Starship Troopers (1997)

Na een aantal jaar staat Starship Troopers nog steeds als een huis. De film is een heerlijke satire en de humor is messcherp. Ondanks de lange speelduur wil de film maar niet gaan vervelen.

Het toneel is een klassiek voorbeeld van humans versus aliens. Grootschalige gevechten met een hoog 'pieuw pieuw' gehalte, maar toch keihard. Niemand wordt gespaard en dat gaat gepaard met een hoop bloed, gruwelijkheden en bizarre stunts. De CGI-insecten kunnen nog makkelijk in deze tijd. Het is duidelijk nep, maar ziet er zeker nog goed uit. Vet design, met als hoogtepunt de brainsucker.

Leuk geacteerd ook van met name van Dien. Komen verassend veel bekende koppen langs, zoals een jonge Amy Smart en Denise Richards, mmm. De soundtrack weet het adrenalinegehalte nog eens op te pompen in de finale. Eén van de beste (komische) alienfilms die er is.

Vanavond heb ik dan toch maar eens naar deze film gekeken.

Ik wist zo ongeveer wel wat ik kon verwachten en ook dat dit nou niet de films

zijn waar ik echt op zit te wachten.

Ik hou nou eenmaal niet zo van grote gevechten tegen in dit geval insecten ook films met

gevechten tegen robots en zo hou ik niet van.

Dus grotendeels is dit gewoon niet mijn ding.

Ik moet zeggen dat het visueel allemaal wel mooi is, en zo nu en dan best grappig.

Ik kan hier verder niet zoveel mee,het pakt mij niet.

Het acteerwerk vond ik ook niet echt goed.

verder begrijp ik best waarom liefhebbers hiervan, dit een goeie film vinden.

Ik hou wel van sf maar niet zoals in deze film.

Matig 2*

"One day someone like me is gonna kill you and your whole fucking race!"

Goede film. Wel ontzettend smerig af en toe (geen film om popcorn bij te eten ).

Floris-regisseur Paul Verhoeven heeft hier al een aardig loopbaan in amerika en doet het hier ook weer erg goed. Starship Troopers is technisch erg goed. De ruimteschepen die net als bij The Phantom Menace een mix zijn van CGI en Schaalmodellen zien er erg goed uit. De bugs zijn ook erg goed gemaakt. Ik zeg het niet vaak maar het CGI ziet er hier erg goed uit. Voor de jaren '90 een tijd waar veel te veel CGI werd gebruikt en maar enkele films zoals Terminator 2 er erg goed uit zien is dit toch wel meesterlijk.

Er is erg goed geacteerd. Casper Van Dien is een redelijke hoofdpersoon. Denise Richards is ook best wel goed al irriteer ik me een beetje aan die domme glimlach de hele tijd. Ook grappig om Clancy Brown "The Kurgan" weer eens te zien. Er was goed geacteerd al moet ik zeggen dat het niet altijd helemaal spetterend is.

Ook zitten er wel een paar foutjes in. Sinds wanneer hebben soldaten zulke geföhnde en gekamde haren? Mannen en vrouwen die gemengd douchen? Een beetje onwaarschijnlijk.

Ik vond die slijmerige reclameclips wel leuk. Bovendien zijn echte reclames van defensie nog veel kwijleriger. Ook is het grappig dat Paul Verhoeven in de 60's film van de nederlandse landmacht maakte en nu deed hij dat dat nog eens over met een futuristisch leger.

De muziek van Basil Poledouris vond ik erg goed. Hij werkte al vaker samen met Verhoeven. Zijn score bij Conan vond ik wel iets mooier.

Goede en zeer vermakelijke film van Nederlandse Regisseur.

Lollige space opera met vooral een memorabele Denise Richards in één van de hoofdrollen. De Paul Verhoeven stempel is nadrukkelijk aanwezig, zowel in het script dat een cynisch, maatschappijkritisch randje bevat als in de cinematografie. Check bv. de commercials, een foefje dat hij ook al in RoboCop en Total Recall toepaste. Toch krijg je al snel genoeg van de langdradige gevechten met de aliens en de algehele feel good oppervlakkigheid. Ondanks enkele leuke creaturen heb ik ook de indruk dat Starship Troopers minder vindingrijk is dan ik al van Verhoeven gezien heb.

Ontzettend vermakelijk.

Of Starship Troopers de beste film van Paul Verhoeven is kun je over twisten, maar ik vind het hoe dan ook de meest entertainende. Sterker nog, het is vrij lang geleden dat ik nog zo op ben gegaan in puur Hollywoodspektakel. Dat komt wellicht omdat Verhoeven hier erg sterk een dunne lijn bewandelt tussen het leveren van een pure blockbuster en het leveren van een parodie daarop. De film werkt als beide en in plaats van dat de twee onderdelen een schizofrene film opleveren versterken ze elkaar juist. Ik heb de hele film zitten lachen om de dik aangezette satire vol met fascistische denkbeelden, maar tegelijkertijd waren de actiescènes enorm meeslepend.

Verhoeven lijkt de werking van propaganda goed begrepen te hebben. Aan de ene kant levert hij er belachelijk uitvergrootte versies van (de reclamespotjes) en aan de andere kant pompt hij de adrenaline van de kijker op tijdens het spektakel, waardoor je toch weer meegaat in het militante karakter van de film. Om er vervolgens weer uitgehaald te worden door enorme gewelddadigheid en de wanhoop ervan. Om het daarna weer om te draaien in victorie. Die weer leidt naar de dikke satire. Hierdoor wordt het meer dan een simpele omkering van clichés, maar een leuk spel ermee. Subtiel is het niet en daarom is het juist zo verrassend dat zoveel mensen aanvankelijk dachten dat dit serieus bedoelt was. Dit is één van de grappigste films van de jaren '90 en zo bedoelt.

Verhoeven verdient ook wel echt een pluim voor de regie van de actie hier. Ik vond hem daar in het verleden niet altijd even sterk in, maar dit zijn geweldige sequenties; meeslepend en prachtig in beeld gebracht. Opmerkelijk vond ik ook hoe goed de CGI nog overeind stond. Beter dan enige andere film uit jaren '90 of zelfs vroege 2000's. Wel jammer dat Verhoeven wederom met een wat saai sci-fi-uiterlijk aankomt zetten, vooral in de sets. Dat kan hier wellicht verdedigt worden, maar er had meer uitgehaald kunnen worden. Evenals uit de sfeer, maar Verhoeven is ook niet echt een sfeerregisseur. De vlakke acteurs zijn ook perfect gecast, maar Michael Ironside en Clancy Brown zijn oprecht vermakelijk (wisten zij als enige in wat voor film te werkelijk speelden?).

Lang genegeerd door mij, maar het is toch een gaaf filmpje, dit Starship Troopers. Ik heb nu toch wel wat meer zin gekregen in RoboCop.
4*

Verhoeven heeft er een handje van om slechte acteurs slechte dialogen in de mond te leggen, ze in absurde situaties te plaatsen en daar veel seks en expliciet geweld over uit te storten. Daarom is het zo leuk om te zien hoe hij dat hier - in deze missing link tussen Top Gun en Triumph des Willens - tot in het extreme doorvoert en het daarbovenop volledig naar eigen hand weet te zetten. Subtiel is het niet, maar scherp is deze ontleding van de Amerikaanse machocultuur alleszins.

Verhoeven mixt fascisme, militaire propaganda en een satire op de oorlogsfilm allemaal door elkaar en maakt er een geweldig vermakelijk spektakelstuk van.

Plaats van het gebeuren is een (niet zo verre?) toekomst waarin de aarde is vervallen tot een fascistische, militaire dictatuur. Een geweldig op dreef zijnde Michael Ironside zet als leraar Jean Rasczak aan het begin van de film meteen de toon: democratie bracht de wereld aan de rand van de afgrond, geweld is de oplossing voor alle problemen. Dienstplicht is niet opgelegd, maar wie een volwaardig burger wil worden met alle voordelen die daarbij horen (stemmen is enkel voorbehouden voor burgers) moet een termijn in het leger hebben gediend. Je carrièrepad in het leger is volledig afhankelijk van je schoolresultaten: terwijl de in wiskunde uitblinkende Carmen (Denise Richards) een pilotenopleiding mag gaan volgen, wordt haar liefje Johnny (Casper Van Dien) ingedeeld bij de infanterie. De link met fascisme en en met name Hitlers Derde Rijk is nooit veraf, zowel qua ideeën (een van bovenaf opgelegde ordening van de maatschappij) als uiterlijk (grijze uniformen, een logo dat verdacht veel wegheeft van een hakenkruis). Het is niet toevallig dat op bepaalde punten, zeker als het verhaal zich verplaatst naar de ruimte, de aankleding heel sterk deed denken aan die van het Rijk uit de Star Wars-films. Ook daar waren opvallende parallellen te trekken met Nazi-Duitsland.

Deze setting had perfect gebruikt kunnen worden voor een moedig verhaal van enkele dapperen die in opstand komen tegen het systeem, maar gelukkig kiest Verhoeven voor een radicaal andere versie: er is amper een greintje kritiek te bespeuren in heel de film, integendeel zelfs. Iedereen is hyperenthousiast om het op te nemen tegen de smerige Arachnids, een buitenaardse soort van uit de kluiten gewassen insecten die absoluut uitgeroeid moet worden. Het is niet helemaal duidelijk waarom precies, maar dat maakt helemaal niet uit. Dit wordt perfect geïllustreerd wanneer de Arachnids via een meteorietenregen heel Latijns-Amerika van de kaart heeft gevaagd, wat leidt tot een grootschalige militaire actie. Wanneer een reporter oppert dat er een geurtje zit aan de aanval, omdat deze actie voor de Arachniden veel te gesofisticeerd is, blijkt de enige reactie van Johnny het in de camera schreeuwen dat alle Arachniden dood moeten. Het enige momentje van kritiek in twee uur film valt al snel in het totale ijle. Voor wie dat nog niet genoeg vindt om te besluiten dat men deze film niet serieus mag opvatten zijn er nog de hilarische promotiefilmpjes. Soldaten die kinderen laten spelen met hun wapens, meerdere oproepen aan iedereen om zich aan te sluiten bij de infanterie en vooral het filmpje waarin een hysterisch krijsende moeder en enkele kinderen die kleine insecten vertrappelen. Een paar meter of enkele centimeters, dat maakt niets uit: the only good bug is a dead bug!

Ook zonder deze politieke knipogen valt er genoeg te beleven. Verhoeven maakt van deze Starship Troopers een strakke, volledig over the top actiefilm. Met name Clancy Brown en de al genoemde Michael Ironside amuseren zich duidelijk met geweldige overacting tot gevolg. De actiescènes worden goed in beeld gebracht en Verhoeven schuwt de gore en het excessief geweld niet: doorboorde lijven en afgehakte hoofden en ledematen komen prominent in beeld. De Arachniden die al dat geweld veroorzaken zijn trouwens niet alleen mooi gedesigned, maar de speciale effecten zien er ook nog steeds erg goed uit. Verder opvallend hoe snel die twee uurtjes om waren. Dit komt vooral door de humor die doorheen de film zit, maar Verhoeven verspilt ook niet teveel tijd aan te veel drama. Was ook een persoonlijk feest van herkenning: Dina Meyer uit Friends, Seth Gilliam uit The Wire en de fantastische Clancy Brown uit Carnivàle.

Geweldige politieke satire verpakt in een vlotte actiefilm. Twee uurtjes genoten, dikke 3.5*.

Blijft, zelfs 17 jaar na uitgave, een prima film! Maar god-oh-god. Kan die eeuwige grijns van Carmen niet van haar smoel. Wat een domme rol..

Dit was de eerste Hollywood-film van Paul Verhoeven die ik zie en het is me eigenlijk wel erg goed bevallen. Het is een heerlijke satire op de Amerikaanse film. De film is goor, spannend, komisch, maar bovenal ook heel erg amusant. Verhaal en acteurs zijn natuurlijk niet van de bovenste plant, maar het is gewoon heel erg fijn popcornvermaak.

Icoon.

Of je er nu vermaak, satire, of iets anders in ziet, onontkoombaar is dat Paul Verhoeven hier een meesterwerk mee afgeleverd heeft, met een simpel basisgegeven en een handjevol onbekende of B-lijst acteurs zo'n film neerzetten. Niets op aan te merken, alles past precies in elkaar - van de platte karikaturale rollen tot de domme grijns van Denise Richards, van de bedenkelijke logo's tot de zware leren jas van Neil Patrick Harris. Heerlijk over the top allemaal, vlot verteld met een perfecte timing, en met een serie stijlfiguren erin die hun weg gevonden hebben buiten de film.

Would you like to know more. Ja doe maar.

Herziening, en het blijft leuk. Het fijnste element is natuurlijk de ontzettende lompheid. De lichaamsdelen vliegen je om de oren, het bloed spuit alle kanten op, alsmede een flinke hoeveelheid nudity waarbij met name de gemengd bloot douchen scène opvallend was. Vergeleken met Nederlandse films valt dat laatste allemaal best mee, maar voor Hollywood begrippen toch redelijk uniek zo achteloos als diverse tieten voorbijkomen. En het geweld is in de meeste andere Hollywood films ook wat "zakelijker". Kortom, in veel opzichten net wat meer over the top dan gebruikelijk.

Verder een aardige dubbele laag. Eerst schieten dan denken is inderdaad een fijn cliché over Amerikanen wat flink uitvergroot wordt, en ik moest toch ook wel een beetje aan Bush denken gezien de retoriek in deze film, al betwijfel ik zeer of Verhoeven het echt zo heeft bedoeld. In ieder geval is het wel overduidelijk dat het om satire gaat, al is het maar vanwege de plastieken hoofdpersonages. Leukste televisiereclame was met de kinderen die kakkerlakken vertrappen, iedereen draagt zijn steentje bij.

Maar los daarvan vermaakt de film vooral als actiefilm. Lekker knalle op insecten die een cool design hebben, met name de insectentank. Special effects zien er inmiddels toch wat verouderd uit, maar over het algemeen ziet het er best gaaf uit. Fijn popcornvermaak dus. 3,5*.

er werd destijds reclame gemaakt : de film die america schockeerde.

dat lokte me naar de bioscoop.

en ik was blijkbaar amerikaans aangelegd.

vond het toen erg heftig.

nu zie ik vooral een eigenzinige paul verrhoeven die erg op dreef is.'

Ik denk dat ik deze film al wel 10 keer gezien heb en telkens blijf ik geboeid kijken. Voor mij een van de beste SF films ooit en het fanatisme van de strijders is eigenlijk ook heel actueel, misschien blijft deze film na al die tijd daarom zo interessant. Schitterende gevechtsscenes ook en een ondertoon van satirische humor. 5 sterren

Overrated. Nihilisme in de ruimte. Dus dat zijn al verdomde weinig moleculen. De persiflage gedachte zou 'm verteerbaar maken voor recensisten. Het zou wat. Wel kundig gemaakt, maar in wezen Verhoeven onwaardig.

“I have only one rule. Everybody fights, no one quits. If you don't do your job, I'll kill you myself! Welcome to the Roughnecks!”

Wat blijft dit toch een heerlijke film. Dikke pluim voor Paul Verhoeven. De film neemt z’n tijd om een goede basis te leggen voor de non-stop actie in het tweede gedeelte. De acteurs zijn niet al te best maar wat geeft het als er zoveel is om van te genieten.

Het verhaal kan je zien als een satire op de oorlogszucht van vooral de Amerikanen en zit goed in elkaar. De actiescènes zijn ijzingwekkend spannend en er wordt niet op een ledemaat meer of minder gekeken. De Arachnids zijn lekker eng en ik weet nog wel dat ik vroeger nachtmerries had over die beesten. Er zitten weer veel Verhoeven elementen in van vreemde filmpjes (nieuwsuitzendingen), expliciete actiescènes tot niet erg functionele naaktscènes. Als 15-jarig jochie ging ik vooral naar deze film kijken voor de prachtige Denise Richards (oké, nog steeds een beetje), maar gelukkig heeft de film veel meer te bieden en staat hij na al die jaren nog steeds als een huis.

Ongelooflijk dat deze film al weer bijna 20 jaar oud is. Ik weet het nog als de dag van gisteren dat ik deze in de bioscoop zag. Ik was dertien en helemaal verbaasd dat ze ons naar binnen lieten. Ik vond het geweldig.

In de eerste plaats zet Paul Verhoeven met Starship Troopers een heerlijk stukje vermaak neer. Daarbij voegt hij elementen toe die Verhoeven zich eigen heeft gemaakt. Referenties naar Nazi Duitsland en fascisme, geweld, naakt, satire, humor en kritiek op autoriteit. Toch zit er ook duidelijk een boodschap van hoop in. De vriendschappen die meerdere keren sterk naar voren komen, er is geen onderscheid meer tussen de seksen, de wereld lijkt verenigd en niet meer in staat van oorlog met elkaar gezien het leger multicultureel is.

Misschien gaan we er nu wat te diep in, want hoewel de boodschap wel aanwezig is, is Starship Trooper vooral een erg leuke en spannende actie, sci-fi avonturen film. Het verhaal over insecten op een andere planeet die de aarde en al haar bewoners wil uitroeien is erg leuk. En het is aan onze vrienden om dat tegen te houden. De film opent leuk, maar het is vanaf de training scene, die sterk doet denken aan Full Metal Jacket, dat de film erg lekker begint te lopen. De trainingen van Rico en co. worden leuk en hard in beeld gezet. Daarnaast hebben we ook nog Ibanez die we volgen aan boord van een ruimteschip. Verder zijn de tussenstukjes waarin we informatie krijgen erg leuk. Als dan de oorlog uitbreekt krijgen we weinig tijd om even op adem te komen. Verhoeven trakteert ons op een aantal geweldige en fraai geschoten actie scenes en schuwt daarbij het geweld niet. Lichaamsdelen en bloed vliegen je om de oren. Vooral de scene waarbij hordes insecten een basis hebben omsingeld is erg goed. Echter worden hier de personages en hun relaties met elkaar niet uit het oog verloren en blijft dat. Ook kent de film een prima climax.

Acteerwerk is best goed. Casper Van Dien die vooral een b-film acteur is, zet hier een meer dan prima vertolking neer zet. Richards, Meyer, Busey en Harris doen het ook goed. Maar het zijn vooral Brown en Ironside die de show stelen. Voor laatstgenoemde is erg goed op dreef.

Verhoeven laat in Starship Troopers weer eens zien dat hij goed een grote productie kan leiden. Hij heeft een erg goed script om mee te werken. Verhoeven's cameraman Vacano, wie veel van Verhoeven's films heeft geschoten, brengt alles goed in beeld, editing is erg goed en Tippett's effecten zien er (nog steeds) weergaloos uit. Sound design is erg sterk. Wat de film helemaal afmaakt is de ontzettend goede muziek van Basil Poledouris.

Hoewel Starship Troopers best een duidelijke boodschap probeert over te brengen, is dat nergens echt geforceerd en staat het totaal niet in de weg van het vele vermaak wat Verhoeven's film bied. Zelfs na 20 jaar voelt de film nog erg fris en is het nog erg leuk.

Uitstekende film over een aantal schoolvrienden die zich aanmelden bij het leger. Een futuristische sci-fi film met een flink portie lomp en grof geweld (zeker niet geheel zonder humor). De hele samenleving die geschetst wordt komt vooral goed naar voren tijdens de ingelaste reclamespotjes. Vermakelijk van begin tot eind en de special effects waren destijds baanbrekend.

Het was goed om weer eens zo'n oude actiefilm te kunnen kijken. Ik had geen idee dat ik hem gewoon op Youtube kon downloaden. Dit zal er zeker eentje zijn waar ik naar ga blijven kijken.

Prachtig s/f spektakel van Verhoeven, voor die tijd technisch een perfecte film. Nog steeds kan deze film mij boeien, vooral de massa gevechtsscene-s zien er gelikt uit. Voor diverse acteurs was dit een prachtig begin van hun cariere, al hebben de meesten daarna hun kansen niet gepakt. Het acteren in e spektakel film hoeft niet van een hoog niveau te zijn, maar het is maar goed dat de veteranen Brown en Ironside mee doen want de rest is maar zozo, met aan kop van Dien en Richardson, die laatste doet niet anders als voor een tandpasta merk reclame maken en na deze film is van Dien verzeild geraakt in allerlei low budget producties. Daarom deze film ook een 3,5 gegeven, waren de hoofdrollen iets beter uit de verf gekomen, dan was mijn waardering zeker hoger geweest.

Leuk ruimte avontuur

Goede verhaal opbouw,mooie beelden,voldoende actie,en van die grote enge insecten.

Kortom voor een avondje sci-fiction vermaak zit je bij Starship Troopers wel goed

Voor een film uit dat tijdperk ziet de cgi er heek goed uit, de gore humor en de enjoyment van de cast ziet er uitstekend uit.

Een goede film over een fascistische wereld overheid dat zich richt op het gevecht met de bugs en hierdoor de eenheid van de mensen samenbrengt om een gezamelijke vijand te verslaan door propaganda op de nationale tv te pleuren. Hier kan je zien dat een koe meer waard is dan anti federation rebellen (de een word gecencored en de ander niet)

Het laat ook een mooi beeld zien over de relatie de de hoofdpersonen hebben en dit in een leger werkt, de een gaat het leger in om een citizen te worden en de ander puur omdat hij van der houd en komt er snel achter dat het niks word omdat ze te ver uit elkaar zijn.

Op de eerste veldslag laat de realiteit van deze broekies zien wat ze te wachten staat en dat niet alles het "eat some bugs" mentaliteit hebben maar vel gestreden moet worden.

Ondanks dat ze zo ver uit elkaar zijn weten ze elkaar te bereiken in vervelende omstandigheden en hierdoor toch de thrill tussen de twee laten vloeien ondanks dat ze allebij van iemand anders beginnen te houden.

Echt een aanraden

Geweldige film! Paul Verhoeven laat weer eens goed zien hoe het moet. Perfect camerawerk (gewoon van statief, geen handheld camera als het niet functioneel is, en áls er handheld wordt gebruikt dan gelukkig niet door die Parkinsoncameraman die tegenwoordig zo in de mode is). Geweldige muziek, prachtige locaties en decors en zéér fraaie ruimteschipmodellen. Cgi die zich ook naar hedendaagse maatstaven nog steeds staande kan houden. Man wat zou ik dit graag in 3d gezien hebben als dat er toen (in '97) al was geweest. Ik heb hem destijds in de bios gezien. Hij werd toen alom afgekraakt. Later nog eens op tv en gruizige video en vandaag dus op digitale TV. Perfecte beeldkwaliteit en scherpte. Hierin laat Verhoeven ook weer de hand van de meester zien. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de zwarte humor, de satire en maatschappijkritiek, het gewoon bloot tonen als mensen onder de douche gaan (in tegenstelling tot de preutse amerikaanse moraal) en de bewuste keuze van (zeker destijds) 'foute' acteurs als van Dien en Richards die -net als destijds John Travolta door Tarantino- als een soort cult gekozen zijn. Datzelfde overigens met een andere vergeten acteur als bijv. David Caradine in Kill Bill ) en die door deze regiseurskeuzen (weer) 'op de kaart' gekomen zijn. En ja, bij Travolta heeft dat beter uitgepakt dan bij de andere voornoemden. Al met al is StarshipTroopers een film die zijn cultveren aan het afschudden is en zich langzamerhand een plaatsje aan het veroveren is tussen andere grote (SF) films. Bekijk hem zeker, vergeet de uitmelk vervolgen, en laat weten of je mijn mening deelt.

Heerlijke film! Bewust overdreven en over the top.

Satire pur sang.

Het geheel had best iets korter gemogen, maar vooruit. *4.0

Gisteravond eindelijk op het grote doek gezien in de CINEMATEKbe, wat een ervaring! Ik vond dit altijd al een redelijk geniale (en profetische) allegorie voor de Bush-Cheney jaren, maar op 35mm werkte dit visionaire werk van Verhoeven verrassend genoeg ook op emotioneel vlak. De karakters zijn natuurlijk (bewust) zo vlak en soapie als het maar kan, maar de wrange relatie tussen Dizzy, Johnny en Carmen kwam een stuk beter tot z'n recht.

Jammer dat Verhoeven daar de ruwe kantjes vanaf heeft gehaald na test screenings. Oorspronkelijk zou Carmen na de dood van Zander met Johnny zoenen, eigenlijk net zoals Esther in Soldaat van Oranje opportunistisch van kant wisselt. Maar dat vonden Amerikanen natuurlijk volstrekt immoreel.

Sowieso genoeg parallellen met Soldaat van Oranje, alleen gaat in deze film werkelijk iedereen naar het Oostfront. Waar de film uit 1977 nog voorzichtig het grijze gebied tussen goed en fout verkende, geloofde Verhoeven daar 20 jaar later duidelijk niet meer in toen hij dit postmodernistisch meesterwerk maakte.

Een wonder dat dit in het Amerikaanse studiosysteem gemaakt kon worden, ik ga naar de volle 5*.

Geweldige film van Verhoeven die qua stramien wat doet denken aan zijn andere prent Total recall. De introductie van de openbare nieuwsflashes is een goede manier om de kijker te prikkelen en te voorzien van informatie. Bij momenten wat druk en chaotisch, maar al bij al geslaagd om op korte tijd achtergrondinformatie te verwerven.

Een film vol actie met toch wel wat gore scènes, mede door de uitstekende CGI. Die bugs hakken er toch wel soms heel stevig op in. Alles wordt uitstekend in beeld gebracht en in alle chaos is alles goed te volgen. Mooie locaties ook in de dorre verlaten woestijnlandschappen. De personages zijn minder uitgewerkt en het acteren is maar zus en zo, maar stoort niet voor het geheel van de film. Mooie meid is die Denise Richards overigens.

De film verwijst met zijn imperalistische visie duidelijk naar het handelen van sommige regimes of landen. Ook de propagandamachine kwam mooi aan bod. En niet onlogisch dat het eigen handelen als moreel goed wordt beschouwd en het eigen kunnen als superieur. Als kijker kun je je er mee identificeren omdat het maar bugs zijn. Vervang ze door andere mensen en je krijgt misschien al een ander idee. Knap van Verhoeven, sowieso.

Echt goede film deze. niet te lang en niet te kort maar precies goed

Alleen al vanwege een piepjonge Barney Stinson in Gestapo-jas is deze film de moeite. "Hij is bang!", jawel. Geinige satire over Amerika, de Amerikaanse film en misschien ook wel over Verhoeven zelf. Starship Troopers is daarmee eigenlijk beter te pruimen dan z'n meer serieuze oorlogsfilms.

Blijft een aparte film, die enerzijds probeert het mainstream publiek te voorzien van actie en spektakel, maar anderzijds een satirische blik wil geven van een toekomstige militaristische maatschappij. Dat balanceernummer komt niet altijd goed uit de verf omdat de actie niet spannend genoeg is, je kunt het nooit heel serieus nemen.

Ook blijft de satire helaas wat oppervlakkig. Er wordt heel snel een schetsje gemaakt over een nieuwe wereldorde na het falen van de democratie en sociale wetenschappen (achterhaald als je het mij vraagt, dat slecht functioneren ervan en de overname door nieuwe machten zien we nu al).

We leren vrijwel niets over de aliens en wat ze nu eigenlijk willen, anders dan dat de oorlog ermee al een tijd woedt en dat ze de aarde aangevallen hebben. Onschuldig en vreedzaam lijken de reuzeninsecten dus allerminst. Toch lijkt de oorlog volstrekt idioot, omdat veel veldslagen zich op rotsachtige planeten voltrekken waarvan we niet weten of deze nu belangrijke grondstoffen of anderszins een waarde bevatten. Het strijdtoneel lijkt hiermee 1 grote Hamburger Hill.

Het probleem met de satire is verder dat Heinlein, zelf met een militaire achtergrond, een soort van spannend jongensboek schreef waar geen satire in zat en hij daarnaast serieus nog wel uitdagende vragen wilde stellen over de prijs van burgerschap (met stemrecht) en het verdienen van vrijheid door eerst je land te dienen. Een terecht kritische wedervraag lijkt me wel of dat dienen perse militair zou moeten zijn, maar door het meteen in het belachelijke te trekken worden dat soort Heinlein-vragen meteen voorbeantwoord, wat ik een gemiste kans vind.

De manier van oorlog voeren komt achterhaald over. Er zou waarschijnlijk geen mens gestuurd worden naar de verre uithoeken van het heelal en het vuile werk zou worden opgeknapt door machines. De infanterie heeft ook geweren die toch wel zwak overkomen voor zo'n verre toekomst, ze moeten een heel magazijn leegschieten op 1 bug.

Er zijn ook nog wat ontwikkelingen die soap achtig overkomen, toch vond ik deze niet storend. Je ziet gewoon jonge mensen die bezig zijn met relaties en het werken aan hun toekomst, alleen is coming of age in een militaire setting (met opvallend veel vrouwen) wel iets nieuws.

De effecten zijn erg goed overeind gebleven, hoewel cgi toen nog niet heel erg lang populair was. Het ziet er voor die tijd vrij gedetailleerd uit. De scenes met de ruimteschepen zijn best mooi. Evengoed zijn de bugs te zielloos, ze missen een soort van gezicht, met name de kleinere die in groepen aanvallen. Het is dan ook onmogelijk iets te voelen als ze neergeknald worden. Als het echt de bedoeling was dat we ze als intelligente wezens zagen die gewoon met rust gelaten hadden moeten worden, is dat niet goed gelukt.

Dan het acteerwerk...dat had vrij dramatisch kunnen zijn want de jonge cast is erg op uiterlijk geselecteerd (met uitzondering van het peenhoofd van Jake Busey, dat is geen gezicht). Maar Dina Meyer is goed en debutant Casper Van Diem (natuurlijk afstammend van Hollanders maar gewoon een all-American boy) doet het verdienstelijk. Seks symbool Denise RIchards, echt een plaatje, begint fris maar die immer lachende schoolmeisjesgiechel begint al snel de keel uit te hangen. Gelukkig zijn er later in de film nog wat scenes waarin ze haar vrolijke naiviteit moet kwijtraken aan de harde realiteit. Verhoeven heeft waarschijnlijk toch wel het maximale uit zijn cast gehaald. Michael Ironside en Clancy Brown zijn daarbij nog degelijke keuzes om echte ijzervreters toe te voegen aan het ensemble.

Typische Verhoeven elementen zijn de seksueel aggressieve en zelfstandig ingestelde vrouwen, wat blootscenes (jammer dat Denise Richards wat braver bleef) en brute gore. Daarnaast zijn obsessie met het fascisme: de adelaar lijkt duidelijk op het nazi symbool en de propaganda films rieken naar Goebbels. Verder is het erg goed gefilmd.

Wat meer focus had de film goed gedaan, maar vermakelijk is 'ie zeker. De beste Heinlein adaptatie tot nu toe blijft wel The Puppet Masters (1994) voor mij. Ik hoop dat Stranger in a Strange Land nog een keer verfilmd wordt. Best interessant materiaal maar ik kwam er niet doorheen door een teveel aan intrige en personages.

Lang geleden dat ik deze film zag. Vandaag herzien en een punt omhoog. De film kent een dubbele lading en zit slim in elkaar. Met name het gegeven dat de mens de insecten juist aanvalt en niet andersom . Wat oorlog met een groep individuen doet, wordt hier goed, maar soms heftig, weergegeven. Parallelen met daadwerkelijke oorlogen zijn soms ook zichtbaar.
Zag de film met commentaar van Verhoeven en de schrijver van het screenplay. Zeer informatief en interessant! Aanrader, als je dvd bezit!

Starship Troopers ken ik al heel lang, maar ik heb nog nooit echt de drang om de film te kijken.

Ik wist dat Verhoeven aan het roer stond, dat het zou gaan over alien-insecten en een militaristisch plot met satire, maar verder niks.

Ik moet zeggen dat het ik me er prima mee vermaakt heb. Verreweg het leukst zijn de propagandafilmpjes van het leger, die af en toe tussendoor komen.

Het plot en de personages in de film zelf vond ik weinig om het lijf hebben. We zien een soap-achtige relationele plotjes met wat oninteressante mensen, maar dat wordt dan weer goedgemaakt door de uitbundige gevechtssituaties waarin menig soldaat op brute wijze de dood vindt. Typisch Paul Verhoeven dus.

Leuk om een jonge Neil Patrick Harris te zien acteren, alleen jammer dat zijn rol zo mager is.

Verder weinig over te melden. Het was leuk, maar niet bijzonder. Een nipte 3,5*