze film begrijp ook nog steeds niets van de onderbouwing.

Zo snap ik nog steeds niet waar en hoe je de film belerend vind........