2001: A Space Odyssey (1968)

Ja pas op hoor, teveel nadenken is schadelijk voor het brein!

Gisteren voor de eerste keer 2001: A Space Odyssey gekeken. Om eerlijk te zijn vind ik dit maar warrige en langdradige film.

De film begint meteen al raar met een stelletje apen. Ruim 20-30 minuten ( ik heb niet precies de tijd opgemeten ) zit je te kijken naar een stelletje apen. Je kan overduidelijk zien dat het geen echte apen zijn. Het zal misschien aan mij liggen. Maar wat is er in hemelsnaam interessant aan ruim 20 minuten naar een stelletje nepapen te kijken ? Ik zie trouwens ook niet in wat dit stuk van die apen nu toevoegt aan de film. Oké. De monoliet komt erin voor. Maar verder zag ik toch niet het nut van het oninteressante apen gedeelte.

Na een wat goedkope overgang krijgen we mooie ruimte beelden te zien. Misschien ziet het er nu wat gedateerd uit, maar ik vond de ruimtebeelden toch prachtig gemaakt. Op visueel gebied is deze film een waar kunstwerk. De film is schitterend gemaakt. Dit moet ik de film nagegeven. Ook het camera werk is erg mooi.

Ik vond deze film bij momenten een soort propaganda show van special effecten. De special effects zien er schitterend uit, maar na een tijdje heb ik dat ook wel gezien. 5 minuten vind ik leuk om te kijken naar special effects maar op gegeven moment had ik het ook wel gezien. Ik wist op een gegeven moment wel dat de filmmakers tot mooie special effects in staat waren. Ze hoeven zich niet de hele tijd te bewijzen. Er mocht best wel wat meer gebeuren in de film. Naar lange ruimtebeelden kijken ( hoe mooi ze ook zijn ) begon mij op een geven moment ook te vervelen.

En als er wat gebeurt zitten er best toch nog wel wat goede stukken in de film. Het beste stuk van de film vond ik dat een computer zich tegen de bemanningsleden ging keren. Douglas Rain spreekt de stem van de computer in. Rain doet dat inspreken heel erg goed. Ik vond dit stuk nog best spannend. Er zitten ook wel goede dialogen in dit stuk tussen de computer en astronaut Dave. Het stuk dat de monoliet word opgegraven op de maan vond ik ook een sterk stuk. Het acteerwerk is trouwens erg sterk in deze film. Op dit gebied heb niks te klagen.

Het einde van deze film vond ik raar. Dave komt de monoliet tegen en komt dan in een tunnel terecht van vreemd licht. Dit stuk is trouwens erg mooi gemaakt door de filmmakers, al had dit gedeelte ook wel wat korter gekund. Na de deze lichten zijn we opeens in een slaapkamer beland. Dave ziet oudere versies van zichzelf. Dan veranderd Dave plotseling in een enorme baby dat in de ruimte gaat zweven. Een beetje vreemd einde. Ik snapte er niet veel van.

De muziek in deze film bestaat uit klassieke muziek. Ik vond eerlijk gezegd de muziek maar wisselend werken in de film. Elke keer als de monoliet in beeld kwam hoorde je een soort koormuziekje op de achtergrond. Ik vond dit muziekje niet zo goed bij de film passen. Dat muziek stukje moest een soort mysterieuze sfeer creëren, maar ik vond het in de film niet werken. Het muziek stukje kwam een beetje raar over. Voor de duidelijkheid, ik heb het over het muziekstuk Lux Aeterna. De overige muziek die gebruikt word vond ik wel goed. De rest van de muziek paste erg goed bij de film. Vooral de muziek van Johann Strauss jr. vond ik erg goed bij de film passen.

Al met al vond ik dit een beetje een vreemde film. Deze film is op visueel gebied prachtig. Maar verder vond ik deze film eerlijk gezegd een erg lange zit. Ik zat meerdere keren op mijn horloge zitten kijken. Verder vond ik de film ook nog eens erg warrig. Misschien is dit een film wat je meerdere keren gezien moet hebben voordat je hem kan plaatsen. Maar voor nu vond ik dit niet een bijster goede film.

2 sterren voor deze film.

Ik durf zelfs te beweren dat 'nadenken' niet op de eerste plaats komt. Het blijft vooraleerst een emotionele ervaring, net zoals het beluisteren van muziek een emotionele ervaring is. Nadenken mag en is waarschijnlijk een logisch gevolg maar het is niet echt essentieel.

In mijn ogen is iets emotioneel ervaren in zijn algemeenheid ook (voor een deel) begrijpen, waarbij een onderbewust deel van je hersenen wel degelijk nadenkt maar waarbij het eindproduct niet per se gedachten in woorden zijn, maar gevoelens. Als een kunstenaar je weet te raken met zijn werk dan heb je het in mijn ogen (voor tenminste een deel) al begrepen. Voor mij persoonlijk is A Space Odyssey voor het grootste deel toch wel een nadenk film (geworden) maar tegelijkertijd blijft het ook zeker een ervaring die een beroep doet op het onderbewuste en een deel in mijn brein wat niet in woorden spreekt. De eerste paar keren dat ik deze film zag waren voor mij ronduit magische ervaringen, juist ook door het niét begrijpen, die gecreëerde sfeer van een niet uitlegbaar mysterie kun je ook alleen maar voelen.

Maar er zijn hier veel mensen waar deze film zowel emotioneel als intellectueel volledig langsheen gaat, er wordt niet gevoeld noch nagedacht, enkel gegaapt en op de klok gekeken. Ik denk dat het vooral een kwestie is van jezelf (leren) openstellen en al je verwachtingen en oordelen uitzetten. Als je daarin faalt dan zal een film als deze in veel gevallen geen toegang tot je krijgen, wat zonde is aangezien dit een zeer rijke filmervaring kan zijn.

Toch komt de audiovisuele ervaring op de eerste plaats, Dwarrel. De emotie, de ervaring, de taal, de expressie, de verleiding, de bekoring en de visie die hier met beeld en geluid worden weergegeven/uitgelokt zijn de redenen die je ertoe kunnen aanzetten om dieper te delven. Zonder dat eerste ga je niet op zoek naar het tweede. Als iemand zich stoort aan de 'taal' van 2001: ASO (en dat zijn er heel wat) dan is de ervaring minimaal en zal hij weinig zin hebben om verder te kijken of na te denken. Het weten of begrijpen is gemakkelijk (ook als je het zelf niet kunt invullen) en je hoeft daarvoor zelf niet eens de film gezien te hebben. Het is iets dat niet onlosmakelijk met deze film of film als medium heeft te maken. Hetzelfde kan je ook ergens anders vandaan halen. Het is informatie dat je kan lezen of iemand kan je het gewoon zeggen. Antwoorden kun je een plaats geven. Eens je het 'begrijpt' (of denkt te begrijpen) is het achter de rug, zeg maar. Aan de andere kant, de ervaring die je voelt wanneer je de film opnieuw en opnieuw bekijkt, vooral met name de aanraking met het 'sublieme', is onbevattelijjk, uniek en onverslijtbaar.

Waar heb ik 40 minuten lang naar gekeken? Film begint met 30 minuten lang overduidelijke nep apen aanschouwen en daarnaast, alsof dat nog niet langdradig genoeg was, nog eens tien minuten naar een ronddraaiend ruimteschip kijken

Kon het niet opbrengen om ook maar even langer te kijken.

Dan moet je stoppen, idd. It happens. Geef het over jaar of 5-10 nog eens kans evt, if you feel like it. Wel fijn dat je niet gestemd hebt, aangezien je hem niet afgekeken hebt.

Dan moet je stoppen, idd. It happens. Geef het over jaar of 5-10 nog eens kans evt, if you feel like it. Dit is wel een film die op latere leeftijd vaak beter valt. Wel fijn dat je niet gestemd hebt, aangezien je hem niet afgekeken hebt.

De eerste keer dat ik 2001 film zag dacht ik er net zo over, ondertussen vind ik het de beste film aller tijden...

Om maar te zeggen dat het kan verkeren

Hoeft niet. Ik zelf vind de film wat afvlakken naarmate ik ouder wordt.

Waarschijnlijk vond je 'm nooit echt goed en ben je nu wat eerlijker naar jezelf toe.

Zou kunnen natuurlijk. Hoewel ik de film bij de eerste kijk beurt, lang lang geleden, ontzettend intrigerend vond (zo zat dit in mijn herinnering). Bij volgende kijkbeurten werd dat steeds minder.

Haha, zal je advies opvolgen en hem over een aantal jaar nog eens bekijken. Wie weet bevalt hij dan beter.

Naar aanleiding van de superlatieven over deze film bij Interstellar, gisteren deze maar eens bekeken. Ik snap de vergelijkingen en kan me voorstellen dat de film voor die tijd echt baanbrekend moet zijn geweest door de geweldige special effects en het gebruik van veel stiltes en klassieke muziek. Visueel is er niks mis met de film.

Maar ik moet eerlijk bekennen dat ik moeite had om door de eerste 20 minuten heen te komen. Als de film niet zo'n overweldigende status had gehad had ik 'm al lang afgezet. Het deel in de prehistorie vind ik echt enorm traag, saai en niet interessant. De tweede en derde akte maken veel goed, vooral visueel, maar alles wordt zo koel, gevoelloos en vooral traag gebracht dat ik geen enkel moment ging meeleven met de hoofdpersonen.

Er wordt op het forum van Interstellar veel geklaagd over het einde van die film. Nou, ik heb me echt door het einde van deze moeten heenworstelen. Vanaf de reis door de psychedelische kleuren ontspoort de film compleet naar een soort kitsch waar ik helemaal niks mee kon.

3,5 ster, maar dan vooral voor akte 3 (en 2).

Ik had gehoopt dat intussen wel nieuws zou zijn over een rerelease in Nederland, aangezien hij vanaf vandaag in de UK weer in de bioscopen draait. Ik sta op het punt om de Blu-ray erin te doen, en mijn vriendin voor de eerste keer van haar leven 2001 te laten zien.

Maar als hij een maand later in de bios zou draaien, zou dat eeuwig zonde zijn.

Hopelijk houdt de relatie daarna nog stand.

Dat zal wel loslopen , zélfs als ze het niets vindt!

Eigenlijk schandalig dat ik als film liefhebber deze nog nooit heb gezien. Ik heb 'm al een hele tijd klaar liggen, maar mijn vrouwtje houdt niet van Kubrick films. Vanavond home alone, dus mijn cijfer volgt nog.....

Rofl !

Na vorig jaar the shining gezien te hebben, wat ik simpelweg een enorm goede film vond, raakte ik wel benieuwd naar andere films van Kubrick. Ik wist op voorhand niet echt wat ik ervan moest verwachten, aangezien er toch wel veel verdeelde reacties zijn. De een noemt het de beste science-fiction ooit en de grondlegger van het genre, de ander vindt het traag en dodelijk saai. Na het zien van de film sluit ik me grotendeels aan bij die eerste groep, al kan ik kritiekpunten zoals 'traag' best wel begrijpen. Ik zelf had daar gelukkig totaal geen last van.

De film begint al meteen erg mooi en mysterieus met dat stuk bij de voorouders van de mens. Toch is dit het minste gedeelte, nadat er een grote tijdsprong vooruit gemaakt wordt, werd ik pas echt geïntrigeerd. Ik vind het verhaal doorheen de hele film goed en best interessant, op enkele stukjes na. Het einde vond ik vreemd, maar langs de andere kant ook weer prachtig. Je blijft er nog een tijdje over nadenken en nog weet ik niet precies wat het betekent, wat waarschijnlijk de bedoeling van Kubrick was. De traagheid, wat voor velen een minpunt is en als saai wordt ervaren, vond ik juist een pluspunt, op de een of andere manier paste het hier gewoon. Maar het beste is misschien nog wel het visuele aspect. Gewoonweg schitterend. Als ze me hadden wijsgemaakt dat de film uit 1988 kwam, had ik het nog geloofd ook. Dit is ook de reden waarom de trage scenes niet irriteren, er zijn namelijk telkens schitterende beelden te zien. Toch zeer knap dat deze film er visueel stukken beter uitziet als bv Star wars en alien die 10 jaar later pas zijn gemaakt. Dat kan alleen een goede regisseur. De muziek zorgde af en toe ook echt voor kippenvel in combinatie met de beelden.

De tweede film die ik zie van Kubrick en nu ben ik ook helemaal overtuigd om meer van hem te gaan kijken. A space odyssey beloon ik met een welverdiende 4.5*

2001 is een film better enjoyed all alone. Hasjpijpje erbij, whiskietje. Liefst op groot scherm. Teveel zien en de film loopt gevaar als triviaal te worden ervaren. "Het zal wel". Wie googlet, ziet dat er geen enkele film is waar zoveel over is geschreven en gefilosofeerd als over 2001. Alleen al wikipedia. De reacties bij de premiere in 1969 waren erg verdeeld. Velen waren verveeld. Wat Kubrick als eerste deed, is maling hebben aan de regels waaraan films moesten voldoen, nl. een kop en een liefst wat boodschapperige staart met identifiable characters. Out the door ermee. 2001 begint met een bijna David Attenborough-achtige docu over een stel aapachtigen. Erna meteen de sprong in het diepe en in de (toen) toekomst, met als enige schakel de monoliet die een zender blijkt te zijn. Ontwikkelingen erna zijn ook van een erg abstracte, bijna documentaire aard. Hoe dan ook... de film mondt uit in wat mij betreft de scene of all scenes uit ruim 100 jaar cinema (en daar bedoel ik niet de zwevende foetus mee). Voor wie de schoen aanpast. Uhh, laat ik zo zeggen: meestal moet ik janken. Kubrick is tot vervelens toe gevraagd wat ie nou met de film voorhad, wat ie bedoelde. Heeft hij altijd mistig over gedaan. Dat mag iedereen voor zichzelf uitmaken. Wat mij betreft rekende/rekent 2001 af met alle films die een werkelijkheid pretenderen te brengen waarbij regisseur en scenarioschrijver alle denken en wat u moet vinden voor u heeft gedaan. Getuige ook de vele commentaren hierboven. "Langdradig... Begrijp er niks van... Waar gaat het over?" Alsof jouw leven ergens over gaat of moet gaan. Enfin, mijn avatar moet genoeg zeggen. Kun je nagaan: ik houd niet eens van SF. Voor mij is 2001 dan ook geen SF film... maar een reis, een "Child is Father to the Man" odyssee.

Nep apen? Had jij gedacht dan dat ze in 1968 dezelfde special effects als nu konden maken?

Ik heb de film lang geleden gekeken en had er toen geen hoge pet van op, maar ik ben er bijna van overtuigd dat wanneer ik er nu weer naar kijk ik er helemaal anders over denk. Dat weet ik omdat ik dat met best veel films heb die ik na lange tijd weer kijk, en nu wel goed vind en vroeger niet. Wie weet als jij de film over b.v. 10 jaar nog eens kijkt dat je hem dan wel kunt waarderen.

Los van de special effects... Elke keer als er een discussie ontstaat over de evolutie (zoals ook bij Noah), denkt men dat de "aap" waar wij van afstammen een "aap" is zoals de Chimpansee of de Gorilla. Die waren er toen dus ook nog niet. Chimps, Bonobo's en Gorilla's zijn verre neven van het nu... geen voorvaders.

Dat lijkt mij ook ja.

Daar heb je wel weer gelijk in. Ik had hier al eerder aangegeven dat ik hem over een aantal jaar nog eens zou proberen. Wellicht bevalt hij dan inderdaad beter!

De laatste 10 minuten zijn zo van een ongekend hoog niveau. Deze film moet echt door iedereen gezien worden!

Buitengewoon machtige film !

Ik laat de superlatieven even voor wat ze zijn, die staan hier al genoeg. Wat ik wil benadrukken is dat het volgens mij de film is met de meeste invloed op latere films. Tot op de dag van vandaag zie ik dat. Een film is als Interstellar is een goed voorbeeld.

En ik keek vandaag naar Goodbye Lenin. De scene 'bot verandert in ruimteschip' komt letterlijk terug.

2001 aso: geniale film.

Voor wie hem nog moet zien spoel het begin gelijk door naar exact 26 minuten of je moet zin hebben om 20 minuten naar rondlopende (nep)apen te kijken en vervolgens nog eens 6 minuten naar een ronddraaiend ruimteschip.

Ook tussendoor en aan het einde komen deze langdradige scenes voor. In die tijd was dat heel gaaf natuurlijk zulke visuele effecten en die konden daardoor niet lang genoeg duren maar nu voegt het weinig toe. Ze zouden eigenlijk een edited versie moeten maken die kan dan zo een uur korter duren.

Over de film zelf, hij was iig een keer of 6 beter dan Interstellar die ik echt compleet ruk vond.

Dat doet me zowat zeer, zo'n instelling bij een film als deze

Een filmmaker stopt die scène er toch niet zomaar in?

2001 is geen hapklaar brok, helaas. Jammer dat je er weinig aan vond.

Mijn eerste ervaring met 2001 was destijds ook geen instant voltreffer. En kijk, met de jaren is het toch één van mijn favoriete films geworden.....

Ik ga er vanuit dat martijnk deze film nog wel een tweede of derde kans wil geven